muziek

Allerhande Muziekstijlen

Intens, zwoel, swingend, duister … In Utero Festival #3

De derde editie van ‘In Utero Festival’ dompelde Mechelen ook deze keer weer onder in een roes van noise, electro en duisternis. In de schaduw van de Sint-Romboutstoren werd in de Minderbroederskerk de Mechelse zomer op gang getrokken.

Muzikale reus Urbain Van Asch wordt in de bloemetjes gezet!

met categorie:  

  (foto's: J.Smets)

Hij is letterlijk en figuurlijk een reus van een man!  Wat een palmares heeft Urbain Van Asch!  Daar mag je wel écht 'U' tegen zeggen.  Meer dan 60 (!) jaar hanteerde deze Maneblusser het dirigeerstokje van tal van Mechelse koren.  Wie doet het hem na?  Hij zal hier binnenkort heel terecht voor in de bloemetjes worden gezet.  Voor een laatste keer dirigeert Urbain het vocale ensemble Cantusamici, en dit ter gelegenheid van de Grote Parade van de Vlaamse Koormuziek in het kader van 50 jaar Festival van Vlaanderen Mechelen-Kempen.  Dit zal hij doen in de kerk van OLV-over-de-Dijle op zaterdag 11 mei om 11u30.  (van 1976 tot 2006 dirigeerde hij trouwens het OL-Vrouwkoor).  Vlak hierna wordt Urbain tijdens een plechtige viering gehuldigd in de raadzaal van ons stadhuis (om 13u30 - let op: in besloten kring!). Het is Cantusamici dat het initiatief tot deze huldiging heeft genomen.  Urbain die na zoveel jaar engagement te kennen gaf dat hij het wat rustiger aan wou beginnen doen, zal ook vanuit officiële hoek lofbetuigingen krijgen.  Dat mag ook wel voor deze man die vele decennia zoveel schitterende concerten heeft begeleid en zovele toeschouwers in vervoering bracht.  De laatste 10 jaar was Urbain Van Asch actief bij Cantusamici.  Hélemaal stilzitten zal hij vanaf nu echter niet.  Zo zit Urbain immers niet in mekaar.

 

Muzikale fijnproeverij met Q-Some Big Band

met categorie:  

 

(foto boven: Peter Van Gils.  foto onder: Jan Smets)

Manten Van Gils uit de Doornenstraat in de Hanswijkenhoek heeft al ettelijke muzikale watertjes doorzwommen.  Voor mij mag hij dus terecht hoog van de toren blazen.  Om een idee op de notenbalk creatief uit te werken zit hij niet verlegen.  Dat bewees hij al overvloedig.  En nu komt hij weer met wat nieuws.  Een zanger is een groep, hoorde ik wel eens.  Da's ook waar voor een muzikant.  Binnenkort staat Manten met enkele andere talenten op het podium van Moonbeat in de Oude Brusselstraat.  De Quintessence bigband waar hij in 2014 aan de doopvont van stond, kreeg zopas een ander kleedje aangemeten, en gaat voortaan als Q-Some Big Band door het leven.  En tot dit gezelschap behoren een aantal jonge, getalenteerde muzikanten.  Uiteraard Manten, maar daarnaast ook Maneblusser Dieter Vaganée, een naam die in onze stad klinkt als een klok.  Hij kreeg dat muzikale met de paplepel mee.  Zowel zijn ooms als zijn vader spelen blaasinstrumenten.  Oom Frank hoeft zelfs hélemaal niet voorgesteld. Manten en Dieter worden aangevuld met Jan Van Moer, Robbe Willems, Pierre-Antoine Savoyat en Gabriele di Franco.  Op 5 april doen ze hun ding in Moonbeat.  En hoe!  Ze zullen ons dan doen genieten van ongehoorde creatieve hoogstandjes.  Een brede waaier aan genres en vernieuwende arrangementen: daar mag je je aan verwachten...

 

Jools Holland and guests shaken Mechelen dooreen

Jools Holland, Engels pianist / zanger / televisiepresentator van het invloedrijke BBC muziekprogramma ‘Later … with Jools Holland’, stond met een rits gasten garant voor een potje ambiance van soul, blues en boogie woogie in de Mechelse Stadsschouwburg.

In de ban van hemelse droompop van Few Bits



Vooraleer Karolien Van Ransbeeck opnieuw de studio induikt om aan de derde Few Bits-plaat te werken, de opvolger van Big Sparks (2016), tourt de band langs 's lands Culturele Centra. Donderdag 7 februari 2019 was Mechelen aan de beurt om te genieten van de prachtige droompop van Karolien en haar band. En of we genoten, die donderdagavond in de Minderbroederskerk van Cultuurcentrum Mechelen!

Maar dat geldt ook voor Jan Verstraeten, nu al revelatie van 2019. Gezegend met een zacht en zalvend stemgeluid en bijgestaan door een strijkersensemble wist Verstraeten Mechelen te bekoren, en hoe! 

Pictures To Listen Too ... foto's om naar te luisteren

Vorige week opende in Cultuurcentrum Mechelen de expo ‘Pictures to listen too’, met foto’s om naar … te luisteren. Hiervoor werkten de Mechelse muzikanten van Metroland samen met het fotografisch kunstcoöperatief F-8. De fotografen maakten beelden en de band liet zich hierdoor inspireren in hun nummers.

               

Sven Lauwers en Andy De Decker, ook wel gekend als Passenger S. en Passenger A - brengen met hun band Metroland sinds 2012 naar eigen zeggen ‘synthetic sounds from the underground’ met onmiskenbare invloeden van Kraftwerk en Komputer. En zoals wel meer bij underground bands zijn ze in het buitenland véél bekender dan in eigen land.

 

"Talent komt na doorzettingsvermogen"... De Vaganée-broers Frank en Guido

(foto's: Jan Smets)

Het heeft méér met doorzettingsvermogen te maken dan met talent.  Met hard werken. Héél hard werken.  En ondernemingszin.  Dat is eigen aan onze familie: initiatief nemen en de zaken durven aanpakken.  Er voor gaan!  Talent wordt zo opgeklopt ...

Frank vertelt het zonder valse bescheidenheid.  Hij méént het.  Frank Vaganée mag dan een uiterst begaafd jazzmuzikant zijn, saxofonist, fluitist en artistiek leider bij het Brussels Jazz Orchestra én met een palmares om 'U' tegen te zeggen: hij blijft er nuchter bij.  Hij blijft de Mechelse volksjongen.  Zijn één jaar jongere broer Guido beaamt de uitspraak van Frank.  Ook hij heeft dat muzikale in zich, maar de laatste jaren kwam hij vooral in het nieuws als burgemeester van Bonheiden-Rijmenam...

Het heeft ook veel te maken met organisatorisch talent. En anderzijds moet je je grenzen kennen.  Wat je niet kan moet je kunnen doorgeven aan anderen.  Je moet talenten opsporen bij mensen en ze kansen geven. Je moet je medewerkers kunnen laten scoren.  Je moet weten wanneer je moet spreken of zwijgen en weten wanneer je moet doorduwen. Misschien zijn wij wel psychologen op alle niveau's...  De ploeg moet je op één lijn houden.

En dat doen en deden ze, de beide broers.  Elk op hun terrein.  Frank als bezieler van Het Brussels Jazz Orchestra en Guido de voorbije zes jaar als burgervader.  Ondanks het feit dat hij de meeste voorkeurstemmen wist binnen te rijven, moet hij nu de sjerp doorgeven.  Zo gaat dat wel vaker in het politieke spel.  Dat was even slikken, maar Guido is niet de man die bij de pakken blijft zitten.  Hij geeft zichzelf nu de ruimte en tijd om nieuwe dingen aan te pakken.

Ik zit lekker doorgezakt met de Vaganée-broers in de zetels van SAVA, waar we urenlang praten over hun jeugdjaren en werken.  In heel dat verhaal belanden we op onwaarschijnlijk veel plaatsen in en rond Mechelen.  "Ons vader was immers een 'Bohemer' "lachen ze...

 

43ste Dijlefeesten maken de Mechelse zomer nog beter !

De 43ste Dijlefeesten zijn succesvol afgesloten met een opkomst van meer dan 6000 bezoekers. Drie dagen lang was het alweer volop muziekfestival op het Cultuurplein te Mechelen. De Dijlefeesten is het oudste festival in de binnenstad van Mechelen. De zon was het gehele festival volop aanwezig, maar de organisatie had voldoende drank voorzien.

43ste Dijlefeesten te Mechelen

Dijlefeesten draait mee in het parcours van De Zomer is van Mechelen onder de vleugels van mmMechelen Feest. Net als vorig jaar gaat een percentage van de drankconsumpties naar 5 vooraf gekozen goede doelen.

Heffen dorp davert onder muzikaal talent bij Made in Mechelen

met categorie:  

Vrijdag was het met 170 bezoekers een gezellige drukte in Zaal Grétry te Heffen. Onder de titel Made in Mechelen bracht Cultuur Café Malvine zangers en zangeressen als ‘Lokale Helden’ op het podium, voor de gelegenheid verlengd als extra editie.

Lokale Helden is een initiatief van Poppunt dat lokale muzikanten in de kijker wil zetten. In 200 Vlaamse en Brusselse gemeenten gaven artiesten op 27 april 2018, maar liefst 1.050 optredens op 390 verschillende podia. Lokale Helden is zonder twijfel het grootste muziekevenement van ons land, en was vrijdag toe aan zijn derde editie..

 

Mijn punt is eigenlijk ...

Wat een vervelende uitdrukking is ‘mijn punt is eigenlijk’ toch niet? Hoe kan je dingen beter verwoorden? Maud Verhauwaert heeft hierover wel wat ideetjes te delen. Maud staat met een totale verwondering in het leven en stelt telkens weer essentiële, mogelijks nooit eerder gestelde vragen.

De voorstelling ‘Mijn punt is eigenlijk’, samen met Tom Kestens en Geert Waegeman, beleefde haar première in de Stadsschouwburg van Mechelen. Het werd een spannend en experimenteel spel met woorden, klanken en beweging. Het is zo’n voorstelling waarbij iedereen op het einde, met een glimlach terug de wereld in trekt.

Het begon met een kleine accordeon...

(foto's: Jan Smets)

Op mijn vijf jaar kreeg ik van mijn vader een klein volwaardig accordeon.  Ik kende geen noot muziek.  Maar ik mocht dan al eens meespelen in het café...

Zo begon het ooit voor een klein ventje uit de Stenenmolenstraat in de Mechelse Hanswijkenhoek.  Zijn ouders hielden er het café 'Door vriendschap sterk' open.  Muzikaal waren ze niet echt, maar er werd al wel eens jazz gespeeld...  Maar het geschenk van vader Sterckx aan zijn zoon was wel het begin van wat een grote carrière zou worden.  Marcel Sterckx groeide uit tot een fenomeen - trad op met tal van grote namen uit binnen-en buitenland...  Daarnaast was hij bijna veertig jaar de plichtbewuste en de lat hoog leggende leraar in het Mechels Conservatorium.  Perfectionist.  Streng voor zichzelf en voor zijn leerlingen.  Maar altijd rechtvaardig en uit grote liefde voor de muziek. De huidige directeur Tom Van den Eynde noemt hem een icoon uit de rijke geschiedenis van dit conservatorium en het Mechelse muziekleven, die de school dooheen haar gouden jaren loodste en ettelijke generaties muzikale persoonlijkheden boetseerde. Terecht!  Marcel leerde de halve Dijlestad notenleer.  En hij vertelt al lachend dat hij onze burgemeester ooit zijn enige buis in diens schoolcarrière bezorgde.  De anecdote wordt steeds opgerakeld - al weet Marcel wel te zeggen dat hij burgervader Somers erg apprecieert...)    

Morgen - 19 februari - wordt Marcel Sterckx 80 jaar.  Reden dus om hem bij deze gelegenheid nog eens voor het voetlicht te halen...

 

Brasseur ... voor jong en oud: ça chauffe!

Zaterdagavond bouwde André ‘The man with the golden organ’ Brasseur & Band een feestje in de Stadsschouwburg in Mechelen. Dat de bijna tachtigjarige Brasseur er zin in had, was duidelijk. Samen met zijn ‘jongere’ band stak hij het vuur aan de lont … en het feestje kon beginnen. “A Malines, ça chauffe!”

    

"Moonbeat? De zaal zal 20 keer te klein zijn..."

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

"De zaal zal 20 keer te klein zijn..."  Dat zegt hij.  Al lachend.  Maar het zou best mogen.  Want op zondag 11 februari krijgen we in onze stad een wel erg veelbelovend muzikaal fijnproeversprogramma voorgeschoteld in Moonbeat aan de Oude Brusselstraat.  Om 14u30 treedt de Quintessence bigband op met Pierre Bertrand.  En als je in dit genre muziek niet zo thuis bent, frons je wellicht de wenkbrauwen, of zegt dit je weinig of niets.  Maar weet wel dat we het hier hebben over een werkelijk unieke muzikale happening.  De Fransman Pierre Bertrand is een rising star.  Hij is ondermeer de oprichter van de Paris Jazz Big Band en is daarnaast de dirigent van het Nice Jazz Ochestra.  En hiermee oogste de man flink wat internationale faam.  Vier dagen vertoeft deze topmuzikant binnenkort in ons landje, en in Mechelen zal hij workshops compositie geven voor een select muzikaal gezelschap.  Als kers op de taart volgt dan het optreden in Moonbeat met de Quintessence bigband die mijn gesprekspartner, Manten Van Gils (°1980) in 2015 heeft opgericht.  Mechelaar, en geboren en getogen 'Hanswijkenhoek-er' Manten is al van jongsaf gepassioneerd met muziek bezig.  Wat voor de jonge Manten ooit begon in de Koninklijke Harmonie Mechelen, die zijn stek had en heeft in deze Mechelse stadswijk is iets wat nu sinds zo'n drie jaar full-time zijn leven beheerst...

 

"Wachten op mijn dochter"

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Ik heb dan wel een stille carrière...: ze duurt wel al lang.  En het is zalig om steeds weer nieuwe dingen te kunnen doen...

Zo is dat.  Ze was er gisteren en vandaag, en hopelijk nog morgen én overmorgen: Connie Neefs.  Met het kwaliteitslabel dat aan de naam 'Neefs' vasthangt staat ze al decennialang op de podia - als presentatrice - de immer perfecte 'gastvrouw', maar vooral als zangeres.  Nog niet zo lang geleden stond Connie nog op de planken van de Stadsschouwburg met een avondvullend programma gebouwd rond haar broer Louis die dit jaar tachtig zou geworden zijn.  Dat deed ze samen met musicalster Hans Peter Janssens en ...haar bloedeigen dochter Hannelore Candries.  Het optreden werd méér dan gesmaakt, en voor diegenen die het jammer genoeg hebben gemist: in het voorjaar is er een nieuwe kans...

Zopas bracht Connie een prachtig nieuw luisterlied uit.  Ze had jaren op de tekst gebroed, maar ineens stond hij op papier...  Eric De Vos zette er muziek op, en nu is alles knap ingeblikt.  Voor de professioneel uitgevoerde videoclip tekende Gene Thomas.  En het zijn Connie én dochter Hannelore die door het beeld 'wandelen'.  Uiteraard.  Muziek en beeld: een harmonisch geheel.  "Wachten op mijn dochter" is een schitterend lied geworden waar veel ouders met opgroeiende kinderen herkenning in zullen vinden...

 

Reveil '17 ... Allerheiligen, maar dan anders

Allerheiligen … de dag dat veel mensen de rust en stilte van het kerkhof opzoeken. Om mensen die ons ontvielen te herdenken, of om gewoon even tot rust te komen in deze hectische tijden. Maar dat ingetogenheid niet automatisch synoniem moet staan voor bedruktheid … dat durven we in onze éénentwintigste eeuw weleens te vergeten.

Op de grens tussen dag en nacht namen woord en muziek even het heft in handen op de Mechelse begraafplaats om de stilte te doorbreken en een ode te brengen aan het leven én de dood. Reveil ’17 is een feit.

Inhoud syndiceren