Recente reacties

  • Dat hebbedingetje = het beste beentje van Va Et Vient?

    Jokke oep zeun blokke
  • Kerstmarkt. Was dat geen vergissing ?

    G.L.
  • Dezen avond le moment suprème om er eens van te proeven.

    G.L.
  • Ik ben benieuwd wat men er gaat mee doen. Een betere ereplaats dan weeral onder de grond met het risico dat binnen 100 jaar weer niemand weet waar ' ze ' ligt?

    Luc
  • Vandaag werd de urne van Margareta gevonden!  ...op de plaats die de radar aanwees!

    Jan Smets
  • Dan zal ik eens moeten gaan kijken. 

    Merkwaardig,  zowat dertig jaar geleden gaf ik een regiment soldaatjes in papier maché in bruikleen aan het Speelgoedmuseum en telkens er een nieuwe thematentoonstelling was, kreeg ik een uitnodiging voor de opening.  Een drie- of viertal jaren geleden besloot ik om mijn soldaatjes aan het Speelgoedmuseum te schenken en sindsdien is men mijn naam blijkbaar vergeten...

    Roger Kokken
  • En bij Wis oep 't bergske aan den ingang van 't park oep den Oembeikse steenweg nen echte lekkere goatecrème.

    G.L.
  • En tot ongeveer 1950 reden er ook "Engelsen" of "Amerikanen"  (enfin ze droegen zo'n legerbaretje) met een triporteurke rond.  Ze verkochten kartonnen pottekes  met ijsroom (of noem het eerder frisco) die men moest leeg lepelen met een houten spateltje.  De merken waren "For ever" en "Every day".

    Roger Kokken
  • Vanaf zeg maar 1950 reden die crèmkarrekes, al dan niet gemotoriseerd, het platteland plat. Ik kan er met alle gemak een tiental opnoemen. Als allereerste na 1948 blijf ik echter bij mijnen Superba uit Boom. Op den buiten was dit een must, daar waar de mensen in de stad eerder kozen om met hun kinderen eens naar de Negrita te gaan. Ons moeder trok er af en toe met ons ook wel eens naartoe.

    G.L.
  • Kwamen van vanachter op de Battelsesteenweg, Roger

    malenie
  • Neen Louis, alleen man en vrouw met elke een triporteur van "Pinocchio", later vervangen door triporteurs met de motor van een brommer.  Ik dacht dat die van de kanten van de Battelse stwg waren, maar zeker ben ik daar niet van.

    Roger Kokken
  • De gemotoriseerde triporteurs van Superba uit Boom nog gekend Roger ? Die kwamen met frisco uit Boom helemaal naar Hombeek en Leest.Lekker, goe koud.

    G.L.
  • De "Napoli" was naast Cinema Rio.

    Hieronder een binnenzicht van de Negrita met de "kreimdegelasmixer" op de toog.  De kwaliteit van de ijskreem van Negrita was wel een tikkeltje superieurder aan die van bvb de autotjes van Williams waar men toen eind jaren '50 nog 5 bollen kreeg voor 5 frank, de prijs die bij  Negrita betaald werd voor slechts 1 bol.

    Roger Kokken
  • De Negrita ken ik ook nog. Er was ook de Napoli, ergens in de Bruul dacht ik.

    Als we "in congé" kwamen van Congo was die Negrita vaste prik.

     

    malenie
  • Dat schitterende Art Decoraam is reeds van bij de verbouwing en uitbreiding van de patisserie verdwenen.

    Ooit pleegde ik een cursiefje over Mechelse KreimdeGelaszaken.

    KREIMdeGELAS


    Oep de staasepleuts, stond er in de warmere maanden van het jaar tussen de twee frietkramen steeds een kreimkèrreke. Het was prachtig beschilderd en er stonden mooie glanzend opgeblonken, metalen stolpen over de ijsstopen. Die ijsventer kwam dagelijks van ergens op de Liersesteenweg, te voet zijn handel voor zich uitduwend, dwars door de stad naar het stationsplein. Die kreemkar en de frietkramen stonden tegen de ronde stenen kiosk annex overdekte tram-abri, annex krantenhokje van Franske den Hombekenaar die in dat gazèttekeutje, niet gehinderd door het slechts beschikken over één arm, in de minder drukke uren van de dag ook nog polshorloges en allerlei uurwerken repareerde.
    De ijskreem die door die
    keut-gesteukt-mè-ne wroeng (Rikske meen ik me te herinneren) werd verkocht was volgens mijn Ma van een opperbeste kwaliteit. En zij kon het weten want telkens we met haar de stad introkken trakteerde ze ons op meer dan één coupeke ijskreem bij Vertongen (later en nu nog zoon Vanderbeek aan het archief). En Vertongen en de huidige uitbater en eerder zijn vader stonden en staan bekend om het gebruik van eersteklas zuivelproducten. Dat weet ik dan weer van onze vroegere melkboer die daar al de zuivel mocht leveren. Daar komt geen room of melk van inferieure kwaliteit de zaak in. Dus qua ijs en patisserie; het nec plus ultra. Ook ijszaak Negrita in de Ouden Bruul was kwaliteisvolle marchandise.
     

    Wij gingen steeds bij Vertongen in het toenmalige verbruikssalon op de eerste etage onze lepeltjes in de ijskoude zilveren coupes steken. Het was ons ma haar enig soloverzetje en wekelijks uitje naar het centrum. Met Pa pleegde ze al eens een cinémake te doen met achteraf een pint en een portie karikollen of een pak in ossewit gebruinde frietjes op de Botermarkt bij vrienden van hen die daar een café uitbaatten.
     

    De dames, joenge dochters, die bij Vertongen serveerden, kenden ons Ma als goede klant en hadden steeds een babbeltje met haar over de gebeurtenissen van de week in de zaak of de omgeving. Broer Karel en ikzelf genoten allebei enorm van deze - wat men nu met een chic woord - qualitytime noemt. Ma en wij kenden dat poche word niet, maar genieten deden we des te meer.
     

    Jef

     

    jevara
  • In den taod van me groetmooder iette Vanderbeeck nog Vertoeñge en die naam ij lank in de rôôte gestaan (of messchin nog altèd)

    Roger Kokken
  • O

     

     

     

    marcanne
  • o

    marcanne
  • marcanne
  • o

    marcanne
Inhoud syndiceren