Recente reacties

  • Ik kan het met u eens zijn Wieland en ook de stelling van Malenie kan ik bijtreden. En Toon, die moeten we nemen zoals hij is. Maar voor alle duidelijkheid, Sint Niklaas en zwarte Piet die komen uit Spanje en na 6 december keren die ook naar daar terug. 

    G.L.
  • Wieland ik had het er als moeder moeilijk mee dat ik de kinderen iets wijsmaakte.

    Anderzijds wou ik hun plezier niet bederven en heb dan maar een tijdje het spelletje gespeeld zoals het gespeeld werd. Zelfs als ze het al wisten. Het was toch fijn hun brieven te lezen met hun wensen en daar dan zoveel mogeljk aan tegemoet te komen.

    Ze kregen steevast een brief terug. Maar ze doen zingen, neen, zover gingen we niet.

    Ik kan er in komen dat je je vertrouwen kwijt was.

    Ik heb toch de beste herinneringen aan de tijd die we erin staken om zelf dingen te maken, stiekem als ze sliepen en dan alles verbergen. Ik heb met veel liefde poppenkleedjes genaaid en gebreid, een heel poppenfamilie genaaid, de kussentjes voor in de zeteltjes en de dekentjes voor op het bedje, terwijl mijn man het huis ineen knutselde. Poppen voor de poppenkast gemaakt zelf, terwijl mijn man de poppenkast ineentimmerde.

    Het is inderdaad maar hoe je het hebt beleefd en aangevoeld en ik vind het spijtig voor jou dat het je zo gekwetst heeft.

    malenie
  • @ Wieland : Je bent niet alleen !

    Toon Hermans over Sinterklaas

    gimycko
  • @G.L.

    Ik geef gewoon uiting aan wat in mij omgaat, in een blog mag dat toch? Ik heb niet de bedoeling daar iemand mee te kwetsen.  Niemand moet het er mee eens zijn, maar het zit bij mij heel diep.

     

    Wieland Volkaert
  • @Wieland.

    Wat wil je nu eigenlijk zeggen ? 

    G.L.
  • Ieder jaar rond deze tijd wordt ik weer geconfronteerd met mijn onverwerkte jeugdtrauma: dat mijn vader, die ik tot dan toe blindelings vertrouwde, dat vertrouwen misbruikte om mij mij de ziel uit mijn lijf te laten zingen aan de kachel, ter ere van iemand die niet bestaat. Toen ik als vijfjarige plots begreep dat zijn glimlach eigenlijk betekende dat hij ervan genoot dat ik mij zo had laten bedriegen en hij mij eigenlijk stond uit te lachen, was dat een vertrouwensbreuk waarvan ik het litteken op mijn ziel mijn hele leven heb meegedragen. Sterker nog, eigenlijk heeft het geduurd tot mijn vader zo verzwakt was door zijn ziekte, dat hij mijn hulp nodig had om uit zijn warme bad te geraken, het enige waar hij nog van kon genieten. Pas toen is er - na bijna een halve eeuw - opnieuw een zekere vertrouwelijkheid tussen ons ontstaan. Nooit, nee nooit van mijn leven, heb ik mijn kinderen belogen: diezelfde fout wou ik zeker niet begaan. Sprookjes, mooie tradities, allemaal goed en wel, en uiteraard kregen ze ook kadootjes, maar net als kabouters, feeën en goden zijn sint en piet figuren waar je mooie verhalen kunt over vertellen - en een leuk feest rond bouwen - maar die niet echt bestaan.  Let wel, ik ben geen saaie rationalist, ik ben dol op tradities en rituelen en de mythologische verhalen eromheen, maar doe toch alsjeblieft niet alsof dat allemaal echt is, als je daar zelf niet in gelooft?

    Wieland Volkaert
  • gimycko
  • Jokke ? De klein manne leze da ie oek zeunne.

    G.L.
  • Lang leve Sint Niklaas en zwarte Piet zeggen de kleinkinderen van G.L.

    Want daarmee verscheen er in recente reactie:

    "Lang leve Sint-Nklaas en G.L.3

    En nu wat anders, maar dat was toch goed gedaan van G.L.
     

    Jokke oep zeun blokke
  • In tegenstelling tot mezelf gidste Patrick in 1999 al jàààren. Om dat echter te valoriseren moest iedere toekomstige stadgids het diploma van toeristische gids behalen, uitgereikt door Toerisme Vlaanderen. Zonder het van mekaar te weten zijn we door die opleiding geploeterd met als climax het eindexamen geschiedenis op een zonnige voormiddag in mei 1999 in het stadhuis.

    Het kruispunt van onze wegen lag op het terras van den Amitié aan de Grote Markt. Samen met een collega cursiste zaten we onze examens na te spoelen of beter ' door te Duvelen '. Patrick kwam bij ons zitten en trok een bedenkelijk gezicht. Hij had twijfels over de goede afloop van het examen. Tijdens het doorspoelen leerde ik zijn benadering van het steedse leven doorheen de geschiedenis kennen en appreciëren. Het was niet DE geschiedenis van namen en data die belangrijk zijn maar de geschiedenis achter de coulissen, de kleine ongeschreven histories.

    Noch Patrick noch ik waren echt geboeid door de kenniscultuur van namen en plaatsen maar des te meer door het ' waarom '. Zo werd vanuit RIM de gidsenvereniging Mechelenbinnenstebuiten opgericht waarin we ons ei konden uitbroeden en nog steeds doen.

    ps. Later ontvingen we alledrie ons boterbriefje van Toerisme Vlaanderen en een pilleke tegen de koppijn. 

    Luc
  • Lang leve Sint Niklaas en zwarte Piet zeggen de kleinkinderen.

    G.L.
  • Patrick leerde me kijken, zien en begrijpen. Verder kijken dan de stenen en monumenten, en dat niet alleen in Mechelen, maar bijvoorbeeld ook in Brussel, Vilvoorde of Rijsel. Niet zelden eindigden deze verkenningen tussen pot en pint en meermaals zelfs met een hele bende aan de ontbijttafel.

    Patrick was niet groot, geen imposante figuur, maar tijdens zijn gidsbeurten was het alsof hij groeide, hij imponeerde door zijn kennis en de wijze waarop hij die overbracht. Steeds was er ook die bijzondere aandacht voor de (sociale) geschiedenis, de wijze waarop stad, architectuur en samenleving elkaar beïnvloeden, toen en nu. 

    Als er een naam voor een straat of plein gezocht wordt, of als er een (kwaliteitsvol) gebouw naar een invloedrijke Mechelaar vernoemd moet worden, dan mag dat voor mij de ‘Patrick Egelsstraat’ of het ‘Patrick Egelsgebouw’ worden. .. Ik zal hem alvast nooit vergeten, de rest van onze stad mag dat ook niet.

    mieke holvoet
  • Straffer dan straf. Hoe goed dat ik het wist. Vandaag in HLN volgende titel : " IVAREM gaat zijn klanten bevragen ". Vijgen na pasen als ge het mij vraagt. Men zou beter de verantwoordelijke bewindslieden bevragen . Trouwens de burgemeester heeft zelf in de gemeenteraad verklaard dat de verwerkingsfabriek in Geel niet rendabel is. Wat doen we er dan mee ? Afbreken en toch maar een verbrandingsoven bouwen zoals in de regio Brakel-Ronse werd gedaan. Waar de mensen gemiddeld plus minus 100 euro per jaar, per gezin betalen. Heel wat minder dan de 279 euro die de heer Geys voor een Mechels gezin berekende.

    G.L.
  • Jan naamgenoot, lang geleden maar hier ben ik nog eens terug. Nu hoor ik vandaag toch wel zeggen zeker dat vele Mechelaars weigeren om die bijkomende 54 euro te betalen voor hun huisvuil. Voor de gelukzakken zal het maar 30 euro zijn, maar enfin nog altijd veel te veel om goed te kunnen van slapen. Daarenboven is dit onrechtvaardig omdat die rekening zou moeten gaan naar de politieke verantwoordelijken, met name alle machtspartijen in dit landje. Daarom zijn we van plan om een busreis te ondernemen naar de leverancier van dat onding in Geel. We willen er eens goed op tafel gaan kloppen en ons geld terug vragen. Ter info, het is niet zo heel ver van hier, namelijk in het Duitse Solms in de buurt van Siegen. Ze gaan het ons daar uitleggen hoe ze IVAREM er hebben laten inlopen. Pret verzekerd.

    G.L.
  • Mooi dat Patrick hier nog eens in de spots mag staan.  Hij heeft dan ook een pioniersrol vervuld.  En daar moeten we hem dankbaar en erkentelijk voor zijn.  Hij zou tevreden zijn mocht hij zien hoe Mechelenbinnenstebuiten 'goe bezig' is!  Ik steek steeds heel wat op bij de boeiende themawandelingen die ze organiseren. Ik leer er op een andere manier en op een vaak positief-kritische wijze naar mijn stad kijken.   En ik heb de indruk dat er steeds meer mensen door geboeid worden - zowel ouderen als jongeren... 

    Patrick Egels... al tien jaar niet meer tussen ons.  De tijd vliegt.  Maar Yolande en kinderen: jullie mogen terecht trots op hem zijn.

    Jan Smets
  • nog diepere zucht......

    malenie
  • @G.L.: merkwaardig die eenzaaD!

    Jokke oep zeun blokke
  • Zucht....

    Roger Kokken
  • @ G.L. : Bestaan die nog ?

    BTW : Wij willen in Mechelen GEEN KAASPIET !

    gimycko
  • Roger, den eerste is mij wel bekend en leeft trouwens nog, helaas reeds lang in duisternis als u mij begrijpt. Den tweede moet ik nog even kaderen.

    G.L.
Inhoud syndiceren