paul contryn

Figurentheater was zijn leven...

  (foto's: Jan Smets)

Het huis in de Kadodderstraat wordt leeg.  Meubels moeten verhuisd worden; een bed wordt ontmanteld...  Op de tafel staat een doos vol met foto's en andere documenten.  Zwart-witfoto's vooral...  Een leven is verworden tot een doos met herinneringen... euh? ja?

Zaterdag wordt definitief afscheid genomen van Louis Contryn die stierf op 6 juli na een korte ziekte.  Hij was net 85 jaar geworden. In de aula van de stedelijke begraafplaats zal Mechelen adieu zeggen tegen één van de grootste cultuurmonumenten van zijn generatie.  Zo gemakkelijk wordt iemand opgehemeld en verheven tot monument als hij dit aardse dal verlaat.  En toch: Louis Contryn verdient het écht.  Heel zijn leven heeft hij zich onverdroten en met een enorm enthousiasme ingezet voor het figurentheater.   Die liefde had hij met de paplepel meegekregen van zijn vader Jef.  Op zijn beurt heeft hij de theatermicrobe doorgegeven aan zijn zoon Paul...  Louis legde de lat hoog.  Hij liet de poppen 'uit de kast komen', en maakte ze tot sterren aan het Firmament.  Figurentheater wordt eindelijk ernstig genomen. Terecht.  De familie Contryn heeft hiervoor drie generaties lang aan de weg getimmerd.  Met succes.

Ik zit met Paul rond een tafel waarop de foto's die deze geschiedenis vertellen kriskras verspreid liggen. Maar als ik Paul met liefde over zijn vader en diens werk hoor vertellen, weet ik dat het leven van Louis niet louter te herleiden zal worden tot een doos met herinneringen.  Echt grote mensen - en dan doel ik deze keer niet op zijn imposante gestalte - zullen blijven verder leven over de grens van tijd en ruimte, omdat hun erfenis nu eenmaal te groot is om op te sluiten in een begrensde doos. "Nu pas merk ik hoe sterk onze band was - meer dan ooit...", mijmert Paul...

 

Paul Contryn laat poppenkastjes meelopen in Cavalcade

 (foto's: Jan Smets  -  ontwerptekening en Paul met poppen in de maak...)

Hij is de jongste telg van een heuse dynastie - om het in de sfeer van deze dagen te houden.  De familie Contryn maakte dat poppenspel en Mechelen in één naam worden vernoemd.  Paul die van het bouwjaar 1961 is, heeft het een dimensie méér gegeven.  De Maan staat voor uiterst kwalitatief hoogstaand figurentheater.  Twee dagen was ik te gast in het atelier van Paul in de Minderbroederskerk, waar hij samen met een paar medewerkers aan de slag is.  Paul legt voor zichzelf de lat hoog.  De creatieve duizendpoot die hij is, kan zijn scheppingsdrang kwijt in niet weinig realisaties voor de Cavalcade.  Draak, eenhoorn en walvis - de verdwenen onderdelen van de Ommegang -  krijgen nieuw leven door de kunstenaarshanden van Paul.  Maar ook voor het eerste deel van de Hanswijkcavalcade - het historisch-religieuze deel - heeft hij verrassende dingen op stapel staan...  Geboeid volg ik het proces van denken en doen, en sta ik in bewondering voor de fantasie en professionaliteit van Paul Contryn...

 

terug naar een jeugdsentiment...

   

(foto's: Jan Smets  -  Paul Contryn  - logo De Maan)

Vorige week had ik met hem een kort maar tof gesprek op een zonnig terras op onze Grote Markt.  Hij is een leeftijdsgenoot van mij  - zelfde bouwjaar, 1961, en de derde generatie van een familie die het gemaakt heeft in het poppenspel: Paul Contryn.  De passie voor het figurentheater zit bij Paul in de genen, want hij volgde zijn vader Louis en grootvader Jef op. 

En de babbel ging over een stukje jeugdsentiment - over het vroegere Mechelse Stadspoppentheater:  jarenlang een begrip binnen en buiten de stadsmuren...

MENSDIER - DIERMENS

met categorie:  

(Foto Rudy Gadeyne, de huisfotograaf van DE MAAN)

Over verschillende straten en pleinen in Mechelen Noord (De Plein - wijk tussen de Antwerpse- en de Liersesteenweg) zijn banners te bewonderen vanaf 25 mei.

Inhoud syndiceren