horeca

Met zelfgebrouwen tripel schrijft Muizens Brughuis een mooi nieuw hoofdstuk

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Wie kent het zalige Brughuis in Muizen niet?  Dit gezellige bruine café in een pand met een eeuwenlange geschiedenis is dan ook een vaste stek voor de inwoners van Muizen, maar ook vele passerende fietsers houden er maar wat graag een stop.  En dat doen ook wandelaars die het nabijgelegen Mechelse Broek willen verkennen.  Het Brughuis is een vaste waarde - mooi gelegen aan de Dijlebrug en Muizenhoek.  Toch leek het lot van dit café beschoren toen de vorige eigenares, AnnemieMoons,  besloot te stoppen.  Maar dit was buiten de waard gerekend: drie vaste klanten namen het Brughuis over en gaven zo een nieuwe adem aan het bekende café.    In mei 2019 was het zover: toen werd de zaak heropend door Frank Vlaeyen, Rob de Koninck en Piet De Smet.  Jammer genoeg overleed Rob rond de eerste verjaardag van het 'nieuwe' Brughuis.  Hij was al een tijdje ziek.  De heropening heeft hij gelukkig bewust kunnen meemaken.  De plannen om een microbrouwerij op te zetten in een bijgebouw van het café kende hij wel.  Maar helaas kon hij het niet meer zien hoe het eerste Brughuis-bier uit de tapkraan stroomde.  Hij zou het beslist lekker gevonden hebben!  En dat is het ook.  De tripel die hier gebrouwen wordt is een frisse, vlot drinkbare dorstlesser met een volle smaak.  Ik kan er van getuigen.  Deze zelfgebrouwen tripel schrijft een mooi nieuw hoofdstuk in het geschiedenisboek van het Brughuis.  (op de foto Frank Vlaeyen en Piet De Smet).

 

Stamgast solidair met zijn lievelingscafé(s)

met categorie:  

(foto's: J.Smets)

We beleven haast surrealistische tijden.  En niemand ontsnapt er aan.  Of je nu verblijft in een ziekenhuis of woonzorgcentrum, werkzaam bent in het onderwijs, in de zorg, in de horeca, of waar dan ook...  Ooit komt hier wel een einde aan.  Maar in de tussentijd zullen we allemaal samen door de zure appel moeten bijten.  Omdat het moet.  Omdat het té belangrijk is.  Omdat we solidair dienen te zijn met onze medemens.  En gelukkig brengt deze verwarde tijd ook wel wat moois in de mens naar boven.  Buren nemen spontaan initiatief om boodschappen te doen voor hun oudere buren; sommigen stellen voor om kindjes op te passen van werkende ouders..., kinderen maken tekeningen voor 'opgesloten' ouderen in woonzorgcentra...  En dat is deugddoend om vast te stellen. 

Eén van de sectoren die het nu zwaar te verduren heeft is de horeca.  Mensen zijn tijdelijk technisch werkloos, en bij een aantal uitbaters van café's of restaurants staat het water aan de lippen.  Het zal hen een aardige duit kosten.  En dat baart wel wat zorgen.  Sommigen proberen creatief te zijn, en zo kan men hier en daar bij restaurants een bestelde maaltijd afhalen om thuis te verorberen.  Klanten stellen voor om geschenkbons aan te schaffen in hun favoriete eetgelegenheid om later - na de quarantaineperiode - op te souperen.  Op die manier hebben deze restaurants nu 'vers geld' om de moeilijke periode te overbruggen.  Een klant van café Het Maanlicht in de Frederik de Merodestraat - de bekende stadsgids en medewerker aan Mechelenblogt, Rudi Van Poele - toont alvast zijn warmkloppend hart met de steun die hij zijn lievelingscafé wil geven... Een ideetje dat navolging verdient?

 

Het kapseizen van de admiraal...

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Ooit werd hij om zijn glorieuze overwinningen als grote held letterlijk en figuurlijk op een sokkel gezet: admiraal Nelson.  En ook de brasserie op de Wollemarkt die de naam van deze held - Lord Nelson - droeg, kende een succesvolle geschiedenis.  Maar nu is dit alles voorgoed voorbij.  De huidige uitbaters doen de boeken toe.  Het gaat erg stil worden op het ooit zo levendige plein.  Voorlopig is alle horeca-activiteit gestopt hier in de schaduw van Sint-Romboutstoren.  Je zal dus in de komende tijd andere terrassen moeten opzoeken als de zon eindelijk zal doorbreken.

Lord Nelson: een verhaal van vallen en opstaan.  Dat is het inderdaad.  Want in zijn lange bestaan wist dit slagschip al eerder averij op te lopen.  Maar toch wist de lord het hoofd steeds boven water te houden en het tij te doen keren.  Tot nu.  Schipbreuk.  Na Trafalgar de kabeljauwkelder.  Niks blijft duren.  Ook een admiraal dient soms de duimen te leggen...

 

Merad biedt één der mooiste Dijlezichten

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

We hebben er niet minder dan vijf jaar moeten op wachten voor het pand waar het voormalige legendarische bruine café Den Akker op den hoek van Nauwstraat en Vismarkt gevestigd was weerom zijn deuren opende.  Maar... niks is wat het  was.  'Den Akker' is voorgoed verleden tijd - voer voor de geschiedenisboeken en 'museum van herinneringen'.  Niets blijft duren.  Ook deze ooit zo populaire ankerplaats op wat  sinds mensenheugenis dé uitgangsplek is van de Maneblusser is, moest er een finaal punt achter zetten.  Dat betreurden niet weinigen en benieuwd en reikhalzend werd uitgekeken naar de nieuwe invulling van het toch wel indrukwekkende gebouw.  De renovatiewerken duurden een hele poos, maar de gevels ogen na deze opfrisbeurt weer mooi.  Enkele maanden geleden kwam er dan het nieuws dat restaurant Merad dat tot hiertoe te vinden was in de Consciencestraat, besloot te verhuizen naar dit prachtige pand.

Binnen enkele dagen kan iedereen er terecht voor een hapje en een drankje.  Een exacte openingsdag werd nog niet geprikt.  Hier en daar moet immers nog wat bijgespijkerd worden.  Maar vanavond vond al wel de officiële en feestelijke opening plaats voor een trits genodigden.  Het resultaat van dit nieuwe restaurant mag er wezen: de perfecte mix tussen oud en nieuw - stijlvol en gezellig en met als heuse blikvanger een terras dat nu al mag gerekend worden tot één van de mooiste 'balkons op de Dijle'.  Dit wordt beslist een geliefkoosd plaatsje om met zicht op het water te genieten van zomerse dagen en avonden...

 

klant bepaalt zélf hoeveel hij over heeft voor restaurantbezoek!

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Euh?  de klant kiest zélf hoeveel hij betaalt?  Het leek me fake-news, maar niks is minder waar.  Het idee is best origineel, verrassend en baanbrekend.  Maar brouwerij Het Anker heeft de Mechelaar in het verleden al meerdere keren weten te verbazen.  Nu dus wéér!  Deze keer wil de brouwerij de op de Wollemarkt gelegen brasserie 'Thien Geboden' nieuw leven inblazen.  En dat wil men doen op een originele manier.  Tegen de tweede helft van dit jaar moet de zaak terug de deuren kunnen open met een uniek concept.  Op zoek is men nu naar een uitbater met veel ondernemerszin om hier mee de schouders onder te zetten.  Hierover laat ik Charles Leclef van de succesvolle Mechelse brouwerij aan het woord.  Het Anker is immers eigenaar van het pand.

 

al 40 jaar tapt Rozeke pinten in den Tilt

met categorie:  

(foto's: J.Smets)

'De Tent' in de Befferstraat - de afspanning waarover ik nog uitgebreid folkorist Frans Perckmans aan het woord liet in het vorige blogartikel - mag dan al jaar en dag verdwenen zijn - net zoals zovele andere volkscafé's trouwens: hier en daar kan je nog van die ouderwetse drankgelegenheden aantreffen.  Ze zijn schaars geworden in onze stad en elders: cafeetjes waar de tijd is blijven stilstaan.  Maar er zijn er nog.  Hoe lang nog?  Zo'n legendarisch adresje is 'den Tilt' in de Vrijgeweidestraat, tussen Stuivenbergvaart  en Vrijbroekpark.  Al even legendarisch is Rozeke die er morgen niet minder dan 40 jaar achter de tapkraan staat.  En wat haar betreft mag dit nog jaren zo zijn, want ze zou maar al te graag tot haar honderste levensjaar verder doen.  Ik geloof het graag.  Rozeke Raymaekers is vergroeid met haar café.  En de vele klanten dragen haar op handen.  Ze zouden haar nog lang niet kunnen missen achter de toog van hun geliefde kroeg!  Morgen wordt haar  robijnen jubileum gevierd met haar familie, vrienden en trouwe stamgasten!

 

Ze namen de benen, maar keerden weer...

met categorie:  

(foto's:J.Smets)

Lang sierden deze iconische benen van het prettig gestoorde Mechelse majorettenkorps Va et Vient, het brede rolluik in de Nauwstraat, over café De Gouden Vis.  Het was trouwens cafébaas Toon die op het idee kwam om deze grauwe poort zo op te smukken. Hiervoor kwam hij bij mij terecht, met de vraag om een foto die ik ooit nam van dit paraderende korps te mogen vergroten voor dit doel.  Maar aan alles komt een einde.  De opslagruimte achter de poort die toehoorde aan CASA op de IJzerenleen werd verkocht.  En in de vrijgekomen ruimte plande de bekende TV-kok Wim Ballieu een nieuw filiaal van zijn gehaktballenketen 'Balls & Glory'.  Hiervoor dienden de benen dus te verdwijnen.  Maar zoals beloofd zouden ze ooit weerkeren.  En dat deden ze.  Een tikkeltje 'verknipt', maar wel creatief en origineel aangepakt.  Ze werden afgeprint op golfplaten en sluiten nu ondermeer de toiletruimte af.  Best een leuke knipoog naar de poort die zozeer de aandacht wist te trekken dat ze zélf meer dan vaak werd gefotografeerd.  Gisteren werden de golfplaten deuren geplaatst en vandaag had ik een babbeltje met de kersverse jonge shopmanager Doris De Schutter die met volle enthousiasme een paar weken hier aan de slag is gegaan

 

Ze namen de benen...

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Sinds 2012 sierde deze verzameling mooie Mechelse benen een groot grijs en saai rolluik in de Nauwstraat.  Het was een foto van het prettig gestoorde majorettenkorps Va et Vient dat ik kon schieten toen dit gezwind over de Grootbrug kwam geparadeerd.  Het korps ging een groepje muzikanten vooraf dat op weg was van de Grote Markt naar de Haverwerf, om op de plaats waar ooit het legendarische café Den Herten Aas gevestigd was, een gedenksteen in het trotoir te plaatsen.  Deze foto kwam wat later onder de oog van Toon Peeters, eigenaar van dat andere bijzondere cafe: 'De Gouden Vis' in de Nauwstraat, op een boogscheut van de Vismarkt.  Vanuit dat café zag je steeds op deze eentonige garagepoort waarachter een opslagplaats gevestigd was van CASA op de IJzerenleen.  Toon kwam op het idee om deze foto uit te vergroten en op het rolluik te bevestigen.  Maar wat graag gaf ik hiervoor de toestemming...

 

de nostalgie van het Maanlicht...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

De muren ademen pure nostalgie... In vergulde en andere ouderwetse lijstjes blikt een dromerige Jo Leemans hemelwaars, staart een statige kardinaal Mercier je aan..., kijk je recht in de ogen van  het verliefde koppeltje Rik en Nel Wouters.. Maar ook Jomme den torenwachter, Alfred Ost, een beierende Jef Denyn, een piepjonge Louis Neefs, Rembertus Dodoens...: ze hangen hier kriskras door mekaar... 'Lowieke' Van Beethoven staat te blinken onder een antiekerig lampje.  Misschien componeert hij in zijn hoofd reeds de Moonlicht Sonate? Alles is hier onvervalst Mèchels.  Hier zullen Racingers en Kakkers zich thuis voelen.  In de Maneschijn zal worden geklonken op het goede leven in het Paradijs aan de Dijle.  Want die maan: dat is écht Mechels grondgebied - on(t)roerend goed aan de Zevende Hemel van elke rechtgeaarde Maneblusser. 

In het weekend van 15, 16 en 17 zal de tapkraan van dit  gloednieuwe charmante bruine café in de Frederik de Merodestraat voor de eerste keer de pinten vullen.  En nu al belooft het een druk openingsweekend te worden.  Je mag er donder op zeggen: alles wijst er op dat Het Maanlicht heel snel bijzonder populair zal worden bij Mechelaars én toeristen.  Deze retro drankgelegenheid zal deze straat nog méér opwaarderen.  Daar zal cafébaas Kevin Polfliet honderd procent voor zorgen.  Mechelen-liefhebber-in-het-kwadraat Kevin heeft zijn job als woordvoerder van de Vlaamse Waterweg na zo'n 20 jaar on hold gezet.  Geen verklaring meer afleggen over het zoveelse defect aan de Battelbrug, maar in zijn gemoedelijke stijl de klanten ontvangen: dit wordt voortaan zijn job.  Dit ooit te kunnen doen was een jarenlang gekoesterde droom...  Een belegd boke, een Mechels (of ander) speciaalbier, kaffe van de beus: hier kom je thuis in het schijnsel van Janneke Maan.  Jawel.

 

Aan de tap in 't Zennegat

met categorie:  

(foto boven: Jan Smets. Portretten: Guy Foqué; vlnr. Etienne Mylemans, Jan Dellaert en Arthur Reijnders)

Het is één van de merkwaardigste, kleurrijkste en pittoreske plekjes van onze stad.  Geklemd ligt het tussen de Leuvense vaart, Dijle en Zenne: een verre uithoek van Battel, op een boogscheut van Heffen en grenzend aan het prachtige natuurgebied Den Batteleir. Het Zennegat: plek van onwaarschijnlijke verhalen - van ware geschiedenis tot pure legendes.  Een wat rommelige negorij, geliefkoosde stek voor wandelaars en stopplaats voor tal van fietstoeristen.  Het Zennegat: nostalgische pleisterplaats en vleesgeworden mijmering in de plooien van een stad.  Vooruitgeschoven grenspaal in dit waterrijke stukje land waar Mechelen héél ver weg lijkt.  En gisteren had er een wel erg jolige reünie plaats in het enige overgebleven cafeetje in dit magische oord.  In café Zennegat kwamen ze samen: een wat uitgedund groepje met karrevrachten herinneringen in hun kielzog.  Ooit stonden ze hier aan de tapkraan.  En zoals één van hen, Etienne Mylemans het gebeuren zo treffend omschrijft: "We werden meegenomen in een maalstroom van maffe verhalen die mekaar kriskras doorkruisten. Een prettig gestoorde bende, die zich onderdompelde in de chaotische geschiedenis van het Zennegat van de laatste 50 jaar..." .  Ze waren er samengekomen op uitnodiging van de huidige cafébaas Jan Dellaert.  Kom: zet je erbij. Op één van de ouwe krukken met een glas schuimend bier...

 

COLOMAplus is trots op Bieke, de beste Hotelschoolstudent van Vlaanderen

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

De 18-jarige Bieke Voorspoels uit Duffel loopt al sinds haar 12de school in COLOMAplus.  Daar volgt ze de afdeling Hotelschool.  Vandaag heb ik tussen twee lessen met haar afgesproken voor een interview, want de sympathieke studente verdient best wat aandacht.  Onlangs werd ze door Horeca Vlaanderen verkozen tot Beste Hotelschoolstudent van 2018!  Dat is niet niks.  Verwacht had ze het niet. Ze hoopte alleen dat ze niet als laatste eindigen zou in de wedstrijd die deze mooie titel opleverde.  "Een voorlaatste plaats: dat leek me nog het beste..."  Maar de verwachtigen werden ruimschoots overtroffen.  Hoewel Bieke er héél bescheiden bij blijft, voel ik toch dat ze fier is op deze prestratie.  Terecht!  Dit is de school uiteraard ook.  Het is een fijne onderscheiding voor deze school die zich toch wel tot de top in Vlaanderen rekenen mag.  Een student die haar of zijn talent ook nog weet te verzilveren, zet de school nog positiever in de kijker.  Bieke die les volgt in het zevende jaar Wereldgastronomie werkte een uniek concept voor een eigen restaurant uit.  Met het leuke idee dat ze naar voor bracht wist ze de jury te overtuigen.  Uit een dertigtal deelnemers kwam zij er als de beste uit!  Laat het me kort samenvatten: in het concept van Bieke zit muziek!  Letterlijk!

 

De Partage smaakt naar passie...

met categorie:  

   

(foto's: Jan Smets)

Er valt deze dagen heel wat nieuws te ontdekken (of... te proeven) op de Korenmarkt.  Dit plein kent een ware heropleving en ik durf er geld op te verwedden dat als eindelijk het Hof van Cortenbach zijn deuren openen zal, en de scharnier zal worden tussen OLV-straat en Korenmarkt, dit alles nog zal toenemen.  'De Stillen Genieter' is terug van weggeweest en weet op zijn nieuwe locatie weer vele bierliefhebbers te bekoren...  Je kan nu ook Mexicaans tafelen op de Korenmarkt ('Chili Beans')...enne bij de buren van deze twee horecazaken kan je gezellig rond de tafel zitten in 'de Partage'.  Héél uniek is het concept niet.  En toch... In deze sympathieke zaak worden de gerechten door de klanten zelf opgeschept en gedeeld.  Er wordt hier gewerkt met zoveel mogelijk lokale producten als verse kruiden en zelfs eetbare bloemen.  Voor vlees en vis kan je hier terecht, maar ook voor een volledig vegetarisch menu.  Wil je er ook eens langs?  Dan dien je dit te doen voor eind augustus.  Het is immers zo dat dit een pop-uprestaurant is, gevestigd in het conceptpand 'The Box'.  Rep je dus!  Ik had een toffe babbel met de enthousiaste kersverse ondernemer: Wouter Joossens.  Met passie praat hij over deze droom die hij nu aan het realiseren is...

 

Bar Emma wil het verschil maken

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets.  Griet Reypens en Erik Poortmans)

De Désiré de Boucherystraat is momenteel nog een bouwwerf, en de passage wordt door de straatwerkzaamheden nog flink bemoeilijkt.  Maar als de straat heringericht zal zijn in de stijl van de aangrenzende Botermarkt, zal ze mooier dan ooit ogen.  Dat belooft voor de nabije toekomst.  Alles wijst er op dat deze vernieuwde straat een geliefde en wellicht nog drukkere verbindingsweg zal worden dan ze nu al is.  De handelaars zijn alvast erg tevreden. De uitbaters van de gloednieuwe BAR EMMA kijken de toekomst vol vertrouwen tegemoet!  Dat vertelt me Griet Reypens die samen met haar echtgenoot Jan Kempenaers hier de zaak Helti heeft uitgebaat.  Nu krijgt ze een doorstart in een vernieuwd concept én met een andere naam.  BAR EMMA klinkt zowel vertrouwelijk als sympathiek.  En dat is nu net de uitstraling die ze beogen.  Want BAR EMMA wil het verschil maken, met eerlijke, artisanale, zelfbereide gerechten - ambachtelijk en kindvriendelijk  Om dit alles te kunnen uitwerken kregen ze versterking van een ander echtpaar dat al lang z'n sporen verdiende op horecavlak: Wendy De Cuyper en Erik Poortmans zullen hun beste beentje voorzetten om hier een populaire stek van te maken.  Als traiteurs waren ze lang actief in Merksem, en hoeven ze zich niet meer te bewijzen.  Met vakkennis en een aantal wel erg bijzondere specialiteiten zullen ze de klanten proberen te overtuigen...

 

Feestje in de Vier Emmers

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

In 1913, vlak voor de Eerste Wereldoorlog werd het laat-barokke huis 'De Vier Emmers' in de Befferstraat nog grondig gerestaureerd.  De bovenste foto links toont het pand in dat jaar.  Wat nu een horecazaak is was toen het met een chique naam betitelde 'Salon de Coiffure' -  Maison Boeckx.  In de gevel lees je nog het bouwjaar: 1699.  Da's allemaal verleden tijd. Nu is in het historische 'De Vier Emmers' een populair koffiehuis gevestigd. En deze bestaat nu 20 jaar.  Dat is géén eeuwigheid, maar net reden genoeg om zondag een feestje te bouwen... 

 

Klakkenhuizeke wordt Bar Klak

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Met  het klakkenhuizeke dat zowat tien jaar geleden zijn deuren sloot, verloor onze stad één van zijn meest typische en geliefde winkeltjes.  Het kleine en nostalgische hoedenwinkeltje transformeerde in 2007 tot  een zielloos vastgoedkantoor, en dat was niet naar de zin van vele Mechelaars.  Decennialang was het klakkenhuizeke dat tegen het historische Schepenhuis aanschurkte een populaire zaak waar men van ver buiten de stadsgrenzen naar toe kwam om een hoed of pet aan te schaffen.  Dat heimwee wordt nu gestild.  De tijd van het klakkenhuizeke is onherroepelijk voorbij, maar de Schoenmarkt krijgt met de leuk ogende en naar het verleden knipogende nieuwe horecazaak 'Bar Klak' weerom iets meer kleur.  Het pandje werd aangekocht door Ivo Van Itterbeeck (foto onder rechts) en maakt nu deel uit van de Group Daedalus waartoe ook Hotels Elisabeth, den Wolsack en de 3 Paardekens horen, maar ook horecazaken als Den Grooten Woslack, L'Artista en Il Cardinale.  Vandaag werd met het toffe evenementje 'Chapeau' de nieuwe zaak boven de doopvont gehouden...

 

Inhoud syndiceren