poëzie

Philip Kerremans trakteert met Mechelse Karamellen

met categorie:  

  

(foto's: Jan Smets)

In de trouwzaal van ons stadhuis werd vanmorgen een nieuw Mechels boek voorgesteld.  Niet zomaar een boek: 'Mechelse Karamellen'  is een pretentieloze dichtbundel in het Mechels dialect!  Sinds in 1986 'Fabels van de Voddemèt' werd uitgebracht door Hendrik Diddens - de man achter het Mechels dialectwoordenboek -  was er géén boek meer geschreven in onze volkstaal.  Auteur van de bundel is Maneblusser Philip Kerremans, 44 jaar oud.  Het boek dat 108 pagina's telt in A5-formaat, is geïllustreerd door de al even Mechelse grafische kunstenares Ellen Huypens, en kreeg een verantwoordelijke inleiding over het Mechels dialect door dé kenner bij uitstek, Marcel Kocken.  Voor 14,95 euro gaat het boek over de toonbank...

 

Carl Depoorter schrijft liefde voor Mechelen neer in poëzie

met categorie:  

            (foto's: Jan Smets)  

Hij wordt ouder.  Dat wel.  Zijn gezondheid liet hem de laatste jaren al eens in de steek.  Maar hij voelt zich nog jong en hij is nog actief bezig met duizend en één zaken.  Hij noemt zich een levensgenieter en hij ziet eerder zijn mogelijkheden dan zijn beperkingen.  Het leven is niet zwart-wit voor hem, maar kent vele mooie nuances - omdat hij van dat leven houdt, er van proeft en er van geniet... Carl Depoorter is geboren Mechelaar, en deze stad laat hem niet los.  Hij groeide hier op, werkte hier decennialang, en ook al woont hij in het Bonheidense groen: een Maneblusser is hij in hart en nieren, en de liefde voor deze stad schrijft hij neer in dichtwerkjes - complexloze pöezie - een gedichtendoos als een pralinendoos - naar eigen zeggen "Niet van Leonidas, maar van Vanderbeek.  Niet om gulzig door te slikken, maar om elke dag eentje uit te pikken en je te laten genieten van de smaak"   Zin om ook te proeven?

Weer die dagen...

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

...

De Mechelse jaren van Herman de Coninck

met categorie:  

  

(foto's: Jan Smets  -  links: uit 'Niet van Gisteren')

Gisterenavond werd op Soirée Lamot onze grootste Mechelse hedendaagse dichter, Herman de Coninck in de schijnwerpers gezet.  De jonge filosoof Thomas Eyskens verdiepte zich in leven en werk van deze beroemde Maneblusser, en belichte de Mechelse jaren van Herman - 'Toen met een kader van nu errond'.   Er was flink wat belangstelling voor, en ook Hermans derde echtgenote en weduwe, Kristien Hemmerechts, was er bij...

Arno, Hidde en Jeroen doen het in woord en beeld...

(foto's: Jan Smets)

Ze zijn jong en ze willen wat.  Dat kan je wel stellen.  Ze hebben dromen, maar maken ze ook waar.  Het zijn vooral creatieve breinen die hun gevoelens subliem vorm weten te geven in poëzie en beelden.  Drie jonge Mechelse kunstenaars.  Eigen-zinnig, met het hoofd in de wolken maar met de voeten stevig op de grond: de broers Arno en Hidde, Moens, 20 en 22 jaar jong, en hun vriend Jeroen Los, ook 22.   In het schoolse systeem voelden ze zich - de één al wat meer dan de andere - niet helemaal in hun sas.  Het keurslijf is afgeschud.  Ze wéten waar ze naartoe willen.  En Mechelen heeft hen nu ook ontdekt.  Deze stad moet zuinig zijn met dit talent.  Het koesteren. 

Klapgat

met categorie:  

Dwalend door de straten
Stilstaand in het Klapgat
Historie druipt van muren
En doorzweeft de koele lucht
Als een okerrode zoete zachte geur
Oude geesten praten
Door een waas van spinrag
Met hun vrome buren
Lachend om een volkse klucht
Waarvan flarden klinken door een houten deur

Schrijfdag: Margaretha mijmert

 

aan jullie om te zoeken waar de foto getrokken werd, met dank aan Bea Koetsier

 

Hier keek Margaretha Van Oostenrijk

uit één van die mooie gotische ramen ..

 

Hier stond ze op uitkijk van op haar balkon …

 

'Daar drentelt Dirk' - hommage aan een dichter...

met categorie:  

    

(foto's: Jan Smets)

Flarden nostalgisch behangpapier - ouderwetse gootstenen, lichtschakelaars, ...  een uitgeleefd kloostergebouw.  Hier huisden eens de Dames de Marie.  Nu is het vroegere klooster aan de Tervuursesteenweg 14 een onderdeel van het scholencomplex COLOMAplus.  Maar deze dagen herbergt het vooral de 'woordkunst' van Dirk Verbruggen - Mechels dichter - te jong overleden, drie jaar geleden op Paasmaandag...  Flarden tekst, woorden -  woorden en beelden...  Hier drentelt Dirk. Hier tussen de muren met nostalgie behangen, brengen zijn collega's leerkrachten een hommage aan Dirk...

 

'Er komen nog dagen...'

(foto's: Jan Smets)

Hij is reeds overleden in 1985, en zijn naam is wat in de vergetelheid geraakt.  Misschien doet hij bij de ouderen nog wél een belletje rinkelen: Mechelaar Staf Weyts...  Hij was  schrijver en dichter.  Maar voor mij was hij 'nonkel Staf van Brugge', de echtgenoot van tante Wiske, de jongere zus van mijn Battelse grootmoeder...

Bart Moeyaert inspireert zich op de Maan...

    

(foto's: Jan Smets)

Mechelenblogt is op de poëtische toer.  Eerder toevallig.  Maar toch opvallend.  Goed: laat het als een zachte overstap zijn van de Grote Vakantie naar de routine van het nu wel nakende nieuwe schooljaar.  Poëzie verzacht wat is verhard.  En daar kunnen we alleen maar blij om zijn...

Figurentheater De Maan lijkt een patent te hebben op originele programmabrochures.  In het verleden was er reeds een uitklapboekje en een stickeralbum...  Leuk.  Maar dit jaar heeft de speelkalender 'onderdak' gekregen in een schitterende dichtbundel.  Bart Moeyaert liet zich inspireren door de Maan, en weet ons te verrassen met een dozijn heerlijke gedichten...

Ademruis

met categorie:  

    

    

(foto's: Jan Smets)

Mechelaar Mark Van Tongele weet me weer te verrassen.  Op de salontafel naast mijn glas riojawijn waar ik de herfst reeds in proef -  op deze avond in augustus van een zomer die nooit tot wasdom is gekomen - ligt zijn dichtbundel - waarvan de drukinkt nog maar pas is opgedroogd : 'Ademruis'.

Donnez wordt Vaganée

    

                                

(foto's: Jan Smets)

Op 1 april nam Frank Vaganée de scepter van Pat Donnez over.  Voor de volgende twee jaar mag Frank zich stadsartiest noemen.  In een tot de nok gevuld theater nOna in de Begijnenstraat, werd dit vrijdagavond officeel en feestelijk in de verf gezet - met wat jazzy klanken, met flarden poëzie, met een drankje...  

 

Melancholie, een gulle glimlach en pure ontroering: eerbetoon aan Wannes

Ontroering troef, vrijdagavond 28 januari in de Mechelse stadsschouwburg. Mechelen ontving Wannes van de Velde, of toch de schare artiesten die met het programma "Gesloten Hart" zijn werk heel eervol bracht. Het werd een heel erg mooi eerbetoon. Een poëtische avond vol herkenning, mooie liedjes en veel melancholie. Een beetje werelds Antwerpen, Griekenland en de wereld in Mechelen. Ne zanger is ne groep, zo ook die vrijdagavond, en wat een groep...

De vergeten Mechelse reus der Nederlandstalige poëzie


Wisten jullie dat er een groot dichter in Mechelen woont die iedereen waarschijnlijk al lang is vergeten? Jullie komen hem waarschijnlijk zelfs geregeld tegen in de bibliotheek of op zijn dagelijkse fietstochten met zijn koersfiets. Misschien heeft hij u zelfs al eens uitgescholden als je in zijn weg reed ;-) Het is nogal een speciale figuur, vandaar.

Zomeravond

(foto's: Jan Smets)

Zomeravond.  we hebben woorden en tijd.

Herman de Coninck, groot geworden onder Sint-Rombouts, schrijft deze versregels...

Een zomeravond...

De straatstenen van Lissabon ademen zowel zuiderse levensvreugde als nostalgie uit...  En de fado is de klankkleur van de stad, die  de afbladderende okeren gevels met weemoed omsluiert.  Deze stad is een stad voor dichters -  perfect decorum om er het leven te ademen, en...om er te sterven...  Herman zal er dan ook sterven., op de straatstenen van deze stad.   Een abrupt einde voor een Mechels dichter.  Te snel, te plots, te jong...  En de fado slikt een traan weg tussen de regels door...  Dichterlijke vrijheid...

Inhoud syndiceren