van een lammeke dat een schoppeke werd...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets.  Links: Jellert Schaepherders)

Wij zijn een landje van levensgenieters; van bierdrinkers én bier-brouwers!  De smaak van het heerlijke gerstenat brengt ons wel vaker in de Zevende Hemel.  We hebben dan ook een stevige reputatie opgebouwd en ons land kan bogen op tal van kwalitatief sterke bieren.  Goeie wijn behoeft geen krans.  Een heerlijk bier ook niet.  Nog niet zo lang geleden is in onze Dijlestad weerom een méér dan lekker bier geboren In de Hanswijkenhoek hebben een vader en een zoon een topbier gecreëerd dat smaakt naar méér!  Ik proefde het gisteren op het terras van 't Kranske aan de Tervuursesteenweg.  En inderdaad: ik was er meteen weg van.  Frank Schaepherders en zoon Jellert gaan hiermee scoren!  Zoveel is zeker.  De smaak is raak.  Na het eerste brouwsel werd alles nog meer geoptimaliseerd.  Immers een begin is nooit perfect.  Kan ook moeilijk.  Maar het geduld werd beloond. Het 'lammeke' is een 'schoppeke' geworden.  Nu mag dit bier beslist een volwaardig artisanaal bier genoemd worden.  Het is een lekker amberkleurig biertje met een eigenzinnig karakter - en hoe kan het anders voor een schoppeke - mét een wollige schuimkraag...

 

Nelly De Keye leert ons narcisme herkennen en begrijpen

met categorie:  

  (J.Smets)

Enkele jaren geleden heb ik haar de eerste keer ontmoet.  Toen mocht ik het boeiende verhaal van haar familiegeschiedenis optekenen.  www.mechelenblogt.be/2016/09/naam-reuter   

Vandaag zitten we weer samen.  Net als toen - in SAVA op de Grote Markt.  Nelly De Keye en ik.  Prettig om mekaar weer te zien.  We hebben dan ook heel wat te vertellen aan mekaar.  Uit het gesprek van toen wist ik dat ze in haar leven te maken kreeg met narcisme.  En die ervaringen hebben haar zeker getekend.  Maar ze is er sterker uitgekomen.  Ze heeft dit alles een plaats kunnen geven.  Méér zelfs: in 2016 ging ze aan de slag als narcismecoach - de eerste in Vlaanderen!   Sinsdien begeleidt Nelly mensen op opnieuw op een positieve manier in het leven te staan.  Want het is inderdaad zo dat samenleven met een persoon met een narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS) je veel schade kan toebrengen.  Niemand beter dan Nelly kan er over meepraten daar ze hiermee in familiale, partner-en professionele context diende te worstelen.  In het programma dat ze als coach samenstelde leert ze hoe men met dit alles kan omgaan. 

Op 27 april kwam ook een boek uit van haar hand: 'Narcisme. Herken én begrijp de narcisten in je leven'.  Hierin vind je vele voorbeelden, ervaringsverhalen, tips en technieken.  Het boek werd een groot succes.  Na amper tien dagen volgde een tweede druk.  Nu is men reeds aan een vierde druk toe en op een bepaald moment is het boek in de Standaard op de vierde plaats terechtgekomen bij de non-fictieboeken!  En dat wil wel wat zeggen!

 

Kunst om het wachten te verzachten

'Kunst verzacht  de zeden', dat zegt het spreekwoord. In de wachtruimte van het Mechelse vaccinatiecentrum staan vier schilderijen opgesteld waarvan er drie reeds eerder te zien waren op Het Kunstuur. Het vierde werk kondigt de nieuwe expositie van oktober aan.

van kunst en radijzen...

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Het idee rijpte in 't Paradeske - het volkse cafeetje op de Kerkhoflei, na de uitvaart  van de onvolprezen Mechelse kunstenaar Jan De Winter die vorig jaar overleed op 13 augustus. Marc Van Camp, vriend en misschien wel dé grootste kenner van het werk van Jan was nog wat aan het napraten met Henk Van Nieuwenhove.  Ze kennen mekaar van in hun jeugdjaren en hun gezamelijke studietijd in Pitzemburg.  Gepassioneerd als ze zijn door kunst brainstormden ze over een initiatief om meer kansen te geven aan Mechelse kunstenaars.  Velen van hen verdienen het om in de kijker te staan.  En hierbij wilde dit tweetal een handje helpen. Als katalysator.  In den Herten Aas wilde men in de jaren zestig het Mechels cultuurbeleid een fusée in het gat steken .  Zo drukte men het toen vrank en plastisch uit in dit artistieke laboratorium dat deze kroeg op de Haverwerf was.  Jan De Winter was er trouwens vaste klant.  Nu is dit voormalige café in het historische pand 'Bergen op Zoom' een kleine kunstgalerij. 

Het idee kreeg vorm.  De twee kunstliefhebbers en cultuurfanaten zochten wat gelijkgestemde zielen bij mekaar, en zo werd vzw Het Paradijs geboren.  Vandaag poseerden ze blij en trots voor mijn lens, een 'radijs ' in de hand, voor de fraaie winkelpui van de onlangs gestopte schoenwinkel Crispino in de Befferstraat 30: vlnr: Herman Vanderhulst, Guido De Coninck, Thomas Eyskens, Henk Van Nieuwenhove, Luc Perdieus, Marc Van Camp en Hilde Neven.  Niet op de foto, maar even later het gezelschap vervoegend: Natascha Mertens.

Met een ludieke actie wilde men vandaag - op een drukke marktdag - de vzw aan het grote publiek voorstellen.  In de vitrine van het pand is werk te bewonderen van de al eerder vernoemde Jan De Winter én  artistieke evenknie Ray Gilles.  Beiden maakten in het verleden heel knappe cartoons.   In het logo van de vzw is een radijs verwerkt (de link met Pa-radijs is snel gelegd).  De voorbijgangers werden getrakteerd op radijsjes.  Een smaakmaker voor al wat nog geserveerd zal worden door deze vzw...

 

Met Cadixx werd een wens een droom...

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Het was gisterennamiddag best wel een ontroerend moment toen de 29-jarige Stijn Michiels de eerste steen mocht metsen van het zorghuis waar hij volgend jaar zal wonen.  Ook voor zijn ouders, Kris Michiels en Mia De Wael was dit een belangrijke stap in het waarmaken van hun droom.  Dit prachtige stukje Mechelen - Huis Cadix - wordt een mooi voorbeeld van wat inclusief wonen kan betekenen.  Het 18de-eeuwse Huis Cadix in de Merodestraat krijgt hiermee een nieuwe invulling.  En wat voor één!  Sinds het historische pand door de laatste zusters van Overijse een aantal jaren geleden werd verlaten stond het leeg, wachtend op een andere bestemming.  Niet al té veel Mechelaars betraden ooit dit Huis met mooie binnentuin.  Maar wie ooit de kans had om het te bezoeken, met een Open Monumentendag of met een andere gelegenheid, kon niet anders dan bewondering opbrengen voor dit pand in de schaduw van de Sint-Janskerk.  Schepen Greet Geypen is bijzonder blij om te zien hoe Cadix zal heropleven.  Ze koesterde al sinds de Open Monumentendag van 2015 dit verlangen.  Subtiel 'misbruikte' ze die gelegenheid om dit huis extra in de kijker te zetten.  De schepen kan haar enthousiasme voor het iniatief van dit sympathieke ouderpaar dan ook moeilijk verbergen.  Dit is een fantastisch project.  Hier zullen appartementen verrijzen voor een elftal gezinnen in het voormalige klooster.  Ook zal het onderdak verlenen voor een kleine kinderkribbe én een koffiehuis.  En natuurlijk: ook een zorghuis voor twintig mensen met een beperking.  Dit zorghuis wordt een onderdeel van de vzw Borgerstein uit Sint-Katelijne-Waver dat nu letterlijk ook uitbreekt uit het aloude seminariegebouw.  Ik werk hier zelf sinds 1982 en heb de evolutie in de zorg voor mensen met beperkingen van erg dichtbij meegemaakt.  De personen met de grootste zorgvraag zullen ter plekke in een nieuwbouw hun thuis krijgen, maar een aantal huizen in onze stad zullen de inclusiegedachte nog meer vorm geven.  Borgerstein - een huis voor mensen - zoals het in de naam vervat zit - maakt hier zijn opdracht eens te meer waar.  De vlotte samenwerking met de initatiefnemers resulteert dra in een toonaangevend project om trots op te zijn!

 

Roeivlucht

met categorie:  

                                                       (foto's: Jan Smets)

Ik hoef niet langer meer overtuigd te worden door de poëtische virtuoze acrobatie van de van geboorte Mechelse dichter Mark Van Tongele die al heel wat jaren in Bonheiden woont.  Al lang volg ik zijn dwarrelde, zwevende, wervelende schrijfsels.  Zijn breed klankregister word niet alleen door mij geroemd, maar tal van critici schatten de watervallende poëzie vol verbeeldingskracht van Van Tongelen heel erg hoog in.

Mark werd geboren in 1956.  Hij wijdde zich na zijn geneeskundestudies en na een noodlottig ongeluk aan de poëzie.  Hij was één van de eersten die aandacht had voor de digitale poëzie. In de loop van de jaren groeide hij uit tot een waar taalvirtuoos.  Tal van dichtbundels rolden ondertussen al van de drukpers, en sinds een dag of twee ligt een nieuw werk weer likkebaardend op ons te wachten bij jouw favoriete boekhandel.  Rep je er  naar toe en haal 'Roeivlucht' in huis.  Bedrogen zal je geenszins worden.  Deze bundel is een feest voor het oog en oor en is even diepgrondelijk als beweeglijk. 

 

Good job!

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

'Good job!'  Eindelijk is hij terug!  En daar kan ik alleen héél blij om zijn.  We hebben dan ook jarenlang moeten wachten voordat de arme-door-zweren-overdekte-Job-op-de-mesthoop opnieuw in het straatbeeld verscheen.  Met de regelmaat van een klok heb ik deze kerel aandacht gegeven op Mechelenblogt in de hoop dat het idee om hem terug te plaatsen zou opgepikt worden.  Het werd zowaar een rode draad doorheen het bloggebeuren.  Geduld is een mooie deugd.  Ik kan niet verhelen dat ik hem het liefst weer zag verschijnen op zijn oorspronkelijke plek: het pleintje voor het voormalige OLV-gasthuis in de Keizerstraat...  Maar goed: het is wat het is en zijn nieuwe stek is best OK.  Méér zelfs: hij zit hier - hoewel zwaar lijdend - mooi te wezen op een goed zichtbare plek.  Hij werd er op zijn sokkel geplaatst op de dag van mijn verjaardag.  En nu weet ik ook wel dat dit nu niet ter mijner eer en glorie is gedaan...: ik vond het een pracht van een verjaardagsgeschenk!  ;-)

 

Met Gunther Gooris verliest Mechelen weerom een begaafd kunstenaar

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

In deze dagen dat onze stad afscheid neemt van kunstenaar Brice Heyndels bereikt me het bericht dat ook een andere Mechelse bekende en begaafde artiest overleed.  Gunther Gooris die geboren werd in 1938 overleed in woonzorgcentrum De Beiaard in Sint-Katelijne-Waver.  Gunther stierf reeds op 27 mei, maar het nieuws kwam me nu pas ter ore.  Hij werd in alle intimiteit begraven.

Gunter Gooris liet geen partner of kinderen na.  Een paar jaar geleden overleed zijn broer Dirk Gooris, echtgenoot van kunstenares Marijke Van Kenhove, en bezieler van de Kunstvestdagen.  Dirk bekommerde zich de laatste jaren sterk over het artistieke werk van zijn broer Gunther.  Naast Dirk heeft Gunther nog één broer: Rupert. 

Gunther Gooris was een generatiegenoot van die andere bekende Mechelse kunstenaars als Jan De Winter, Frans Croes, Pol Lemaire, Willy Van Eeckhout...  Ze troffen zich indertijd in den Herten Aas aan de Haverwerf.

Als kunstschilder werd zijn werk erg gewaardeerd door kenners.  Gunther werkte passioneel en perfectionistisch.  Al snel werd zijn werk abstract vanaf de jaren zestig.  Vaak borstelde hij magische, kosmische en mystieke landschappen.  Toch werkte hij als de Oude Meesters  : heel minitieus - laag voor laag, haast doorschijnend... Landschappen met veel dieptewerking...

 

Inkijk in het universum van GAL

met categorie:  

We mogen toch ook wel eens lachen? Er zijn gelukkig weer momenten dat we blij mogen zijn, dat zelfspot en zwartkijken toegelaten zijn en we de mondhoeken zeker weer naar boven mogen laten gaan.

In het Mechelse Cultuurcentrum opent zaterdag de tentoonstelling 'Inkijk in het universum van GAL'. GAL, de alias van Gerard Alsteens, is al jaren huistekenaar voor het weekblad Knack en een icoon onder de politieke tekenaars. Naar aanleiding van zijn 60 jaar lange carière en zijn 80ste verjaardag was het tijd voor een overzicht.

Inhoud syndiceren