Mechelse kunstenaars

Valentijnskind Alfred Ost

    

(fragmenten uit prentkaarten van Ost, waarin hij zichzelf heeft afgebeeld...)

Hij werd geboren op Valentijnsdag, maar zou heel zijn leven vrijgezel blijven -  smachtend, verzuchtend...  -  trachend naar de ideale liefde die hij maar niet vinden kon...  Misschien was er slechts één geliefde die hem nimmer in de steek liet:  'Zijn' Mechelen - versteende schoonheid, schilderachtig....  'bange stad onder die afgeknotte praalsteen' -  zoals hij ze ooit omschreef.

Alfred Ost was géén geboren Mechelaar, en zou hier ook maar veertien jaar verblijven - als 'passant'.  Maar hij zou de verliefdheid op de Dijlestad tot zijn laatste snik met zich meedragen.  Valentijnskind Ost - melancholisch en dweepzuchtig, rechtlijnig en teruggetrokken, romantisch, en soms ook 'rare vogel' genoemd,  heeft Mechelen graag gezien, en jaren nadat hij de stad verlaten had, dook ze nog steeds op in zijn werk en zijn leven.  Het was échte liefde!

 

de sjaspatatter in Serge

    

                                                                                      (foto: Jan Smets)

Buiten is het ijzig koud.  De winter scoort met diepvriestemperaturen in statistieken en tabellen met langdurige jaargemiddelden...  Maar we zitten gezellig, warm binnen, in dat wat onwezenlijke kader - het paradijs voor elke Mechelse boekenwurm - in een ons omringende zee  van letteren en spraakwatervallen: de Zondvloed in de OLV-straat.  Hij met een dampende thee, en ik met een winterkou verdrijvende kop koffie.  We verliezen de tijd in een babbel die verder gaat dan de reden van het gesprek.  Hij:  (levens)kunstenaar - met een hongerige kijk op de wereld om hem heen.  Veelzijdig ook: muziek, beeldende kunst, dictie... Ik, luisterend, beamend, bewonderend...  Maar toch in dialoog - tastend naar de ziel van de kunstenaar: Serge Piessens - Leestse Mechelaar - bouwjaar 1967; één van de meest bevlogen artiesten van zijn generatie - maar ook gevoelsmens - zachtmoedigheid verpakt in een forse verpakking...  'Bepalen de omstandigheden of je succes hebt of niet? Lukt het of lukt het niet?  is de sjaspatatter een mislukkeling?  nee toch..."

 

vzw Maurus Moreelshuis doet vergeten schilder herleven

  

(toto's: Jan Smets)

Ik heb om 14 uur een afspraak met Jaap Boelens in zijn huis in de Twaalf-Apostelenstraat, voor een gesprek over de vzw Maurus Moreelshuis, en over enkele activiteiten die deze nieuwe vereniging op stapel heeft staan.  Maar ik heb nog even de tijd, en loop de Katelijnekerk binnen.  Want daar wil ik 'de Aanbidding der Wijzen' van de vergeten Mechelse schilder Maurus Maureels wel eens nader bekijken...  Tenslotte heeft deze kunstenaar zijn naam gegeven aan de vzw waarover ik zo dadelijk met Jaap wil praten...

Chris Joris stelt ten toon in Hombeek

 (foto's: Jan Smets)

Hij is in de eerste plaats (althans toch bij mij) bekend als muzikant.  En dan nog niet zo'n doordeweeks artiest.  Hij is een talent van Mechelse bodem die ver buiten de stadsgrenzen waardering en bewondering weet te oogsten.  Maar..., hij is ook beeldend kunstenaar.  En dat weten er veel minder.  Chris Joris - een man die van vele markten thuis is.  Hij toont dit aspect van zijn veelzijdig creatief kunnen in 't Archief in Hombeek, vanaf 25 oktober...

Geets gezien?

    

(foto's Jan Smets - borstbeeld Willem Geets met het huidige bestuur van de Lucasgilde...)

1886 moet een wonderjaar geweest zijn voor Mechelen.  Twee eerbiedwaardige verenigingen worden boven de doopvont gehouden.  Eerder dit jaar mocht de Mechelse Oudheidkundige Kring de kaarsjes uitblazen, en vandaag was het de beurt aan de Mechelse Lucasgilde om zijn 125-jarig bestaan te vieren... En dit werd op passende wijze gedaan in ons Cultuurcentrum.

Voor - rond - na Rik Wouters

    

(foto's: Jan Smets)

Je moet al echt op een andere planeet leven deze dagen, als je niet weet dat Rik Wouters weer hélemaal terug is in zijn geboortestad.  Binnenkort opent het Rik Wouters-museum in het Schepenhuis, en in Lamot loopt al een poosje een overzichtstentoonstelling van deze begaafde Mechelse kunstenaar die zo tragisch aan zijn einde kwam...

Maar er is méér!  In de bekende Galerij CG in de Sint-Janstraat is er ook een meer dan boeiende expositie opgezet.  Deze opende de deuren op 16 juli, maar is nog te bezichtigen tot 23 december van dit jaar.  Ik ben er onlangs binnengelopen en kreeg een rondleiding van Mevrouw Marie-Louise Grouwet, die met veel enthousiasme en vakkennis vertelde over deze kunstenaar, maar ook over zijn Mechelse tijdgenoten...

Kabouter en (Levens)kunstenaar Frans Croes is niet meer...

(foto: Filip Meutermans)

Op deze stille zondagmorgen, als het veelbelovende zonlicht zich door de gordijnen filtert, veneem ik het overlijden van Frans Croes...  Nog héél vers nieuws...

Frans is deze nacht  vertrokken voor zijn laatste reis, vanuit het Zennegat, zijn eindstation, waar hij vele jaren gelukkig is geweest ...

Willem Geets in de Senaat

Héél onlangs maakte ik een boeiende rondleiding mee: 'Kunst in de Senaat'.  En groot was mijn verbazing, en nog trotster was mijn Mechels eergevoel, als ik in de zogenaamde 'Rookkamer' van deze Brusselse stulp, de zwierige handtekening van Maneblusser Willem Geets ontwaarde op één van de wandtapijten... (énne, wandtapijten in binnen-en buitenland bekijk ik altijd met een spiedend oog om er de afkomst van te ontdekken...)  En...na grondiger rondkijken, merkte ik dat de hele zaal was 'behangen' met tappiserie van de Mechelse grootmeester!  De tapijten werden geweven in het al even Mechelse atelier Braquenié (voorloper van de manufactuur De Wit). 

Een volledig Mechelse salon dus.  Dat kan tellen.

(foto: Jan Smets)

Haar naam was Mayken

Gek toch dat deze stad die zichzelf een paar jaar geleden aan vrouwenhanden toevertrouwde, deze dame met klasse géén straatnaam gunde. 

Toch is ze een vrouw uit één stuk; een sterke persoonlijkheid, met artistieke en zakelijke talenten - een Mechelse met pit: Mayken Verhulst, telg en tegelijk stammoeder van een schildersgeslacht.

Géén portret is van haar gemaakt; géén werk is van haar bewaard - en toch dient haar naam in hoofdletters gebeiteld!

Vader en Zoon



(Gravure Mathieu Joseph Charles Hunin)

Waar is Nel gebleven?

    

Waarover praten drie Mechelaars met grote liefde voor deze stad, als ze bij mekaar zitten?  Herman Smet, de onvolprezen fotograaf én creatieve wederhelft van de zo mogelijk nog creatievere Mariëtte Teugels, de eeuwig jonge beeldhouwster en 'redster' van de Cellekens; Peter Meuris, stadsgids en 'burgemeester van de Melaan'; en ikzelf...blogger en betiteld als 'Flickr van 't stad'...? 

Inhoud syndiceren