(foto's: Jan Smets)

Lieve Dupont van de Oude Liersebaan kookt voor de buren.  En op andere momenten koken de 'buren' voor haar...  En deze jonge vrouw is beslist niet de enige in onze stad die aan de slag is met de kookpotten in dit toffe, én snelgroeiende intiatief.  Lieve kan er alvast niet over zwijgen.  Zij gelooft sterk in dit project dat mensen dichter bij mekaar brengt, en bewuster leert omgaan met voedsel...  Vanmorgen had ik een babbel met haar.

(foto links: Jan Smets - 'Pita Saïd'  - rechts Ahmed Aghassaiy)

Twee Mechelse broers... Héél verschillend zoals broers dat kunnen zijn.  En toch zijn ze twee handen op één buik.  Samen werkten ze aan hetzelfde project.  En ze doen dat met enorm veel vertrouwen in mekaar.  Is Pita Saïd het 'bekende' gezicht en de artistieke duizendpoot, dan is Ahmed de stuwende kracht en organisator.  De twee broers Aghassaiy: Maneblussers met Marokkaanse roots.  Vandaag maakte ik een praatje met Ahmed.  Hij spreekt vol vuur over wat hen drijft.  Snel, en veel, en vol geestdrift.  Zondag wordt in Lamot het tweede deel van 'Niet zijn thuis' vertoond. In de eerste kortfilm werd het verhaal van hun beider vader verteld, die in de jaren zestig van vorige eeuw één van de eerste Marokkaanse gastarbeiders was in onze Dijlestad...: een confronterend verhaal - tegelijkertijd poëtisch, hard, ontroerend, maar ook warm en diepmenselijk.  Het is het verhaal van vader Aghassaiy - maar ook het verhaal van Mechelen...

(foto's: Jan Smets)

De sensibilisatie-actie die de problematiek van huiselijk geweld in de aandacht wil brengen, is niet onopgemerkt voorbijgegaan.  Gelukkig maar.  Elke dag doen in ons land immers 59 personen aangifte van fysiek geweld.  Naar aanleiding van de Internationale dag tegen geweld op vrouwen, organiseerde de provincie samen met de stad  en de stuurgroep intrafamiliaal geweld haar jaarlijkse campagne.  Met de slogan 'Huiselijk geweld, dat slaat nergens op' riepen ze iedereen op om niet onverschillig te blijven.  Gezichten van de actie waren actrice An Nelissen en zanger Cocojr, die samen met de muziekband Katastroof een lied maakte: "Ik zèn straffer dan gij".  Na de optredens werden er kauwgoms uitgedeeld met de slogan 'Chic is het niet!'

(foto's: Jan Smets  -  Hamid Riffi, Ali Salmi en Pita Saïd)

De documentaire "Femme de la rue" van Sofie Peeters over intimidatie van vrouwen in Brussel, heeft vorige week héél wat stof doen opwaaien.  Terecht.  Toen dan ook nog de méér dan controversiële sujets van Sharia4Belgium er een zowel karikaturaal als aanstootgevend filmpje meenden aan te moeten wijden, washet hek helemaal van de dam.  Sommigen vroegen zich af of de moslimgemeenschap deze strapatsen niet scherper diende te veroordelen.  Drie Mechelse Marokkanen hebben deze dagen dat dan ook erg duidelijk gedaan.  Ze zijn het beu dat deze marginale groep hun gemeenschap steeds maar weer in een slecht daglicht stelt.  Ze vinden het jammer dat 'dé' pers zoveel aandacht geeft aan deze 'clowns, en benadrukken hun bruggenbouwend werk. Nu moet ik zeggen dat ik persoonlijk van mening ben dat de Mechelse pers (en bij uitbreiding Mechelenblogt) voldoende de positieve berichten rond diversiteit belicht, maar ik begrijp dat ze het moeilijk hebben met een pers die graag inzoemt op de sensationele kantjes.  Twee Marokkaanse Mechelaars steken hun nek uit, en schreven onomwonden een 'open brief' aan de pers.  Het zijn gemeenteraadslid Hamid Riffi en schepen Ali Salmi (die dit deed samen met Mechelaar Hans Vandenbogaerde).  Ook rapper Pita Saïd neemt duidelijk standpunt in.

(foto's: Jan Smets)

En op zo'n zonnige zaterdagnamiddag, bij de start van de zomervakantie, kom je terecht op het pleintje van de Guido Gezellelaan.  De zon schijnt uitbundig.  Spelende kinderen leven zich uit op het daar pas aangelegde speelperk.  Cava wordt geschonken en ijsjes gelikt.  Natuurlijk zijn er de onvermijdelijke toespraken van de politici en de wijkverantwoordelijken.  Dat hoort er bij.  Maar één ding weet me véél meer te ontroeren.  Aan één van de netjes en vrolijk bebloemde gevels staan twee plooistoeltjes, en daarin zitten twee van de heerlijkste mensen die je maar ontmoeten kan: Gust en Bertha - al eeuwenlang wonend in deze stad: twee senioren met een blije kijk op het leven en hun buurt.  In haar armen houdt Bertha de peuter van haar Ghanese buren, en naast hen staat in zijn onderlijfje  de  Armeense buurman gezellig te kletsen.  Wat verderop voetballen Marokkaanse jongetjes en zitten Assyrische families te keuvelen.  En toeterend komt een karavaan auto's aanzetten, richting Plankstraat: want daar wordt getrouwd!  Mechelen ligt hier, en vandaag een héél stuk zuidelijker.  En middenin zitten Bertha en Gust.  Samen met hun buren maken zij een wereld van verschil!

(foto's: Jan Smets)

Het is gezellig druk ten huize van Linda De Smedt en Marc Frans in de Vrijgeweidestraat.  Men is er druk in de weer om het 'verjaardagsfeestje' van hun vzw Collectief Kanaga klaar te stomen.  Vijf jaar aan de slag voor ontwikkelingsprojecten in Mali: het is niet niks.  Ook al zit er een wrange bijsmaak aan het verhaal door de politieke chaos van de laatste weken...  Het heerst immers grote onzekerheid en spanning in het Afrikaanse land waaraan deze Maneblussers verknocht zijn... Maar men blijft niet bij de pakken zitten.  Deze vrijwilligers met een hart voor Mali gaan er tegenaan, met in hun ogen de hoop op betere tijden.  Op zaterdag 21 april zal er gefeest worden - in de Jazzzolder op het Sint-Romboutskerkhof.  Linda en Marc spreken er enthousiast over.  Bij hen zit ook Anne-Mie De Winne, die ik al jaren ken.  Ze was ooit mijn collega, en is zo één van die mensen die met het vuur van de overtuiging weet te begeesteren...

(foto's: Jan Smets)

Ik zit met hen rond de tafel in de vergaderzaal in het wijkhuis in de Mahatma Gandhistraat.  Jean De Boeck is al heel zijn leven van vele markten thuis.  Deze geëngageerde Mechelaar met 'n groot hart voor de derde wereld en sociaal bewogen, werd vorig jaar vrijwilliger-van-het-jaar - terecht.  Hij woont al heel z'n leven in de wijk Tervuursesteenweg.  Naast hem zitten wijkmanager Dirk Matttheeuws - als veertiger  zo'n twaalf jaar actief in dit Mechelse stadsdeel, en Ludo Sleeckx, die nog niet zo héél veel jaren woont in de Gandhiwijk, maar op die relatief korte tijd toch al aardig ingeburgerd is en zich stevig inzet in het buurtwerk.  Dit kernteam is zich aan het voorbereiden voor de tiende editie van Global Fiësta op zondag 8 juli.  Global Fiësta is een vaste waarde geworden.  Het buurtfeest heeft zich op die tien jaar stevig verankerd in de Mechelse agenda.  Met succes, en met een grote 'warme' uitstraling....

(foto's: Jan Smets)

(foto's: Jan Smets)

Op een dag dat de media - terecht -  bol staan van berichten over de laffe aanslag op een Anderlechtse moskee, wil ik toch maar focussen op een positief bericht.  De moskee van de Generaal de Ceuninckstraat zal op zondag 25 maart de deuren openzetten voor élke Mechelaar.  Je kent dit gebouw ongetwijfeld.  Met zijn opvallend torentje is het een bekend stadsgezicht in de wijk rond de Liersesteenweg.  En misschien was je al lang erg benieuwd wat zich achter de muren afspeelt van deze moskee.  Wel: nu krijg je dus dé kans voor een kennismaking met Moskee El Buraq - die naar eigen zeggen wil meebouwen aan een samenleving waar een open communicatie en samenhorigheid een belangrijke rol spelen...

(foto's: Jan Smets - Annick Verhaert en Mieke Vandenbussche van de Wereldwinkel en Wim Dewindt die de prijs in ontvangst nam voor Els Goodman)

Gisterenavond werden in de Keldermanszaal van ons stadhuis de jaarlijkse 'Prijzen voor de vrijwilliger' uitgereikt.  Deze keer mocht Mevrouw Els Goodman de prijs ontvangen, en als organisatie kaapte Oxfam Wereldwinkel Mechelen de onderscheiding weg.  "Maar eigenlijk zijn er géén verliezers en winnaars", benadrukte Schepen van Welzijn, Ali Salmi, in zijn woordje nog. " Deze twee staan voor alle vrijwilligers die actief zijn in onze stad..."

(foto: Jan Smets - Saïd Aghassaiy / filmaffiche)

Ik heb met ontroering gekeken.  Toen de laatste filmbeelden wegstierven op het witte doek, bleven er nog zoveel vragen..., zoveel dingen waarover ik wou praten.  De film die ik vanavond zag, was niet doorspekt met vals sentiment, maar probeert een realistisch beeld op te hangen van de belevenissen van die eerste Marokkanen in Mechelen.  Het is een schitterend eerbetoon geworden aan Mohammed Aghassaiy - de tachtig reeds voorbij, en oud en ziek geworden.  Hij woont nu in de Schijfstraat, samen met zijn vrouw.  Zijn zoon, Saïd (voor velen beter bekend als de rapper Pita Saïd), maakte deze film.  Met hem, en zijn broer Ahmed, praat ik na...

(foto's: Jan Smets)

De reeks dubbel-wandelingen zit er op.  Samira en Peter zijn vier keer door de stad gewandeld, om op een eigenzinnige manier de Mechelse maan te blussen...  Tijd om eens na te praten...

(foto's: Jan Smets)

Welzijnszorg stelde vandaag in het stadhuis van Mechelen zijn nieuw actiemodel voor: Soep op de Stoep...   En Mechelenblogt was erbij...

Nu dat de polemiek wat is gaan liggen en het bloed opgedroogd is de tijd rijp om tekst en uitleg te geven over wat die vermaledijde naar bloed smachtende en slachtende moslims allemaal uitsteken als deel van hun carnivore religie. U weet wel, de eid al kabier (Arabisch) of büyük bayram (Turks), beter bekend als het offerfeest.

(foto: Jan Smets)

Vandaag had ons Opsinjoorke een witte sjaal om de hals, en... mijn echtgenote had bij het thuiskomen een speldje met diezelfde 'witte strik' op haar jasje...