Recente reacties

  • Ath BREEKT Mechelen om zelf zeldzamer écht te kunnen blijven?

    De Mechelse Reuzen mogen de stad nimmer verlaten, net zoals die van Geraardsbergen, die van Sint-Niklaas en die van Ath. En zoals het Ros van Dendermonde dáár moet blijven. Als men die eeuwenoude traditie wil doorbreken, zou men madame nog beter opstoken: Dan is ze tenminste heel haar bestaan te Mechelen gebleven. Geen bijgeloof maar evenmin de volks- en stadscultuur verguizen! Onroerend Erfgoed is niet wat riet en lappen stof, maar de hele overgeleverde reuzencultuur zoals die ter plaatse gold en moet blijven gelden.

    Curieus dat ik dat weer weet en onze vroede stadsvaderen hun hoofd nog zotter laten draaien dan Goliath. De Wase Erfgoedcel weet het beter. Ook Reuzen in Vlaanderen is op de hoogte. De Mechelse Erfgoedcel toonde in 2013 aanwijzingen dat onze reuzenfamilie reeds elders zou geweest zijn, maar of de locaties van de twee foto's stellig buiten Mechelen waren, is nog andere koffie. En misdrijven worden bij recidive niet vergeven maar juist zwaarder bestraft. Sinds de Mechelse Ommegangtraditie UNESCO-werelderfgoed werd, moet die klassieker zeker in elk opzicht gerespecteerd worden.

    Of die stadsregel ook telt voor de twee recente maar net zo officiële reuzen, durf ik niet te bevestigen noch te ontkennen. Daartoe zou men eigenlijk moeten opzoeken hoe die precies verwoord staat in de oude geschriften, als dat kan gevonden worden. Maar echt traditioneel zijn die twee niet. Wil men iets doen te Ath, moet men die twee als stadambassadeurs inzetten. Dat suggereerde ook Het Laatste Nieuws al eens.

    Dringend werk aan de winkel, dit weekend!

    Mon
  • Vanuit Brussel moet je met de trein in Ath geraken.  Dan spoor je zo'n 35 minuten op dit traject...

    Jan Smets
  • Niet bij de deur hé Jan ;-) en volgens Google geraak je er niet met he topenbaar vervoer ;-)

     

    malenie
  • De in 1912 geridderde Jef Denyn zou in 1914 de Beiaardschool stichten maar het uitbreken van de oorlog verhinderde de oprichting. Het werd dan 1922, het jaar van het 1ste Internationale Beiaardcongres; het 2de was in 1925 (en het volgende in 1972). Ook in 1925 werd voor het eerst een beiaardconcert op radio uitgezonden. Joanyd had 'Le Carillonneur de Malines' al ingezongen voor een plaat die in 1921 werd uitgebracht.

    'Wolfram' vluchtte naar Frankrijk in de Franstalige tekst van de Fransman Félix Mortreuil die voor een Frans publiek gebracht en opgenomen werd.
    Jef Denyn vertrok "bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog" met zijn gezin naar Tunbridge Wells en voer vanuit Engeland op 8 oktober 1915 naar het vredige Nederland, waar hij een rondreis maakte. Nu was die oorlog eigenlijk al begonnen voor ook België er mee opgescheept werd, maar op 4 augustus 1914 zaten de Duitsers op Belgisch grondgebied. Dat is drie weken voor de beschieting van de Sint-Romboutstoren. Zouden de Denyns daarop blijven wachten zijn?  Tot zover de algemene dichtgeving.  ;)

    Mon
  • Wagner laat de minnezanger Wolfram (von Eschenbach) [bariton] een triestig lied zingen dat de dood vergelijkt met de schemering die het land bedekt. Al was die opera Tannhäuser voortijdig afgevoerd te Parijs, zal Gimycko juist zitten met Wolfram als stijlnaam maar dan wel voor muzikale kunstenaars.

    Mortreuil was blijkbaar niet de eerste met 'cloches d'amour'. Over een werk uit 1903 van de Leuvense componist en pianist Arthur De Greef (1862-1940):
    "Ses Cinq Chants d’Amour sont une parmi ses œuvres plus lyriques, en particulier Les Cloches car le poète associe les carillons flamands aux cloches d’amour", te lezen en sopraan & orkest te beluisteren op YouTube.

    'Le Carillonneur de Malines' nogal letterlijk vertaald, waar dat niet té slecht is:

    De Beiaardier van Mechelen

     In België, in de rampspoedige dagen,
     Toen den Duits ruïnes zaaide,
     Was Wolfram beiaardier
     In de kerken van Mechelen...
     Op een ochtend toen hij beiaard speelde
     Voor een herderlijk feest,
     Vernielde een Pruisische obus
     De klokkentoren van de kathedraal
     En Wolfram wijl hij zijn zinnen verloor,
     Kreunde in een diepe snik:
    Refrein:
     Dierbare beiaard, mooie klokjes,
     U die de omgeving charmeerde
     Dit is het einde van de feestelijke dagen!
     U bent dood voor altijd
     Klokken van liefde, zachte harmonie,
     U was mijn verering
     Om mijn arme uitzinnigheid te genezen
     Ach! Geef me terug mijn hemelse beiaard!
     Ach! Geef me terug mijn hemelse beiaard! Mijn hemelse beiaard!

     In Frankrijk, nam hij toevlucht...
     Maar volhardend in zijn waan,
     Hield hij niet op te herhalen:
     "Geef me terug mijn geliefde klokken!"
     In zijn delirium, zag hij
     De gevallenen van de massaslachting
     En zijn instortende klokkentoren
     Onder een snelvuur van granaten...
     Zelfs 's nachts, kon men hem horen
     Die verdrietig, in de verte zong...
    Refrein als hoger.

     Naar Mechelen, op een avond, keerde hij terug
     Om zijn kathedraal terug te zien...
     De hele nacht verbleef hij
     Vóór zijn meesterlijke ruïnes...
     Bij opkomende dageraad,
     Hoorde hij roemrijke gezangen!
     De geallieerde klaroenen kondigden aan
     De bevrijding en de overwinning!
     Dus, de rede terugvindend,
     Zingt Wolfram vrolijk zijn lied:
    Slotrefrein:
     Dierbare beiaard, mooie klokjes,
     U die de omgeving charmeerde
     U zal opnieuw grote feesten meemaken
     En België gelukkige dagen!
     De pijn is voor u voorbij
     En u zal terug uw liederen zingen,
     In vrede en in harmonie
     Ere aan jou mijn glorieuze beiaard
     Ere aan jou mijn glorieuze beiaard. Mijn glorieuze beiaard!

    Het valt me op dat 'Wolfram' de beiaard alleen in die slotfrases tutoyeert.

    Een 'fête pastorale' is een herderlijke feestdag of feest maar pastoraal valt als landelijk (buitensteeds) of vredig te zien. Al in oorlog, raakte Duits mortiervuur de stadstoren op dinsdag 25 augustus 1914. De dichtstbije feestdag zal 15 augustus geweest zijn, dus hield ik het maar op 'herderlijk feest'.

    P.S. Die Franse tekst verscheen in Vlan op 23 i.p.v. 24 oktober 2014.

    Mon
  • Prima vertaling.  Meer van dat.

    :-)

    Doet me denken aan het oorlogsgedicht The Bells of Malines door Henry Van Dyke uit 1914.

    Nu de muziekpartituur nog vinden...

    gimycko
  • Geef mij maar " Horst du die Glocken von Stella Maria ". Veel schoner .

    G.L.
  • Ik had er al minstens zo hard naar gezocht, G.L., dan wat van de anderen hierboven was gebleken. Pas door op een tekstfragment van Tony te kunnen zoeken, kon ik eindelijk nog meer vinden. Dat is het voordeel van bloggen op monografieën: Met velen weten we soms meer dan iemand alleen en we kunnen vlot op mekaar verder bouwen. Nu nog de muzieknoten erbij... maar die zou ik toch niet fatsoenlijk kunnen lezen. :)

    Mon
  • Wolfram lijkt (of blijkt) een "stijl-naam" geweest te zijn die veelvuldig werd gebruikt of aangehaald om "den kunstenaer" in het algemeen aan te duiden.

    In dit geval dus een verwijzing naar Jef Denyn.

    Na effe googlen vermoed ik dat de inspiratie werd gehaald of gevonden bij ene Wolfram von Eschenbach.

    Correct me if I'm wrong.

    gimycko
  • Noa zit Charreltje wee in de shit. Het word nog leuk zo kort voor de kermis.

    G.L.
  • Het es wel schoen Mon. Noa komde goa da mè af, as den Tony en de Peter eule weike lang emme zot gezoecht .

    G.L.
  • In die versie van Tony ontbreekt de laatste strofe, of juister: de slotversie van het refrein.
    Hier die vollediger versie, waarin enkele woorden verschillen (vooral 'canon'‒>'Allemand' , 'étiez'‒>'êtes', 'divin carillon'‒>'mon divin carillon' en 'délivre'‒>'délire') of anders gespeld zijn:

    En Belgique, aux jours de malheur,
    Quand l'Allemand semait les ruines,
    Wolfram était carillonneur
    Dans les églises de Malines...
    Un matin qu'il carillonnait
    Pour une fête pastorale,
    Un obus prussien détruisait
    Le clocher de la cathédrale
    Et Wolfram perdant la raison,
    Gémit dans un sanglot profond:

    Refrain
    Cher carillon, jolies clochettes,
    Vous qui charmiez les alentours
    C'en est fini des jours de fête!
    Vous êtes mortes pour toujours
    Cloches d'amour, douce harmonie,
    Vous étiez mon adoration
    Pour guérir ma pauvre folie
    Ah! rendez-moi mon divin carillon!
    Ah' rendez-moi mon divin carillon! Mon divin carillon!

    En France, il vint se réfugier...
    Mais, persistant dans sa folie,
    Il ne cessait de répéter:

    «Rendez-moi mes cloches chéries!»
    Dans son délire, il revoyait
    Les victimes des hécatombes
    Et son clocher qui s'écroulait
    Sous une rafale de bombes...
    Dans la nuit même, on l'entendait

    Qui tristement, au loin chantait...

    A malines, un soir, il rentra
    Voulant revoir sa cathédrale...
    La nuit entière, il demeura
    Devant ses ruines magistrales...
    Comme l' aurore se levait,
    Il entendit des chants de gloire!
    Les clairons alliés annonçaient
    La délivrance et la victoire!
    Alors, retrouvant la raison,
    Wolfram, gaiement, dit sa chanson:

    Cher carillon, jolies clochettes,
    Vous qui charmiez les alentours
    Vous reverrez de grandes fêtes
    Et la Belgique d'heureux jours!
    La douleur pour vous est finie
    Et vous redirez vos chansons,
    Dans la Paix et dans l'Harmonie
    Honneur à toi mon glorieux carillon
    Honneur à toi mon glorieux carillon. Mon glorieux carillon!


    Tekst teruggevonden door mevrouw Mariette Liégeois uit Vaux-sous-Chèvremont, als gepubliceerd in 'Vlan - Messager du Condroz' van 24 oktober 2014 op pagina 4 van 'Annonces' rubriek 'La Petite Gazette'.

    Mon
  • @ G.L. : Gij moogt dat vertalen !

    Gewoon de tekst effe copy-pasten en door de Google Translator halen.

    :-)

    gimycko
  • En nu nog aan de Vlaamse versie geraken. Of wie gaat dat vertalen ?

    G.L.
  • Hoera !  Peter en Tony for President !  Merci, Petrus Meurissius Mechliensis.

    Zo'n-goei-hemme-wao-nog-ni-gehad-hoi-hoi.

    \o/ 

    ;-)

    gimycko
  • Noa zal Gimycko kontent zoan se. Waa hemme ze da gevonne ? In de vlietekelder toch ni zekers ?

    G.L.
  • En hier is de tekst van het liedje.

    Ingezonden door Tony Schaerlaeken.

    peter
  • En vandaag geeft ook koning onbenul zijn mening te kennen waarmee we weeral uitgepraat zijn. En ze dronken een glas, en ze pisten ne plas en alles blijft zoals het was. Snap je ?

    G.L.
  • Onlangs door de Muntstraat gewandeld? Overal haalde men de verhoogde voetpaden weg, maar niet in de Muntstraat. Resultaat: Een kunstmatige vliet bots tegen de blinde gevel met langs de andere boord een véél te smalle enkele rijbaan. Men kan niet eens langs dat water wandelen. Voor wie of wat zijn die erg dure aanleg en het latere onderhoud dan goed? Alleen voor degenen van wie de Stad de facturen voorgelegd krijgt, natuurlijk.

    De ook al duur aangelegde grote ronde fontein op de Botermarkt moest al gauw afgebroken worden omdat de wispelturige stadhuissjarels nog meer water wilden. Het in de Muntstraat al zo vervelende vlietje, moest ook over de Botermarkt. Niet naar het midden toe gebogen maar pal recht, dus op slechts enkele meters van de ene gebouwenrij. De oeroude kroeg De Bierwagen (dít eind 2013) die met flinke kosten als De Botermet heringericht was, kan dus niet eens een paar tafeltjes op het plein plaatsen. Aan de brede overkant zet iedereen twee terrassen: 1 bij de zaak en 1 bij de vliet en niemand gaat overzwemmen om ergens binnen te moeten kruipen. Mooi business plan voor populair tof café met gezellig terras op het (toen nog) zeer brede reeds gerenoveerde drukke plein, werd in één klap: Na opnieuw verduren van werken gedoemd tot isolatie van al het pleinflaneren én zonder terrasje.
    Je zal als kleine commerçant maar in Mechelen investeren... met dát gevolg. En hier nog meer, met al in december een zin over de Bruulse haast-&-spoed-zijn-zelden-goed-klinkers. Want zopas verscheen wat G.L. bedoelde.

    Steeds meer poen uit onze zakken sleuren om er de stad mee te verknoeien. En gisteren stak de Nieuwe Maan nr. 49 juli-augustus in mijn bus, samen met het pamflet NVA Mechelen Jaargang 2015 Nr. 2 juni. Dat logo van de Nieuw-Vlaamse Alliantie N-VA met ruitje tussen V en A zal voor de NV Antwerpen staan. Wie betaalde dan dat rondbrengen en het drukwerk? Verkiezingspropaganda wordt niet als reclame beschouwd en moet ik noodgedwongen aanvaarden in mijn bus met sticker. Maar 't zijn nu geen verkiezingen en dus piste de N-VA in mijn brievenbus, blijkbaar met vriendelijke medewerking van 't Stadhuis.

    Mon
  • Ja G.L. mijn echtgenote wist het mij ook al te vertellen.  De gebruikte materialen zijn welllicht omgekeerd evenredig aan de diepte van de zakken van degene die de toewijzing deed....

    Roger Kokken
Inhoud syndiceren