September 2015

Langverwachte boek voorgesteld

  (foto's: Jan Smets)

Een gloednieuw prachtboek over Mechelen verdient een mooi decorum om voorgesteld te worden.  De Keldermanszaal in ons stadhuis was dan ook de geknipte ruimte om uit te pakken met 'Mechelen, Feiten & Façades' van Marcel Kocken en Luc Van Hoeylandt - het langverwachte kunstboek waarvoor de Mechelaars al een tijdje geleden warm voor werden gemaakt.  De Maneblussers zullen niet op hun honger blijven zitten: het boek is een pareltje geworden.  Het eerste boek van de nieuwe uitgeverij Elena is oogstrelend mooi, hoogst verzorgd samengesteld met prachtige foto's van Luc  en boeiende teksten van de nu bijna tachtigjarige Marcel.  Luc en Marcel zijn gepassioneerde Mechelaars en dat merk je als je dit boek doorbladert.  Van nu af is het te verkrijgen in jouw favoriete Mechelse boekhandel, en zaterdag kan je het bovendien laten signeren door de twee auteurs in Standaard, Salvator of Zondvloed.  Niet te missen.  Dit is een boek om zelf te koesteren of hét ideale geschenk voor elke Mechelaar die eveneens een passie heeft voor zijn stad!

 

Gevel Stadhuis <> Oud zwemdok

met categorie:  

Van Marc Corbeel, aka "Iene van de Beurght", kreeg ik een schitterende ra ra ra doorgespeeld die ik de lezers van Mechelen Blogt zeker niet wil onthouden.

Op onderstaande foto zien we het rechter gedeelte van het stadhuis (de "Spaanse gevel").

  (foto: Roger Kokken)

 

oorlogsherinneringen van Jos Maes...

 

Jos Maes is al enkele jaren geleden overleden, maar was een fervente fan van Mechelenblogt.  Regelmatig konden we van hem spitse reacties lezen op deze blog.  Want als het over Mechelen en geschiedenis ging, was hij een kei!  Zélf pende hij ook met de regelmaat van een klok zijn levenservaringen uit jeugd, oorlog en scoutsperiode neer.  Jos-van-den-Hoek, rasechte inwoner van de Hanswijkenhoek, was kleermaker  van opleiding.  Maar nog méér dan dat tekende het scout-zijn zijn leven.  'Woelige ekster' zette zich heel zijn leven in voor z'n medemens.  Want: éénmaal scout, altijd scout...  In 2008. stierf hij.  En onlangs heb ik Hilde, één van zijn vijf kinderen ontmoet.  Zij erfde zijn omvangrijke archief, en in die bonte verzameling vond ze de basistekst van een boek die vader nog wou maken.  Het manuscript was printklaar, maar het boek werd nooit uitgegeven.  Jos Maes schreef hierin over zijn oorlogsjaren in Mechelen en Zemst in de periode 1942-1945...

 

Cirque Malines Rouge

Om een nieuw decennium Malines Rouge op gang te schieten, slaan de organisatoren samen met het Collectif Malunés letterlijk hun tenten op. Nu zaterdag 26 september kan je terecht in de rode tent op de terreinen van De Nekker.

Terwijl Bernard aka l’Ourson noest doorging met de opbouw van de tent stelde de circusdirecteur ons apetrots het programma tegen de achtergrond van het nieuwe concept voor.

 

Bier in vrouwenhanden

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets - boven: Kevin Goos, Els Van Itterbeeck en Sofie Vanrafelghem in brasserie Cosma...)

 

Er bestaan héél wat vooroordelen over vrouwen en bier.  Bier is een mannenzaak en vrouwen zouden alleen maar fruitbieren lusten.  Bier is niet elegant, is een dikmaker en bovendien ongezonder dan wijn.  Deze clichés wil ik helpen ontkrachten.  Voruwen en bier: een perfecte combo!

 

Dit vertelt me zythologe en biersommelier Sofie Vanrafelghem.  Deze Brugse van geboorte, wonend in Gent, heeft in Mechelen haar tweede thuis gevonden.  Niet moeilijk: onze stad heeft met de succesvolle brouwerij Het Anker een stevige troef om iemand als Sofie te verleiden.  Ze heeft in de brouwerij al enkele thema-avonden rond bier gegeven.  Sofie Vanrafelghem schreef een aantal boeken rond deze drank, is de enige vrouw in ons land die fulltime als biersommelier aan de slag is, en zet in die hoedanigheid onze bieren in de hele wereld op de kaart.  'Gisteren en eergisteren' nog in Dubai en New York: vandaag in de gezellige brasserie Cosma in de Befferstraat om samen met Paul Boënne van de dienst Toerisme, Els Van Itterbeeck van het Anker en Kevin Goos van Qualidrinks het Bierfestival  'Bier in Vrouwenhanden' van 2,3 en 4 oktober te promoten.

 

Kroegentocht met Orlandus Lassus

met categorie:  

Een schitterend initiatief gisteren tijdens Uit zonder uilaat tussen alle andere activiteiten was de "Lassus Kroegentocht".
Waar ging het over?  Bergen (Mons) is de geboorteplaats van Lassus en is gejumeleerd met Mechelen. Zefiro Torna, een professioneel ensemble nam het initiatief om de (ludieke) muziek van Lassus te brengen in samenwerking met een amateurkoor.

Op kroegentocht zonder uitlaat

 

Ik zie de mensen hun wenkbrauwen al fronsen als ik vertel dat ik op "kroegentocht" geweest ben.

Met Orlando Lassus nog wel!

Uit zonder Uitlaat

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Uit zonder Uitlaat, en een artikel zonder woorden...  Laat de beelden van deze zonnige dag vol animatie, kinder-en ander plezier spreken... Kortom: een Mechelse dag om in te lijsten!

 

Simpelweg Loe

(foto's: Jan Smets)

Officieel heet ze Maria Ludovica Johanna Antonia Constantia, maar zeg maar gewoon 'Loe'.  Zo werd zo ook reeds van kindsaf genoemd.  Deze verkorting van haar naam past volkomen bij haar: no nonsense en wars van elke hoogdravendheid.  Aan dat laatste heeft ze lak.  Ze is altijd kordaat, een 'halve-jongen', én eigen-zinnig geweest.  Nuchter ook.  Maar ze combineerde deze nuchterheid toch met een grote gevoeligheid en sociale bewogenheid.  Ze stond bij het begin van het leven van ontelbare Mechelaars, en was reeds tijdens haar beroepsleven een legende: Dokter gynaecologe, Loe Lindemans - een naam die klinkt als een klok, en een 'straffe madam'.  Dat laatste predikaat wordt al eens meer toegedicht aan vrouwen met een bijzonder talent en karakter.  Bij haar is het zéker een verdiende eretitel.  Lou hoort simpelweg thuis in de galerij van de bijzonderste Mechelèssen van vorige eeuw.  'Een stad in vrouwenhanden' was jaren geleden de titel van een cultuurjaar.  In haar handen begon het jonge leven van vele Maneblussers.  En in die handen begon het veilig... 

92 jaar is ze nu, en ze is niet meer mobiel.  Ook laat haar geheugen haar al eens in de steek ("Ik heb  heel mijn leven teveel in mijn hoofd gestoken...").  Maar in haar ogen staan pretlichtjes en ze heeft nog steeds een guitige lach.  Het werd een fijn weerzien daar in het Hof van Egmont waar ze nu woont, met de vrouw van wie ik ooit, rond 1980 les kreeg in mijn opleiding tot verpleegkundige...