Hanswijkenhoek

Sporting speelt kunstgrasveld in! Zennester Hombeek en KFC Muizen tevreden met vernieuwingen.

 

(foto's: Jan Smets.  rechts voorzitter Jos De Boeck)

Overmorgen opent KFC Muizen aan de Lotelingstraat officieel haar nieuwe voetbalchalet.  En daar is men in Muizen héél blij om.  Na méér dan 90 jaar was dit ook broodnodig.  Naast de chalet kreeg deze club eveneens een nieuw kunstgrasveld en twee velden met kunstgras voor de jeugd.  Het natuurgrasveld wordt eind september ingezaaid.

Eerder dit jaar werd ook al het nieuwe voetbalchalet van Zennester Hombeek ingehuldigd.  Samen met de totale vernieuwing van chalet en terreinen van KSC Mechelen - zoals Sporting officieel heet - zijn deze drie Mechelse voetbalclubsnu  helemaal klaar voor de toekomst.  Schepen van sport, Walter Schroons, is een tevreden man.  Bij het begin van de legislatuur werd tot deze grootse aanpak besloten.  Nu plukt men de vruchten.

Nét voor de officiële inhuldiging en inspeling van het kunstgrasveld van Sporting, werd het met een méér dan stevige plensbui gedoopt.  Maar de hemelsluizen gingen daarna toch weer toe.  Gelukkig maar. Zo kon de eerste thuismatch tegen VC Rijmenam droog van start gaan.  Voorzitter van de club (sinds 1975!), Jos De Boeck, is bijzonder opgetogen met al deze vernieuwingen...  Hij vindt het een mooie beloning voor deze grote Mechelse club waarvan hij het sociaal karakter - terecht - nog eens in de schijnwerpers zet.  "Hier kan elke jongere zich Lukaku" voelen, vult burgemeester Bart Somers aan, die de club prees voor de uitmuntende verzorging van terreinen en omgeving. 

 

Breekjaar helpt jongeren juiste keuzes maken

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

(vlnr: Louka Van Roy, Elise Leclef en Anouk De Weerdt)

Hun enthousiasme kunnen ze moeilijk onder stoelen of banken steken.  Da's dan ook erg begrijpelijk. Binnenkort starten ze hun meer dan tof project: 'Breekjaar'.  Vandaag ontvangen ze de sleutel van het pand dat ze voor deze organisatie huren.  Best spannend.  Breekjaar wil jongeren tussen 18 en 24 jaar, die niet goed weten wat ze willen aanvangen met hun studies en toekomst, op weg zetten.  Breekjaar wil hen hun talenten leren ontdekken en stimuleren tot het maken van een bewuste studiekeuze.  Want...daar is nood aan - voor een groeiende groep jongeren tussen secundair en hoger onderwijs of voor hen die hun opleiding hebben stopgezet.  Met een tussenjaar bij Breekjaar komen ze zo'n twee dagen in de week bij mekaar, in een programma van vijf of tien maanden.  Aan de persoonlijke ontwikkeling wordt gewerkt door middel van workshops, creatieve en groepsactiviteiten, door het aanscherpen van zelfvertrouwen, ondernemersschap enzovoort.  En van de jongeren wordt hiervoor natuurlijk wel wat inzet gevraagd.  Maar doordat ze zélf deze stap zetten, zijn ze al sterk gemotiveerd.  Ik praat met initiatiefnemers Elise Leclef en Anouk De Weerdt én met vrijwilliger Louka Van Roy, die zo'n beetje een 'ervaringsdeskundige' is.  Plaats van de babbel: in het pand waar Klankendaal (school voor muziekeducatie) tot voor kort haar stek had.  Oorspronkelijk was dit een werkplaats waar onderdelen voor de spoorwegenwerden gefabriceerd, en voor de oudere bewoners van de Hanswijkenhoek, is dit grote 'huis' aan de Tervuursesteenweg 84 nog altijd het 'Zwèt Kot'.  Klankendaal huisde er sinds 2008.  Vanaf januari krijgt het een gloednieuwe bestemming.  De grote ruimte op het gelijkvloers is nu nog erg leeg en we moeten elders vier stoelen bij mekaar zoeken voor dit gesprek.  Maar dit zal spoedig veranderen...

 

Wijk in Vuur en Vlam

met categorie:  

  (foto: Jan Smets)

Nu de eindejaarsfeesten achter de rug zijn en de Nieuwjaarsrecepties mekaar in sneltreinvaart opvolgen, doet de wijk Tervuursesteenweg - of de Hanswijkenhoek zo je wil - ook nog eens extra haar best om in deze grijze wintermaanden wat op poten te zetten om mensen samen te brengen.  Dat doet ze op zaterdag 6 januari - de dag van Driekoningen.  En het is de vzw Vuurwerk die zich tot doel stelt om vrijwilligersinitiatieven die vuur in de wijk brengen te ondersteunen, die instaat voor de organisatie.  Onder de veelbelovende titel 'Wijk in Vuur en Vlam' gaat er een Lichtjesstoet, een parallelle gegidste wandeling van Mechelenbinnenstebuiten én een winterreceptie door.... Leuk voor de wijkbewoners én...misschien ook wel voor andere Mechelaars die hier belangstelling voor hebben...

 

Sporting Mechelen helemaal in het nieuw!

 

(foto's: Jan Smets)

Fier, blij en ook een tikkeltje ontroerd stonden ze erbij: de jarenlange voorzitter van voetbalclub Sporting Mechelen, Jos De Boeck en zijn echtgenote Joske - al die tijd de bezige bij achter haar man.  Hun inzet voor deze Mechelse club is altijd groot geweest.  Vanavond konden ze hun geluk niet op.  Vanavond werd immers feestelijk de nieuwe infrastructuur van de voetbalclub aan de Jubellaan ingehuldigd.  Deze grondige renovatie was méér dan nodig.  Op 17 februari ging de eerste spade in de grond - gehanteerd door de schepenen Walter Schroons en Koen Anciaux.  En nu kon er geklonken worden op het beëindigen van de werken.  Tal van genodigden waren aanwezig om dit moment mee te maken in de gloednieuwe kantine: medewerkers, spelers, sympathisanten, politici, buren van de aangrenzende Stenenmolenstraat én François De Keersmaecker, erebondsvoorzitter van de KBVB...

 

Bravo voor kinder-en tienerwerking J@M!

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Bloed, zweet en tranen heeft het gekost.  Maar het resultaat is dan ook méér dan de moeite!  De kinder-en tienerwerking van de wijk Tervuursesteenweg heeft dan eindelijk een knappe en totaal vernieuwde stek.   En dat was broodnodig.  De oude prefablokalen aan de Ivo Cornelisstraat waren tot op de draad versleten en dienden bovendien plaats te ruimen voor de uitbreiding van de basisschool De Abeel...  Gelukkig kon de werking terecht in de vroeger lokalen van de kleuters.  Die zijn nu helemaal in het nieuw gestoken en aangepast aan de noden van de kinder-en jeugdwerking van J@M - de naam die ze een drietal jaar geleden kreeg.  Zelfs de jongeren hebben hier hun steentje toe bijgedragen.  Ze staken de handen uit de mouwen bij de schilderwerken, de leuke zithoek met palethout enzovoort.  Alles oogt modern, gezellig en uitnodigend.  Maar nog méér dan deze uiterlijke vernieuwing was ik aangenaam verrast door de werking zélf.  Ik sprak met enthousiaste jeugdwerkers, jongeren en vrijwilligers.  Vergeet de vooroordelen die men soms heeft als men denkt aan de Mahatma Gandhiwijk  Hier wordt constructief gewerkt met en voor deze jongeren uit de buurt.  J@M organiseert educatieve en vormende vrijetijdsactiviteiten voor kinderen, tieners en jongeren.  En dat: dat doen ze goe!  Vandaag werden de nieuwe lokalen met feestgedruis en in aanwezigheid van schepen van Jeugd, Greet Geypen, ingehuldigd.  De sfeer zat er helemaal in!

 

Massale belangstelling voor opnieuw geopende Colomakerk!

met categorie:  

   

   

(foto's: Jan Smets)

Nog ééntje om het af te leren...  Sinds het bestaan van Mechelenblogt hebben we regelmatig bericht over het wel en wee van het restauratieproces van de Colomakerk.  Vandaag werd deze kerk na 17 jaar weer geopend.  Een uniek gebeuren voor Mechelen: deze kerk die in de eerste plaats een liturgische functie heeft zet ook de deuren wijd open voor socio-culturele activiteiten en wil een open en gastvrij huis zijn voor de wijk.  Met veel toeters en bellen - flink wat kippenvelmomenten en gezellig gekeuvel werd hierop geklonken.  De Colomakerk lacht de toekomst tegemoet.  De belangstelling was vandaag massaal.  De Hanswijkenhoek toont dat ook in de 'kantlijn' van de stad mooie verhalen worden opgetekend.  Dus: dit artikel wil het sluitstuk zijn van een lange reeks.  De kogel is door de kerk.  Een nieuwe start...  Nog één maal.  Om het af te leren...  Beelden zeggen méér dan woorden: ziehier een uitgebreid fotoverslag!

 

Willy Van Eeckhout zet z'n kunst in de kijker in de kerk...

 

(foto's: Jan Smets)

Hij is één van  de meest spraakmakende en getalenteerde Mechelse kunstenaars van z'n generatie en wist een indrukwekkend oeuvre te verzamelen.  Heel figuratief gestart evolueerde hij in de loop der jaren naar puur abstract.  En nog steeds is de kunstenaar niet aan het einde van z'n latijn.  Na zijn grote olieverschilderijen is hij nu ook heel creatief aan de slag met palimpsesten.  Willy Van Eeckhout is niet in één hokje te plaatsen.  Vanaf zondag exposeert hij wel op een héél bijzondere locatie: de Colomakerk!  Deze opent die dag na 17 jaar opnieuw de deuren en Willy die geboren is in de Hanswijkenhoek krijgt de eer om als eerste kunstenaar hier te mogen exposeren.  In de eerste plaats blijft de kerk z'n liturgische functie behouden, maar in de toekomst zal ze ook een soort van ontmoetingsplaats worden voor de wijk.  Socio-culturele activiteiten zullen er kunnen plaatsvinden.  De mini-tentoonstelling met vooral veel ouder werk van Van Eeckhout is zo'n beetje de smaakmaker en het voorproefje van de functies die het kerkgebouw later eveneens krijgen kan.  Vandaag heb ik met Willy de tentoonstelling opgebouwd in 'onze' kerk...

 

Op 1 oktober opent Colomakerk opnieuw de deuren...

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Op 1 oktober opent de Sint-Jozef Colomakerk opnieuw de deuren!  En dat mag beslist een memorabele gebeurtenis genoemd worden. Hierop heeft de parochie 17 jaar moeten wachten.  Dit had men nooit durven vermoeden op die Kerstnacht 1999 toen er de laatste viering doorging.  Het was een stormachtige nacht en het gebinte leek te kraken...Het werd het begin van een ware lijdensweg - een processie van Echternach...  Afbreken, toren laten staan, renoveren?  Het heeft een hele poos geduurd voordat de neuzen in dezelfde richting wezen.  Al die jaren heeft de parochiegemeenschap een voorlopige kerk gevonden in het aanpalende Kranske, geduldig wachtend. Maar nu is het zover! De kerk gaat opnieuw open.  In de eerste plaats blijft ze een liturgische ruimte, maar ze zal ook fungeren als ontmoetingsruimte voor de wijk. Socio-culturele activiteiten als tentoonstellingen, lezingen, vergaderingen: het zijn allemaal dingen die moeten mogelijk worden in de toekomst...  Er wordt deze dagen héél naarstig doorgewerkt door de aannemer.  En deze laatste dagen zal er nog veel moeten gebeuren.  Maar het komt wel in orde.  Daar is ook Herman Stevens, penningmeester van de Emmaüsparochie (waartoe Sint-Jozef-Coloma behoort) van overtuigd.  Vanavond werd nog door een aantal parochianen de stand van zaken bekeken en het draaiboek van 1 oktober overlopen...

 

Terug naar school...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

De lange zomervakantie is nu wel definitief dood en begraven.  Het lijkt zelfs of de herfst hiermee ook versneld zijn intrede heeft gedaan.  Terug op de schoolbanken...  Sta me toe dat ik Mechelenblogt nog eens een keertje wil onderdompelen in nostalgische sferen.  Hiervoor diep ik terug Hendrik Diddens op - de 'kroniekschrijver' van de Hanswijkenhoek.  De man die Mechelen het eerste dialectwoordenboek schonk en ik heel onlangs nog eens ten tonele voerde met zijn 'Fabels van de Voddemèt', tekende in 1960 zijn herinneringen aan z'n kinderjaren in de Hanswijkenhoek op.  Eerst verschenen deze in afleveringen in de Gazet van Mechelen voordat ze werden gebundeld in een op 300 exemplaren uitgegeven boekje.  Het hoofdstuk dat ik er uit pik, schetst het schoolleven op de 'Broedersschool' in de Vredestraat van de Colomawijk in de jaren twintig van vorige eeuw.  Nu bestaat deze school nog steeds.  Samen met de vroegere 'meisjesschool' op het Colomadomein is de nu al vele jaren gemengde school hede ten dage gekend als 'Basisschool Sint-Jozef-Coloma'. 

 

van Coloma tot Gandhi...

    (foto's: Jan Smets)

 

Als sluitstuk van de boeiende zomerreeks van Mechelenbinnenstebuiten, namen gidsen Gaby De Boeck en Peter Meuris ons mee op sleeptouw door de Colomawijk of Hanswijkenhoek.  Wat ooit een agrarische uithoek van Mechelen was is uitgegroeid tot de grootste wijk van de stad, met niet minder dan 7500 inwoners.  De Hanswijkenhoek groeide explosief vanaf het einde van de 19de eeuw omdat vele arbeiders van arsenaal en 'ijzeren weg' zich hier kwamen vestigen tussen spoorweg en Leuvense vaart.  De wandeling ging van het voormalige domein van de graaf van Coloma, tot aan de blokkendozen van de 'Magandi-wijk'..., en tussendoor maakten we een ommetje langs de 'hôzen van 't syndicaat en 't stad'...  Kortom: het werd een lange maar uiterst interessante tocht langs de Tervuursesteenweg...

 

'de vulpen en het stoempeke karjon'

  (foto's: Jan Smets)

"Het gedicht gaat over een vulpen en een stompje potlood" zei ze me. "...en het zou geschreven zijn door Hendrik Diddens...".  Mijn buurvrouw die dit ooit ergens had gehoord was er erg benieuwd naar, en vroeg of ik haar verder konhelpen.  Tja.  Natuurlijk kende ik Hendrik Diddens wel.  Hij was de auteur van het Mechels Dialectwoordenboek dat in 1986 werd uitgegeven, en hij was net als ik een rasechte inwoner van de Hanswijkenhoek - generatiegenoot van mijn grootvader die hem goed gekend had.  Met wat opzoekingswerk en wat hulp van familieleden van Hendrik, ontdekte ik het gedicht in m'n eigen boekenkast, waar het wat al te lang onaangeroerd was gebleven en in de vergetelheid was beland.  In het dunne boekje 'Fabels van de Voddemet' dat net als het dialectwoordenboek in 1986 was uitgegeven, stond het zwart op wit gedrukt.  Het gedicht was opgedragen aan het indertijd bekende 'Malinwa-icoon' Bert De Cleyn.  Toen deze twee werken uitkwamen was Hendrik Diddens 72 jaar.  Zijn hoogbejaarde zus Tineke vertelt me dat hij twee weken voordat het dialectwoordenboek zou worden voorgesteld in ons stadhuis, Hendrik plots stierf...

 

milieuvriendelijke Chiro Coloma op kamp op zonne-energie

  (foto's: Chiro Coloma)

De laatste dagen kregen we regelmatig minder prettig 'kampnieuws' voorgeschoteld.  Zo dienden enkele jeugdbewegingen voortijdig hun zomerkamp af te breken doordat een groot gedeelte van de groep door ziekte werd geveld. En da's voor de jongeren die een heel jaar toeleven naar dit hoogtepunt gewoonweg een ramp te noemen. 

Maar: laat ons even focussen op wat positief nieuws uit 'dardennen'.  Sinds gisteren heeft Chiro Coloma er ook z'n tenten opgeslagen.  De groep die -  als zondag de allerjongsten eveneens naar het kampterrein komen afgezakt -  zowat zeventig leden telt, maakt momenteel het mooie weer in Jallet.  En dat doen ze letterlijk en figuurlijk.  Ze zien het zonnig in, en die zon proberen ze ook te vangen.  Jawel. Chiro Coloma is bijzonder milieuvriendelijk 'bezig', en dat verdient een pluim!  Met zonne-energie kamperen: het is niet alleen vrij uniek te noemen voor een jeugdvereniging: het is bovendien een mooi statement hoe men bewuster leven kan.  Daarnet telefoneerde in naar het kamp in Jallet waar ze op deze Nationale feestdag het kamp goed hebben ingezet...

 

Woonpunt past appartementsgebouwen Abeelstraat nieuw kleedje aan

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Al zo'n vijfenveertig jaren wonen Simonne Lauwers en haar echtgenoot Gustaaf Claes in de wijk.  Zij kennen ze dus door en door.  Beiden zijn de zeventig al een poosje 'gepasseerd'.  Sinds kort wonen ze in een totaal gerenoveerd appartement - haast onherkenbaar getransformeerd.    Inderdaad: de Sociale huisvestingsmaatschappij Woonpunt Mechelen heeft vier appartementsgebouwen in de Abeelstraat in de Hanswijkenhoek een heel nieuw kleedje aangepast.  Dit gebeurde gefaseerd.  En vandaag vond de officiël inhuldiging plaats van de 98 appartementen.  Daar moest op geklonken worden!  Simonne is er niet weinig tevreden mee, en we mogen een kijkje nemen in haar kraaknette woonst.  "Ik leef voor mijn huishouden.  Je mag hier alle dagen komen kijken: ik onderhoud het nog altijd zelf.  Het moet proper zijn.  In het begin was het wel wat aanpassen.  Vroeger woonden we op een verdieping, en nu huizen we op het gelijkvloers met een klein voortuintje.  Maar het is een hele verbetering.  Hopelijk kunnen we hier nog samen lang wonen. We hebben een goed contact met de buren.  We kennen er velen van vroeger.  Je moet je altijd aanpassen - maar met goeie afspraken kom je ver.  Onze buren zijn allemaal vriendelijk... Er hangt hier een goede sfeer!"

 

Laat ons het bos en het gras dat nog groen is...

 

(foto's: Jan Smets)

Het mocht een grote opkomst genoemd worden.  Eerlijk gezegd: de kwestie beroert dan ook heel wat bewoners op dit grensgebied van Mechelen met Hofstade.  Het verdwijnen van het Hanswijkbos - een geliefd stukje groen - wordt méér dan bedreigd.  Het bos met aanpalend weiland op Zemstse gronden wordt binnenkort verkaveld.  19 woningen zullen hier neergepoot worden. En dat gaat grote gevolgen hebben voor de leefbaarheid van de buurt, zeggen en vrezen de buren.  De Grensstraat - ik weet nog dat ze in mijn kinderjaren 'Bosstraat' werd genoemd - ligt op het grondgebied van Hofstade, maar vormt de grens met de Maneblussersstad.  Het is daar dat vanavond talrijke bewoners van de Mechelse Voetbalstraat, Vaartdijk en Geerdegemvaart én Grensstraat zelf, bij mekaar kwamen om te protesteren tegen het verdwijnen van dit waardevolle natuurgebied.  Een grensoverschrijdende kwestie: laat ons het zo noemen.  Twee buurtcomités uit Mechelen en Hofstade proberen de plannen nog te doorkruisen en hebben hiervoor flink wat argumenten bij mekaar gesprokkeld...

 

Serieuze Wandeling

met categorie:  

1946...

De ellende van de Tweede Wereldoorlog was amper voorbij, of in de levendige Hanswijkenhoek stak men op een zogenaamde 'Serieuze Wandeling' al flink de draak met de gehate 'hoofdrolspeler' van die Wereldbrand.  Enkele kwajongens van de Colomawijk vormden een wel erg gedurfd groepje...  Ze kregen hiervoor natuurlijk wat hulp van volwassenen.  En zo kwam het dat 'der Adolf' werd teruggevonden op de Tervuursesteenweg...  Levend en wel.  Het iconische snorretje ontbrak er niet aan.

 

Inhoud syndiceren