(foto: Jan Smets - Saïd Aghassaiy / filmaffiche)

Ik heb met ontroering gekeken.  Toen de laatste filmbeelden wegstierven op het witte doek, bleven er nog zoveel vragen..., zoveel dingen waarover ik wou praten.  De film die ik vanavond zag, was niet doorspekt met vals sentiment, maar probeert een realistisch beeld op te hangen van de belevenissen van die eerste Marokkanen in Mechelen.  Het is een schitterend eerbetoon geworden aan Mohammed Aghassaiy - de tachtig reeds voorbij, en oud en ziek geworden.  Hij woont nu in de Schijfstraat, samen met zijn vrouw.  Zijn zoon, Saïd (voor velen beter bekend als de rapper Pita Saïd), maakte deze film.  Met hem, en zijn broer Ahmed, praat ik na...

(foto's: familiearchief  Peeters en Jan Smets)

Er zijn zo van die mensen waarvan het lijkt of ze er altijd geweest zijn..., en ook, waarvan men denkt dat ze er altijd zullen zijn...  Zo iemand is Paula Holemans, of nog beter gekend bij zovelen uit de oude Hanswijkenhoek, als Paula-van-Polleke-de-coiffeur.  Paula Peeters-Holemans - 'Bonneke' voor heel wat mensen - en dit niet alleen voor de familie - bereikte de kaap van honderd jaar...

(foto's: Jan Smets)

Als je aanbelt bij een koppel dat zijn platina huwelijksjubileum viert, weet je niet echt goed in welke omstandigheden je de feestelingen zal aantreffen.  Zeventig jaar samen op weg gaan, en samen zo lang lief en leed delen...  Zo'n echtpaar is dus behoorlijk op leeftijd gekomen, dus...  Als ze de deur opendoet, weet ik niet goed wat denken... "Maria Lens?" vraag ik aarzelend... "Jawel" antwoordt de opvallend kwieke en energieke vrouw in het deurgat.  Ze heeft de regie duidelijk in handen. 

Heropening Oxfam Wereldwinkel Mechelen

Je hebt het ongetwijfeld gemerkt. Na maandenlang hard werken, is het zover: de vernieuwde Oxfam Wereldwinkel is zo goed als af. Vanaf vrijdag 30 september opent de winkel opnieuw in de Hoogstraat 59.

U las het al, "met weinig woorden".
Ik mag graag fotograferen en digitaal bewerken, en in dit blog-item
wil ik graag mijn visie delen, hoe ik mijn stad ervaar...

Zennegat.

(foto's: Jan Smets)

Het is erg druk in de shop die bij hun benzinestation hoort.  En haast elke klant heeft het over het grote lot dat door een Mechelaar werd gewonnen, en bij hen over de toonbank ging.  Enderuz glimlacht tevreden. Het is inderdaad een mooie meevaller dat het Euro Millions-biljet zo'n prachtbedrag opleverde.  Voor de winnaar sowieso - maar ook Enderuz en zijn broer Noël zijn er blij mee: De gebroeders Karaman van OCTA+ op de Battelsesteenweg, een dag na de feiten...

Enkele dagen geleden hadden we een afspraak in Antwerpen en wel in een van de beroemdste wijken: Zurenborg. Uiteraard wandelden we langs de befaamde prestigieuze Cogels- Osylei en namen zeker de tijd om al die prachtige gebouwen nog eens goed te bewonderen. Het zijn allemaal juweeltjes van architectuur werkelijk een echte verzameling waar alle bouwstijlen terug te vinden zijn variërend van Jugendstil en Art Nouveau tot neoclassicisme en een mengeling van verschillende stijlen genaamd eclectisme.

Maar wat heeft dit alles nu met Mechelen te maken? Lees nog even verder...

(foto's: Living in Mechelen)

Het prikkelde mijn nieuwsgierigheid...: 'Living in Mechelen' ???  Wat is dit nu weer in godsnaam?  een nieuw blad, een blog, of...?  Ik zag deze titel opduiken op Facebook, en ik zag  op de stadspicknick van zondag, een decor opgesteld in de Kruidtuin, dat een - euh... 'living' voorstelde...  En in een ouderwetse zetel gingen mensen zitten met een bordje met een met krijt opgetekende stelling hoe zij 'diversiteit' zagen...

En..., ik werd nog nieuwsgieriger.  Dat spreekt.

(foto: Stijn Bevernage)

Vijf containers stonden deze week intrigerend aanwezig in het centrum ...  De jonge Mechelse fotograaf Stijn Bevernage die een project gestart is om elke dag een originele Mechelse foto te maken, is de auteur van dit knappe plaatje...

In mei verwelkomt de wereldwinkel van Mechelen zijn cacaopartner Kavokiva uit Ivoorkust. Vrijwilligers van de wereldwinkel pootten gisteren een chocoladefontein neer op de Mechelse Grote Markt. Hiermee wilden ze aandacht vragen voor de problemen in de cacaosector en voor de politieke situatie in Ivoorkust op dit ogenblik.

(foto's: Jan Smets)

De reeks dubbel-wandelingen zit er op.  Samira en Peter zijn vier keer door de stad gewandeld, om op een eigenzinnige manier de Mechelse maan te blussen...  Tijd om eens na te praten...

Gekoesterd Mechelen vraagt mij (als element van de verzameling ‘alle Mechelaars’) naar mijn favoriete, meest gekoesterde en gesmaakte stukje Mechelen. Een marketingstunt, uiteraard, maar vreemd genoeg wel eentje die me aan het denken zet.

Had mij een vijftal jaar geleden dezelfde vraag gesteld en ik zou waarschijnlijk aarzelend hebben toegegeven dat er wat mij betreft niets te koesteren valt.

(foto's: Jan Smets)

'Kom eens langs' zei ze me...

Cathérine, de Congolese poetsvrouw op mijn werk...  En...zoiets laat ik me geen twee keer zeggen, want de unieke ervaring van een grenzenloze ontmoeting in eigen stad, moet je met twee handen grijpen.  En daarom dompelde ik me gisteren onder in de Congolese wereld van deze stad: Mechelen aan de evenaar.   Ik kwam thuis in Congo.

(foto's: Jan Smets)

Bloggers die al langer 'vertoeven' op Mechelenblogt, weten al wel dat ik geboeid ben door de Mechelse Assyriërs.  Sinds ik jaren geleden het boek 'Mechelen aan de Tigris' van August Thiry las, laten de lotgevallen van deze bevolkingsgroep me niet meer los...

(foto's: Jan Smets)

'Ze waren maar gewone mensen hoor...'.  Ze zei het haast verontschuldigend.  En toch: vandaag werden ze gevierd: Rosa, samen met haar man Martin.  Al 65 jaar delen ze lief en leed met mekaar.  Gewoon?