Recente reacties

  • @ Jan

    De twijfel sluipt langzaam bij mij naar binnen. Jan, hoe moet dat nu als we mekaar, ons stalen ros voorttrappend, tegenkomen op kanaal- of rivierdijken? Groet ik je als voorheen met een simpele "dag Jan" of gedraag ik me eerbiedig en groet ik je met een drieroller van mijn rechterarm, die ik vervolgens tegen de borst klem. Een saluut zoals ik die uit menige 'cloak and daggerfilm' uit mijn musketierstijd mocht opsteken? Of blijft het zeer volks bij 'Jan' en 'Jef' ôô gaget?'

    jevara
  • Er is iets raars aan die tekst van Goossens. Ik betwijfel dat hij een hulde zou gebracht hebben aan een gemeentebestuur onder leiding van Antoon Spinoy; zeker niet in 1951 toen Spinoy nog een uitgesproken belgicist was die geheel in de trant van die jaren alles zwart noemde wat Vlaams was. In die naoorlogse jaren had het gemeentebestuur trouwens weinig of geen geld over om Mechelen op te knappen want daarvoor waren de andere noden te hoog. Ik heb het gevoel dat Goossens hier een oudere tekst gebruikt heeft die nog uit de oorlog stamt . Ik denk dat hij eerder VNV-burgemeester Baeck en VNV-schepen De Poortere bedoelt. In de tekst staat dat "zij (= Mechelen)....van hetzelfde bloed en van dezelfde bodem is". Dat is geen uitdrukking die een auteur nog wetens en willens in 1951 gebruikt. Zeker niet in het geval van Korneel Goossens want hij had zijn verleden niet mee. Mijn vriend Gilbert Geeraerts die dat Dijleparadijs liet herdrukken, vertelde me dat de weduwe van Goossens hem had gezegd dat een van de voorwaarden voor de vrijlating van de schrijver was dat hij geen voet in Mechelen mocht zetten. (Tot wanneer die verbanning duurde, weet ik niet). Hij werd immers door de Mechelse krijgsraad tot een straf van 18 maanden gevangenis veroordeeld (zelfde tarief voor Prosper de Troyer) maar mocht waarschijnlijk vroeger beschikken. De tekst is een uitgave van Wiek op van Martha van de Walle die haar hele hebben en houden verloor toen de meute haar uitgeverij kort en klein sloeg in 1944. Ze kreeg tot begin de jaren vijftig een beroepsverbod. Mijn vermoeden blijft dus dat ze een al lang bestaand manuscript drukte dat ergens tussen 40 en 44 geschreven is.

    Nog iets over Spinoy. Hij hechtte inderdaad een bijzonder belang aan cultuurspreiding. Getuige zijn inspanningen voor de bibliotheek die hij wel volpropte met (dikwijls bekwame) partijgenoten. Hij vergat ondanks zijn politiek succes nooit dat hij door de vroege dood van zijn vader zijn atheneumstudies moest stoppen. Ieder jaar moest ik met mijn rapport bij zijn moeder verschijnen die tegen over ons in de Poelstraat woonde en die me dan een geschenkje gaf als ik de eerste in de RMS was (of een vermaning als ik maar tweede  was).

    janarthurleo
  • Mechelen de Heerlijke.

    1951 (ZB, 54 pag.) Brugge. Wiel Op. Opnamen van Lode van Zeir. Reeks Dietse Landschappen en Steden nr. 4.
    Rudi Van Poele
  • @ Wieland

    Waar onze vriend Spinoy en trouwens de meeste socialisten destijds het wel moeilijk mee hadden was de hangmatcultuur en het profitariaat.

    G.L.
  • Inderdaad, Antoon Spinoy ("Twanne" voor de kameraden) heeft heel wat voor Mechelen gerealiseerd. Hij was ook de man die het Cultureel Centrum liet verrijzen. Daarbij speelde zijn levensbeschouwing een rol: het mocht niet langer zo zijn dat men om cultureel actief te zijn altijd afhankelijk was van de goodwill van de kerk: tot dan toe waren muziekmaatschappijen, toneelverenigingen en andere groepen veelal aangewezen op parochiezalen voor hun activiteiten. Het concept van infrastructuur, die door de overheid uitdrukkelijk voor de (socio-)culturele verenigingen ter beschikking wordt gesteld kwam uit Oost-Europa, en dat maakte het al meteen "verdacht" (het communisme, weet je nog wel...). Pas toen Rika de Backer - van Ocken als minister van cultuur het idee mee ging promoten werd het ook aan katholieke zijde aanvaard.

    Na het overlijden van Antoon Spinoy werd het cultuurcentrum naar hem genoemd. Terecht. Het is een schande dat, eens de socialisten in de oppositie belandden, het Cultuurcentrum meteen een symbolische vadermoord pleegde.

    Wieland Volkaert
  • Proficiat voor de winnaars!  Proficiat aan alle kandidaten!  Proficiat voor de uitstekende prestatie van onze Mechelse finalisten...

    Jullie verdienden allen deze finaleronde.  

    Jan Smets
  • @ Jan

    Het "kippenbrugske" waarover Zatte Armand den brugdrôaier" heerste als een middeleeuwse vorst over zijn koninkrijk, is steeds een bron van ergernis geweest voor wie daar dagelijks het kanaal overstak. De chauffeurs en passagiers van de busverbinding naar Vilvoorde hielden, totdat ze aan de overkant waren, meestal hun adem in tot ze zich veilig waanden. Als voetganger kon je personenwagens nog uit de weg springen op de smalle zijbalken maar een autobus of vrachtwagen kon je niet anders dan voorrang verlenen en wachten tot die de overkant haalden. Menige ruzie tussen autobezitters die ieder voor zich het recht opeisten om als eerste over de brug te kunnen en dan neus aan neus op elkaar scheldend de duivel zaten aan te doen, waren dagelijkse kost.

    Als knaapje dat tijdens en na de oorlog school liep in den Hanswijkenhoek, zijn wij kinderen uit de stationsbuurt die daar samen naar de kindertuin bij de 'Dames de Marie' en later naar de jongensschool in de Vredestraat gingen, meerdere winterochtenden moeten rondlopen langs de Plaissancebrug wegens panne of vastgevroren toestand van dat onding. De overzetbootjes aan de Stationstraat en de Rosiersstraat konden niet gebruikt worden 'wegens dichtgevroren'. Dat was een omweg van circa 2 km door de vrieskou. Voordeel: Je kwam klaarwakker aan op school. Als het lang genoeg gevroren had durfden we in de namiddag al eens over het ijs de terugweg naar huis nemen. Dat was echter buiten meester Van Hoof, de kampbeul van de Vredestraat, gerekend. 's Anderdaags werden al die ijsboefjes in het midden van de speelplaats op het appel geroepen en voor gans de school als voorbeeld van ontoelaatbaar zwaar krimineel gedrag te kakken gezet. De zeer originele straf bestond erin dat we minstens 50x de gevleugelde woorden: "Onder het ijs zitten geen draagbalken" moesten produceren in ons kinderlijk schoonschrift.

    Wat er uitziet als tonnen op dat scheepje, doet me denken aan de toen nog zeer druk bevaren Leuvense vaart. Ik kan veronderstellen dat het biervaten waren. Begin jaren '50 van vorige eeuw was er een bijna dagelijks transport van vaten met één of meerdere scheepjes van de Leuvens brouwerij 'Stella Artois'. Die snelle boten waren in de zomer ons geliefkoosd doel om, indien hun reddingssloepje achteraan hing, daarvan de rand te grijpen en ons dan te laten meetrekken van aan de Withuisstraat tot aan de Voetbalstraat. Dan hing de door ons moeder gebreide wollen zwembroek door de sterke stroming al wel op onze hielen. Tijd dus om los te laten en onze piemeltjes weg te stoppen in die hobbezakken van zwembroeken. We zwommen dan terug naar het trapje aan de Boutersemstraat. Later  werden die wangedrochten van zwembroeken vervangen door de meer comfortabele latexslips.

    Ook de brandstoffenfirma 'Shell' beschikte over één of meerdere snelle scheepjes in het genre van die van 'Artois'.

    Aan het kanaal dat 's zomers een onuitputtelijke bron van speelmogelijkheden was, heb ik nog steeds de beste herinneringen en een boel verhalen die nog altijd een monkellachje teweegbrengen als ik ze terug voor de geest haal. Ik mag hopen dat men het scheepsvervoer zal kunnen aanzwengelen en dat men er nooit een snelweg over bouwt!

    jevara
  • @ Jan

    Prachtig stukje uit den "Beestenhoek"!

    Voor mij betekent deze historie misschien een tikje meer dan voor de huidige bewoners van den Hanswijkenhoek.

    In 1914 gingen mijn grootouders Staf Bouckaert en Virge Verbiest café "de Pjeirewôa" (Paardenweide of Peerdewei) openhouden om de gezinsfinanciën wat op te krikken. Ik meen uit de vroegere verhalen van mijn oma Virge en va Staf en van mijn moeder te hebben onthouden dat zij 'bierden' van brouwerij Feremans en dat fanfare De Verbroedering hun lokaal had in hun herberg.

    De gebeurtenissen tussen brouwer Feremans en zijn echtgenote zullen ze niet ter sprake hebben gebracht om onze jeugdige oortjes niet te moeten belasten met de promicuïteit van de brouwer. Jij daarentegen hoeft je nu niet meer in te houden om ze onder mijn aandacht te brengen. Ik zou zeggen : Hoe vettiger hoe prettiger. Nog meer van dattem!

    jevara
  • @ Hanna : Ik kom er zonet van.

    Als drukker zijnde zeker de moeite waard en een aanrader voor de studenten van de Grafische Afdeling van de TSM.

    Het had wel wat groter gemogen, maar het getoonde was meer dan prima en de bijhorende uitleg was meer dan verhelderend.

    Misschien moet Mechelen ook maar eens denken aan een eigen Drukkerijmuseum, in den trant van het Plantin-en Moretusmuseum in Antwerpen (onlangs ook bezocht).  Het zou prachtig gelegen kunnen zijn in het voormalig (nog steeds schitterend) pand van de Mechelse Drukkerijen op de IJzerenleen.  Oude handpersen en Degels zullen nog wel te vinden zijn in de drukkerijafdeling van den TSM.

    Can not wait voor de volgende Antiquariatenbeurs, waar ook altijd een geweldig pak mooi (en onbetaalbaar) drukwerk met de nodige gouddruk te bewonderen is !

    ;-)

    BTW :

    Voor een Mechels Jaye-Vander Elst-Dessain-Drukkerijmuseum wil ik wel conservator spelen (mocht de stad Mechelen dat idee genegen zijn).

     

    Foto Gimycko

    gimycko
  • Bedankt Peter, voor al de keren dat je me geholpen hebt achter de schermen wanneer ik in conflict kwam met de doolhof van het IT-wezen.

    Succes op de wegen die je na dit gaat bewandelen!

    malenie
  • Hallo allemaal,

    Bedankt voor de fijne woorden en de schitterende kado, die hier op de schouwmantel staat te blinken.

    MechelenBlogt gaat gewoon verder zoals het voordien verder ging en daar ben ik erg blij mee. :-)

    En iedereen komt me nog steeds evenveel tegen in onze schone stede hoor.

    Groetjes,

    Peter

    peter
  • Blij dat we vele jaren samen deze stadsblog een gezicht konden geven... Vele mooie herinneringen! 

    Bedankt voor al het werk voor en achter de schermen.  Want zeker al wat kwam kijken achter de coulissen was niet te onderschatten.

    Je slaat nu een bladzijde om.  Eén ding blijft absoluut overeind: de Mechelen-liefde die we delen!

    Jan Smets
  • Peter, ach dat is wel spijtig, maar heel erg bedankt voor de vele jaren dat je altijd beschikbaar was voor Mechelen Blogt!

    Ik wens je veel succes bij de talrijke andere activiteiten en zeker tot ziens.

    garda
  • Bedankt Peter en Patricia en alle succes gewenst met al het hooi dat jullie nog op jullie vork gaan nemen.

    Roger Kokken
  • Zelfs wanneer een culturele en sociale duizendpoot als Peter één poot moet missen, dan blijft hij zich een weg banen door het Mechelse Leven! Vaarwel zal het voor Peter ( en óók voor Patricia! ) nooit zijn. Doe wel en zie niet om.

    Luc
  • Willen die reactionairen eens stoppen met hun aanvallen op Fahnder-Klikspaan Calvo ? Hij is een waardige vertegenwoordiger van groen. Denk maar aan zijn gratis tickets voor Tomorrow Land waarbij ik zelf vaststelde dat je het gebonk hoorde in Berchem en in Lier. Denk aan zijn activiteiten in Mechelen waarbij alles wat binnen de muren (en soms er buiten) woont niet kan slapen of rusten want de woningen daveren uren aan een stuk. Echt een bezorgde mens voor het milieu. Waarschijnlijk heeft hij ook de petitie ondertekend die de Amerikanen aanmoedigt mensen te martelen in Guantanamo want daar worden de gevangen ook gebroken met uren keihard burenlawaai en milieuvervuiling.

    janarthurleo
  • Inderdaad Roger, nu dat je dat zegt

    :-)))))

    Eric
  • Eric, misschien daarom dat vergif in stripverhalen meestal groen is.

    Roger Kokken
  • Meer dan waarschijnlijk zal dit wel de waarheid zijn die achter "mijnheerke" Calvo zijn beslising zit, Roger !

    Eric
  • Een zeer verzorgde uitgave op kwaliteitspapier met mooi fotomateriaal.  De bijhorende teksten beperken zich tot het essentiële zodat de lezer niet om de oren wordt geslagen met een resem namen, data en feiten die hij 5 minuten later toch vergeten is.  En Mille, merci om hem bij mij in Bourreghat te komen afleveren :-)

    Roger Kokken
Inhoud syndiceren