(On)gehoord in de stad

(foto's: Jan Smets)

Toeval.  Dag op dag, net twee jaar geleden had ik een toffe babbel met Willy Thomas (foto boven), artistiek leider van Arsenaal/Lazarus sinds 2016.  Enthousiast vertelde hij me over zijn idee: 'De Grond der Dingen'.  Het moest en zou een uniek project worden voor en door de Mechelaars.  Op een vierkante meter mochten alle Maneblussers iets proberen uit te werken.  Een idee lanceren, medestanders zoeken, onderhandelen, overleggen, dingen samenbrengen...  Ondertussen is dit langlopende project dat nu in de belangrijke slotfase zit genoegzaam bekend. (interview van toen met link hieronder:)

www.mechelenblogt.be/2018/01/grond-der-dingen

Ik ontmoet Willy vandaag terug in die gigantische kelderruimte van het Hof van Busleyden.  Hier in dit gonzende epicentrum van de 'Grond der Dingen'  is hij deze dagen niet weg te denken.  Dit Neverending Park is een fascinerende en inspirerende ruimte geworden - een schitterend decor is hier opgebouwd: een auditorium, een agora - een gonzend labo voor denkers en doeners.  Samen.  "We hebben immers mekaar nodig om verder te gaan!" zegt Willy.  Dat zegt hij ook tegen een groep leerlingen die vandaag dit park bezoeken en hier deze namiddag ook aan de slag gaan. 

Maar ik ben hier vandaag ook om twee mensen te ontmoeten die hun schouders zetten onder iets wat op zondag 2 februari, om 14 uur zal georganisserd worden: Veerle Gabriëls (Vormingplus regio Mechelen) en Pascal Dumalin (vrijwilliger en lid van de Raad van Bestuur van armoedevereniging De Keeting). (foto onder).  Een spreekgestoelte zal hier dan opgebouwd staan waarbij mensen die in onze samenleving niet gehoord worden zich kunnen uiten: een kansel waarop ieder die dit wil 5 minuten mag spreken.  Dit moet een platform worden voor zij die niet gehoord, gezien of zich gerepresenteerd voelen. 

 

 

Pascal toont me de maquette van het spreekgestoelte.  Nu is men bezig met de opbouw van deze kansel die niet minder dan 2,80 hoog zal worden.  Hij lacht:

 

 

Als we niet gehoord worden: gezien zullen we wel worden!  Ik wil graag vermelden dat onze mensen in De Keeting hierrond hebben mee gedacht en dat ze hieraan ook meewerken.  Toch moet ik eerlijkheidshalve wel zeggen dat ze eerst wat argwanend stonden tegenover dit idee.  Het is dus een lang traject geworden.  En we zijn er nog lang niet.  Vertrouwen moet groeien.  Onze mensen kregen immers al zo vaak het deksel op hun neus.  Ook hebben ze niet altijd die verbeeldingskracht.  Niet omdat ze het niet 'kunnen', maar omdat ze bezig zijn met andere dingen - hun basisbehoeften,  of weinig mogelijkheden aangeboden krijgen.  Je moet dus steeds proberen de juiste snaar te vinden.

 

Dit beaamt Veerle van Vormingsplus regio Mechelen die dit hele traject begeleidt.

 

 

We zijn gestart in oktober 2018.  Elke donderdagvoormiddag hebben we rond dit alles gesprekken gehad in De Keeting.  Het idee voor een soort van speakers-corner is van deze Mechelse armoedevereniging.  Dit hebben we proberen uit te werken.  Bij aanvang waren onze mensen eerder negatief en achterdochtig.  Ze maakten ook al zoveel mee, en liepen al zo dikwijls tegen muren. Hun hiervoor laten engageren was eerst moeilijk.    Hun verzuchtingen willen we toch laten horen.  De kansel moet ruimte geven aan ieders stem. Vooral aan kansarmen.  Zo hebben we het proberen te visualiseren.  Natuurlijk is er een drempel om zelf het woord te nemen.  We willen aan deze kansen ook iets toevoegen: teksten, geluidsbanden... Gelukkig krijgen we medewerking van theatermaker Pier De Kock die al wel wat ervaring heeft met deze doelgroep en met 'Geknipt' - een collectief van armoedeverenigingen in Mechelen ook al een idee voor een vierkante meter had ingebracht... (op een vierkante meter wilde men de armoedecijfers van onze stad 'beitelen'...).  Dit moet een kansel worden voor mensen die niet gehoord worden of misbegrepen worden.  Samen met de Keeting doet ook jongerenvereniging Waka Waka Generation mee.

 

"Dit idee is een mooi verhaal" vult Pascal aan.  Het gaat over een proces van zien en gezien worden.  Maar hij benadrukt sterk dat het 'hun' kansel moet worden.  Hij zal zich dus op tijd terugtrekken.

 

Willy Thomas, de bezieler van De Grond der Dingen, is een tevreden man...

 

 

Het zal zondag 2 februari niet altijd even vrolijk klinken.  Maar we moeten luisteren naar deze stemmen die we liever niet horen.  Dit is heel belangrijk.  Zeker deze tijd wanneer nog meer mensen door de mazen van het net glippen.  We mogen mensen aan de onderkant van de maatschappij niet aan hun lot overlaten.  We moeten ze uit het verdomhoekje halen.  Zeker ook in een stad die inclusief en divers wil zijn.  Deze stad zit in een positieve vibe.  Maar is dit ook zo voor iedereen?  Om één voorbeeld te geven: de binnenstad wordt steeds duurder om er te wonen... Ik ben dan ook gelukkig dat binnen dit project mensen willen samenzitten en denken hoe ze het een en ander kunnen aanpakken en om het niet bij holle woorden te laten.  Zo ontstonden in dit Neverending park al gesprekken tussen Welcome in Mechelen, Inclusivo (particulieren die huizen opkomen om ze sociaal te verhuren), en stadsdiensten Wonen en het Sociaal Huis.  Hier ben ik heel blij mee.  Er beweegt wat.  Dit is een resultaat van de Grond der Dingen.  

 

 

Lina Lauwens die binnen het Arsenaal/Lazarus instaat voor de coördinatie en publiekswerving, en me al even enthousiast vertelt over dit project, blijft liever bescheiden op de achtergrond, maar ze doet nog een erg warme oproep aan elke Mechelaar om zondag 2 februari langs te komen. 

 

Mensen die anders niet gehoord worden kunnen hier iets vertellen, een lied zingen, iets voordragen, slammen, iets tonen, enzovoort...  het mogen vertegenwoordigers zijn van een organisatie, maar evengoed kunnen het individuen zijn.   Voor mensen die de drempel alsnog te hoog vinden om zelf te spreken vinden we wel een oplossing.  Misschien kan dan wel iemand anders hun tekst voordragen of kunnen we een korte coaching voorzien.

 

 

www.arsenaallazarus.be

www.facebook.com/arsenaal.lazarus

www.lazarusvzw.be

www.degrondderdingen.be

www.facebook.com/degrond

 

www.hofvanbusleyden.be/neverending-park

Lees ook het artikel nog eens na van collega-blogger Wim Tiri:

www.mechelenblogt.be/2019/12/eeuwige-verhaal-van-neverending-park-7

 

 

 

Nog even vermelden dat er altijd wel wat te beleven valt in dit unieke 'park' tot 15 maart. Dus kom ook maar eens langs.  Zo zijn er op dinsdagmiddag lunchgesprekken met filosofe Ann Meskens en op zondag zijn er om de twee weken 'gesprekken zonder woorden'... Zondag aanstaande is er om 14 uur een work in progress dat je kan meemaken: je kan er 3 jonge theatermakers aan het werk zien: de Mechelse actrice Michèle Even en haar collega's Sofie Palmers en Nele Van den Broeck...

Voor elk wat wils!