Mandus De Vos

Terugdenkend aan Mandus...

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

"Zoek in alles het positieve!"  zei hij altijd.  "Hij was zéker een gelukkig man.  Vake focuste op de mooie dingen in het leven. In zijn kinderjaren liep hij een aantal kwetsuren op.  Zijn moeder stierf in ht kraambed toen hij een jaar of zeven was.  Maar daar wou hij later allemaal niet te veel bij blijven stilstaan.  Vake was een levensgenieter en een sociaal bewogen man.  Zo wil ik hem ook altijd blijven herinneren.  Niet alleen als de bekende en getalenteerde acteur maar vooral als 'groot mens'....  Hij was een levend voorbeeld voor mij"

Veerle De Vos praat rustig en met veel liefde over haar vader.  Samen halen we herinneringen op aan Mandus.  Ik zit met haar en met 'moeke' Godelieve Van den Broeck, zijn weduwe, in de gezellige woonkamer van het appartement in de Bleekstraat. Mandus De Vos heeft ook nog in deze blok gewoond, maar wél in een ander appartement.  Na zijn plotse dood kon Godelieve het emotioneel niet meer aan om daar te blijven.  Ze blééf geconfronteerd met de plek waar hij stierf.  De herinneringen verhuisden mee, maar kregen een andere 'plaats'.  Dat lukte beter zo.  Ook Mandus kreeg een andere 'plek' in hun leven en dat van Koen, zijn zoon.  "Dood ben je pas als je bent vergeten..." herhaalt Veerle de bekende woorden.  Zo is het.  "Mandus komt nog regelmatig bij ons over de vloer, hoorde ik onlangs zeggen door een aantal mensen op de viering van het zestigjarig bestaan van MMT-t'Arsenaal en het afscheid van directeur Michaël De Cock. Zijn naam zou geregeld vallen in een gesprek.  Dat doet me deugd!" vult Godelieve aan.  Op 19 augustus zal het reeds twintig jaar geleden zijn dat Mandus - op zijn zestigste - heel onverwacht stierf aan de gevolgen van een hartaderbreuk.  Twintig jaar reeds.  Ik sta er zelf versteld van dat het al zo lang geleden is.

Terwijl ik deze woorden tik zie ik op de scheurkalender dat één van de heiligen van deze dag Bonaventura is... 

 

Inhoud syndiceren