muziek

Allerhande Muziekstijlen

Amazing Haydn klinkt over Mechelen

Het Haydn-Genootschap bestaat dit jaar reeds 20 jaar. Sedert haar oprichting in 1996 is aanvankelijk de Haydn-Biënnale, en vanaf 2012 het jaarlijks terugkerende kleine maar fijne klassieke muziekfestival "Amazing Haydn", een charmant internationaal muzikaal visitekaartje voor de stad Mechelen gebleken.

Het Haydn-Genootschap plaatste haar jubileumjaar 2016 helemaal in het teken van Wenen, de wereldhoofdstad van de muziek! 

Haydn-Genootschap Mechelen

Berthe ziet het daglicht terug...

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Ze blijven voorlopig zorgvuldig ingepakt in bubbeltjesplastic.  Nog even blijf ik dus op mijn honger zitten...  Maar dan wordt mijn geduld beloond als het beschermende papier en plastic worden verwijderd.  Spannend...

We hebben afgesproken in reiscafé ViaVia op deze grijze, natte dag.  Lil Meert komt uit Leuven afgezakt. Ze heeft me wat te vertellen.  Lil is een gepassioneerde fotografe en de laatste tijd is ze bijzonder geboeid in glasnegatieven.  Gedreven schuimt ze rommelmarkten af op zoek naar bruikbaar materiaal.  Niet zozeer landschappen interesseren haar, maar wel glasplaten met mensen op.  De voor haar leukste foto's retoucheert ze met eindeloos geduld.  Ze haalt het stof er af, verwijdert de eventuele vingerafdrukken, bewerkt ze met photoshop...  Kortom: een hele klus.  Maar voor Lil wel een bijzonder aangename.  Van een aantal van foto's laat ze professionele prints maken, soms van 50 op 70 cm...of groter.

Ze toont me een prachtige foto van een picknick.  De foto dateert ongetwijfeld van het begin van vorige eeuw.  Het gezelschap - duidelijk begoede burgers - zit netjes op een uitgespreide deken met een natje en een droogje 'gezellig te wezen'.  In hun handen houden ze een gebloemd kopje.  Een koffiekan, een taart en wat flessen staan klaar...  Mooi is deze foto!  Heerlijk om al die details te zien...  Lil glundert.  Terecht.  Dit is prachtwerk.

Op de foto staan allemaal leden van de Mechelse familie Seroen.  Wie wie is weet ik niet zo goed.  Maar een aantal figuren komen ook op de andere glasnegatieven voor die te vinden waren in dat ouwe kartonnen doosje dat ik vond op een vlooienmarkt in Luik...  Ik was geïntrigeerd door dat doosje.  Op het doosje stond immers geschreven: 'Seroen, Speecqvest 32.'

Ze had zich hierover verbaasd.  Mechelse van geboorte zijnde wou ze hier meer van weten.  De verkoper wist niets van de afkomst van het doosje.  Hij kon haar niet verder helpen.  Lil besloot het te kopen.  Met een kloppend hart vertrok ze er mee huiswaarts.    Deze mensen wou ze uit de glasplaat laten treden.  Eén negatief sprong er voor haar meteen uit: een jongedame geleund tegen een piano.  Wie was zij? Dat wou en zou Lil aan het licht brengen...

 

Jazz Anchor in Sava

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Onlangs had ik het genoegen om dit unieke muzikale trio te fotograferen.  Het was Manten Van Gils, die ik al langer ken, die het me vroeg.  Zo had Jazz Anchor (want zo noemen ze zich) misschien wat leuke foto's als promotiemateriaal.  Ik ging maar al te graag in op z'n vraag, en wat later kon ik deze getalenteerde  Maneblusser en zijn twee kompanen in een Mechels decor vereeuwigen.

Binnenkort treedt Jazz Anchor op in SAVA op de Grote Markt.  Op donderdag 3 november zal  het drietal het beste van zichzelf geven.  En dat doen ze vanaf 20u30.  Reservatie is niet mogelijk.  Je komt gewoon langs.  Het optreden is gratis maar een vrijwillige bijdrage wordt geapprecieerd.

 

"Ik ben maar een klein manneke dat wat toneel en muziek speelde..."

   

(foto's: Jan Smets)

Hij heeft één van de meest markante karakterkoppen van de Dijlestad, en velen kennen hem.  Hij was dan ook jarenlang méér dan actief op tal van terreinen.  En als je hem daar nooit hebt ontmoet, dan zag je hem al wel eens door de Mechelse straten lopen: Pol Van Hoof.  Pol is nu 68 jaar en het leven heeft hem de voorbije tijd niet gespaard.  Vorig jaar verloor hij zijn echtgenote Betty na 25 jaar huwelijk, en zijn gezondheid laat het afweten.  Niks levensbedreigend maar wel slopend.  Een vrij zeldzame ziekte zorgt voor verstarring van de hartspier.  Het maakt dat zijn hartcapaciteit sterk achteruitgegaan is en dat hij snel buiten adem is.  Dat legt natuurlijk een zware hypotheek op zijn doen en laten en de bezige bij die hij altijd was moet nu vrede nemen met een levensritme dat héél wat trager is dan het ooit was.  Maar hij blijft niet bij de pakken zitten.  Ondanks de ernst van zijn aandoening is het hem niet aan te zien.  Pol woont met zijn 16-jarige Chinese adoptiedochter Yong Qing in een gezellig appartement in het Hof van Habsburg, de voormalige Dossinkazerne, en heeft een prachtig uitzicht op de skyline van de stad met de altijd dominerende Sint-Romboutstoren...

 

The Monotrol Kid doet het weer ...

met categorie:  

Dit weekend werd in ‘Kaffee Ine’ in de Onze-Lieve-Vrouwestraat de nieuwe plaat van The Monotrol Kid voorgesteld aan een select publiek. Erik (zang + gitaar) en Dries (gitaar) gaven tekst en uitleg bij de nieuwe nummers. Uw verslaggever was aanwezig en danig onder de indruk …

       

 

NONA opent het seizoen16-17

Well, what can I say? It's different ... als NONA een feestje geeft.

NONA blaast dit jaar 30 kaarsjes uit, waarvan 15 als kunstencentrum. Er is tijd om even achterom te blikken, maar er wordt toch vooral naar de toekomst gekeken. En die ziet er mooi uit: NONA groeit nog steeds, met de nieuwbouw volop aan de gang, en de samensmelting met CONTOUR zodat de biënnale van bewegend beeld een nog mooiere toekomst heeft.

Maar vanavond was het tijd om te feesten met een gratis openingsfeest van het seizoen 2016-2017.

De wedergeboorte van Lalalover

Zaterdag maakten we op RijmRock 2016 de wedergeboorte mee van onze Mechelse Lalalover, en OMG … wat een prachtige soulbaby was het!

Na zowat 5 jaar windstilte, kroop het bloed waar het niet gaan kan.

        

Lode Tooten: uit liefde voor het Battels kerkorgel...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

 

Dijlefeesten zijn nog lang niet oud

Al voor de 41ste keer was de Vismarkt (en sinds vorig jaar ook de Melaan) het decor voor de Dijlefeesten. Het goede weer en de ijzersterke programmatie zorgden voor een onvergetelijke editie.

          

 

State of the Union over Belgische muziek

met categorie:  

Het was een bont gezelschap artiesten dat maandagavond afzakte naar t,arsenaal mechelen … van Emma Bale tot John Terra, van Connie Neefs tot Wannes Cappelle en Riet Muylaert …

GALM (Genootschap Auteurs Lichte Muziek ) organiseerde er een debatavond, een State of the Union over Belgische muziek … ‘waar we vandaag staan, en welke uitdagingen de toekomst brengt’.


    foto: © Tom Kestens

 

Giovanni brengt emotioneel muzikaal eerbetoon aan overleden vriend

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Aanvankelijk was hij er wat beschroomd voor...  Zou het niet misbegrepen worden?  Maar vrienden trokken hem over de streep.  En zo ging Giovanni Willems er voor: met een lied zou hij zijn vriend Glenn gedenken.  Op nieuwjaarsdag stapte de 22-jarige Glenn Daelemans uit het leven.  Voor velen kwam dit nieuws heel onverwacht en hard aan.  een emotionele mokerslag was het ook voor zijn drie jaar jongere vriend Giovanni.  Samen vonden ze mekaar in de muziek.  En met muziek - met een pakkend lied waarin hij zijn verwarde gevoelens probeerde te verwoorden - neemt Giovanni afscheid van hem.  Maar het nummer wil méér zijn dan dat.  Het wil ook troost en rust bieden aan de nabestaanden en al die hem gekend hebben.  Misschien helpt het ook andere jongeren die met zwarte gedachten zitten, om over hun emoties te praten.  "Het gaat écht niet om mij", herhaalt Giovanni.  "Ik werd zelfs ongemakkelijk als sommigen me proficiat wensten met dit lied...".  Maar ik ben opgelucht dat het goed onthaald is geworden door de zus en moeder van Glenn die het nu heel moeilijk hebben."  Het ontroerende lied 'Zichzelf verloren' dat deze student verpleegkunde schreef en zong, is te beluisteren op Youtube.  Stilletjes hoopt Giovanni er op dat radiostations hem contacteren om hierover met hem te praten..."Glenn was een goeie kerel. Zou hij trots op mij zijn, denk ik dan?  Ik weet het niet.  Het is het moeilijkste project dat ik ooit ondernam.  Maar het is wel therapeutisch geweest. Ik wil er niet mee scoren, maar wil wel dat het beluisterd wordt..."

 

Proficiat Hanne!

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Uiteraard zijn er belangrijker en gewichtiger dingen in de wereld...  Natuurlijk.  Maar even toch - héél even toch, wil ik met kinderlijk enthousiasme juichen met de overwinning van 'ons' Hanne.  Hanne Verbruggen maakte het waar.  Samen met Klaasje en Marthe zal zij de nieuwe K3 vormen.  Nooit had ik gedacht dat ik ooit met spanning zou kijken naar een programma als dit.  Maar ik ging overstag.  Uit sympathie voor 'het-meisje-van-de-buren'.  Hanne, zonder enige podiumervaring maakte het waar.  De vrolijke leidster bij scouts Thila Coloma, begonnen in het zangkoor 'de Colommetjes' van Stef Van Malderen van de basisschool Sint-Jozef-Coloma... won de harten.  Steeds bleef ze zichzelf zonder sterallures.  Hanne: blijf gewoon wie je bentf.  Zo ben je op je best!  Proficiat.  Ik ben ook wel heel blij dat Mechelenblogt  één van de allereerste interviews met jou had....

www.mechelenblogt.be/2015/09/zelfs-zonder-podiumervaring-weet-hanne-iede...

Hanne van de Mechelse Hanswijkenhoek: we zijn trots op jou!

 

Klankendaal laat zich horen!

 

(foto's: J. Smets.  vlnr: Lennert Maes, Randy Van Rijn, Jos Maes en Lenne Vervaeke)

Wat ze er indertijd fabriceerden is me niet helemaal duidelijk.  Maar het moet te maken gehad hebben met onderdelen voor 'den IJzeren Weg'.  Het zag er steeds wat groezelig uit, en soms kon je een blik binnen werpen als de werkmannen op het voetpad hun boterhammen opaten in de schafttijd.  Het werd in den Hanswijkenhoek 'het zwèt kot' genoemd.  En dat predikaat beschreef erg raak deze werkplaats op de hoek van Tervuursesteenweg en Sint-Jozefstraat.  Da's allemaal lang geleden, want dit aftandse atelier heeft een tweede leven gekregen.  Daar zijn bloed, zweet en tranen ingekropen.  Met het enthousiasme dat alleen vrijwilligers kunnen opbrengen is deze simpele en voorhistorische werkplaats nu een huis van creativiteit geworden.  Klankendaal is een plek om je thuis te voelen op het ritme van de notenbalk.  Acht jaar lang bestaat deze plek nu.  Er zat en zit muziek in.  Het werd eerder toevallig ontdekt toen iniatiefnemers Bart Alloing en Jos Maes uit hun loods in Leuven moesten, en op zoek moesten gaan naar een nieuwe stek om waar ze gedreven mee bezig waren verder te zetten.  Men vond in Mechelen deze locatie, en na flink de handen uit de mouwen te hebben gestoken - zo'n drie jaar lang - is Klankendaal de inspirerende plek geworden die het nu is.  "Het heeft wat met muziek te maken, en...met kinderen..."  Dat weten de meesten uit de buurt wel.  Maar toch is Klankendaal volgens Jos nog nét te weinig gekend in Mechelen.  En daar wil men wat aan doen.  Klankendaal wil zich laten horen.  En daarom wordt op 5 december een benefietconcert georganiseerd: een leuk evenement om Klankendaal in the picture te brengen, maar ook met een sociaal doel aan gekoppeld:  Muziek zal er een duidelijk wapen tegen onverdraagzaamheid zijn.  De opbrengst van de benefiet gaat grotendeels naar Vluchtelingenwerk Vlaanderen, en de rest zal dienen om een mediacampagne rond dit thema op te zetten; Klankendaal beter te leren kennen, en de iniatieven die ze in dit kader reeds op poten hebben gezet, in de verf te zetten...

 

Zelfs zonder podiumervaring weet Hanne iedereen te overdonderen in 'K3 zoekt K3'

met categorie:  

 

(foto links VTM - overige foto's: Jan Smets)

Ze is een toffe spontane meid van 21 jaar, zonder capsones - een vrolijke spring-in-'t-veld die gewoon zichzelf blijft.  En dat is mooi om zien.  Zelfs haar succesrijke doortocht in het populaire VTM-programma 'K3 zoekt K3' van vrijdagavond verandert daar niets aan.  Nochtans heeft Hanne Verbruggen er méér dan indruk gemaakt.  De jongedame, afkomstig van de Mechelse Hanswijkenhoek, mag dan al geen podiumervaring hebben: door haar naturel en haar talent won ze de harten van publiek én jury.  Meteen mag ze doorstoten naar een volgende ronde.  De euforie is dan ook groot.  En ondanks het feit dat de telefoon nu roodgloeiend staat, de pers aan haar mouw trekt, Facebook ontploft een een lawine van sms'jes die ze toegestuurd krijgt, blijft ze er opvallend rustig bij.  Ze is natuurlijk opgetogen over het resultaat, en nu pas begint alles nog wat meer door te dringen.  Toch blijft ze realistisch.  Het is mooi geweest, maar er is nog een lange weg te gaan.  De ontgoocheling zou uiteraard groot zijn mocht dit alles binnenkort toch eindigen.  Maar ook daartegen wapent ze zich.  En dat heeft alles te maken met haar zowel bescheiden als sterke karakter...

 

Inhoud syndiceren