leven in mechelen

Leven In Mechelen

Schrijfdag: en zo zag Mieke het

met categorie:  

Schrijfdag: De kracht van een beeld

met categorie:  

Schrijfdag: En verder in de tuin van Margaretha

met categorie:  

Schrijfdag: In Margaretha' s tuin.

met categorie:  

Een zomerse schrijfdag in Mechelen

met categorie:  

Op zaterdag 7 juli organiseerde Vormingplus regio Mechelen een

"Zomerse schrijfdag in Mechelen" begeleid door Isabelle Rossaert. 

Elf gemotiveerde schrijvenden trokken met de lesgeefster door de stad. Elk van ons had al dan niet enige ervaring in het schrijven van "stukjes" of meer dan dat.

Gust, Bertha en hun buren: ze maken een wereld van verschil!

     

(foto's: Jan Smets)

En op zo'n zonnige zaterdagnamiddag, bij de start van de zomervakantie, kom je terecht op het pleintje van de Guido Gezellelaan.  De zon schijnt uitbundig.  Spelende kinderen leven zich uit op het daar pas aangelegde speelperk.  Cava wordt geschonken en ijsjes gelikt.  Natuurlijk zijn er de onvermijdelijke toespraken van de politici en de wijkverantwoordelijken.  Dat hoort er bij.  Maar één ding weet me véél meer te ontroeren.  Aan één van de netjes en vrolijk bebloemde gevels staan twee plooistoeltjes, en daarin zitten twee van de heerlijkste mensen die je maar ontmoeten kan: Gust en Bertha - al eeuwenlang wonend in deze stad: twee senioren met een blije kijk op het leven en hun buurt.  In haar armen houdt Bertha de peuter van haar Ghanese buren, en naast hen staat in zijn onderlijfje  de  Armeense buurman gezellig te kletsen.  Wat verderop voetballen Marokkaanse jongetjes en zitten Assyrische families te keuvelen.  En toeterend komt een karavaan auto's aanzetten, richting Plankstraat: want daar wordt getrouwd!  Mechelen ligt hier, en vandaag een héél stuk zuidelijker.  En middenin zitten Bertha en Gust.  Samen met hun buren maken zij een wereld van verschil!

 

Mechels 'Collectief Kanaga' al vijf jaar in de bres voor Mali

   

(foto's: Jan Smets)

Het is gezellig druk ten huize van Linda De Smedt en Marc Frans in de Vrijgeweidestraat.  Men is er druk in de weer om het 'verjaardagsfeestje' van hun vzw Collectief Kanaga klaar te stomen.  Vijf jaar aan de slag voor ontwikkelingsprojecten in Mali: het is niet niks.  Ook al zit er een wrange bijsmaak aan het verhaal door de politieke chaos van de laatste weken...  Het heerst immers grote onzekerheid en spanning in het Afrikaanse land waaraan deze Maneblussers verknocht zijn... Maar men blijft niet bij de pakken zitten.  Deze vrijwilligers met een hart voor Mali gaan er tegenaan, met in hun ogen de hoop op betere tijden.  Op zaterdag 21 april zal er gefeest worden - in de Jazzzolder op het Sint-Romboutskerkhof.  Linda en Marc spreken er enthousiast over.  Bij hen zit ook Anne-Mie De Winne, die ik al jaren ken.  Ze was ooit mijn collega, en is zo één van die mensen die met het vuur van de overtuiging weet te begeesteren...

 

'Iedereen leuk!'

met categorie:  

    

    

    

(foto's: Jan Smets)

Moskee zet deuren open voor alle Mechelaars

   

(foto's: Jan Smets)

Op een dag dat de media - terecht -  bol staan van berichten over de laffe aanslag op een Anderlechtse moskee, wil ik toch maar focussen op een positief bericht.  De moskee van de Generaal de Ceuninckstraat zal op zondag 25 maart de deuren openzetten voor élke Mechelaar.  Je kent dit gebouw ongetwijfeld.  Met zijn opvallend torentje is het een bekend stadsgezicht in de wijk rond de Liersesteenweg.  En misschien was je al lang erg benieuwd wat zich achter de muren afspeelt van deze moskee.  Wel: nu krijg je dus dé kans voor een kennismaking met Moskee El Buraq - die naar eigen zeggen wil meebouwen aan een samenleving waar een open communicatie en samenhorigheid een belangrijke rol spelen...

 

Oxfam Wereldwinkel en Els Goodman vrijwilligers van het jaar

    

(foto's: Jan Smets - Annick Verhaert en Mieke Vandenbussche van de Wereldwinkel en Wim Dewindt die de prijs in ontvangst nam voor Els Goodman)

Gisterenavond werden in de Keldermanszaal van ons stadhuis de jaarlijkse 'Prijzen voor de vrijwilliger' uitgereikt.  Deze keer mocht Mevrouw Els Goodman de prijs ontvangen, en als organisatie kaapte Oxfam Wereldwinkel Mechelen de onderscheiding weg.  "Maar eigenlijk zijn er géén verliezers en winnaars", benadrukte Schepen van Welzijn, Ali Salmi, in zijn woordje nog. " Deze twee staan voor alle vrijwilligers die actief zijn in onze stad..."

 

Houd de fietsendief!

 Minerva Landis herenfiets

Vrijdagochtend zette ik zoals vaak mijn fiets in het fietsenrek aan het Mechelse station. Nog snel even mijn twee fietssloten vastklikken, eerst zo’n hoefijzerslot, gemonteerd op het fietskader, en dan nog een extra metalen beugelslot aan het fietsenrek vastgelegd. En dan snel naar de trein, richting werk...
 
Diezelfde vrijdag in de vooravond stapte ik van de trein en wandelde naar het fietsenrek om mijn ijzeren ros op te halen. Maar waar had ik mijn fiets ook weeral vastgelegd? Het was toch hier? Neen, misschien een rij verderop. Of toch niet...? Stilaan bekroop mij het gevoel: ”Het zal goddomme toch niet waar zijn!” Maar het was wél waar: mijn fiets was gestolen, hoewel hij dus dubbel was vastgelegd.
 

'Nodig eens een eenzame of minderbedeelde uit'

met categorie:  

  

(foto's Jan Smets  - Francis De Becker en Nicky Maurissens van de Rotaryclub naast een personeelslid van de Kraanbrug)

Ik stap met een zekere schroom restaurant De Kraanbrug binnen, en heb m'n camera diep weggestoken in mijn tas.  "Je moet eens langskomen.  Misschien is het wel tof om over dit iniatief een blog te schrijven", had hij me gezegd : Francis De Becker, leefijdsgenoot, en kennis uit een lang vervlogen schoolverleden.  Francis is nu voorzitter van de Mechelse Rotaryclub Opsinjooor.   De club heeft vanavond iets unieks opgezet.  Maar ere wie ere toekomt: initiatiefnemer is de uitbater van het restaurant zélf: Henk Coene ( al wuift deze laatste zonder valse bescheidenheid elke eer weg.)  Vanavond schuiven zo'n kleine honderd minderbedeelden uit onze stad aan tafel voor een kerstdiner met drie gangen.  Henk betaalt het alles uit eigen zak.  Op de sluitingsdag van het restaurant heeft hij ook zijn volledige personeelsploeg ingezet...

'Niet zijn thuis' wil de dialoog aangaan

met categorie:  

   

(foto: Jan Smets - Saïd Aghassaiy / filmaffiche)

Ik heb met ontroering gekeken.  Toen de laatste filmbeelden wegstierven op het witte doek, bleven er nog zoveel vragen..., zoveel dingen waarover ik wou praten.  De film die ik vanavond zag, was niet doorspekt met vals sentiment, maar probeert een realistisch beeld op te hangen van de belevenissen van die eerste Marokkanen in Mechelen.  Het is een schitterend eerbetoon geworden aan Mohammed Aghassaiy - de tachtig reeds voorbij, en oud en ziek geworden.  Hij woont nu in de Schijfstraat, samen met zijn vrouw.  Zijn zoon, Saïd (voor velen beter bekend als de rapper Pita Saïd), maakte deze film.  Met hem, en zijn broer Ahmed, praat ik na...

Paula-van-Polleke-de-coiffeur wordt honderd!

   

(foto's: familiearchief  Peeters en Jan Smets)

Er zijn zo van die mensen waarvan het lijkt of ze er altijd geweest zijn..., en ook, waarvan men denkt dat ze er altijd zullen zijn...  Zo iemand is Paula Holemans, of nog beter gekend bij zovelen uit de oude Hanswijkenhoek, als Paula-van-Polleke-de-coiffeur.  Paula Peeters-Holemans - 'Bonneke' voor heel wat mensen - en dit niet alleen voor de familie - bereikte de kaap van honderd jaar...

Maria en Albert: een platina paar als geen ander...

  

(foto's: Jan Smets)

Als je aanbelt bij een koppel dat zijn platina huwelijksjubileum viert, weet je niet echt goed in welke omstandigheden je de feestelingen zal aantreffen.  Zeventig jaar samen op weg gaan, en samen zo lang lief en leed delen...  Zo'n echtpaar is dus behoorlijk op leeftijd gekomen, dus...  Als ze de deur opendoet, weet ik niet goed wat denken... "Maria Lens?" vraag ik aarzelend... "Jawel" antwoordt de opvallend kwieke en energieke vrouw in het deurgat.  Ze heeft de regie duidelijk in handen. 

Inhoud syndiceren