blauw?

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Nee, we gaan ons geen ongewenst gevoel in onze maag laten splitsen omdat de kalender deze derde maandag van het nieuwe jaar wil betitelen als 'Blauwe Maandag'.  We laten geen depressieve gedachten toe vandaag!  Deze maandag zal ons geen blauwtje laten lopen.  En ook al is de Mechelse lucht grijs en kleurloos: de statistieken zetten we een neus.  We schilderen roze wolken op het hemelplafond.  Ook al zijn er deze dagen dingen die ons niet bepaald vrolijk maken: het komt wel goed.  Foert Blauwe Maandag.  Als wij Mechelaars de maan konden blussen  moet ons ook dit wil lukken.  Pak die schilderskwast stevig vast en borstel gezwind dat wolkige roos in het gewelf.  Je mag beslist morsen!  Over een spatje roos  op de grijze kasseien zullen we niet struikelen!

 

Maarten Luther en Mechelen

Het was een bericht, enkele dagen geleden, in zowel het Het Laatste Nieuws als in Knack : Na 500 jaar pleiten theologen voor de intrekking van de excommunicatie van Maarten Luther
 
Leuk, zult U zeggen, maar wat heeft dat met ons Mechelen te maken want Luther is gekend van o.a. zijn 95 stellingen tegen de aflatenverkoop, hij lag aan de basis van het protestantisme en is, volgens Wikipedia, nooit in ons Mechelen geweest.  Wel, er is meer dan dat men zou denken want het verhaal is groter dan enkel die enkele protestantse kerkjes (Keizerstraat & Zandpoortvest) in Mechelen. 
 
 
Foto’s Gimycko : Passantengasthuis Keizerstraat en Protestantse kerk Zandpoortvest
 
We starten bij het begin.  Na zijn geboorte trekken de ouders van Jezus naar Egypte om te ontsnappen aan de kindermoorden door Herodes die de nieuwe koning wilt ombrengen.  Tot zijn 30ste levensjaar weten we weinig alleen dat de 12-jarige Jezus toen in-het-huis-van-zijn-vader moest zijn.  In die tijd bruist het toenmalige Egypte van nieuwe ideeën omtrent natievorming, volk & maatschappij, politiek en leger.  Met deze nieuwe ideeën trekt Jezus rond zijn 30ste terug naar zijn geboorteland en middels verhalen en parabels probeerde hij de meestal ongeletterde bevolking een toekomst voor te houden in een land dat al een hele tijd bezet wordt door het toenmalig sterkste leger ter wereld : het Romeinse leger.

Loe Lindemans krijgt haar plein op de Maarten-site

  (foto: Jan Smets)

Heel binnenkort gaat het voormalige Sint-Maartenziekenhuis, gelegen tussen Leopoldstraat, Willem Rosierstraat en Leuvense vaart, onder de sloophamer.  Hiermee komt een eind aan een belangrijk stukje ziekenhuisgeschiedenis van onze stad.  'De kliniek van Peeters' werd ze nog lang genoemd door oudere Mechelaars.  Later werd het als privékliniek door Jules Peeters opgestarte ziekenhuisje herdoopt tot  Sint-Jozefziekenhuis.  En nog later ging het in fusie met het vroegere OLV-gasthuis (Dodoens...) en het Duffelse Norbertusziekenhuis onder de naam Sint-Maarten.  Allemaal verleden tijd sinds deze drie vestigingen hun activiteiten stopten en ze onder één dak terechtkwamen in een groot en gloednieuw ziekenhuis.  Sint-Norbertus ging tegen de vlakte en het ziekenhuis aan de Zwartzustersvest krijgt een herbestemming als woonzorgcentrum.  Het ziekenhuis aan de Leopolstraat zal nu ook worden afgebroken, en op deze plaats komt een nieuwbouwproject met hotel, appartementen en duplexwoningen.  Totaal 96 woongelegenheden.  Ook wordt er een groengebied aangelegd, een fietsstraat en een plein.  En dat vraagt natuurlijk om nieuwe namen.  Aangezien dat men reeds eerder besloot om meer straten en pleinen te noemen naar illustere Mechelse dames, is het niet zo verwonderlijk dat dit ook  hier zal gebeuren.  Twee straffe dames zullen binnenkort hun naam geven aan een straat en een plein op deze Maarten-site.  Julienne Van Avondt was een vroedvrouw die in 1935 afstudeerde aan de provinciale Mechelse vroedvrouwenschool.  Niet minder dan 4000 kinderen zette ze op de wereld.  Nog bekender is gynaecologe Loe Lindemans... Heel haar carrière werkte ze in de 'Sint-Jozefkliniek' tot ze er in 1988 op pensioen ging.  Drie jaar geleden overleed ze in het Hof van Egmont...

 

Weldra opening

met categorie:  

  (foto's: J.Smets)

"Voor Jan: wat ons bindt, is de liefde voor kleine verhalen, straffe verhalen..."  Dat schreef David Legrève in mijn exemplaar van het boek dat zopas van de drukpers rolde, en waarin hij op een heel persoonlijke manier, met unieke foto's het voorbije 'corona-jaar' in beeld bracht.

David is zowat 17 jaar aan Het Laatste Nieuws verbonden als freelance-fotograaf, en ik die hoedanigheid ken ik hem al lange tijd.  Vaak ontmoeten we mekaar op dezelfde persmomenten waar ik mijn verhalen sprokkel om nadien uit te schrijven en hij in beelden diezelfde verhalen probeert te vatten.  En dat doet sympathieke David erg goed.  Een krantenfoto mag dan al vluchtig zijn: toch weet hij altijd het onderwerp op een bijzondere wijze voor de lens te krijgen.  Die professionele en artistieke kijk op de zaak bewonder ik in hem.  De 42-jarige David studeerde Audiovisuele en Beeldende Kunsten optie fotografie aan de Koninklijke Academie van Schone Kunsten in Gent.

Op vrijdag 13 maart ging ons land in lockdown.  Het betekende voor David dat hij als fotograaf heel regelmatig corona-gerelateerde onderwerpen in beeld diende te brengen.  Een beetje aarzelend begon hij er aan - op automatische piloot en misschien weinig geïnspireerd.  Ook was er een zekere angst mee gemoeid.  Onzekerheid eveneens.  We beleefden vreemde en onwezenlijke tijden.  Veel van wat we evident vonden was dit niet langer meer.  We werden wakker in een onherkenbare wereld.  Niks was meer vanzelfsprekend...

 

Allemaal beestjes...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets.    1 - 2 -3)

Zin in een verzetje?  Maak eens een wandelingetje door de binnenstad en probeer deze dieren te vinden.  Je kan ze allemaal aantreffen binnen de kleine ring.  Slechts twee van hen moet je zoeken nét buiten het centrum - nét buiten die ring.  Later ga ik jullie de oplossing wel verklappen.  Maar nu: veel plezier er mee! Sommige zijn héél gemakkelijk; anderen zorgen voor meer wenkbrauwgefrons...

 

Willy & Rosa

met categorie:  
Stadspoppentheater Tijl in de wolken
 
Het is Mechelen 1966.  Ons vader, ons moeder en ik, hun eerstgeborene, verhuizen van de Vrouw van Mechelenstraat naar de Koolstraat waar ik er twee zussen bijkrijg.  Van mijn eerste levensjaar tot mijn zesde is daar mijn leefwereld om daarna te verkassen eerst 3 jaar naar de Spreeuwenhuisstraat, dan 17 jaar tegenover frituur Paula op den Tervuursesteenweg en nu al decennia in de Mechelse binnenstad.  
 
Foto Gimycko : Koolstraat
 
Het was den tijd dat wij, de peuters en kleuters van aan den Battelsesteenweg ( hallo Familie Meel ), naar dat schooltje ( Nu de Vrije Basisschool De Luchtballon ) gingen in de Nieuw Beggaardenstraat.  Elke morgen en avond een fikse wandeling met een meewandel-buurvrouw langs den Battelsesteenweg ( waar dat kruidenierswinkeltje was met die kleurrijke linten in de zomer tegen de vliegen ) tot aan de ring en via het oude Winketbruggetje naar de Plankstraat om vlakbij kruidenierswinkel “bij Janneke” op ’t Veer af te slaan en alzo in de kleuterklas van juffrouw Schoeters te gaan spelen of om bij zuster Rogeria onze veters te leren strikken.  Van die laatste heb ik nog een oude klasfoto ( hallo, Diane Bueremans ). 

Kinneke Jezus

Het was een tijdje geleden een aangeboden artikel op eBay.usa met de titel Antique 19th century Spanish wood Religious Santon Figure Infant Jesus of Mechelen.  De bidding has ended maar gelukkig hebben we de printscreen nog.  In a nutshell : dat Kindje-Jezus-van-Mechelen-figuur is een soort van Mechelse Manneke Pis want enkel van hier afkomstig.
 
Printscreen
 
Er is geen Nederlands Wikipedia-artikel en na het wel bestaande Engelse artikel door de Translate-app gegooid te hebben spreken we hier over een “product” dat voornamelijk in ons Mechelen werd gefabriceerd.  De kenmerken van het Kinneke Jezus van Mechelen is dat het een klein jongensfiguurtje is in zijn blote lijfje, met een kleine flieter en kromme beentjes in een ongemakkelijke staanhouding.  In één hand houdt hij het symbool “Kruis van de Wereld” en met de andere hand houdt hij twee vingers op wat de Goddelijke Zegening symboliseert.  Vermoedelijk werden deze kindfiguurtjes hier gemaakt ( vermoedelijk niet en-masse geproduceerd ) om in kloosters, kerken en kathedralen aangekleed te worden door nonnetjes en begijntjes om de zoveelste religieuze hoogdag luister bij te zetten.  

Eddy Mariën, Mechels stadsbeiaardier, over het Beethovenjaar en zijn stiefvader Jef Rottiers.

met categorie:  

Stadsbeiaardier Eddy Mariën is een van de musici die zo goed als foutloos beiaard spelen. Het is weinigen gegeven. Het is een plezier om zijn uitvoeringen op video vast te leggen. Bij een van deze gelegenheden maakte ik opnames van de ‘masterclasses’ die hij aan de jonge leerlingen van Sint-Petersburg gaf. Het was een weergaloze ervaring. Ik besloot dan ook dat het tijd werd om deze man zijn verhaal te laten vertellen, coronaproof natuurlijk.

dat komen zal wat komt... We gaan er voor!

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Het was me het jaartje wel.  En al zullen er in de loop van de geschiedenis wellicht nog grotere rampjaren geweest zijn: 2020 zullen we niet gauw vergeten.  In mijn nieuwjaarswens schreef ik bij de start van dat jaar - nog van geen kwaad bewust en nog niet wetend dat er een serieus zwaard van Damocles dreigend boven onze hoofden hing - nog de volgende regels: "dat komen zal wat komt.  We gaan er voor..."   Elk jaar heeft zijn geheimen en brengt dingen mee die niet te voorspellen zijn.   Maar dit scenario konden we niet bedenken.  Nu 2020 opgeborgen wordt in de archieven ligt 2021 nog gelukzalig in de wieg te wezen.  De toekomst blijft nog even geheim.  Mèchelès Jo Leemans wist dit reeds.  En ik herhaal wat ik toen schreef: "dat komen zal wat komt.  We gaan er voor!" 

 

Bedankt voor jouw inzet Jeanne!

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Ik had een boon voor haar...Ze was dan ook een schat van een vrouw.  Ze deed wat ze kon met een warm hart voor de samenleving.  Zonder grootspraak, maar rustig en bescheiden.  Geen dure woorden maar wat ze zei was vaak raak.  Vaak ook met een kwinkslag.  Zo was ze ten voete uit: Joanna Saen - maar door vele Mechelaars gewoon gekend als 'Jeanneke'.  Ze werd geboren op 11 januari 1923 en op Kerstdag ging ze van ons heen...

Als vrijwilligster in tal van verenigingen zette ze zich in.  En ik wéét dat er in onze stad nog velen zijn als zij met hart en ziel het beste van zichzelf geven in vrijwilligerswerk.  Als ik Jeanneke vandaag een eresaluut breng doe ik dit ook in gedachte met al die andere Maneblussers die maken dat onze stad er mooier en humaner door wordt.

Jeanneke: lang geleden al werkte ik met jou samen in het Sinte-Mettegenootschap.  Samen met jouw compagnon Wiske was je er steeds bij om al pannenkoeken bakkend er een reuze kinderfeest van te maken.

Maar je deed zovéél meer: je gaf je helemaal bij het Rode Kruis, bij armoedevereniging de Lage Drempel, in het Hof van Egmont waar je de laatste jaren verbleef...

 

Inhoud syndiceren