Muziek in het Hof van Cortenbach

met categorie:  

Bijna tien jaar nadat De Monte de deuren sloot, is er binnenkort weer muziek te horen op de Korenmarkt. Na jaren leegstand en verwaarlozing werd in 2016 gestart met de casco-restauratie van het Hof van Cortenbach. In 2018 werd het gebouw in primeur opengesteld voor de Open Monumentendag. Drie jaar later is ook de binnenafwerking voltooid en wordt de commerciële gelijkvloers een plek van muzikaal genot.

 

"105 wil ik wel worden. Maar dan zonder corona!"

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Ze ziet er stralend uit in haar oranje outfit.  Want zeg nu zelf: zwart en grijs is voor ouwe mensen.  En hoewel Maria De Pauw uit de Acaciastraat in de Hanswijkenhoek heel binnenkort 100 kaarsjes mag uitblazen, is ze zowel fysisch als mentaal nog in topconditie.  Natuurlijk sputtert hier en daar wat - heeft ze af en toe een looprekje nodig en gaat haar zicht er wat op achteruit na een mislukte cataractoperatie.  Maar verder oogt ze nog heel vitaal voor haar leeftijd.  Eeuwelingen zijn geen unicum meer.  Zopas was het ook burgemeester Joris die dit genoegen mocht smaken.  Steeds meer ronden senioren deze kaap.  Maar als je dan ook nog zelfstandig in eigen huis kan wonen: dan is het het wel een héle straffe prestadoen?" tie!

"Hoeveel jaar ze er nog bij wil doen?"  vraag ik haar.  Ze monkellacht: "Die honderdenvijf wil ik wel halen.  Maar dan wel zonder corona hoor!"  En dat laatste versta ik volkomen.  Dat verdomde virus steekt dan ook wel wat stokken in de wielen.  Het geplande feest kan niet plaatsinden.  En dat vindt Maria doodjammer.  Ze had deze verjaardag net zoals haar negentigste en vijfennegentigste maar wat graag gevierd met haar familie.  Maar het is wat het is.  Er wordt wel een alternatief gepland, en... het jaar is nog jong.  Dat feest kan wellicht later wel plaatsvinden.  Laat ons hopen...

 

Hippo zoekt opkikkertje

met categorie:  

  (foto: Jan Smets)

Het is ondertussen een beestig leuke traditie geworden!  De laatste jaren gaven creatief aangepakte polyester sculpturen van allerhande dieren heel wat etalages van handelszaken in ons Mechels centrum extra kleur.  Het initatief gaat uit van vzw Sjarabang.  Sjarabang, het atelier waar kunstenaars met of zonder beperking zich artistiek kunnen uitleven, hoeven we niet langer voor te stellen.  Net zoals voor zovelen zette het verdomde virus een kruis over heel wat activiteiten.  Jammer voor al diegenen die bij Sjarabang een tweede thuis en uitlaatklep vinden.  Bijkomend betekende het ook een groot financieel verlies.  En dat zijn extra zorgen.  Er moet immers geld in het bakje komen om deze zinvolle werking te kunnen verder zetten.  Toch blijft men bij Sjarabang niet bij de pakken zitten, en is men volop in de weer om de winkels te 'bestormen' met de allerleukste nijlpaarden en kikkers!  Van 15 februari tot 24 april moet je ze beslist gaan bekijken!  Onder de titel 'hippo zoekt opkikkertje' zal het jong en oud weten te verrassen!

En deze keer kon ook ik het echt niet laten om mee te doen.  Twee kikkers kregen van mij een outfit.  Twee keer 'kikker Boudewijn' - een figuur uit mijn onlangs uitgegeven sprookjesboek 'De draak van Ribbedebie'...    En zo geeft élke deelnemer een creatieve aankleding aan zijn of haar figuur.  

 

voormalig burgemeester Joris wordt 100!

met categorie:  

  (foto onder: J.Smets)

Twee jaar geleden heb ik hem voor het laatst ontmoet: in ons stadhuis waar hij de onthulling bijwoonde van het borstbeeld van partijgenoot en latere burgemeester Geert Bervoets.  Hij was toen 98 jaar, maar dat was hem hélemaal niet aan te zien. Fysiek en mentaal erg scherp, piekfijn uitgedost en zijn beminnelijkheid zelve: oud-burgemeester Georges Joris.  Van 1986 tot 1988 was hij burgemeester van onze Dijlestad.  Hij volgde Jef Ramaeckers op tot aan de verkiezingen van 1988.  Voordien was hij -  daarin gepokt en gemazeld - al vier jaar schepen van onderwijs. CVP'er Jos Vanroy volgde de SP'er Joris op.  Jos Vanroy overleed vorig jaar.  Samen met Bervoets is Joris nu nog de enige overlevende voormalige burgemeester van Mechelen.  Dinsdag, op 9 februari mag Georges Joris 100 kaarsjes uitblazen.  Proficiat burgemeester!

 

Gunfight at the Hombeek Corral

Hombeek.  Wie kent het niet ?  Liefelijke Mechelse deelgemeente, gelegen op eullese plateau met eens per jaar hun plantenbeurs.  We weten dat er ooit eens een vliegtuig is gecrasht geweest maar voor de rest is alles peis en vree.  Ook in de Hombeek Corral langs de Zemsteweg.
 
Gedachtenis uit Hombeek
 
Nu zult U zeggen : WTF ?  Dus beginnen we bij het begin.
 
Iedereen kijkt wekelijks wel eens naar Stukken van Mensen op Vier, nu Play4.  Hier proberen zowel BV’s als gewone Vlamingen een item uit hun collectie te verkopen aan enkele galerij-, antiek-of kunsthandelaars en er de beste prijs voor te krijgen.  Luk Alloo verkocht er ooit de leren jekker van zijn oude werkgever Paul Jambers, maar geen idee meer welke prijs hij er toen, na bezoek aan de handelaars in eullese cubicle, voor heeft gekregen.

Danco

met categorie:  
Hij is Mechelaar, heeft een plein in Ukkel, een bus-en tramhalte in Brussel, een laan op Linkeroever, staat op een Roemeense postzegel, heeft een ijskoud zeemansgraf en een eigen eiland, een eigen kuststrook en een eigen asteroïde.  Maar niks, nul, nada in ons Mechelen.
 
Zijn naam is Emile Danco.  Geboren in ons Mechelen in 1869 en overleden in 1898 studeerde deze 29-jarige Mechelaar, zoon van een strenge luitenant-kolonel in het Belgisch leger, af aan de Koninklijke Militaire School als luitenant bij de artillerie en werd hij de persoonlijke vriend van ene Adrien de Gerlache de Gomery.
 
Emile Danco Plein in Ukkel
 
Deze laatste zal bij velen een belletje doen rinkelen.  België mag dan een klein onnozel prutslandje zijn, maar we hadden de eerste trein op het Europese vasteland en de eerste auto : de Vincke Malines, lang voor de Minerva.  Deze Adrien de Gerlache, een jonge Belgische luitenant, ging samen met de noor Roald Amundsen aan boord van de Belgica (een omgebouwde walvisvaarder) voor een Belgische poolexpeditie.  Beiden slaagden in een eerste overwintering op Antarctica.

Ducci

met categorie:  

Dat de geschiedenis niet enkel bestaat uit koningen, keizers, kardinalen en generalen is een waarheid als een koe.  En naast boeren, buitenlui, werkmensen en de bourgeoisie zijn er ook de kruiperige figuren die zich aanschurken bij de betergestelden om zich op te werken.  Eén van hen is Gaspar Ducci.

Gaspar Ducci komt als jong handelsagent van Italië naar Antwerpen waar hij zich op een lepe manier inwerkt in de financiële wereld van zijn tijd.  Als zelfstandig koopman, verzekeraar van zeeschepen en speculant in onroerend goed zal hij binnen de kortste tijd fortuinen verdienen en werkt hij zich in de kijker bij ons Kareltje.

Eleonora, Keizer Karel V en Isabella van Habsburg

Ons Kareltje - aka Keizer Karel V of Carlos I - heeft een wereldrijk waar de zon nooit ondergaat.  En om zulk gebied een beetje serieus te besturen heeft hij constant geld nodig.  Met het inhalen van Gaspar Ducci, die voor hem bepaalde belastingen mag innen, zorgt Keizer Karel voor een verzekerde cashflow.

lange schaduwen

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Lange schaduwen...

 

Geen koning…

met categorie:  

Onlangs dook er een interessant item op met een voor mij onbekende naam en een duidelijke gravering naar onze stad.  We zien hier een klaroen met daarop de gegraveerde tekst "Jan Comijn Mechelen”.

Klaroen Jan Comijn

En dan gaan we aan het googlen.  Doch na serieus speurwerk vind ik niks, nul, nada over deze Jan Comijn uit Mechelen.  Mijn besluit is dat deze persoon geen koning, keizer, kardinaal of generaal is geweest.

En ook geen link dat Jan Comijn een instrumentenhandelaar of maker is geweest uit Mechelen, zoals al die Mechelse (beiaard)klokkenmakers, orgelbouwers, klavecimbelfabrikanten zoals de familie Ruckers of houten klarinettenmakers zoals Jean Tuerlinckx. 

Gas

Onlangs kwam deze foto voorbij.  Een gelijkaardige prent was al eens besproken hier op den Blog in 2009 waar ene Serge ons vertelde dat die schouw daar aan de Plaisancebrug, waar het altijd plezant was met al die plaisanterieën, behoorde tot een voormalige wol-verwerkings-fabriek.  Maar deze keer wil ik het hebben over dat bord naast de Leuvense Vaart.
 
 
Omdat we niet direct een idee hebben uit welke periode deze foto afkomstig is komen we, via een omweg, misschien wel meer te weten.  Er mocht toen blijkbaar niet geankerd worden omdat daar vlakbij gasbuizen lagen.

Inhoud syndiceren