Recente reacties

  • Hoera !

    Een oude kachelfabriek uit de Caputsteenstraat ( of all places ) haalt het wereldnieuws !

    Artikel

    gimycko
  • Heel onverwacht is Roger vorige nacht overleden... De auteur was 70 jaar. Hij zal erg gemist worden. Mijn deelneming aan de familie...
    Jan Smets
  • Bedankt Urbain voor deze getuigenis...   Boeiend moet het zeker geweest zijn!

     

    Jan Smets
  • Alles staat toch op Youtube of SoundCloud, hoop ik.

    :-)

    SoundCloud / Stad Mechelen

    gimycko
  • Inderdaad een merkwaardige ervaring.  Deze voor ons koorzangers ongwone muziek  instuderen was al een belevenis op zich.  Plots moesten we alles wat we leerden over zingen, samenklank, klankvorming enz. gewoon overboord zetten en met een lege geest terug van nul beginnen.

    Bovendien was het instuderen met je eigen koor slechts een miniem deel van het gehele werk: de andere Mechelse koren ontbraken, de drie professionele koren ontbraken, de elektronica was er niet (hoe moest je de toon 'pakken'?) en de dirigent(en) ontbrak(en).

    Maar stilaan raakten we vertrouwd met het gans ongewone en voor vele, nieuwe, klankbeeld.  We mochten 'rauwe' klanken uitstoten, we moesten één noot drie minuten lang aanhouden (het voordeel was dat je daarvoor geen partituur nodig hebt!), we moesten zuchten, en in- en uitademen 'met geluid'. Sommige over-ijverigen begonnen zowaar te hyperventileren!  

    Een belangrijk element in het koorzingen is de tekst : daaraan heeft men een houvast voor interpretatie, karakter e.d.m.  Maar ook dat werd ons ontnomen. De tekst was volkomen betekenisloos en eens te meer alleen maar bedoeld als klankvorming. Het werd dan ook bijzonder moeilijk om een binding te maken tussen de titel van bvb. het visioen: liefde, en de klanken die daarop moesten worden geproduceerd.

    Dit alles gaf aanvankelijk aanleiding tot gibberen en zelfs hilariteit.  En met dat beeld  gingen we dan naar de eerste gemeenschappelijke repetitie met de amateurkoren (in de patituur spreekt men heel genadig over large choir  wat iets minder denigrerend klinkt;) 
    En plots begon de compositie wat gestalte te krijgen en reageerden de koorzangers heel positief op die ervaring.  Wat zou dat worden als we allen samen konden repeteren?

    En ja, enkele uren voor de uitvoering konden we dan eindelijk het werk in zijn geheel beluisteren en ervaren.  En dat viel reuze mee.  Hoe ongewoon ook de klanken, hoe ingewikkeld ook de ritmen en hoe dissonant ook de samenklank, toch ging er een beklijvende sfeer uit van deze muziek.  En de samenwerking met de professionele koren was eerder een stimulans om ons beste beentje voor te zetten, eerder dan een concurrentieslag. 

    Na afloop hadden we allen het sterke gevoel iets gepresteerd te hebben, iets verworven te hebben en iets ervaren te hebben.  Voor doorwinterde koorzangers is dit zeer ongewoon want zij denken maar al te gemakkelijk dat ze alles al wel meegemaakt hebben.

    Het is ook een zalig gevoel om met zoveel zangers - ruim 120 - een gezamenlijke prestatie neer te zetten.  Iedereen was het er over eens dat dit initiatief van het FvV-Mechelen voor herhaling vatbaar is.  Inderdaad het rechtstreeks betrekken van de amateur-koorzangers bij een professionele uitvoering is een geweldig idee waar iedereen veel genoegen en volfoening aan beleefde.

    Bedankt dus om ons de gelegenheid te geven.

    Urbain
  • André Léonard : " Toch handig, zo'n Selfiestick ! "

    gimycko
  • Ja, het was er op de koppen lopen...

    :-)

    Foto's Gimycko ( Meer op Flickr - Filmpjes volgen later )

    gimycko
  • gimycko
  • Scepters i.p.v. mijn gesuggereerde schop? Niet evident maar ook mogelijk. De E is onwaarschijnlijk en de II lijkt me uitgesloten, gezien de gegolfde bovenlijn doch korte lijnstukjes onderaan. Een II wordt wel eens als ii voorgesteld en dan zit elk sierlijnstukje ('schreef', 'serif') alleen onderaan, eventueel mekaar rakend en dus een lang lijntje vormend. II of ii, er is nooit reden om bovenaan langere schreefjes dan onderaan te hebben, noch om op de ene I bol en op de andere hol gebogen te worden (niet eens in snel schrift en zeker niet in steen gekapt).

    Is van een Torenrestauratie bekend, dat 'historiserende' uitbeeldingen bedacht werden? Zou dan geen ontwerptekening gearchiveerd zijn? Het lijkt me ook een rare plaats om daarbij zomaar af te wijken van de andere consoles. Natuurlijk kunnen de unieke engelen er nog herkenbaar gebleven zijn en wat eronder was al te zeer gëerodeerd, maar dan blijft de vraag waarom de consoles al verschillend waren.

    Mon
  • Een mail van Marcel, een beeldhouwer die nu in Nieuw-Zeeland verblijft, maar ooit aan de torenrestauratie heeft meegewerkt:

    De afbeeldingen op de schilden van de Sint-Romboutstoren zijn voor mij ook niet eenduidig te verklaren.  Ik heb inderdaad als beeldhouwer van ca. 1980 tot 1983 aan de toren gewerkt.  Het betrof hier voornamelijk ornamenten en stenen aan het hoogste gedeelte van de toren; de rondgang.  de schilden en consoles op toegezonden afbeeldingen zijn bij mijn eerste indruk recente restauraties in Massangissteen.  Het blijft gissen in hoeverre zij de vervangen stukken weergeven zolang er geen fotomateriaal en beschrijving van de oude toestand beschikbaar is.  Het is ook goed mogelijk dat dit een historiserende creatie was bij een restauratie in vorige eeuw die nu weer hernieuwd is.  Mijn eerste indruk is dat de afbeelding historiserend een aangetroffen steenhouwersmerk wil verbeelden.  De symboliek ademt uit de twee schilden in spiegel herhaald.  Ik zie twee zwaarden in lijn naar elkaar gericht gekruist door twee scepters in lijn.  Op de kruising een banier als overwinning op de dood?  Verder zie ik links en rechts van het banier een hoofdletter E en een Romeinse II.  In de hoop dat dit de ontrafeling dichterbij brengt, vriendelijke groet, Marcel...

     

    Jan Smets
  • Zucht! Dat vis op stokken gehangen werd en wordt, is op honderden foto's te zien. Voor kleren en dekens zou ik ook een wasdraad verwachten, maar die was vroeger misschien te vlug rot. Denk voor je schrijft, a.u.b.! En om een stok doorheen de lussen van een vlag aan het verste eind te halen, zou men volgens mij iets te gevaarlijk ver uit het raam moeten hangen hebben. Het middelste ringijzer zou geen 60 cm van het raam in de muur steken met de ring nogal ver van dat ankerpunt. Voor een banier / vlag zou verankering op 20 cm stevig genoeg geweest zijn. Probeer eens in de plaats van de toenmalige lui te denken.

    Ringen voor bvb. katrollen of voor een stok? Ter plaatse nagaan of de ogen op 1 lijn liggen. (Omdat een uiterst precieze plaatsing moeilijk is, kunnen de ringen wel 2x de stokdoormeter gemaakt zijn.) Zo niet, kunnen 3 ogen noch voor 1 stok noch voor 2 stokken gediend hebben.

    De ijzers zitten in een aparte zandsteen. Oorspronkelijk van bij de bouw of men kan een gat gekapt hebben om een in de zandsteen verankerd ringijzer in te metsen. Zit een ijzer aan de binnenkant van de zandsteen geborgd? Waarom geen ijzer gewoon tussen de baksteenvoegen geslagen, als het voor lelijke stokvis of pestlakens moest dienen? En in tussentijd minder aandacht naar onprettige gedachten trok. Een sierkarakter steunt misschien de vlaggenhypothese, of de katrollen die maar op een blauwe maandag zouden gebruikt zijn. Maar niet erg overtuigend. Esthetisch... vonden wij tot voor kort auto's op de markt amper storend maar bewonderden Magriet te midden ervan; rommelpubliciteit en verkeerspalen ontsieren gans de stad wijl schatten aan details gespendeerd worden... Status van zandsteen t.o.v. direct in metselwerk, kan ook een rol gespeeld hebben.

    Mon
  • Voor vis, dekens en lakens hebt ge geen ogen nodig.  Enkele haken en een dikke koord is voldoende.

    Die ogen dienen voor een stok.  Een horizontale vlaggenstok.  En de vlag wordt er niet op vastgehangen met wasknijpers want daarvoor was de stok te dik.

    Vermoedelijk bestonden de vlaggenstokken uit 2 of meer delen en waren ze inschuifbaar of invijsbaar en met een afsluitsysteem te vergrendelen aan beide uiteinden.

    gimycko
  • Voorbeeld van een gok: Vroeger werden niet-demonteerbare meubelen ter plaatse gemaakt. Prima, tot men verhuisde en iets niet door de deuren of zo geraakte. Tenzij door een raam en het dan laten zakken. In de Schipstraat langs achter, tot op een platte schuit. Een katrolhaak kan vanuit een hoger raam in een ring gestoken worden, of (met de koord al door de katrol) met een brandhaak overgehaakt in de ring bij de hoek. Zo kreeg men de meubels in de achterkamers op het gelijkvloers weg. Maar zou men die niet gewoon door het raam gestoken hebben en laten aanpakken door mensen op de schuit? [Bij hoogtij maar ik betwijfel of dat in de 16de eeuw al tot de stad reikte; maar water stond er.] Men zou ringen boven de hoogste ramen geplaatst hebben en een brandhaak gebruiken, zodat ook de hoogste verdieping kon gelost worden. Onwaarschijnlijk dus.

    Gimycko, a.j.b. geen gezever: Elke bloglezer heeft internet en vindt iets op 'meubelen', 'brandhaak', 'verhuizen'. Reageer op een reactie strikt ter zake, of niet. Werk iets nieuw zelf uit, geen vage wilde oprisping zonder nut.

    Mon
  • Omgevingsfactoren, zoals de (sier)trap, kunnen een aanwijzing zijn naar de oplossing.

    gimycko
  • Tony Schaerlaeken stelde de vraag: pestijzers of stokvisijzers. Ik leverde voor elk een argument (geen sluitend bewijs) dat dit behoorlijk onwaarschijnlijk is. Noch de historische bron uit 1776 (pest), noch de bewering van architect Hyacint Vermeulen uit 1985 (stokvis), is uit de tijd dat die ringijzers gebruikt werden. Dikwijls wordt een gok neergeschreven en gaat een latere historicus of heemhundige ernaar verwijzen, alsof het een 'gekend gegeven' zou zijn.

    We hebben een meer oorspronkelijke bron nodig, ofwel een nieuwe gok zoals de vlaggen van Gimycko. Maar dan moet dit wel getoetst worden aan de logica van de technische haalbaarheid en van geen simpelere en goedkopere oplossing voor een realistische behoefte, ofwel door 'iets' gestaafd zijn (zoals iets gelijkaardigs in een andere stad).

    Mon
  • Luc & Gimycko, de tekst in de Kerjeuze en de Autotoerist, of oorspronkelijker in de 'Geschiedkundige Wandeling' uit ons Archief, is een bewerking. Jan Smets zette 'm al van meet af aan hierboven, met bron 'Historische Saemenspraeke van Mechelen 1776' p. 116, m.b.t. het Huys 'De Groote Roose' in de Lievevrouwestraat. Jullie behandelden dit in de eerste reacties.

    Ook daarvoor geldt het probleem van het technisch onbereikbare wasgoed.

    Mon
  • Kijk... het valt best mee.

    ;-)

    Foto's Gimycko

    gimycko
  • Als ge gene hof of geen groot dakterras hebt, moet ge iets anders verzinnen.

    Behalve staat vers gewassen wasgoed voor geen meter langs de straatkant.

    Allez, toch niet in Mechelen !

    :-)

    gimycko
  • De Mèchelse Kerjeuze nr. 66 toont op pag.38 en 40 twee prachtfoto 's van een trapgevel op de Kattenberg met verscheidene gevelijzers. 

    In dat zelfde nummer op pag. 54 staat de uitleg over de gevelijzers: ' Nu deze yzers met oogen dienden om spaeren of lange stokken door te steken welke men voortyds aen vele huyzen hadde en geordonneert was ten tyde der pestilentiele ziekte om deekdels, kleederen en des nachts uyt te hangen, waer van men bevindt onder andere in de ordonnantie door de wet vernieuwt in het jaer 1507 dat als men naer iemands dood uythangen wilde eenige kleederen decksel en men alsdan moest daer van verwittigen zes acht of tien persoonen van de noeste geburen en die kleederen en decksels en mogten niet uythangen als des nachts tusshen de Diefklok en de Dagklok op boete van een Ryder.'

    Bron De Autotoerist 1946 F. Van Hammee

    Ik zal mijne vis dan maar ergens anders hangen!

    Luc
  • Is het een vogel ?  Is het een vliegtuig ?  Nee, het is... Mega Mindy !

    gimycko
Inhoud syndiceren