horeca

Zonder Irma van den Bridge zal de IJzerenleen nooit meer hetzelfde zijn...

(foto: Jan Smets)

Vannacht overleed in het Bonheidense Imeldaziekenhuis Irma Van Dessel, bij heel veel Mechelaars bekend als 'Irma van den Bridge', het café op de IJzerenleen waar de tijd bleef stil staan.  Ook voor 'ons' Irma staat nu de tijd stil.  Op 22 maart kon ze nog haar 73ste verjaardag 'vieren' in het ziekenhuis, maar de laatste dagen verslechterde haar gezondheidstoestand.

Irma is niet meer.  De IJzerenleen verliest een icoon...  Zonder Irma, en zonder den Bridge zal de IJzerenleen nooit meer hetzelfde zijn...

 

Hafid Abdou - vriend, vader en held..., is niet meer...

   

(foto's: Jan Smets)

Een Mechels icoon: dat was hij zéker.  Het voelt zo raar om in de verleden tijd te spreken.  Zo graag zou ik 'is' schrijven, maar het lot besliste er anders over.  Gisteren heeft hij afscheid genomen van zijn dierbaarsten.  Het kwam niet onverwacht.  Hafid Abdou was al langer ziek.  Twee dagen na zijn verjaardag heeft hij ons verlaten:  'Met veel liefde, wijze levenslessen en gelukkig zonder pijn' zeggen zijn zonen Sami en Selim.  Hafid was een graag geziene Maneblusser.  Deze stad 'adopteerde' de geboren Tunesiër, en sloot hem in het hart.  Hafid gaf ons de lach van Afrika, en we hebben dit beantwoord met vriendschap.  Hij was graag gezien en niet weinig Mechelaars hebben goeie herinneringen aan deze warme, sympathieke man, die lang kelner was in de Kleine Keizer (die - hoe toevallig nét nu - de deuren voorgoed sluit), de Vivaldi, de Gallery's...   66 jaar is hij geworden.  Het afscheid komt te vroeg.  Een Mechels icoon verdwijnt.  Wéér één.  Wéér een alomgekend figuur dat uit ons gezichtsveld verdwijnt...  't Ga je goed Hafid, waar je nu ook bent...  We gaan je in deze - onze en jouw - Dijlestad missen....

 

Rozeke van den Tilt tapt al 35 jaar pinten in haar volkscafé

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Vandaag haalde ze zelfs het nieuws in krant en op de radio: Rozeke Raymakers, de populaire cafébazin van 'den Tilt' in de Vrijgeweidestraat, op een boogscheut van het Vrijbroekpark.  In dat haast legendarische volkscafeetje zoals er maar bitter weinig van overblijven, is de tijd blijven stilstaan.  Rozeke wordt door haar stamgasten op handen gedragen.  Ze telt 79 lentes, en staat nu 35 jaar achter de tapkraan van haar kroeg.  Dat feit wilden haar klanten niet laten voorbijgaan, en ze werd daarom in de bloemetjes gezet.  Rozeke zelf trakteerde hen allen met gratis drank.

 

"Ik mis mijn papa nog elke dag. Hij was mijn beste vriend..."

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Het is een grijze, mistroostige maandagochtend.  Het Griekse restaurant Zorba aan het Nieuwwerk heeft sluitingsdag.  Toch is er al wat personeel naarstig aan de slag in de keuken.  Ik heb afgesproken met Maria Varelas die samen met haar familie dit restaurant uitbaat.  Ze is er nog niet, maar een vriendelijk aangeboden koffie helpt bij het wachten.  Dan komt ze er aangestormd - zich druk verontschuldigd dat het wat later is geworden: Maria, een knappe, goedlachse en energieke Griekse van dertig lentes jong.  Wat maakt het ook uit?  Een maandagmorgen hoeft niet klokvast te verlopen.  Na een prettig maar hectisch weekend mag het vandaag iets relaxter.  Misschien wel iets 'Griekser?...

 

Mechels Monument D'Hoogh in andere handen

met categorie:  

  

 (foto's: J. Smets)

Het kwam niet als een totale verrassing natuurlijk.  Het hing heus al langer in de lucht.  Maar nu is het dus definitief en officieel: het bekende restaurant D'Hoogh op onze Grote Markt sluit de deuren.  Op 7 december wordt voor de laatste keer in de potten geroerd van dit gerenommeerde sterrenrestaurant.  Hiermee verliest onze stad een monument, en haar tweede restaurant met een Michelinster.  Na het vertrek van Folliez op de Korenmarkt, is met het stopzetten van het restaurant van de gebroeders D'Hoogh  Mechelen weerom een culinaire tempel armer.  En wat voor één: 32 jaar lang schitterde deze klassezaak met een Michelinster - de eerste in de Mechelse geschiedenis.  Maar nu wordt een punt gezet achter een succesrijke periode.  Na een gastronomische carrière van 35 jaar willen de broers Erik en Walter, en hun echtgenotes, Annie en Daniëlle het wat rustiger aandoen.  Want zoveel jaar een toprestaurant runnen kruipt niet in de kouwe kleren.  Men heeft een tijdje de lippen stijf op mekaar moeten houden: maar nu is de verkoop rond.  De Zwitser Rudolf Loertscher en zijn Belgische echtgenote, Joy Chou, die Chinese is van geboorte, met roots in Shanghai, hebben het pand gekocht. Het echtpaar was op slag verliefd op dit mooie monumentale huis.  Wat ze met 'De Beitel, de Passer en 't Penseel' gaan aanvangen, is nog een open vraag.  Ze hebben wel al enkele ideetjes, maar verder is het voorlopig nog afwachten welke invulling dit huis zal krijgen...

 

Slapend of vergaderend geld aan het goede doel schenken...

  (foto's: Jan Smets)

Music for Life hoef ik jullie echt niet meer voor te stellen.  De grote solidariteitsactie van Studio Brussel is bij iedereen méér dan bekend.  In Mechelen hebben een aantal vindingrijke geesten de koppen bij mekaar gestoken om op een originele manier geld bij mekaar te rijven voor het goede doel.  Veertien hotels en vergadercentra in de Dijlestad hebben hun schouders gezet onder een leuk iniatief.  Wie op 7 of 8 december slaapt in een hotel of vergadert op een locatie bij één van deze veertien deelnemers, mag zélf bepalen hoeveel hij hiervoor op de rooster neertelt.  De opbrengst gaat integraal naar vzw 'Mechelse Hattrick', dat projecten ontwikkelt voor brede kansengroepen.  Ik liet me vanmorgen graag meer vertellen over dit toffe plan, door Kurt Callaert, projectcoördinator Meet in Mechelen (li) en Jan Simons (re) die manager is van het Congres-en Erfgoedcentrum Lamot...

 

SMS voor de droom van Hanne en Jaro

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

In een spannende aflevering van het VTM-prgramma 'Mijn Pop-uprestaurant' van gisterenavond, diende het Genste restaurant de duimen te leggen voor het Brusselse van Jaro en Hanne.  Zo gaat 'Sticks&Stones' van deze laatste twee het donderdag in een hoogstwaarschijnlijk spannende finale moeten opnemen tegen hun Antwerpse evenknie.  Misschien ben je al wel fan  van het programma vanaf het eerste uur, en heb je dit alles vanop de eerste rij gevolgd.  Voor anderen was het misschien een 'ver-van-mijn-bed-show'?  Dan vraag je je misschien wel af wat dit televisieprogramma in godsnaam te maken heeft met Mechelen? Méér dan je denkt:  sympathieke Jaro Steens is immers volbloed Maneblusser, en er zijn wel méér links met onze stad!   Ik heb een afspraak  op de Zemstbaan,ten huize van Ana-Carmen Terrones en Herman Vandeneede, van wie de al even Mechelse zoon, Mario, eveneens in de keuken van het Brusselse pop-uprestaurant aan de slag is.  Daar is het promotieteam bijeengekomen om de stand van zaken te bespreken...

 

In M-eet M-eat draait alles rond beleving

met categorie:  

 (foto's: Jan Smets)

Ze zijn al zo'n twaalf jaar goeie vrienden, en nu wagen ze zich aan een gezamelijk, gedurfd project: Pascal Van Himste en Mehdi Mathlouthi.  Pascal is natuurlijk gekend van het populaire café Boesjkammeree aan het Koning Albertplein, en Mehdi is één van de gezichten van het communicatie-en marketingbureau New World.  Samen openen ze in de vroegere zaak La Flèche een horecazaak onder de originele naam 'M-eet M-eat'.  En in die naam zit het hele conceptidee: Genieten en ontmoeten.  Alles draait om beleving.  De 'meatery' is de eerste in onze stad.  Met een eerlijke en verse keuken wil men de smaakpapillen van de Maneblusser veroveren en verwennen.  De zaak met zo'n tachtigtal plaatsen én terras, kreeg een ware metamorfose.  Ze oogt tegelijkertijd warm, modern,  huiselijk en grootstedelijk.  Architecte Ariane Van Craen en binnenhuisarchitecte Anneke Crauwels mogen trots zijn op hun werk.  De beide dames van AnA-architectuur mogen een pluim op hun hoed steken.  Ze zijn dan ook niet aan hun proefstuk toe, maar zo dadelijk meer hierover...  Vandaag openden de deuren van M-eet M-eat...

 

Lord Nelson rijdt per paardentram...

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Jurgen Loyens lanceert voor dit toeristisch seizoen een uniek en gedurfd idee.  Jurgen baat sinds pakweg een jaar de gekende brasserie Lord Nelson op de Wollemarkt uit.  Zelf is hij geboren Vilvoordenaar, maar kent hij onze stad vrij goed.  Hij liep zelfs een tijdje school in het Sint-Romboutscollege.  Vanaf 7 juni en tot eind augustus kan je een rondritje met een ouwe paardentram combineren met een culinair sluitstuk in 'de Nelson'.  Voor de democratische prijs van 40 euro kan je op een gezapig tempo en met het nostalgisch paardenhoefgeklk op de kasseien als ritmische begeleiding door de Mechelse straten van de binnenstad rijden.  Daarna wacht een driegangenmenu.  Vier keer per dag kan je het tochtje boeken.  Het laatste ritje 's avonds kan gecombineerd worden met een gastronomisch menu.  Dan tel je 65 euro neer.  De toeristische dienst is erg blij met dit privé-iniatief en wil er graag promotie voor maken.  Zaterdag werd een proefrit gemaakt met stadsgids Peter Meuris die het gezelschap ondertussen leuke weetjes serveerde over de bezienswaardigheden links en rechts.  Het regende pijpenstelen - maar géén nood: zelfs bij minder schitterend weer is zo'n rit heus te doen.  Je zit aangenaam droog...

 

Hotelletjes kijken...

met categorie:  

   

(foto's: Jan Smets.  Martin's Patershof, Mercure Vé en Muske Pitter)

De gisteren georganiseerde 'Open-Hoteldag' was een schot in de roos!  In het drukke Warm-Welkomweekend waarbij bovendien dan nog eens de Carnavalstoet door de straten trok, gooiden twaalf Mechelse hotels én de Jeugdherberg op de Zandpoortvest hun deuren open voor het grote publiek.  En de Maneblusser wist dit iniatief wel te smaken.  Het was soms letterlijk op de koppen lopen.  Vele Mechelaars wilden absoluut kennis maken met het interieur en het leven achter de hotelmuren.  Zo trok ik ook, gewapend met camera, op weg, om dit verslag te maken.  Het werd een bij wijlen verrassende 'excursie'.  Drie hotels diende ik van m'n lijstje te schrappen: Parkhotel Montreal, NH op de Korenmarkt en Best Western Gulden Anker pasten niet meer in m'n tijdschema.  Maar wie weet?  Misschien wordt dit leuke evenement ooit wel eens herhaald?   Loop je even mee om een nieuwsgierige blik te werpen?

 

Mille wil artistieke ontmoetingsplek zijn

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

(boven:vlnr: Johan Hoogewijs, Tom Kestens, Alexandra Jacquet, Kris Kuijpers en Elke Vandersypen)

De horecazaak Mille in de Nauwstraat bestaat in zijn huidige vorm in november net één jaar.  Om die verjaardag extra in de verf te zetten, wil het restaurant uitpakken met 'wilde plannen'.   Met veel creativiteit en zin voor iniatief wil Mille misschien wel één van dé artistieke labaratoria van onze stad worden.  Daarvoor werd er duchtig gebrainstormd door de uitbaters - Alexandra Jacquet en Kris Kuijpers.  En om al hun plannen te concretiseren werden een paar kompanen onder de arm genomen.  Vanmorgen stelden Alexandra en Kris samen met Elke Vandersypen en Tom Kestens met veel enthousiasme hun jaarprogramma voor.  En het moet gezegd: het oogt allemaal heel bijzonder en vernieuwend.  Dit team heeft er duidelijk goesting in.  Nu moet alleen nog toegehapt worden.  Het menu ziet er smakelijk uit.  Toetasten maar!

Een dagje Mechelen

met categorie:  

Sinds een jaar of wat hebben mijn vriendin en ik de gewoonte ongeveer elke maand ergens af te spreken in een stad of stadje voor allebei goed bereikbaar met het openbaar vervoer.

Omdat mijn eigen stad voor haar best bereikbaar is stelde ik ditmaal voor eens een dagje te "Mechelen".

Irma van den Bridge

met categorie:  

    

(foto's: Jan Smets)

Ze is koket, modieus, de lippen netjes gestift...  Je kan haar door een ringetje halen.  Irma Van Dessel is een kleine, fiere vrouw, en ze contrasteert in haar kleurrijke modieuze verschijning sterk met het interieur van haar café, dat bruin, tijdloos, bruin, nostalgisch en...bruin is.  De geschiedenis hangt in de gordijnen en de muren van den Bridge op de IJzerenleen.  Hier bleef het Mechels Uur stil staan.  Den Bridge is zowat 'instituut' geworden: restant van een verleden dat enkel in sepiatinten en tussen kartelrandjes is te vatten.  Het is één van de laatste bruine café's van de binnenstad - epicentrum van herinneringen, museum van heimwee zonder zielepijn.  Het is volks in de verheven betekenis van het woord.  Hier voelen ze zich allemaal thuis: de van de markt weerkerende vrouwen, de commercanten en de straatlopers, de stadsgidsen, de toeristen, de studenten...  Ze komen en gaan, en keren weer. Bij Irma.  Irma is zélf een monument geworden.  Nu weet ik wel dat je zuinig moet zijn met dit predikaat.  En toch is het zo.  Irma is 'de moeder' van dit café - sociaal assistente-van-den-toog; beschermengel, luisterend oor, gezellig en met een groot hart.  Irma is onlosmakelijk verbonden met de IJzerenleen.  Den Bridge is niet trendgevoelig en niet hip.  En  nét daarom is het zo'n plek om gekoesterd te worden.  Misschien is het dat wat mensen zoeken binnen de muren van dit café: wamte en sfeer en thuisgevoel - een Mechelse haven waar het aanmeren de woelige zee doet vergeten...

 

Adagio zet er een punt achter

met categorie:  

  

(foto's: Jan Smets)

Een paar dagen geleden sloot de gekende brasserie Adagio op de IJzerenleen na 18 jaar de deuren.  Dat afscheid werd gevierd met de trouwe klanten.  Want dat kan je wel stellen: deze zaak die werd gerund door Rudy Van den Berghe en Tony Luyckx, had een honkvast publiek, dat nu wel een traantje wegpinkt nu het uitbaterskoppel het wat rustiger aan wil doen, en de horecazaak overlaat...

Sava vindt gat in de ... Markt

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Onze Grote Markt is natuuuuuuuurlijk de mooiste van het ganse land.  Da's klaar.  Het is heerlijk  vertoeven op een terrasje en je ogen de kost te geven aan het 'decor' met een verzameling historische geveltjes, ons stadhuis en de alom tegenwoordige Sint-Rombout.  Toch is het een oud zeer dat éénmaal de avond neerdaalt over het centrum, deze zelfde fraaie Markt wel héél erg stil valt.  De meeste horecazaken sluiten de deuren, en dan dient het vertier elders gezocht.  De Irisch pub O'Fiach is één van de uitzonderingen op de regel... Sofa probeerde het, maar diende de deuren te sluiten.  Nu is er goed nieuws: Karel Meyer brengt leven in de brouwerij!  Met een voor dit plein uniek concept vindt hij het gat in de markt: Sava wil een tof praatcafé zijn waar je bij je drankje de honger kan stillen met een trits heerlijke tapas.

 

Inhoud syndiceren