Er werd een punt van gemaakt!

  (foto's: J.Smets)

17 oktober is al sinds jaar Werelddag van Verzet tegen Armoede.  Dat was dus vandaag op deze zonovergoten herfstdag niet anders.  Ook in Mechelen kon je er weerom niet naast kijken.  Het blijft dan ook broodnodig om de problematiek van armoede in de kijker te zetten.  Telkens opnieuw.  Ook - jawel - in onze mooie stad.  Want het is nu eenmaal zo dat er nog steeds heel wat stadsgenoten uit de boot (dreigen te) vallen.  Dit jaar lag de focus op de strijd voor  gelijke onderwijskansen.  En da's beslist geen ver-van-mijn-bed-show.  De organisatoren wijzen er op dat de kinderarmoede-indicator voor onze stad een negatieve trend vertoont.  Dat heeft op termijn impacht op schoolresultaten.  Dit baart zorgen.  De uitdaging voor Mechelen is dan ook helder: een inclusief schoolbeleid is nodig!

Dat maakten deze ochtend een flinke groep manifesten duidelijk door een optocht te houden van de Grote Markt tot aan het CAW in de Maurits Sabbestraat.  Dé blikvanger was een reuzegroot potlood dat door leerlingen van de school Luchtballon werd gedragen.  Het idee was natuurlijk van creatieve duizendpoot Pier de Kock van Het Hof van Savooien.  Stapten mee op: armoedeverenigingen, politici van allerlei kleur en Gabriella De Francesco, schepen van Armoedebestrijding, middenveldorganisaties en andere sympathisanten... Allen maakten ze er vandaag een punt van.

 

Kunst kijken door een brilletje in de Befferstraat

met categorie:  

Kunst kijken bij Optiekwinkel Den Brillenman, dat is het nieuwe concept dat donderdag van start gaat aan de Befferstraat 22 te Mechelen. Met dit privé initiatief heeft de stad er een nieuwe expositieruimte bij.

Kunst kijken in de optiekwinkel Den Brillenman

Mijmerend over Kris...

met categorie:  

  (foto: Jan Smets)

Vanochtend overleed op 74-jarige leeftijd Kris Deckers in zijn woning in de Electriciteitstraat.  Het nieuws kwam niet geheel onverwacht.  Kris was al langer ziek ten gevolge van een hersentumor.  Toch heeft hij sereen en berustend dit lot aanvaard.  Kris is thuis mogen sterven, en dat kon alleen door de toegewijde zorgen van zijn partner Annie Vandersypt die alles heeft gedaan wat mogelijk was om deze wens van hem te kunnen waarmaken.

Kris Deckers was stadsgids sinds hij op pensioen was.  En de in Moissac (Frankrijk) geboren Antwerpenaar deed dit met passie in onze stad waar hij thuisgekomen was.  Hij schreef een aantal mooie artikels voor Mechelenblogt en maandelijks stelde hij een digitale nieuwsbrief samen met Mechelse onderwerpen onder de titel 'mijmeringen': boeiende wetenswaardigheden door hem verzameld, die hij gratis verstuurde naar de hierin belangstellende Maneblussers.

Maar de sociaalbewogen Kris was ook erg begaan met de vluchtelingenproblematiek.  Zo was hij een gedreven kracht binnen Welcome in Mechelen.  Een tijdlang verzorgde hij de nieuwsbrieven.  De manier waarop Annie en Kris een gevlucht Syrisch gezin onder de vleugels nam is zowel ontroerend als bewonderingswaardig te noemen.  Ik heb Kris de laatste jaren beter en beter leren kennen en kon eerlijke gesprekken met hem voeren over zijn ziekte... Vandaag verlies ik een dierbare vriend.  Mechelen verliest met hem een warme, aimabele persoonlijkheid...  Wellicht kent het 'grote publiek' hem niet.  Geloof ik graag.  Maar vandaag zet ik hem bij deze voor het voetlicht.  Hij verdient dit...

 

'De verkeerde weerelt' zet eigenzinnige Bruegel op de planken

met categorie:  

(foto: J.Smets. Luc Van Balberghe voor  'Het Vliegend Peerd' in de Katelijnestraat)

Dat dit jaar de legendarische kunstschilder Pieter Bruegel volop in de kijker staat zal weinigen ontgaan zijn.  En net nu dat jaar naar zijn einde loopt, komt (toneel)auteur Luc Van Balberghe met een nieuw avondvullend stuk op de proppen.  Hoewel we in 2019 het overlijden van de grote kunstenaar herdenken is Bruegel verre van dood.  Méér zelfs: hij is levendiger dan ooit.  Zoals Luc beweert: "Hij is een kunstenaar van alle tijden!".  In het toneelstuk 'De verkeerde weerelt' borstelt hij wel een erg eigenzinnig portret van Pieter Bruegel de Oude.  Luc zet de kunstenaar neer in elf taferelen.  De geschilderde achtergrond is de waanzinnig boeiende en verwarrende zestiende eeuw.  Nee: Bruegel is beslist meer dan de 'Boerenbruegel'.  In dat keurslijf plaatste men hem lang.  Maar dit korset is té eng.  Hij was véél meer dan dat.  Na een half jaar research begreep Luc dit steeds meer en meer. 

Ik ging verder zoeken dan de gekende lectuur en verliet voor de hand liggende paden.  De schilderijen van Bruegel bevatten zelfs een hele reeks codes en scherpe maatschappijkritiek.  Het is niet uitgesloten dat hij als spion voor de Habsburgers werkte en in zijn prenten geheime boodschappen verwerkte...

Mijn nieuwsgierigheid wordt aangewakkerd.  Ik luister met groeiende belangstelling naar het verhaal van Luc, die bevestigt dat alles wat controleerbaar is in het toneelstuk klopt, en... al wat niet controleerbaar is, best zou kunnen...

Natuurlijk is Mechelen ook aanwezig in het levensverhaal van Pieter Bruegel.  Hij werkte en woonde enige tijd in onze stad, in de Katelijnestraat 22.  Het was ooit het woonhuis van zijn schoonmoeder Mayken Verhulst.  Vroeger droeg het de naam 'In de (grooten)roosenboom'.  Nu heet het 'Het Vliegend Peerd' en is 'Het Zotte Kunstenkabinet' er gevestigd, dat werk exposeert van tijdgenoten van de schilder.

 

F!ERce - van opstand tot pride.

met categorie:  

Donderdag ging in Mechelen Fi!ERce in première. Een toneelvoorstelling die gebaseerd is op feiten die 50 jaar geleden gebeurden en gekend zijn als de Stonewall Riots, een voorstelling waarin de holebi-rechten worden aangekaart.

Sjarabang toont dit weekend nieuwste topwerken!

 

(foto's: J.Smets - Marleen D'Joos en kunstwerk Micky Pijnenborg)

Sjarabang hoeft in Mechelen niet langer worden voorgesteld?   Deze creatieve thuishaven voor kunstenaars met en zonder beperking die haar stek de laatste jaren vond in ons Groot-Begijnhof is zoals men zeg 'goe bezig'.  Ze geeft letterlijk (en soms figuurlijk) aan mensen een podium.  Sjarabang vertrekt niet vanuit 'de beperking', maar wel vanuit  mogelijkheden.  Het is fijn om zien hoe men hier groeikansen krijgt.  Je krijgt er een instant goed gevoel bij om hen bezig te zien.  En het moet gezegd: in het atelier worden kwalitatief sterke werken gemaakt.  Daar sta je soms versteld van.  Dit weekend kan je je daar ook van vergewissen op een werkelijk heel knappe expo in het Moreelshuis.  Daar hoeft Marleen D'Joos, bezielster van Sjarabang me zelfs niet van te overtuigen:

 

In ons atelier en op onze creatieve reizen worden steeds originele en persoonlijke kunstwerken gemaakt.  We vinden het de hoogste tijd om het kruim van de nieuwste werken te tonen.  Kom dus zeker eens kijken en verwonder je over de creatieve uitingen van onze deelnemers.  Deze avond zal trouwens onze kersverse burgemeester Alexander Vandersmisssen de tentoonstelling openen...

Op de affiche prijkt een mixed media werk van één van de vele kunstenaars die ons zullen verbluffen.  Micky Pijnenburg maakte het tijdens de voorbije Provencereis van Sjarabang...

 

"Madonna ontmoet Dulle Griet"

met categorie:  

...

maar ik vond enkele Mechelse popjes...

 

In het Museum Mayer van den Bergh in Antwerpen loopt momenteel de tentoonstelling 'Madonna ontmoet Dulle Griet - Verzamelaars in topstukken gevat'. Of hoe in de 19de eeuw werd (neer)gekeken op kunstwerken die nu haast onbetaalbaar zijn. Fritz Mayer van den Bergh (1858-1901) en Florent van Ertborn (1784-1840) hadden gelukkig een ander oog voor kunst dan hun tijdgenoten; zij apprecieerden wat anderen lelijk vonden... 

'Roeme-tore'

met categorie:  

                           

"Roeme-tore!"  Zo klonk het in zijn nog beperkte woordenschat terwijl hij met zijn kleine vinger Sint-Romboutstoren aanwees.  Hij is dan ook met zijn twee jaar zowat 498 jaar jonger dan het aangeduide voorwerp van zijn interesse.  Dat dit Mechelse-waarmerk-bi-j uitstek zijn belangstelling kan wegdragen...: nu ja - ik pleit schuldig.  Volmondig.  Daar zit deze grootvader wel voor 'iets'  tussen.  Als Mechelomaan heb ik dit kereltje op volkomen onschuldige manier (denk ik toch) gebrainwashd.  Natuurlijk wijs ik ook pedagogisch verantwoord, in al die kleurrijke prentenboekjes het schaap aan dat mèèèèèmèèè doet, en de poes die miauwt en de hond die blaft.  En ik probeer hem als we samen voor een tekenblad zitten, waar ik een kabouter, giraf of auto tracht vorm te geven, de kleuren te leren kennen.  Dat doe ik.  En dat doe ik graag.  Het werkwoord grootvaderen vervoeg ik immers met plezier.  Maar daarnaast - ik geef het toe (je moet indoctrinatie vroeg starten wil ze een zekere vorm van succes oogsten...), heb ik mijn troonopvolger al met mondjesmaat wat Mechelse wetenswaardigheden bijgebracht.  Op kleuterniveau wel te verstaan.  Spreekt vanzelf.  Rommy is een knuffel die toevallig steeds op grijpbare afstand ligt en als we over de markt stappen wijs ik hem met trots 'onze' toren aan.  Hij kent hem - 'onze' toren - de 'toren van vake'...

Een verborgen Mechelse parel

met categorie:  

Open Monumentendag ligt ondertussen al een paar weken achter ons. Van al de bezochte (Mechelse) monumenten was er eentje dat er voor mij stevig uitsprong. Een woning allicht door velen gepasseerd, maar nog nooit betreden. En ten onrechte allicht… Ik heb het hier over de woning Verelst of nu gekend als Galerie Transit op de Zandpoortvest. Een gevel die een beetje werd weggedrukt door de vele schoolgebouwen herbergt een gebouw dat zeker waard is even te bezoeken.

5de editie M-Fair legt focus op eerlijke sportkledij

met categorie:  

Dat de stad Mechelen zich al twaalf jaar als FairTradeGemeente verder profileert was zondag 6 oktober goed merkbaar tijdens de 5de editie M-Fair. Ondanks de regenachtige herfstdag kwamen bezoekers al vroeg in de morgen afgezakt naar Erfgoed- en Congrescentrum Lamot. De boodschap van deze M-Fair was de hashtag ‘#weareconnected’, waarmee bedoeld wordt dat consument en producent onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Modeshow M-Fair Mechelen 2019

Inhoud syndiceren