Recente reacties

  • Mooie samenvatting Jan.  En... volgens mij doelde de Heilige Vader effectief op de ontbrekende leuzze ;-)

    Kevin
  • Ha ja he Jokke.  't was zo al gemakkelijk genoeg :-)

    Roger Kokken
  • En het torentje (van de musee die niet af is) was weggegomd!

    Jokke oep zeun blokke
  • We zagen hier de hoek van de Van Hoeystraat en de Merodestraat.

    De Van Hoeystraat heette tot in de jaren 30 van vorige eeuw Korte hairgracht en werd tot in het begin van vorige eeuw bijna gans ingenomen door de vliet "de korte hairgracht" wat werd vertaald als Courte fossée aux poils

    In de jaren 60 was daar café Cosmos (of Kosmos)

    foto regionale beeldbank Mechelen

    Roger Kokken
  • het groepje kenners wordt aangevuld met

    JAN SMETS
    MARCANNE
    ANTOINE HENDRICKX

    EVELINE DE HAES
    JAN AERTS
    IENE VAN DE BEURGHT
     

    Roger Kokken
  • En 't is een straat zo krom als een hak, maar Stompaerts is een slechte pjeiremarsjang!
     

    :-)

    Jokke oep zeun blokke
  • Nog een laatste tip:  de straat waar die huizen staan had droeg in het franskiljonse Mechelen van 1908 nog de naam Petite fossé aux poils3 decennia later kreeg ze de naam van een toondichter.

    Roger Kokken
  • Tip 2: vanuit de zijramen moet men in vroegere jaren een mooi zicht op een vliet hebben gehad.

    Roger Kokken
  • Het eerste juiste antwoord is reeds binnen en werd gegeven door

    HUBERT COLLET  gevolgd door

    SOME HUMAN
    JAN TORFS
    JOSE RUYSEVELTS
    YVONNE VAN DE KOLENBOER
    BRION

    EDDY LUYTEN
    JOKKE OEP Z'N....
    THOMAS HUBER

    JOS NYS
    MARC LUYTEN
    LUC CROONEN
    IVAN EMMERECHTS
    POL VAN HOOF

    Roger Kokken
  • En zovelen weten het dus...  Verdorie toch.  Het zegt me nog altijd niks.  Zelfs niet met de tip.  Misschien zeg ik binnenkort wel "ja! natuuuuuuurlijk!".  Maar nu blijf ik het antwoord nog steeds schuldig.

    Jan Smets
  • @ Jan Smets:  een tip:

    De naam voor  zijn café vond de uitbater in hogere sferen.

    Roger Kokken
  • @JanS, moeilijk hé; er staat geen toren op! En omdat de toren nog niet af is, kan je hem ook niet van overal zien!

    Tip: zoek eens in welke richting de TV-antennes kijken ;-)

    Jokke oep zeun blokke
  • Verdorie... Ik denk dat ik op de eerste tip zal moeten wachten.  Het zegt me voorlopig niks...

    Jan Smets
  • Ik kan het met u eens zijn Wieland en ook de stelling van Malenie kan ik bijtreden. En Toon, die moeten we nemen zoals hij is. Maar voor alle duidelijkheid, Sint Niklaas en zwarte Piet die komen uit Spanje en na 6 december keren die ook naar daar terug. 

    G.L.
  • Wieland ik had het er als moeder moeilijk mee dat ik de kinderen iets wijsmaakte.

    Anderzijds wou ik hun plezier niet bederven en heb dan maar een tijdje het spelletje gespeeld zoals het gespeeld werd. Zelfs als ze het al wisten. Het was toch fijn hun brieven te lezen met hun wensen en daar dan zoveel mogeljk aan tegemoet te komen.

    Ze kregen steevast een brief terug. Maar ze doen zingen, neen, zover gingen we niet.

    Ik kan er in komen dat je je vertrouwen kwijt was.

    Ik heb toch de beste herinneringen aan de tijd die we erin staken om zelf dingen te maken, stiekem als ze sliepen en dan alles verbergen. Ik heb met veel liefde poppenkleedjes genaaid en gebreid, een heel poppenfamilie genaaid, de kussentjes voor in de zeteltjes en de dekentjes voor op het bedje, terwijl mijn man het huis ineen knutselde. Poppen voor de poppenkast gemaakt zelf, terwijl mijn man de poppenkast ineentimmerde.

    Het is inderdaad maar hoe je het hebt beleefd en aangevoeld en ik vind het spijtig voor jou dat het je zo gekwetst heeft.

    malenie
  • @ Wieland : Je bent niet alleen !

    Toon Hermans over Sinterklaas

    gimycko
  • @G.L.

    Ik geef gewoon uiting aan wat in mij omgaat, in een blog mag dat toch? Ik heb niet de bedoeling daar iemand mee te kwetsen.  Niemand moet het er mee eens zijn, maar het zit bij mij heel diep.

     

    Wieland Volkaert
  • @Wieland.

    Wat wil je nu eigenlijk zeggen ? 

    G.L.
  • Ieder jaar rond deze tijd wordt ik weer geconfronteerd met mijn onverwerkte jeugdtrauma: dat mijn vader, die ik tot dan toe blindelings vertrouwde, dat vertrouwen misbruikte om mij mij de ziel uit mijn lijf te laten zingen aan de kachel, ter ere van iemand die niet bestaat. Toen ik als vijfjarige plots begreep dat zijn glimlach eigenlijk betekende dat hij ervan genoot dat ik mij zo had laten bedriegen en hij mij eigenlijk stond uit te lachen, was dat een vertrouwensbreuk waarvan ik het litteken op mijn ziel mijn hele leven heb meegedragen. Sterker nog, eigenlijk heeft het geduurd tot mijn vader zo verzwakt was door zijn ziekte, dat hij mijn hulp nodig had om uit zijn warme bad te geraken, het enige waar hij nog van kon genieten. Pas toen is er - na bijna een halve eeuw - opnieuw een zekere vertrouwelijkheid tussen ons ontstaan. Nooit, nee nooit van mijn leven, heb ik mijn kinderen belogen: diezelfde fout wou ik zeker niet begaan. Sprookjes, mooie tradities, allemaal goed en wel, en uiteraard kregen ze ook kadootjes, maar net als kabouters, feeën en goden zijn sint en piet figuren waar je mooie verhalen kunt over vertellen - en een leuk feest rond bouwen - maar die niet echt bestaan.  Let wel, ik ben geen saaie rationalist, ik ben dol op tradities en rituelen en de mythologische verhalen eromheen, maar doe toch alsjeblieft niet alsof dat allemaal echt is, als je daar zelf niet in gelooft?

    Wieland Volkaert
  • gimycko
Inhoud syndiceren