Recente reacties

  • Als dat geen super aanwinst is!

    peter
  • De uitvaart van Gusta gaat zaterdag a.s door om 10 uur in de Sint-Romboutskathedraal...

    Jan Smets
  • Gusta was een dame om U tegen te zeggen ... op vele vlakken. Bij Mechelenbinnenstebuiten was zij een vaste abonnee op onze zomerwandelingen. Vergis u niet, als gids moest je je verhaal serieus kunnen verdedigen want zij was een vrouw ' die pertinente vragen stelde '. Die moest je kunnen beantwoorden op een directe manier, zonder zwans en dan pas werd je een gesprekspartner.

    Zij was bij sommigen gevreesd en bij anderen geliefd. Voor mezelf was ze telkens een uitdaging: een geslaagde gidsbeurt moest je verdienen en Gusta zat in de jury!

    Erik, als je dit leest dan begrijp je me wel ;-)

    Luc
  • Berthe Seroen is nog altijd een zeer grote naam in Nederland. Op de website van mijn Amsterdamse kennis René Seghers is een hele pagina met zeer veel details aan haar gewijd (401Dutchdivas.nl). Zij leerde Nederland en vooral Holland de Franse vocale (niet-opera) componisten kennen. Nederland had in 1914 geen echte operaschouwburgen meer zoals Antwerpen, Gent en Brussel maar importeerde meestal vooral Italiaanse gezelschappen. Seroen vond dus geen werk als operazangeres en wendde zich noodgedwongen tot concerten met Lieder en Mélodies. En ze keerde jammer genoeg niet terug naar Mechelen. Een franskiljonse criticus beschrijft haar als "petite bourgeoise" maar daar heb ik na het zien van de foto's grote twijfels over gezien ze naast de partituur van Salomé staat. Het werk dateert uit 1905 en veroorzaakte sensatie door de drie morbide moorden en de beruchte dans der zeven sluiers waarna Salomé (in theorie en tegenwoordig ook meestal in de praktijk) spiernaakt op de scène staat. Meer dan een sopraan weigerde de rol te zingen wegens te onfatsoenlijk (de New Yorkse Met schrapte de opera in 1907 na 1 voorstelling) en na uiteraard stiekem de partituur te bekijken want het is een gruwelrol die heel de tijd de zware orchestratie van Strauss moet overwinnen.

    NB: Jan Dewilde was de gewaardeerde verantwoordelijke voor het VRT-orkest tot de cultuurbarbaar De Graeve Jan en later het orkest aan de deur zette.

    janarthurleo
  • Sinds 69 kom ik in Bergen. Prachtig stadje en vanaf de oprit Mechelen-Noord exact 40 minuten rijden in het weekend en bibberen en beven in de week voor de files van de Antwerpse ring. Ik ken aardig wat Bergenaren en heb er nog nooit iemand ontmoet (op voorwaarde dat ie een echte Noord-Brabander is)  die als hij/zij naar de grote stad trekt iets anders bedoelt dan Antwerpen; de belangrijkste stad van wat in de realiteit Midden-Brabant is. Maar ik heb ze inderdaad moeten warm maken voor Mechelen want ondanks de Keldermans-connectie van het Markiezenhof waren er maar weinigen die de stad kenden. (Eentje zei er: "Wat moet ik in Mechelen als ik op vijfentwintig minuten tijd in Antwerpen ben ?")  Goed initiatief van de auteur. Dat hij nog altijd Belgisch ipv correct Nederlands gebruikt voor de naam van Sven van Haezendonck ligt natuurlijk aan La Belgique unie et indivisible. Maar schrijf Nederlandse namen nou eens in het Nederlands. Dus geen Jolande Van Eekelen maar Jolande van Eekelen.

    janarthurleo
  • Gezellig verslag van een gezellige dag. Als Jan maar op een dak kan staan om te fotograferen is hij de koning te rijk. ;-) Jij moet later op het hoogste gaan wonen als je ooit moest verhuizen.

    malenie
  • Of: hoe men via een "teermenu" op de geschiedenis van de drukkunst komt.

     

    malenie
  • Een voordruk lezer had ook nog tot de mogelijkheden behoord.

    Men las een proef van het te drukken werk. Tegenwoordig een (ge)print (blad), maar ten tijde van Luc zijn vader was dit waarschijnlijk een plot (geurend naar ammoniak) of ten tijde van het letterzetten in lood één gedrukt blad.

    marcanne
  • Er is zoveel meer dan vroeger...

    of minder...

    want de bloemen en groentencorso is verdwenen

    en...

    marcanne
  • Platte commercie waarvan niemand 15 jaar terug van gehoord had maar die we zonodig moesten overnemen om de periode tussen het schooljaarbegin (alles nieuw inkopen voor "the kids" en dan maar klagen dat kinderen tevéél kosten in het huishoudbudget) en Sinterklaas op te vullen met nog wat meer nietszeggende shit uit de States of het Brexitkoninkrijk.

    Dan zullen we nog maar zwijgen over het Verlichte Bomenfeest en zijn warme worstenmarkten waar we zonodig naar Duitsland moeten voor rijden om die eindejaarssfeer ten volle te kunnen opsnuiven.

    Wat ben ik weer sauerkrautachtig zuur.

    jevara
  • @ Luc

    Jouw pa was dus een proeflezer!

    WIKIPEDIA kon mij ook nog melden dat er in kerkelijke middens gebruik wordt gemaakt van termen als:

     Imprimatur (letterlijk: het worde gedrukt) is de Latijnse benaming voor de officiële toestemming van een bisschop uit de Katholieke Kerk, nodig voor het drukken van geschriften als Bijbelteksten, boeken over theologie, kerkgeschiedenis of kerkelijk recht en devotieprentjes, met of zonder gebeden. Dat is dus zo goed als de BAT of GVA van het plebs.

    Voorheen werd ook wel de Latijnse term evulgetur gebruikt (het worde uitgegeven). Met het imprimatur geeft de Katholieke Kerk aan dat een werk mag uitgegeven worden omdat het niet in strijd is met het geloof en de katholieke doctrines, zodat gelovigen het zonder bezwaar kunnen lezen. Het imprimatur betekent niet dat een goedkeuring wordt gegeven aan de volledige inhoud van het geschrift.

    Waarom verbieden ze dat geschrift dan niet als ze het er niet volledig mee eens? Er bestaat toch ook niet zoiets als een beetje zwanger zijn.

    jevara
  • Een strenge koudegolf teistert ons land tussen 20 januari en 10 februari 1917:

    in Ukkel zijn er 22 opeenvolgende ijsdagen en de minimumtemperatuur zakt 17 keer onder –10°C.

       

    De feestdag van de heilige Dorothea is op 6 februari. In 1917 was dit op een dinsdag.

    marcanne
  • https://nl.wikipedia.org/wiki/Dessain_Printing

    Ooit het verhaal gehoord dat iemand zijn auto voor de poort van magazijn in de Bleekstraat had geparkeerd. Geen probleem voor de magazijnier van Dessain. Die pakte met zijn heftruck de auto op en zette hem aan de overkant. Natuurlijk geen rekening houdend met de chappement, die was een beetje platter geworden. Hij snelde vlug terug naar binnen en gebaarde van krommen haas.

    marcanne
  • Mijn vader was vroeger ' correcteur ' bij de drukkerij Dessain aan de Bleekstraat. Tot na het tweede vaticaans Concilie werden alle kerkelijke teksten in het latijn gedrukt. Om die proeven na te zien had men dus een latinist nodig. Wanneer er dus één of andere herderlijke omzendbrief dringend de deur uit moest dan kwam men na de uren of op zondag bij ons thuis voor een parafke van mijn vader, dat parafke was de ' bon à tirer ' ofte groen licht om het ding beginnen te drukken.

    Luc
  • nee, wel mooi woord, proeflezer

    stond vroeger het beroep niet op het paspoort? in ieder geval, de stedelijke dienst had een straatoverzicht met de beroepen

    iemand in de straat was wel linotypist, mijn gebuur was bleker, 'n andere schouwingsagent, rekenplichtige, kleurmenger, plakhoutsnijder ten tijde van de jaren 1963

    vrouwen werden niet vermeld tenzij ze weduwe waren of alleenstaand

    marcanne
  • tiens, dat klinkt bekend "bon a tirez"

     

     

    malenie
  • @ marcanne

    Ooit nog proeflezer geweest in een drukkerij zeker !?

    jevara
  • @jevara

    Bon A Tirez

    Goed Voor Afdruk?

    marcanne
  • @ Jokke oep...

    De grootste kemel die er op dit menu staat is in de naam van het hotel geslopen ...

    Dat moest zijn DE DRIE PAAR DEKENS. 

    Slechts na het algemeen in zwang geraakte gebruik van donsdekens, waarbij men met één deken al ruimschoots warm genoeg kreeg in koude winternachten, werd de naam een tikje aangepast naar DE DRIE PAARDEKENS.

    Als er ergens op dat druksel de letters BAT met een handtekening te vinden zijn is het inderdaad een drukproef. GVA is ook nog mogelijk. Dat staat dan niet voor Gazet van Antwerpen.

    jevara
  • 't was voor een toneelvoorstelling, vandaar de komische omschrijving

    om de barre oorlogstijd te vergeten en te hunkeren naar betere tijden

    3 februari 1919 was een maandag,

    marcanne
Inhoud syndiceren