December 2015

De Riffi's: over kansen krijgen en kansen grijpen

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Ze zijn er alle vijf.  Samen zitten we op de bank in de gezellige woonkamer van het ouderlijke huis in de Gustave Van de Woestijnestraat - in de wijk achter de sporthal, tussen Battelsesteenweg en Dijle.  De living heeft typische Marokkaanse elementen, smaakvol en duidelijk met zorg uitgekozen.  Op de grote salontafel staan de obligate muntthee en de marokkaanse koekjes gastvrij uitgestald.  Moeder Riffi, een lieve, bescheiden  vrouw, houdt zich op de achtergrond, nadat ze me vriendelijk heeft ontvangen in haar huis, waar ze nu als weduwe alleen woont met haar jongste zoon Nabil.  Ze wil ook liever niet op de foto, en dat respecteer ik.

Dit is duidelijk een warme thuis.  De kinderen Riffi hebben een sterke band en hebben veel respect voor hun ouders.  Dat voel je.  Dagelijks proberen ze ook - al is het maar even, tussen drukke beroepsbezigheden, familiebesognes en vergaderingen door, bij moeder langs te komen.  Vader is een paar jaar geleden op 72-jarige leeftijd overleden.  Hij was al een tijdje ziek, en stierf op vakantie in zijn geboorteland.  Toch maakte hij nog enkele gelukkige momenten mee.  Hij woonde vol trots de eedaflegging als gemeenteraadslid van zoon Hamid mee, alsook de eed van Nabil als advocaat.

Dit verhaal gaat over een familie 'nieuwe Mechelaars' die kansen kreeg, maar ze vooral ook greep.  De vijf kinderen Riffi hebben het wat men noemt 'gemaakt' in het leven.  Allen hebben ze een mooie beroepsloopbaan kunnen uitbouwen.  Ze kregen het niet cadeau, maar hebben er hard voor gewerkt.  Alle vijf hebben ze hun dromen kunnen waarmaken.  Vader die in het begin van de jaren zeventig van vorige eeuw in Mechelen terecht kwam als kleermaker, heeft hen hiertoe gestimuleerd.  toen ze nog jong waren vonden ze hem misschien té streng.  Maar dankzij hem en dankzij ook de steun van moeder - en dat benadrukken ze in koor - hebben ze hun weg gevonden.

 

Een verhaal dat zomaar aanwaaien kwam...

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Etienne Mylemans heeft er oog en oor voor...  En wat hij met zijn zintuigen waarneemt in z'n omgeving weet hij trefzeker weer te geven in zijn schrijfsels.  Ik lees ze graag.  Het zijn rake, menselijke, vaak ontroerende kanttekeningen over het leven van alledag...  Graag wil ik dit verhaal met jullie delen: een vertelling over kwetsuren, over eenzaamheid misschien, over een wereld die zo anders zou kunnen zijn...

Bedankt Etienne!

 

Herman Vermeulen 80: de geschiedenis van de Gidsenbond Mechelen.

                    Herman Vermeulen (alle foto's Rudi Van Poele)

Herman Vermeulen, de eeuwig jonge voorzitter van de Mechelse gidsenbond, wordt vandaag 80. Tijd voor een terugblik op het levenswerk van een veelzijdig man, veruit de oudste gids van Mechelen die nog regelmatig de meer dan 500 trappen hoge Sint-Romboutstoren overwint.

De stad Mechelen wenste in 1955 te anticiperen op de Expo 58, waarbij verwacht werd dat een groot aantal bezoekers ook onze stad zouden aandoen. Er werd dan ook uitgekeken naar een aantal kandidaten om geleide gidswandelingen te verzorgen. De gidsencursus, die doorging in de studiezaal van het Atheneum, startte in het najaar 1955 en eindigde in juni 1956 met de examens. Leuk detail is dat de mondelinge examens werden afgenomen aan de grote houten tafel die nu nog te bewonderen is in de leeszaal van het Stadsarchief.

 

"Mijmeringen" gaat vijfde jaargang in

met categorie:  

"Mijmeringen", begon als  een hersenspinsel van een pas gepensionneerde. Die wilde wat meer over zijn stad weten. Het resultaat van veel zoekwerk goot hij in een maandblad dat hij gratis verspreidde. Minder gekende zaken over Mechelen overgoot hij met overpeinzingen over alles en nog wat, vandaar de titel. Na vier jaar groeide het blad uit tot een gratis 'must read' van iedere Mechelaar die zijn stad in het hart draagt.

 

Kerstmis bij de Ronaldo's

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Met al mijn zintuigen heb ik genoten...  Dit is pure magie!  Met circus Ronaldo heeft Mechelen culturele topambassadeurs in huis.  Generaties lang heeft deze familie gebalanceerd tussen theater en circus en commedia dell arte : verhalen als uit een avonturenboek, van reizen en onwaarschijnlijke gebeurtenissen, van successen tot teloorgang..., van meewarig bekeken worden tot heropstanding en eindelijk ten volle naar waarde geschat.  Stamvader Johnny moet deze dagen een gelukkig man zijn.  Zoon Danny is onze nieuwe stadsartiest; de Mechelse vlag wappert bovenaan de tent in één van de mooiste decors die je maar indenken kan: onze Grote Markt met Sint-Romboutstoren.  De Ronaldo's zijn thuisgekomen - helemaal sant in eigen land.  De woonwagens staan in slagorde, kleurrijk en als op een prent van Anton Pieck rond de met gloeilampen omkranste circustent.  De nostalgie hangt in het zeildoek...   Vanavond zat ik met vele andere Maneblussers aan de feestdis bij de Ronaldo's.  Een grote kerstboom en een lange tafel...: ze waren er allemaal: Johnny en Maria, van groot tot klein: de hele familie verenigd.  En natuurlijk ga ik niks verklappen.  Maar ik kan wel vertellen dat het een avond werd vol poëzie, ontroering, humor, acrobatie, en muziek.  Een staande ovatie was het minste wat het dankbare publiek deze familie schenken kon...

 

Op de koppen lopen tijdens Warmste Weekend

 

(foto's: Jan Smets)

Of je de sfeer nu zocht in de circustent bij de Ronaldo's, op het binnenplein van het Anker aan de Levende Kerststal, in de Mirage Feesttent op de koer van het stadhuis, of op de Vismarkt, Van Beethovenstraat en Haverwerf, of elders in de binnenstad: overal was het op de koppen lopen!  Geholpen door het uitzonderlijke weer, was het ook letterlijk een 'warm weekend'.  De vernieuwde formule van de Kerstmarkt sloeg duidelijk aan bij het overgrote deel van de Mechelaars.  Zélf heb ik er uiteraard ook van genoten.  Aan het kraampje van Mechelen Solidair passeerden massa's gulle Mechelaars, en ook onze collega's van andere 'goede doelen' waren uiterst tevreden.  De optredens op de Haverwerf van tal van Mechelse artiesten en verrassende gast Bart Peeters, werden gesmaakt...  Wandelclub Opsinjoor wandelde met zo'n drieduizend stappers door Mechelen 'in den doenker', en de winkelstraten zagen zwart van het volk. In Lamot was het eveneens een komen en gaan.  Van Korenmarkt tot Bruul bruiste het in Mechelen.  Een collage van een schitterend Mechels weekend...  Het is een selectie van al wat er te zien en te beleven was...  Er was natuurlijk  véél meer te beleven in onze stad.

 

V - markt

(Printbare versie vind je hier.)

Wie dacht dat de Veemarkt stond voor ' beestenmarkt ' is verkeerd ingelicht. De letter ' V ' staat voor Verdwijnmarkt. Die plaats is berucht geworden door het verdwijnen van ' beelden '. Soms hebben ze een tijdje bestaan en dan waren ze weer weg: soms definitief maar soms kwamen ze terug maar dan op een andere locatie. Niets staat vast ( letterlijk én figuurlijk ) op de V-markt.

 

Maria Verhaeghen werd 100 jaar, een wild verhaal over gevogelte op de Ijzerenleen.

(Foto: Rudi Van Poele)

Wie kent er niet de oude  “kiekenpoelier” op de Ijzerenleen? Ja de “schieve Verhaeghen”, of Victor Verhaeghen voor oudere generaties een begrip in Mechelen. Tijdens een wandeling op de IJzerenleen  werd Rudi Demets aangesproken door haar nicht Linda Verhaeghen. Haar tante Maria, de zus van de “schieve”, kende namelijk nogal wat anekdotes over de IJzerenleen. Zij vertelde ook dat Maria op 10 december 1915 te Sheffield in Engeland werd geboren tijdens WO I . Toen Rudi een lezing voorbereidde over de gebeurtenissen in 1914 ging hij bij Linda te rade.  Zo rijpte de idee om haar eens te  interviewen. Ik ging samen met Rudi en Linda Verhaegen naar het Hof van Egmont, waar Maria nog steeds verblijft en op 10 december 2015  100 kaarsjes mocht uitblazen.

 

Mechelen kreeg zijn nieuwe aartsbisschop

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Nog maar amper was alles van het Kerst-en Nieuwjaarsconcert in de kathedraal opgeruimd, of alles werd klaargemaakt voor de plechtige aanstelling van de nieuwe aartsbisschop van Mechelen-Brussel: Jozef De Kesel.  De voormalige bisschop van Brugge volgde hiermee aartsbisschop Léonard op.  De kerk zat vol politieke en kerkelijke leiders, maar ook met talrijke gewone gelovigen.  Ook het koningspaar volgde de plechtigheid mee.  En dat bracht toch wel nét wat meer protocol en veiligheidsmaatregelen mee.  De toren was vandaag niet te bezoeken.  Voor de viering van start ging, was er nog een kort persmoment op het aartsbisschoppelijk paleis...

 

enthousiaste kathedraal voor 3de Kerst-en Nieuwjaarsconcert Foundation

 

(foto's: Jan Smets)

Goede wijn behoeft geen krans.  Günther Neefs, zijn tante Connie, en haar dochter Hannelore Candries, Jasmine Jaspers én Gery's Big Band: ze gaven het beste van zichzelf voor een tot de nok gevulde kathedraal.  Het werd een prachtig, swingend, warm en bij wijlen ontroerend Kerst-en Nieuwjaarsconcert.  Voor de 3de keer reeds werd dit concert, ingericht voor het goede doel door de Foundation Mechelen een evenement om duimen en vingers van af te likken...  Het foto-album van een onvergetelijke avond...