Vreemdgaan thuis

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Voor de smaak/krant van de Vleeshalle pleegde ik het volgende stukje:

 

Dit jaar geen rozenfeesten maar …

met categorie:  

Omwille de Covid19-maatregelen vinden er in het Vrijbroekpark dit jaar helaas geen Rozenfeesten plaats. Maar dit mag geen beletsel zijn om de mooi onderhouden rozentuin te gaan bekijken. De rozen staan er op hun zondags bij en geuren enorm lekker.

 

Standingvolle Salons van Dijck gooien oubollig imago af na grondige renovatie

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Sinds 1954 toen deze feestzaal de deuren opende hadden de Salons Van Dijck een reputatie om 'U' tegen te zeggen.  Lang was deze zaal in de Frederik de Merodestraat in het hartje van onze stad, dé feestlocatie met dat tikje meer.  Grandeur en historische klasse: de Salons hadden het allemaal.  Maar eerlijk is eerlijk: de mot was er een beetje ingekomen.  Hoe langer hoe meer kregen de Salons Van Dijck een wat muf imago.  Oubollig, en niet mee met de tijd.  'Tot op de draad' versleten zegt ook zaakvoerder Dieter Bilsen.  Een beetje oplappen zou lang niet meer voldoende zijn.  Een grondige renovatie drong zich op.  Maar nu deze grootse werken eindelijk geklaard zijn, is Dieter een gelukkig man.  "Voor mij was het de meest intensieve periode in mijn carrière.  Maar ik ben er fier en content mee!".  Dat straalt hij ook af als hij samen met zijn echtgenote Sofie Dirickx plaats neemt voor mijn lens in het stemmige binnentuintje van het pand.  De transformatie is schitterend te noemen.  De Salons hebben het stof van jaren afgeschud en ogen fraaier dan ooit.  Een nieuw hoofdstuk kan beginnen.  De unieke Salons Van Dijck met de geslaagde mix tussen hedendaagse architectuur en waardevolle historische elementen worden opnieuw the place to be!  Men is er klaar voor!

 

Platina voor Paula en Lubi!

met categorie:  

  (foto:J.Smets)

Zaterdag zouden Paula Van Aeken en Eusebio - 'Lubi' De Coninck worden gehuldigd in ons stadhuis voor hun platina huwelijk.  Zeventig jaar lief en leed met mekaar mogen delen: het is niet iedereen gegeven.  En als dat dan ook nog mag gebeuren in blakende gezondheid is dit helemaal uniek te noemen.  Jammer genoeg gaat de viering in de kolommenzaal van het stadhuis niet door.  Tot het  einde van dit jaar zijn om begrijpelijke redenen deze huldigingen geschrapt.  Ja: ook hier steekt dat vervelende virus stokken in de wereld.  Ook in onze familie worden we hiermee geconfronteerd.  Mijn ouders zouden voor hun diamanten jubileum ook op het appèl zijn.  Niet getreurd: ook op andere manieren kunnen de feestelingen in de bloemetjes worden gezet.

Lubi en Paula zullen het glas wel heffen aan de overkant van het stadhuis - in hun appartement in 'In den Boer à la Mode' op de hoek van Grote Markt en Scheerstraat.  Zij wonen dan ook - als één van de weinigen op deze toch wel aparte locatie met een uitzicht dat weinig Mechelser kan zijn...  Weinigen zijn dan ook zo aan hun stad verknocht als dit echtpaar dat ondertussen - ongelooflijk maar waar - reeds 92 en 93 kaarsjes mochten uitblazen.  Ze houden erg veel van hun stad.  Paula is een geboren Maneblusser.  De wieg van Lubi stond véél verder, en eerder bij toeval - door het lot van de geschiedenis beslist - kwam hij terecht in deze stad.  De kleine Eusobio Garcia werd immers geboren in Barakaldo, een voorstad van de Baskische haven-en industriestad Bilbao.  De Spaanse burgeroorlog bracht hem als vluchtelingenkind naar ons landje.  Hier werd hij geadopteerd door het Mechelse echtpaar Emiel en Maria De Coninck-De Meyer.  Nu is Lubi zoals hij door de meesten wordt aangesproken één van de weinige nog levende 'nino de la guerra'.  In onze Dijlestad kon Lubi zijn leven uitbouwen - met succes.  Maar in Mechelen vond hij ook het geluk: hier kwam hij zijn Paula tegen.  Het was het begin van een erg mooie, lange relatie.  Paula en Lubi: echt en hecht geluk.

Op 19 juni 1950 zouden ze trouwen...  Maar ook toen leek het aanvankelijk niet te lukken.  Door problemen met de paperassen kwamen de Spaanse ouders van Lubi te laat.  Het bruidspaar wachte tevergeefs aan het stadhuis.  Het huwelijk ging niet door.  Het feest wel.  En beiden keerden naar de ouderlijke woning terug.  Zo ging dat in die tijd.  Op 24 juni werd alles gelukkig overgedaan.  Met alle ouderparen deze keer.  Eén huwelijk - twee huwelijksfeesten. 

 

Sham nuts - smaken uit Syrië

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Het winkeltje is nog maar geen twee weken geleden geopend: 'Sham nuts' - schuin tegenover de ingang van de Kruidtuin, vooraan in de Bruul.  En: het is een ware ontdekking!  Hier proef je de smaak van de Oriënt!  Je kan er een heerlijke bonte verzameling noten en gedroogd fruit vinden.  Zulke handelszaken kan je elders ook wel vinden - alléén... hier worden de noten op de unieke Syrische manier geroosterdVers en warm. De smaak is overheerlijk, en bovendien is de bereidingswijze nog gezond te noemen ook: de noten worden namelijk zonder olie geroosterd.  Yasser Abokous die afkomstig is uit Aleppo, maar sinds een vijftal jaar, na gevlucht te zijn uit land dat al jaren een kruitvat is, in ons landje woont, vertelt me uitgebreid over het aanbod... En ik luister geboeid naar de  sympathieke man die het nu probeert waar te maken in onze stad...

 

Multifunctionele invulling voor Predikherenkerk na restauratie

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Ooit was de Goswin de Stassartstraat zo'n beetje een zielloze uitvalsweg om zo snel mogelijk de stad te verlaten.  En dat is allemaal nog niet zo bijster lang geleden.  Of is mijn oordeel nu te streng?  Maar deze straat onderging een ware metamorfose.  Ze werd mooi heraangelegd; talrijke gevels kregen een opknapbeurt.  Het vroegere Home Astrid (hotel Van der Gracht de Rommerswael) kreeg een nieuwe invulling... En verder in de straat naar de Tinellaan greep de grootste verandering plaats.  Museum Kazerne Dossin werd een opvallende landmark voor Mechelen.  Het Predikherenklooster werd onze nieuwe bibliotheek: een paradepaardje zondermeer.  En dan vergeet ik nog het park dat hiernaast werd aangelegd en de woontorens in aanbouw achter de voormalige rijkswachterskazerne.... 

Rest alleen nog de oude vervallen Predikherenkerk naast het tot bib verbouwde klooster. Misschien heb je nog verre herinneringen aan deze ruimte toen het het inspirerende decor was voor toneelopvoeringen van het toenmalige  MMT, zoals 'de zoon van de schrijnwerker', 'De nacht van Margareta'... Of misschien bezocht je deze kerkruimte nog op één van de voorbije Open Monumentendagen?

Vervallen zal ze nu niet lang meer blijven.  De kogel is door de kerk.  De restauratie gaat in het najaar van start!  Nadien zal de Predikherenkerk een multifunctionele invulling krijgen.

 

Nini Tremerie had een groot hart voor het Mechels verenigingsleven

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Onze stad verloor deze ochtend weerom een erg markant figuur: Nini Tremerie - een vrouw uit één stuk.  Nooit kon ze 'nee' zeggen.  Ze was enorm actief in tal van verenigingen.  Nini was een vrouw om graag te zien: een warm iemand, sociaal bewogen en met een groot hart voor het Mechels verenigingsleven.  Deze morgen overleed ze in het ziekenhuis.  Volgende week zou ze 75 jaar geworden zijn.  Nini, die sinds 2001 weduwe was geworden laat een zoon en dochter en drie kleinkinderen achter.

Nini Tremerie was de gewezen secretaresse en opperdekenin van het Koninklijk Verbond van de Mechelse Geburenkringen.  In 2017 werd dit iconische verbond nog in de bloemetjes gezet in ons stadhuis.  Jammer genoeg betekende het ook het orgelpunt van dit in 1936 opgericht verbond.  Niks blijft duren... Er is een tijd van komen en gaan.  Nini stond er met de tranen in de ogen...

Maar Nini was in méér verenigingen actief.  Zo was ze een leidend figuur binnen het Mechels carnaval, binnen Woonpunt Otterbeek en zette ze zich met veel overtuiging in bij de jaarlijkse kinderkankerdag (opgericht door Karel Verbiest). 

Over Nini had ik daarnet een babbel met Jean Aerts, die haar erg goed heeft gekend binnen het verenigingsleven...

 

Blij weerzien met Margaretha

 

Midden maart viel het leven in Mechelen, België en de hele wereld haast stil. Het Corona-virus sloeg er hard in. Winkels, cafés, scholen, musea,… allen werden ze gesloten.

Daags voor de sluiting had ik nog een lezing gevolgd over de Bourgondische manuscripten die bewaard worden in de Koninklijke Bibliotheek, de avond nadien zou er een Soirée Musée zijn. Tegen velen had ik nog gezegd ‘tot morgenavond’, zonder eigenlijk te beseffen wat er ging gebeuren.

 

Hij noemde zich de rollende brigade van Malinwa...

  (foto's: J.Smets)

Er zijn zo van die Mechelaars die zonder dat ze grote titels voeren of spectaculaire dingen realiseren, toch door velen zijn gekend of graag gezien worden.  Tot die categorie behoort 'Speedy' of Francis Van Baelen (69 jaar)  Maar deze stad dient afscheid van hem te nemen, want nu overleed de man voor wie 'zijn' club alles was in het leven.  Lachend noemde hij zichzelf wel eens de 'rollende brigade van Malinwa'.  In 2003 was Francis trouwens één van de vier oprichters van de supportersclub 'yellow red army on wheels' - die de spreekbuis werd tussen personen met een beperking en KV-Mechelen.  In de schoot van deze club ontstond later de G-ploeg van Malinwa, die nu de grootste is van ons land.  En voor het ijveren voor de toegankelijkheid tot een voetbalclub voor supporters en spelers met een beperking, mag men beslist een pluim op de hoed steken 'achter de kazerne'.  Super-supporter Francis zal men voortaan moeten missen bij de club van Geel en Rood.  En hij zal gemist worden.  Zoveel is zeker...

 

'De Mechelsche bierhandel'

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Heel binnenkort mag na lange tijd de horeca weer de deuren openen.  Het zal wel wat aanpassing vergen en hélemaal als voor de coronacrisis zal het voor een tijdje niet zijn.... Voor een landje van levensgenieters zal dit effe wennen worden.  Ik wil alvast veel moed wensen aan al die Mechelse cafébazen die nu met veel creativiteit en krabben-in-het-haar het moeten gaan waarmaken.  Voor de gelegenheid diep ik een beduimeld boekje uit 1945 op dat ik onlangs op de kop kon tikken bij boekhandel De Slegte: 'De Mechelsche bierhandel' - geschreven door de bekende volkskundige Jozef Van Balberghe...

 

Inhoud syndiceren