Margareta van Oostenrijk

Margaretha of Margareta?

Het betreft dus da beleke / die madam oep de mèt.

TV-tip van de dag

Komend weekend haalt Mechelen nog eens het kleine (of home cinema)scherm, en wel op bijzondere wijze.  Ik zou er nu ook een wedstrijd kunnen van maken en jullie kunnen laten raden aan de hand van deze twee afbeeldingen:

 

Amerikaanse schrijfster gepassioneerd door Margareta

   

(foto's: Jan Smets)

Lynn Cullen is een frisse, sympathieke verschijning.  In haar thuisland, de USA, is ze op korte tijd een rijzende ster geworden.  De historische romans die ze op de markt bracht, gaan vlot over de toonbank, en worden nu ook vlot vertaald.  Maar op een Nederlandstalige versie moeten we nog (even?) wachten...

Vandaag had ik het voorrecht om met haar én Rudi Van Poele, die de dame al enkele jaren kent, een bezoekje te brengen aan ons stadsarchief...  Niet zomaar: Néé: deze morgen kregen we het absolute topwerk van het archief te zien: het Koorboek van ons aller Margareta van Oostenrijk....  Waarom?  Dat zal snel duidelijk worden...

Het Mechels Jaar van Anna Boleyn

  

                                                                                     (foto: Jan Smets)

Weinig vrouwen in de geschiedenis spreken zo tot de verbeelding als zij: een femme-fatale, die via het bed van de koning tot de hoogste regionen wist door te dringen.   Een vrouw met grote erotische aantrekkingskracht en een blik die betoverde (al spraken haar tegenstanders over haar als 'een hoer met uitpuilende ogen'...).  Zij was elegant en geraffineerd.  Zij kwam en ze overwon.  Ze schudde de politieke en kerkelijke wereld van die tijd duchtig door mekaar.  Van Norfolk tot de troon in Londen...  Maar haar roem is tijdelijk, en na kuiperijen en roddel aan het Hof, eindigt haar turbulente leven op het kapblok:  Anna Boleyn.  Waar zij kwam werd geschiedenis geschreven.  Ooit was zij één jaar in Mechelen...

doodsimpel?

Er is over onze Mechelse Grote Dame reeds heel wat inkt gevloeid, en ook op Mechelenblogt stond Margareta van Oostenrijk reeds meermaals in de aandacht.  Mag ook wel: de doorluchtige landvoogdes was dan ook een bijzonder boeiend figuur: letterlijk een 'vrouw uit één stuk'!

Op 1 december 1530 sterft onze geliefde tante.  Mechelen is in complete rouw, en 45 dagen luiden de klokken van onze stad drie maal daags.  De 'geluidsoverlast' nemen de Maneblussers er graag bij...  Maar..., wat rest er nog van de stoffelijke resten van 'ons' Margrietje in Mechelen?  Is, euh...enkel de simpele steen in het hoogkoor van Sint-Petrus en Paulus op de Veemarkt, bij de ingang van de sacristie, het enige dat overblijft (nou ja - zonder aanwijzing zelfs...) van het adelijke lijk?  Enne... wat kunnen we dan vinden onder deze steen als we hem zouden willen oplichten?

(foto: Jan Smets)

'ons' Margriet in Gent

(foto: Jan Smets)

Margareta van Oostenrijk is onlosmakelijk verbonden met onze stad.  Als géén ander heeft zij deze stad naam en faam gegeven.  En wij, Mechelaars blijven haar tot op de dag van vandaag trouw.  Ze is 'ons aller Margriet'.  Zoveel is zeker! We 'zien haar graag'!

De beeldhouwer Tuerlinckx heeft haar persoonlijkheid schitterend weten te kappen in steen: trots, schrander en vorstelijk.  Maar...ik ontdekte haar enkele dagen geleden ook in...Gent, waar ze in één van de nissen staat van het stadhuis aan de Botermarkt.  Ze draagt hier niet de tradionele weduwenkap, die ze steevast droeg na de dood van haar geliefde Filibert (en zoals ook Van Orley, en later Tuerlinckx en Geets haar hebben uitgebeeld), maar vestimentair komt ze er net een tikkeltje anders naar voor als in de bekendere iconografie...

Een familie met tomeloze ambitie

(foto: Jan Smets)

Met grote trots omklemt Margareta het document dat haar voor eeuwig tot topdiplomate in de geschiedenisboeken zal brengen: De Damesvrede is een trofee die haar bevestigt in haar rol van grote staatsvrouw.  Eén jaar voor haar dood verzilvert Margrietje hier haar politieke leven. 

Karel V zond in 1529 zijn tante naar Kamerijk, om onderhandelingen te voeren voor een vrede met Frankrijk.  De tegenspeelster op het politieke schaakbord was de Franse Koningin-moeder: Louise Van Savoye (ooit samen opgevoed met de kleine Margreet, én bovendien 'n vroegere schoonzus van haar....).  Het wordt een bloedstollend treffen met stevig en sluw onderhandelen - een bikkelharde psychologische strijd tussen twee stevige tantes...

Philip de Handsome ...

Filips de Schone, de broer van Margaretha van Oostenrijk, werd in Mechelen opgevoed door zijn stiefgrootmoeder Margaretha van York.
Maar dat is lang geleden, hoor ik je al zeggen. Klopt. En toch ...

Want wat zat er vandaag in mijn mailbox?

Vier Mechelse Habsburgertjes... (en twee andere...)


(foto: Jan Smets - schilderij Willem Geets; detail)

Hier zitten ze gezellig rond 'Tant'Margriet' geschaard: 4 blauwbloedige telgen...
4 kleine Habsburgertjes, geboeid door het poppenspel.
De Mechelse kunstenaar Willem Geets borstelde dit werk in de negentiende eeuw, en toont ons een romantische 'interpretatie' van deze episode uit onze stedelijke geschiedenis...
4 kleine, adelijke wezen...

Straffe Madam...

Wij, Mechelaars, denken ons aller Margrietje goed te kennen...
En misschien is dit wel zo.
En toch...er zijn zoveel dingen over Margareta van Oostenrijk te vertellen.
Deze Grote Dame was wel twee koningen waard.
Jawel.
Bovendien was ze dan nog zeer schrander, gepassioneerd, kunstzinnig...
Een 'straffe Madam' - zoveel is zeker!

 


(foto: Jan Smets - schilderij van W.Geets in Hof van Busleyden)
 

'Zwètte Margriet'



Eén van de allerleukste anekdotes uit het begin van vorige eeuw is wel de 'misdaad' die men beging tegenover het eerbiedwaardige standbeeld van ons aller Margareta van Oostenrijk - toen nog op de Grote Markt...

In de nacht van zaterdag 31 mei op zondag 1 juni 1919 was het standbeeld van de landvoogdes...
... volledig met zwarte verf beklad!

Met Margootje op 't liefdespad!


(foto: Jan Smets)

Morgen: 14 februari...
Op Valentijn wil ik graag een ander licht laten schijnen op ons aller Margareta: niet op dat van de grote, wijze staatsvrouw, zoals ze daar staat op de Schoenmarkt, één van haar successen - de Damesvrede - in de hand geklemd...
niet als de illustere 'bonne tante' van Keizer Karel V...
niet als de bekwame landvoogdes, of als de beschermster van kunstenaars en geleerden...

Schoonheid en waanzin in Margareta's familie...


(Filips de Schone)

Voor deze boeiende tentoonstelling 'De schoonheid en de waanzin', moeten we ons wél buiten de Mechelse stadsgrenzen begeven...
In de Onhaalkerk Onze-Lieve-Vrouw, in de Mariastraat in Brugge, is er van 26 januari tot 15 april een expositie te zien over Filips De Schone, broer van 'onze' Margareta van Oostenrijk, en vader van de eveneens een beetje-van-ons-zijnde Karel V...

Voor Margriet... géén vis!

 



De Vismarkt is één van de gezelligste pleintjes van Mechelen,
en het zal er nog bruisender en levendiger aan toegaan als het BEETHOVEN-bruggetje de verbinding zal maken tussen beide Dijle-oevers.
Daar zijn we van overtuigd!

Veel vishandel-activiteit is er op het plein echter niet meer te bespeuren.

Margaretha

Elke stad dat het standbeeld dat zij verdient. In Gent is Jacob Van Artevelde nog steeds op zoek naar zijn slagzwaard. In Antwerpen doet Brabo iets heel stoer met andermans hand. In Brussel staat een kereltje te zeiken en in Leuven bevlekt Fonske zichzelf met een boek in de hand.

In Mechelen staat dan een dame. En wat voor een... Femme fatale in de letterlijkste zin van het woord én politica van het soort waartegen een Inge Vervotte en een Somers samen nog verbleken.

 

Inhoud syndiceren