(foto's: Jan Smets)

Ik kocht het jaren geleden al op een vlooienmarkt in het Noordduitse Lübeck: een klein en wat beduimeld boekje; een reisgids uit 1914, herdruk 1916.  Het reisgidsje werd uitgegeven door een Berlijnse uitgeverij, en focust zich op België. Het gekke van de zaak is dat in 1916 de Duitsers al een paar jaar door ons land kuierden met héél andere doeleinden dan een toeristische uitstap.  Volgens de gids volstaat een bezoek van vier uur aan het 'stille maar schilderachtige Mechelen'.  Voor de aardigheid: de 'bezoekers' waren waarschijnlijk zo gecharmeerd door al dat 'stille und malerische', dat ze het verblijf verlengden.  Vier Stunden werden vier jaar...   Lees je even mee?

(foto's: Jan Smets)

Niet zelden is de taxichauffeur het eerste contact met de stad die je bezoekt.  Vaak is deze ontmoeting  - zo'n eerste indruk - toch erg bepalend.    Bij Toerisme Vlaanderen beseft men dit maar al te goed.  Daarom werd door de vijf Vlaamse Kunststeden (Antwerpen, Brugge, Gent, Leuven en Mechelen) een gloednieuw project opgezet, om te schaven aan 'die eerste indruk'.  Met het iniatief 'Info on the Go' dat vanmiddag werd voorgesteld in Mechelen, wil men taxichauffeurs, maar ook koetsiers en schippers, opleiden tot stadsambassadeurs.  In brouwerij het Anker kregen we tekst en uitleg over het project, en konden de deelnemers aan deze allereerste sessie nadien nog vertellen over hun ervaringen...

  (foto's: Jan Smets)

Fotograaf Luc Van Hoeylandt toont me in de lobby van Hotel Vé zijn nieuwste creatie.  Nog niet zo lang geleden lanceerde hij een knappe postkaartenserie.  Vandaag laat hij me kennismaken met een reeks van tien bladwijzers - met vakkundig geschoten plaatjes van bekende Mechelse plekjes.  De bladwijzers zijn gedrukt op stevig luxueus papier bij de bekende drukkerij De Haes in de Lange Schipstraat, en zijn niet alleen voor toeristen een tof cadeautje, maar zijn ook leuke hebbedingetjes voor elke fiere Maneblusser...

  (foto's: Jan Smets)

Luc Van Hoeylandt moeten we aan veel Mechelaars niet meer voorstellen.  Hij is van onze meest getalenteerde fotografen.  De meesten kennen hem waarschijnlijk door zijn fotografische bijdragen aan een paar boeken van Marcel Kocken, of als medewerker aan het Maurus Moreelshuis.  In die hoedanigheid was hij ook één van de drijvende krachten achter 'Kunst in de steigers' .  Momenteel kan je zijn werk nog bewonderen op de Haverwerf, in kunstgalerij 'Herten Aas'.  Want Luc is ook één van de 'Mechelse Acht'.  Maar nu komt hij in het nieuws met  wat anders...

(foto's: Jan Smets)

Ze zèn wee mè ons belanstingsgeld aan 't goeie!

...dat zei de scheurpende Mecheleir die voorbijkwam.  Hij had het opzet niet helemaal begrepen.  Burgervader Bart en ballenmeisje Caroline hebben het wellicht  niet gehoord, zo druk als ze opgingen in hun spel, om gekleurde balletjes in de gaten van een in de Hallestraat opgesteld paneel te gooien...  Het was dan ook niet zo eenvoudig om te scoren.  Deze verslaggever waagde ook enkele pogingen - zonder resultaat.  Misschien had ik de juiste kleur niet gekozen?  Bart Somers probeerde het zelfs met rood toen blauw doel had gemist, en Caroline Gennez waagde zich aan een groene bal...

Alle gekheid op een stokje: het was in ieder geval een 'levendig' te noemen introductie-actie van de Mechelenbon...

(foto's: Jan Smets)

Er waren tijden dat er al eens een 'verdwaalde' toerist werd aangetroffen in Mechelen.  Soms stopte er al eens een zeldzame reisbus;  Stel je voor!  Er was dan ook een hotel in Mechelen.  Twee zelfs.  Ik heb een bijna uit mekaar vallend Duits reisgidsje uit 1913: "Mechelen?  Reicht für vier Stunden". (een jaar later vonden ze het hier boeiend genoeg om vier Jaar te blijven, maar soit...).  Kortom: Mechelen was een redelijk blinde vlek tussen de andere kunssteden.  We wisten allemaal dat 'ons' Mechelen een nog te ontdekken paradijs was, maar toeristen bleken het minder te weten.  Maar: daar is verandering in gekomen...

(foto's: Jan Smets)

Ik zet hem graag nog op de foto.  Op een zitbank op de Veemarkt, waar hij woont: Marcel Kocken.  Hij mag voor mijn lens poseren met zijn jongste creatie: een compacte gids van historisch Mechelen.  Marcel is niet aan zijn proefstuk natuurlijk.  Hij pende al ettelijke boeken en brochures over deze stad bij mekaar.  Misschien mag hij wel het levende geheugen van Mechelen worden genoemd? Maar ere wie ere toekomt: dit boekje is een coproductie met de bekende Mechelse kunstfotograaf Luc Van Hoeylandt, die zorgde voor uiterst mooi en verzorgd fotomateriaal.  En ook dat zijn we van hem gewoon.  Enkele jaren geleden bracht hij samen met Marcel een schitterend boek op de markt, met kunstige zwart-witfoto's van Mechelen.  Maar wat maakt deze nieuwe gids dan zo uniek?   ....

Ik kwam zonet op Twitter een link tegen van http://bier.blog.nl

De mensen van deze blog zijn blijkbaar op bierweekend geweest in onze schone stede en schrijven er vol enthousiasme over.

Uit de oude doos: november, 16 jaar geleden

In "De Streekkrant" van 30 november 1995 kon je het volgende lezen:

"Precies een jaar geleden publiceerde stadsgids Lucas Van de Leur de eerste Mechelse Almanak, waarin per dag allerlei fait-divers uit de Mechelse geschiedenis werden besproken.

(foto's: Jan Smets)

Mechelen doet het érg goed op het gebied van toerisme.  En de zomer-die-er-eigenlijk-geen-was kan afgesloten worden met een serieuze stijging van het aantal bezoekers.  Aan de balie van onze dienst Toerisme in de Hallestraat kwamen flink wat meer gasten langs, en de skywalk van Sint-Rombout was een absolute voltreffer... Hoogste tijd om dit alles eens onder de loupe te houden...

Ter gelegenheid van de open monumentendag 2011 lagen er vandaag ook enkele opmerkelijke zeilschepen aangemeerd op de Leuvense vaart ter hoogte van de canoclub.

Enkele foto's van deze mooie boten 

Het Mechels toeristisch seizoen 2011 kondigt zich veelbelovend aan. Overnachtingen nemen sterk toe en zelfs sneller dan in andere Vlaamse steden, meer bezoekers vinden de weg naar de stad en wat meer is: hun reacties zijn erg lovend. Vanaf vandaag, vrijdag 6 mei, kan de Mechelenbezoeker zijn bezoek aan de stad nog beter voorbereiden via de nieuwe viertalige toerismewebstek.

(foto's: Jan Smets)

Ik zit nog steeds in de ruime werkkamer van Herman Verwaetermeulen, en luister ademloos naar deze man die met groot enthousiasme vertelt over het project waar hij zo nauw bij betrokken is... Méér, waar hij de grote 'roerganger' van is (al wil hij dit niet gezegd hebben.  Hij blijft er bescheiden bij)...

(foto's: Jan Smets)

Dan krijg je zo'n cadeau.  Je mag met twee onder de wol bij de paters.  Nou ja, de paters zijn reeds een poosje met de noorderzon verdwenen, en hun kerk werd stijlvol omgeturnd tot poepchique hotel..., maar het blijft nog wel iets sacraal uitstralen.  Toeristje-spelen in eigen stad: het vroeg om een zekere ingesteldheid, waaraan we ons toegewijd  aan hebben proberen over te geven...

(foto's: Jan Smets)

Hij ontvangt me glimlachend in zijn woonst in de Sint-Katelijnestraat.  "Een oude klokkengieterij was het hier", verduidelijkt hij, als ik naar de gevelsteen met 'de Gulden Clocke' kijk, die naast de voordeur hangt.  Hij maakte hem zelf.

Herman Verwaetermeulen spreekt enthousiast.  Hij nadert de tachtig, maar straalt een jeugdige dynamiek uit.  Zijn ruime werkkamer is volgestouwd met boeken, prenten, foto's, kaften...  Hier woont en werkt een man die 'bezig' is - een leven lang...