Oktober 2015

Beeldsmederij De Maan gaat van start met...Goudkoorts

 

(foto's: Jan Smets  -  sfeerbeelden én artistiek leider Stef De Paepe)

Vanavond was het hek van de dam!  Na een paar jaar verbannen geweest te zijn naar het Cultuurcentrum dat het gezelschap gastvrij onderdak gaf, is De Maan helemaal terug.  De Nieuwe Maan schittert als nooit tevoren aan het Mechels firmament.  Voortaan is het Figurentheater een Beeldsmederij geworden en huist ze in een opvallende goudklomp aan het Cultuurplein.  De metamorfose is spectaculair te noemen.  Vandaag waren er alleen gelukkige gezichten te zien: het vroegere Stadspoppentheater dat tot de DNA van deze stad hoort, blaast 50 kaarsjes uit en is springlevend.  Oud en nieuw gaan naadloos in mekaar over: verleden en heden, traditie en vernieuwing, oude en nieuwe stenen- een geslaagd huwelijk.  Artistiek Stef de Paepe, voor de feestelijke gelegenheid volledig in een gouden outfit gestoken is verwachtingsvol.  En dat zijn we allen...  Vanavond werd het glas geheven op een nieuwe start... Een sfeerbeeld:

 

Rotary Club Opsinjoor organiseert kunstveiling voor het goede doel

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets - vlnr: kunstenaarJan Scheirs, Johan Muyldermans, vader van 'prinses Harte', cultuurschepen Björn Siffer, Hans Martens en Christine Decraene)

Van zodra dat je in relatie gaat met een kunstwerk bezit je het al.  Maar natuurlijk is het leuk om het écht letterlijk te bezitten.  Je kan er dan altijd van genieten, maar het ook delen met je huisgenoten, vrienden...

 

Dat vertelt Hans Martens, de gedreven directeur van de Mechelse Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten.  Maar al te graag wou hij ingaan op de vraag van Rotary Club Opsinjoor om veilingmeester te zijn op de kunstveiling die ze willen organiseren op 15 november.  Zo wil hij zijn steentje bijdragen aan het cultureel leven in Mechelen, en bovendien zijn voor hem alle redenen goed om kunst in de publieke sfeer te brengen.  Hans Martens steunt hiermee zowel Rotary en het gekozen goede doel (vzw Prinses Harte) én de kunstenaars.  Kunstenaars hebben het niet steeds gemakkelijk om aan de bak te komen, en elk verkocht werk is een vorm van appreciatie.  Natuurlijk is de Mechelse club erg blij dat Hans de opdracht aanvaarde.  "En nu moeten we de kunstminnaars aantrekken!  Er is voor elk wat wils!  We veilen werk van zowel opkomend talent als van gevestigde waarden.  En...het zal betaalbaar zijn..." verzekert me Christine Decraene, voorzitster van Rotary Club Opsinjoor...

 

Arturo, de Meest Mechelse Mexicaan!

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

"Hij is de meest Mechelse Mexicaan!"  zei ze me lachend: Liesbeth Vanheuckelom, al elf jaar de vrouw van Arturo Ladron de Guevara.  Ik wou dat graag geloven, maar...euh..., wonen er dan zovéél Mexicanen in onze Dijlestad?  Nee, misschien niet.  Maar toch verdient Arturo deze titel.  Vandaag had ik een toffe babbel met deze sympathieke kerel.  En op het einde van het gesprek werd het me allemaal duidelijk....

 

'harmonisch samenleven onder een veelkleurige regenboog...'

(foto's: Jan Smets)

Bij een bisschop ga je niet gewoon aanbellen...  De tijd van de onbereikbare kerkvorsten ligt dan wel al een poos achter ons, en ze zijn niet langer - in groot ornaat uitgedost - hoog verheven boven Gods kudde, maar toch...  Ik maak een afspraak met z'n secretaresse die na een tijdje zoeken toch nog een gaatje kan vinden in de drukke agenda.  "Hoe lang denk je nodig te hebben?" vraagt ze.  Ja, weet ik veel.  "Een uurtje?  zou dat lukken?"  We prikken een datum, en zo stond ik dan vandaag - tijdig op de afspraak - in het voormalige Groot-Seminarie in de Varkensstraat.  Ook hij is keurig op tijd: een grote rijzige man, grijzend, en een zekere voornaamheid uitstralend.  Hij begroet me vriendelijk, gaat me voor en wijst me het salonnetje aan.  "Koffie of thee?" vraagt hij me, en hij schenkt me eigenhandig een kopje in.  Ik voel me al wat meer op m'n gemak.  M'n gesprekspartner praat open, en dat doet hij een uur lang.  Heel toegankelijk is hij.  Hij hoeft het artikel dat ik schrijven wil niet na te lezen.  Hij lijkt me dus te vertrouwen: Mgr. Leon Lemmens, hulpbisschop van het aartsbisdom Mechelen-Brussel.  De geboren Limburger woont nu al een paar jaar in Mechelen (én graag!).  Op 22 februari 2011 werd Mgr.Lemmens door Paus Benedictus XVI benoemd in deze functie.  Op 3 april van datzelfde jaar werd hij door aartsbisschop Léonard dan gewijd tot bisschop. Na het ontslag van deze laatste, is de plaats van aartsbisschop weer vacant.  Mogelijk valt in november de beslissing over de opvolging.  Da's nog afwachten.  Ook Mgr.Lemmens wordt tot de kanshebbers gerekend.  Maar dit houdt hem niet bezig. 

 

Ik kijk er naar uit met een zekere verwachting en spanning.  Maar wakker lig ik er niet van.  Ik hoop wel dat de beslissing valt voor Kerstmis.  Ik heb er vertrouwen in.  De Heer helpt de Kerk wel.

 

Een uur lang praten we over zijn stokpaardjes: over zijn grote betrokkenheid bij de armsten in onze maatschappij, én over het leven in diversiteit.  Onlangs was hij met collega-bisschoppen Harpigny en De Kesel, en journalist Rudi Vranckx in Irak, waar hij ter plaatse de situatie van de honderduizenden Christenen die de laatste decennia hun geboortegrond in het Midden-Oosten ontvluchtten wou ervaren.

 

Klankendaal laat zich horen!

 

(foto's: J. Smets.  vlnr: Lennert Maes, Randy Van Rijn, Jos Maes en Lenne Vervaeke)

Wat ze er indertijd fabriceerden is me niet helemaal duidelijk.  Maar het moet te maken gehad hebben met onderdelen voor 'den IJzeren Weg'.  Het zag er steeds wat groezelig uit, en soms kon je een blik binnen werpen als de werkmannen op het voetpad hun boterhammen opaten in de schafttijd.  Het werd in den Hanswijkenhoek 'het zwèt kot' genoemd.  En dat predikaat beschreef erg raak deze werkplaats op de hoek van Tervuursesteenweg en Sint-Jozefstraat.  Da's allemaal lang geleden, want dit aftandse atelier heeft een tweede leven gekregen.  Daar zijn bloed, zweet en tranen ingekropen.  Met het enthousiasme dat alleen vrijwilligers kunnen opbrengen is deze simpele en voorhistorische werkplaats nu een huis van creativiteit geworden.  Klankendaal is een plek om je thuis te voelen op het ritme van de notenbalk.  Acht jaar lang bestaat deze plek nu.  Er zat en zit muziek in.  Het werd eerder toevallig ontdekt toen iniatiefnemers Bart Alloing en Jos Maes uit hun loods in Leuven moesten, en op zoek moesten gaan naar een nieuwe stek om waar ze gedreven mee bezig waren verder te zetten.  Men vond in Mechelen deze locatie, en na flink de handen uit de mouwen te hebben gestoken - zo'n drie jaar lang - is Klankendaal de inspirerende plek geworden die het nu is.  "Het heeft wat met muziek te maken, en...met kinderen..."  Dat weten de meesten uit de buurt wel.  Maar toch is Klankendaal volgens Jos nog nét te weinig gekend in Mechelen.  En daar wil men wat aan doen.  Klankendaal wil zich laten horen.  En daarom wordt op 5 december een benefietconcert georganiseerd: een leuk evenement om Klankendaal in the picture te brengen, maar ook met een sociaal doel aan gekoppeld:  Muziek zal er een duidelijk wapen tegen onverdraagzaamheid zijn.  De opbrengst van de benefiet gaat grotendeels naar Vluchtelingenwerk Vlaanderen, en de rest zal dienen om een mediacampagne rond dit thema op te zetten; Klankendaal beter te leren kennen, en de iniatieven die ze in dit kader reeds op poten hebben gezet, in de verf te zetten...

 

Gijs Vanhee geeft fakkel van stadsartiest door aan Danny Ronaldo

 

(foto's: Jan Smets)

Vanavond gaf in theater t,arsenaal stadsartiest Gijs Vanhee de fakkel door aan Danny Ronaldo van het gelijknamige Mechelse circus.  Maar voor het zover was, mocht de voorzitter van de Mechelse cultuurraad Frans De Wachter, samen met Gijs een onverwacht grote groep van méér dan tweehonderd belangstellenden leiden langs een aantal van de murales die werden gerealiseerd door Gijs Vanhee en bevriende kunstenaars.  Streetart op z'n best!  Twee jaar lang heeft Gijs deze kunstvorm op de Mechelse kaart gezet, en het project viel in de smaak.  Een knappe tentoonstelling in het Cultuurcentrum heeft deze zomer nog eens de focus gelegd op dit kunstproject.  Het resulteerde nu ook in een boek: 'Mechelen Muurt' dat vanavond werd voorgesteld, en waarvan het eerste exemplaar door schepen van cultuur Björn Siffer werd overhandigd aan de afscheidnemende stadsartiest, waarvan we in de toekomst beslist nog méér zullen horen...

 

Mechelen Muurt voor altijd ...

met categorie:  

Enkele weken geleden … zondagmorgen … een stralend zonnetje: tijd voor 'Troosties Home Made Mechelen Muurt Fietsroute' !

De familie Troostie trekt er met de fiets op uit om de tien muren in de Mechelse binnenstad te zoeken die door de verschillende artiesten op uitnodiging van stadsartiest Gijs Vanhee werden beschilderd.

          

 

Slapen op het water

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Over het kanaal drapeert zich de ochtendnevel, maar de zon doet in deze vroege uren kranig haar best om haar stralen door het grijs te priemen.  En dat lukt aardig, zodat deze herfstige morgen toch een pastelkleurig tintje krijgt.  Aan de Hanswijkvaart liggen de aangemeerde bootjes rustig in het water te dobberen.  Amper een paar honderd meter verder is het behoorlijk druk op Mechelens grootste werf.  Maar hier - de Motstraat net voorbij - merk je niks meer van die bedrijvigheid, en krijg je haast een vakantiegevoel.  Gek toch.  En dat vakantiegevoel versterkt nog als ik van de kade het bootje opstap.  'Sies' heet het leuke witte bootje.  Ik heb een afspraak met Veerle Gabriëls die samen met haar echtgenoot Tom Wuytack de gelukkige bezitters zijn van dit drijvende paleisje.

 

Gedenk en bedenk...

met categorie:  

    

(foto's: Jan Smets)

Ongetwijfeld liep je langs de meeste al voorbij zonder er nog acht op te slaan...  Sommige zijn erg bekend, en andere staan of liggen eerder wat 'verstopt'.  Maar allen willen ze iets of iemand 'gedenken', een stichtende boodschap meegeven, of iets in herinnering brengen.  Gedenken en bedenken...  Het denken is nu voor de blogger.  Kan je ze alle twintig situeren in het Mechelse straatbeeld?

 

Guide Pratique du Touriste a Malines

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Ik kon dit boekje vorige maand  op de kop tikken op de rommelmarkt der begijnhoven; een toeristische gids in het frans over Mechelen.  De uitgavedatum kan ik niet terugvinden, maar als ik bij het doorbladeren ontdek dat de Keldermansvleugel van ons stadhuis nog niet is opgebouwd, moet ik het boekje ergens dateren bij het begin van vorige eeuw, toen de Wereldbrand nog niet over stad en land raasde.  Een paar jaar geleden maakte ik op Mechelenblogt al een artikel over een Duitse reisgids uit dezelfde periode.   www.mechelenblogt.be/2013/04/voor-mechelen-volstaan-vier-uur    . 'Reicht für vier Stunden' schreef de opsteller toen over een bezoek aan onze stad.  Deze franse gids volgend kunnen we best langer in de Dijlestad vertoeven...  Ik laat je graag over mijn schouder meelezen...