poëzie

Schrijfdag: Margaretha mijmert

 

aan jullie om te zoeken waar de foto getrokken werd, met dank aan Bea Koetsier

 

Hier keek Margaretha Van Oostenrijk

uit één van die mooie gotische ramen ..

 

Hier stond ze op uitkijk van op haar balkon …

 

'Daar drentelt Dirk' - hommage aan een dichter...

met categorie:  

    

(foto's: Jan Smets)

Flarden nostalgisch behangpapier - ouderwetse gootstenen, lichtschakelaars, ...  een uitgeleefd kloostergebouw.  Hier huisden eens de Dames de Marie.  Nu is het vroegere klooster aan de Tervuursesteenweg 14 een onderdeel van het scholencomplex COLOMAplus.  Maar deze dagen herbergt het vooral de 'woordkunst' van Dirk Verbruggen - Mechels dichter - te jong overleden, drie jaar geleden op Paasmaandag...  Flarden tekst, woorden -  woorden en beelden...  Hier drentelt Dirk. Hier tussen de muren met nostalgie behangen, brengen zijn collega's leerkrachten een hommage aan Dirk...

 

'Er komen nog dagen...'

(foto's: Jan Smets)

Hij is reeds overleden in 1985, en zijn naam is wat in de vergetelheid geraakt.  Misschien doet hij bij de ouderen nog wél een belletje rinkelen: Mechelaar Staf Weyts...  Hij was  schrijver en dichter.  Maar voor mij was hij 'nonkel Staf van Brugge', de echtgenoot van tante Wiske, de jongere zus van mijn Battelse grootmoeder...

Bart Moeyaert inspireert zich op de Maan...

    

(foto's: Jan Smets)

Mechelenblogt is op de poëtische toer.  Eerder toevallig.  Maar toch opvallend.  Goed: laat het als een zachte overstap zijn van de Grote Vakantie naar de routine van het nu wel nakende nieuwe schooljaar.  Poëzie verzacht wat is verhard.  En daar kunnen we alleen maar blij om zijn...

Figurentheater De Maan lijkt een patent te hebben op originele programmabrochures.  In het verleden was er reeds een uitklapboekje en een stickeralbum...  Leuk.  Maar dit jaar heeft de speelkalender 'onderdak' gekregen in een schitterende dichtbundel.  Bart Moeyaert liet zich inspireren door de Maan, en weet ons te verrassen met een dozijn heerlijke gedichten...

Ademruis

met categorie:  

    

    

(foto's: Jan Smets)

Mechelaar Mark Van Tongele weet me weer te verrassen.  Op de salontafel naast mijn glas riojawijn waar ik de herfst reeds in proef -  op deze avond in augustus van een zomer die nooit tot wasdom is gekomen - ligt zijn dichtbundel - waarvan de drukinkt nog maar pas is opgedroogd : 'Ademruis'.

Donnez wordt Vaganée

    

                                

(foto's: Jan Smets)

Op 1 april nam Frank Vaganée de scepter van Pat Donnez over.  Voor de volgende twee jaar mag Frank zich stadsartiest noemen.  In een tot de nok gevuld theater nOna in de Begijnenstraat, werd dit vrijdagavond officeel en feestelijk in de verf gezet - met wat jazzy klanken, met flarden poëzie, met een drankje...  

 

Melancholie, een gulle glimlach en pure ontroering: eerbetoon aan Wannes

Ontroering troef, vrijdagavond 28 januari in de Mechelse stadsschouwburg. Mechelen ontving Wannes van de Velde, of toch de schare artiesten die met het programma "Gesloten Hart" zijn werk heel eervol bracht. Het werd een heel erg mooi eerbetoon. Een poëtische avond vol herkenning, mooie liedjes en veel melancholie. Een beetje werelds Antwerpen, Griekenland en de wereld in Mechelen. Ne zanger is ne groep, zo ook die vrijdagavond, en wat een groep...

De vergeten Mechelse reus der Nederlandstalige poëzie


Wisten jullie dat er een groot dichter in Mechelen woont die iedereen waarschijnlijk al lang is vergeten? Jullie komen hem waarschijnlijk zelfs geregeld tegen in de bibliotheek of op zijn dagelijkse fietstochten met zijn koersfiets. Misschien heeft hij u zelfs al eens uitgescholden als je in zijn weg reed ;-) Het is nogal een speciale figuur, vandaar.

Zomeravond

(foto's: Jan Smets)

Zomeravond.  we hebben woorden en tijd.

Herman de Coninck, groot geworden onder Sint-Rombouts, schrijft deze versregels...

Een zomeravond...

De straatstenen van Lissabon ademen zowel zuiderse levensvreugde als nostalgie uit...  En de fado is de klankkleur van de stad, die  de afbladderende okeren gevels met weemoed omsluiert.  Deze stad is een stad voor dichters -  perfect decorum om er het leven te ademen, en...om er te sterven...  Herman zal er dan ook sterven., op de straatstenen van deze stad.   Een abrupt einde voor een Mechels dichter.  Te snel, te plots, te jong...  En de fado slikt een traan weg tussen de regels door...  Dichterlijke vrijheid...

'Hoe later op de avond hoe schoner volk'

(foto: Jan Smets)

Mechelen bergt zijn visioenen op - en toch...blijft het verder dromen!  De examens zijn voorbij - en de stad barst van jeugdig geweld.  De junizwoelte wakkert het vakantiegevoel aan...  En de Dijlefeesten roffelen de zomer zonder verder getreuzel doorheen de Maneblussersstad...

Oorlogsgedicht

Je komt wel eens wat tegen, als je surft op dat wereldwijde web.

Hier The bells of Malines

(Henry van Dyke, 1914, uit de dichtbundel The Red Flower)

Enjoy

Het gedicht M

met categorie:  

      

  (foto's: Jan Smets)

Het eerste 'schrijfsel' van nieuwbakken 'stadsartiest' Pat Donnez is op papier gezet - én gedeclameerd door dichter himself op onze Grote Markt!  Gazet van Antwerpen, die trouwens in een artikel van Sven Van Haezendonck, het stukje poëzie in haar papieren editie afdrukte,  laat het  gebeuren ook 'zien' op http://www.gva.be/antwerpen/mechelen/stadsartiest-lanceert-zijn-eerste-gedicht-m.aspx

Daar gaan we dan:

Deze stad die mij bekeerde tot losbandigheid en leerde hoe je in donkere kroegen kunt blijven hangen

Lichtjaren lang

 

De grijze stad van Hélène Swarth

(foto: Jan Smets - vanop torenspits OLV-over-de-Dijlekerk)

Ik wéét het: de dagen zijn grauw en miezerig, en dan...dan kom ik hier aanzetten met een oud gedicht van ene Hélène Swarth, een bekende Nederlandse dichteres, die lang geleden in deze stad verbleef, en dat...een grote tristesse uitademt...

Sorry lieve mensen - Ik ben niet gedeprimeerd (al ben ik wel wat wintermoe...), maar het past toch wel zo'n heel klein beetje in de 'vale sfeer' van deze dagen...

Verplaats je nu naar het Mechelen van 1890...

Lichtspraak

(foto: Jan Smets)

'Er is niets te zien, en dat moet je zien...'

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Koude, en grijsheid, en leegte...  Kleur is weggevroren.  Er is in weze niks te zien, en...misschien moet je nét dàt zien...

Het brengt me bij een gedicht van de Mechelse dichter, Herman De Coninck.. : 'De Plek'

Inhoud syndiceren