Recente reacties

  • inderdaad Roger,

    daar heb ik me mee vergist, met de Vadderik !!!

    Eric
  • Eric,

    tot ze Job naar op de vest achter de struiken hebben verbannen, stond hij steeds voor de kapel van het gasthuis.  Je verwart wellicht met "Vadderik" (het beeld van Neptunus), dat bij mijn weten een drietal keer is verhuisd.

    Roger Kokken
  • Vermoedelijk vergis ik mij met het beeld van Neptunus dat op de Veemarkt staat of stond.

    't is dan ook al lang geleden dat ik nog eens in Mechelen was.

     

    Eric
  • Ik denk dat niet...  Het is voor het eerst dat ik hier van hoor.  Volgens mij heeft die altijd tot aan zijn verhuis naar de Zwartzustersvest op het pleintje voor het gasthuis gestaan...

    Jan Smets
  • Dag Jan,

    het kan zijn dat ik me vergis, maar heeft Job ook niet een aantal jaren op de Veemarkt gestaan ?

    Zo tussen het college en het vroegere lyceum ?

    grtjs

    Eric

    Eric
  • Zo werd begin jaren 80 in het Van Roytijdperk omgesprongen met ons erfgoed.  Een verhakkelde grootvader reus stond te verkommeren in een nog verhakkeldere minderbroederskerk.

    foto Roger Kokken (1982)

    Roger Kokken
  • Ne kakkewiet Malenie.

    G.L.
  • of van de wijzers van de toren of van de reuzen die ooit een miserabel onderkomen hebben gehad en wat werd er ook eens terug gevonden op de zolder van de kerk van O.-L.-Vr.-o/d-Dijle?

     

    malenie
  • Hopelijk verzeilt Job niet tussen de stenen van "De Lepelaer" of gaat hij de weg niet op van de verdwenen mooie gietijzeren boorden rond het grasperk vóór de St Romboutskathedraal aan Onder de Toren.  In Mechelen weet men maar nooit...

    Roger Kokken
  • Dat zal dan best op de voet opgevolgd moeten worden bij de herbestemmig van de gebouwen van het ziekenhuis. Voordat een mens het weet ligt Job misschien terug op zijn mesthoop...

    malenie
  • hij deed dat heel fijn vind ik de doopplechtigheid

     

     

    malenie
  • Bij de doop van een van mijn kleinzoons in St. Jan Berchmans (2009)

    Roger Kokken
  • Als de laatste het licht zou willen uit doen a.u.b.

    G.L.
  • Het Opsinjoorgooien is al een hele tijd toevertrouwd aan een groep die verbonden is met de volksdansgroep Tijl Uylenspiegel, gevestigd in Sint-Katelijne-Waver. Zij doen dat met overgave, maar één ding zit mij daarbij al jaren dwars. Blijkbaar heeft niemand hen ooit op de hoogte gebracht dat bij het opgooien van de smijtpop een vers hoort te worden gescandeerd. De tekst is geen geheim, hij staat afgebeeld op het bronzen beeld voor het statdhuis:

    Hier ziet men, dat ik niet 'n lieg.
    't Is zo dat ik ten hemel vlieg.
    Wie dat mij redt van werdval
    bezit de grootste kunst van al.

    Volgens sommige bronnen zou dat zelfs ooit op muziek gezet zijn, zodat de Opsinjoorgooiers het konden zingen. De melodie heb ik echter nergens teruggevonden.

    Maar ook zonder zang is het vers toch mooier dan het nogal primitieve "Allez, Sinjoor.... OP SINJOOR, ... 1 2 3"  dat nu aan het opgooien vooraf gaat. Jammer dat ze dat stukje traditie niet weerhouden hebben. Uit onwetendheid?

    Wieland Volkaert
  • Zeer goed geschreven en wervend artikel. Dank je, Mark!

    krisdeckers
  • 10/10 en eun bank veuroat veu Roger Kokken.

    G.L.
  • In café "Vue abattoir" rechtover 't slachthuis waar haar man Marcel toen werkte.

    Roger Kokken
  • Mille, e vraagske voor de quiz. Weet gij waar zwètte Maria cafébazin was voor ze naar de paviljon kwam ?

    G.L.
  • En zo zag Alfred Ost hem

    Roger Kokken
  • Nu alles in 't lang en in 't breed in de media wordt uitgesmeerd, wordt het duidelijk waarom de intercommunales ons met steeds hogere facturen opzadelen:  de diepe zakken van de politieke graaiers moeten tot aan de rand - en liefst nog wat hoger - worden gevuld. 

    Degoutant is in deze nog een understatement.

    Roger Kokken
Inhoud syndiceren