expo

Herman De Winter en Guido De Vos: het beste van twee werelden in Galerie M

met categorie:  

 

  (foto's: Jan Smets)

De affiche vat het heel artistiek samen:  een sculptuur van beeldhouwer Guido De Vos krijgt een kleurrijk kleedje met een schilderijfragment van Herman De Winter...  Het is een bijzonder knappe en creatieve interpretatie van wat de tentoonstelling moet worden: 'Best of both worlds'.  De ontwerper van de affiche is de jonge talentrijke neef van galeriehoudster Marleen De Smet: Gertjan De Smet.  De expo gaat door van 1 tot 15 september in Galerie M in de Kanunnik De Deckerstraat.  Het is Marleen die de twee kunstenaars bij mekaar bracht.  Heel verschillend werken ze.  Twee uitersten zijn ze.  Maar ergens zag Marleen verrassende parallellen.  Ik had met de beide kunstenaars een gesprek in de tuin van de Galerie.  Niet lang voordien hadden Herman en Guido mekaar voor de eerste keer ontmoet.  Maar ijs hoefde er niet gebroken te worden.  Het werd een gezellige babbel.  Gepassioneerd en met de nodige kwinkslagen vertelden ze over wat hen drijft en over hun werk.  De tentoonstelling laat zien hoe de vloeiende lijnen van acryl en airbrusch in het werk van Herman zich mengen met de gebeitelde contouren van kunststof en brons van Guido De Vos...  Thailand, waar de geboren Mechelaar en jongste broer van de overbekende kunstenaar Jan De Winter, al enkele jaren woont, werkt door in het kleurgebruik van Herman.  Velzekenaar Guido inspireert zich vaak op de menselijke figuur die hij verwerkt tot figuratief abstracte beelden.  Twee kunstenaars.  Twee uitersten.  Twee sterke persoonlijkheden.  Ze brengen hun verhaal - het beste van twee werelden.  En wij mogen er van proeven en genieten...

 

Unieke kunstroute voor 9de editie van D.ART

 

(foto's: Jan Smets - Dirk Vanhecke en Paul Poelmans van D.ART)

Het is een traditie geworden in die scharnierdagen tussen werkjaar en vakantie: D.ART is een niet te missen kunstproject dat zéker aan te kruisen valt in de agenda.  Voor de 9de keer reeds wordt Mechelen ondergedompeld in de wereld van de hedendaagse kunst.  En opnieuw hebben een aantal spelers op het vlak van beeldende kunsten de handen in mekaar geslagen om een hoogstaande én verrassende route uit te werken.  Het moet gezegd: dit jaar heeft D.ART zijn uiterste best gedaan om unieke locaties uit te kiezen.  Deze editie werd uitgewerkt door het Mechelse Cultuurcentrum en de Academie voor Beeldende Kunsten, CAPS én galerie Transit.  Gastpartners zijn galerie Duende, Sjarabang, galerie 'TZIEN en galerie Art Number 7.  Woendagavond werd D.ART 2018 feestelijk geopend in de Keldermanszaal van ons stadhuis.  Voor de 4de keer werd de nobel's'prijs uitgereikt: een aanmoedigingspremie van 500 euro, geschonken door oud-schepen van cultuur Frank Nobels, die bij zijn afscheid een mooi geldbedrag ten geschenke kreeg, dat hij voor dit doel wilde besteden.  Uit alle exposanten koos de jury onder zijn voorzittersschap voor het multidisciplinair atelier.  Hun werken zijn allemaal te bewonderen in huis Cadix in de Merodestraat - één van de locaties op de route.  Morgen zaterdag, en zondag is de kunstroute nog te volgen van 13 uur tot 18 uur.  Deelname is gratis...

 

"Ik voel me een oudstrijder van '68..."

 

(foto's: Jan Smets)

Ik voel me zo'n beetje een 'oudstrijder' van '68.  Toen was ik 25 jaar.  Mijn generatiegenoten verdwijnen één voor één.  Ofwel wonen ze in een rusthuis of zijn ze overleden.  Ik ben een zeldzaam verschijnsel geworden.  Het was een fantastische periode.  Ik mis in mijn stad een 'Herten Aas' dat toen het legendarische toevluchtsoord was voor kunstenaars en wereldverbeteraars dat aan de basis lag van een beter cultuurbeleid in Mechelen.  Ik werk nu praktisch 'alleen' - wat geïsoleerd.  Een Einzelganger...

Dit vertelt me Willy Van Eeckhout in zijn atelier bij zijn woning aan de Brusselsesteenweg waar de zorgvuldig geselecteerde werken staan opgesteld die zullen dienen voor de op stapel staande expo in Galerie M in de Kanunnik De Deckerstraat van 2 tot 17 juni.  Willy mag één van de meest markante Mechelse kunstenaars van zijn generatie genoemd worden.  De tentoonstelling 'FOCUS 68' richt zich vooral op het werk van de kunstenaar uit die periode...

 

ROOTS

(foto's: Jan Smets.  Hierboven werk van David Legrève)

De tentoonstellingen in ons Cultuurcentrum focusten dit seizoen vooral op fotografie.   En het moet gezegd: ik heb werkelijk knappe dingen mogen ontdekken gedurende voorbije periode.  Topexpo's met topwerken!  Professionele en amateurfotografen toonden hun kunnen in mooi opgezette tentoonstellingen.  Het seizoen wordt nu afgesloten met 'ROOTS' - een expo waarbij lokaal fotografietalent haar gevarieerd werk wil laten bewonderen.  Ik liep er langs en ik kan een bezoekje aan het Cultuurcentrum helemaal aanraden.  En in de tentoonstellingszalen kwam ik niet weinig bekende namen tegen.  Zo maakte ik (nog meer)  kennis met het verrassende werk van Mechels persfotograaf David Legrève (zie hierboven).  Ondermeer.  Stuk voor stuk geven ze allen hun eigen-zinnige fotografische kijk op hun stad, landschappen, hun roots...   Nog tot 27 mei kan je voor deze niet te missen expo die zaterdag van start ging terecht in het Cultuurentrum.  Gratis en voor niks.  Waarom nog twijfelen?

 

Boeiende dubbel-expo van Dirk Vander Eecken en Niels Donckers in De Garage

 

(foto's: Jan Smets.  li: Dirk Vander Eecken. re: Niels Donckers)

Dit seizoen ligt de focus van het Cultuurcentrum op fotografie.  Zo verwelkomde men onlangs topfotograaf Tim Dirven met de beklijvende expo 'Karkas'.  Opnieuw worden de schijnwerpers gericht op het werk van een andere Vlaamse grote naam in de wereld van de fotografie: Niels Donckers.  Vanavond werd zijn tentoonstelling 'Selected Works 1992-2017' geopend in De Garage.  Zijn werk gaat er in 'dialoog' met de wel heel aparte 'schilderijen' van Dirk Vander Eecken.  Bij het eerder recente werk van deze kunstenaar komt echter geen penseel of borstel aan te pas...  Verrassend. 'Disconditions' is een expo die je aandacht verdient!  Loop zeker eens binnen in deze galerie Onder den Toren...  Je krijgt hiervoor de kans tot en met vier maart.

 

Een juweeltje van een expo: 'Common Ground'

 

(foto's: Jan Smets)

De tentoonstelling loopt nu al een paar weken.  Maar wees gerust: je kan hem nog steeds bezoeken tot 8 oktober.  En dat moet je beslist doen!  Het is een ommetje méér dan waard.  Ik ben altijd al geboeid geweest door het kunstambacht en heb grote bewondering voor de vakkennis en de creativiteit die je daar kan waarnemen.  Eén van die kunstambachten die in Mechelen wordt beoefend is juweelkunst.  In het IKA aan de Veemarkt  kan je hiervoor ook een opleiding volgen.  Vijf instituten uit het Vlaamse land hebben nu de handen in mekaar geslagen om een gezamelijke expo in mekaar te boksen waarbij ze de toeschouwer willen verbazen met de fraaiste resultaten van hedendaags sieraadontwerp.  Onder de titel 'Common Ground' toont men in 'de put van Busleyden' ronduit schitterende juwelen - heel uniek van vormgeving, gebruik van materialen en uitstraling...  Je kan de tentoonstelling elke donderdag van 17 uur tot 21 uur bezoeken, en op vrijdag, zaterdag en zondag van 11uur tot 18 uur.  Inkom is gratis.  Waarop wacht je?

 

'Bright': een artistieke totaalinstallatie met een positieve uitstraling!

  (foto's: J.Smets)

Het Cultuurcentrum lijkt wel een gonzende bijenkorf...  Sjarabang organiseert er weerom haar Kunstenfestival voor personen met een beperking.  Je komt er oren en ogen tekort.  Aanstekelijk en hartverwarmend om dit alles gade te slaan.  Maar ook in de tentoonstellingszalen boven is het alle hens aan dek.  Samuel Vanderveken, de kunstenaar met Mechelse roots die momenteel in Molenbeek woont en werkt, is er met een hele ploeg aan de slag om de meer dan twee maand lopende tentoonstelling 'Bright' op te bouwen.  Op 24 maart wordt deze geopend met een vernissage, en op 4 juni wordt er een punt gezet achter deze groepsexpo die wel héél veelbelovend is.  Er wordt getimmerd en geverfd... Samuel hangt ondertussen al enkele grote kleurrijke werken op.  En daar komt wel wat paswerk bij zien.

Toch heeft hij tijd om even enthousiast het project aan mij voor te stellen.  Samuel is geen onbekende in Mechelse artistieke middens.  In het verleden realiseerde hij al enkele projecten voor D.A.R.T. en een knappe muurschildering van zijn hand is te zien in de Varkensstraat...  Ook ver buiten deze stadsgrenzen heeft Samuel al langer zijn sporen verdiend...

 

Een lijn is een punt die gaat wandelen

  (foto's: Jan Smets)

De titel is onleend aan Paul Klee, maar verwoordt wonderwel het opzet van deze bijzondere tentoonstelling waarbij Studio Borgerstein in september mee naar buiten treedt.  En dat laatste mag je erg letterlijk nemen.  De Studio zal zowat 100 kunstwerken tonen in etalages van Hanswijkstraat, Graaf Van Egmontstraat, OLV-straat en Vijfhoek.

De Studio is een vijftal jaar geleden ontstaan binnen de werking van vzw Borgerstein die toch wel stevige banden met Mechelen heeft.  Ze is dan ook immers nét buiten de stadsgrenzen, aan het IJzerenveld in Sint-Katelijne-Waver, gelegen.  Studio Borgerstein is een artistiek atelier waar mensen met een verstandelijke beperking kunstenaar zijn.  In het atelier ontwikkelen ze, onder begeleiding, hun eigen beeldtaal en leren ze omgaan met verschillende materialen.

Om de twee jaar organiseert de Studio zélf een tentoonstelling, naast al de andere expo's waaraan men deelneemt in de eigen regio, maar ook ver daarbuiten.  Vorige keer werd een expo met 70 werken opgezet in het IKA aan de Veemarkt, en toen al wist het tentoongestelde aangenaam te verrassen door zijn kwalitatieve sterkte, creativiteit en authenticiteit.  Outsiderkunst werd lang als minderwaardig aanzien.  Onterecht.  En dat zal de tentoonstelling die in september doorgaat, en die vrij te bezoeken is langs een leuk wandelparcours ten volle bewijzen.  Ik had een toffe babbel met drie van de 16 kunstenaars die zullen deelnemen, en Jef, Palmer en Bianca vertellen met veel enthousiasme over hun werk...

 

'Een Hollander in Mechelen' - onze stad door een oranje bril bekeken

 

(foto's: Jan Smets)

Vanavond ging met een gebruikelijke vernissage de gloednieuwe tentoonstelling 'Een Hollander in Mechelen' van start in het Hof van Busleyden.  's Morgens was ik al even langsgelopen in de in opbouw zijnde expo-ruimte, waar conservator Bart Stroobants en zijn medewerkers nog druk de laatste voorbereidselen troffen.  Het was er nog alle hens aan dek, en er hing een al even gebruikelijke 'spanning' in de lucht.

Ondanks het feit dat nog niet alles in orde was, was ik toch al erg onder de indruk van het concept én de originele scenografie.  De hele museumzaal is immers omgeturnd tot een gestilleerd stadsplan uit de periode dat onze stad behoorde tot het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden.  Duidelijk herken je het stadssilhouet en de overblijvende stadspoorten.  De expo bezoekend, voel je je als het ware een citytripper.  Gewapend met een zowel handige als compacte 'reisgids' kan je door de straten van de Dijlestad lopen.  Mechelen bekeken door een oranje bril - 200 jaar terug gekatapulteerd in de tijd - wandelen door een boeiende en wervelende periode: het kan vanaf nu tot en met 26 juli.  Schiet in je schoenen en jas, en vertrek samen met mij...

 

Steeds vooruitkijkend, nooit terugblikkend

  (foto's: Jan Smets)

Nog maar een paar jaar geleden kwam ze voor het eerst voor het voetlicht: de jonge Mechelse kunstenares Shamisa Debroey.  Dat deze illustratrice talent te koop heeft, was van meetaf duidelijk.  Sinds haar debuut, de schitterende graphic novel 'Verdwaald' die hoge ogen gooide, heel wat persaandacht genoot, en een stevig waarderingscijfer kreeg van kunstkenners, is ze nooit helemaal weg geweest.  Enkele maanden geleden kreeg ze de vraag van stadskunstenaar Gijs Vanhee om mee te stappen in zijn project om een aantal muurschilderingen te maken in de binnenstad.  Voor Shamisa was dit weerom totaal iets anders: ze ging - enig onzeker bij aanvang - aan de slag.  Nu diende ze de veilige grenzen van het blad papier te verlaten en 'in 't groot' te werken.   Maar wie de muurschildering in het Mosselschelpstraatje al mocht bewonderen, is enthousiast.  Dat is Jo Cooymans van de nog nieuwe kunstgalerij SOUTMAN in de Adegemstraat misschien nog meer.  Het kunstwerk staat op 'zijn' muur -  op de hoek van beide straten.  Deze maand stelt Shamisa in deze galerij 'ouder' en nieuw werk tentoon.  Gisterenavond werd de expo geopend...

 

Busleyden. Het lintje doorgeknipt...

  

(foto's: Jan Smets)

In aanwezigheid van zo'n driehonderdtal Mechelaars,  Maneblussers actief in het culturele middenveld, beleidsmakers en andere genodigden, mochten burgemeester Bart Somers en schepen Frank Nobels (in één van zijn allerlaatste officiële taken als schepen) het lintje doorknippen van de try-out-expositie 'Uw toren is niet af', waarover ik hier al een paar dagen eerder iets schreef.  www.mechelenblogt.be/2014/11/museum-testfase-doet-uitkijken-naar-nieuwe-...   Het werd een feestelijke opening van een tentoonstelling die al laat proeven van wat het nieuwe stadsmuseum ooit zou kunnen worden... 

 

Museum in 'testfase' doet uitkijken naar nieuwe Busleyden

  

(foto's: Jan Smets)

Of hij doelde op het ontbreken van spits of leuzze, of dat de uitspraak eerder symbolisch moet opgevat worden laat ik in het midden.  Feit is dat de woorden die Paus Johannes Paulus II in 1985 uitsprak in onze stad in het collectieve geheugen van de Maneblusser staan gegrift.  "Uw toren is niet af".  Deze legendarische woorden zijn nu opgepikt als titel voor een proefexpo in de ondergrondse ruimte van Busleyden.  In 2018 zal het volledig vernieuwde stadsmuseum zijn deuren openen.  Mechelen kijkt er naar uit.  Er is al veelvuldig en grondig nagedacht hoe dit nieuwe museum er moet uitzien.  Met tal van Mechelaars is er al een flink traject afgelegd. en werd al duchtig gebrainstormd.  Want een stadsmuseum anno 2018 mag niet langer een muffe verzameling van erfstukken zijn, die te pronk worden gezet zonder meer.  Het moet méér zijn.  Het boeiende verhaal van de stad moet er te lezen zijn; het moet aanzetten tot nadenken, tot dialogeren...  Met een creatieve 'uittest-expo' die op 2 december van start gaat, en zal lopen tot en met 2 maart, wordt al een tipje van de sluier gelicht hoe het mogelijke nieuwe Busleyden er zou kunnen uitzien.  Met één ticketje van 8 euro kan je gedurende de hele periode wanneer je maar wil binnenstappen, want er zal telkens wat anders te zien zijn op deze tentoonstelling-in-beweging.  En dat is razend boeiend.  Gisteren kon ik al een kijkje nemen in de ruimte.  En het moet gezegd: het oogt allemaal fraai, modern en uitnodigend.  Maar niet alleen de creatieve uitwerking is erg geslaagd: de inhoud is dat zéker. 

 

Witte rook. Gijs Vanhee's Mechelen Muurt uit startblokken met expo Milu Correch



Vandaag, zondag 27 juli, opende in pop-up gallerij 'Witte Rook' in de Onze-Lieve-Vrouwestraat een expo rond muraliste Milu Correch, één van de genodigden van Gijs Vanhee's 'Mechelen Muurt'-project.

De Argentijnse muraliste werkt aan een muurschildering in de De Langhestraat. Zolang de werkzaamheden duren, loopt ook de expo. Mechelen Blogt ging op de eerste dag van de expo alvast een kijkje nemen en had een fijne babbel met Milu Correch.

De Kunst van het onverwachte

 

(foto's: Jan Smets)

De tentoonstelling loopt al een poosje - van 30 november om precies te zijn.  In het Hof van Busleyden kan je deze unieke expo beleven.  'Serendipity' of ' De kunst van het onverwachte' is niet alleen een streling voor het oog, maar ook voor het oor.  In een gelaagd vormexperiment tonen twee Mechelaars van de hedendaagse kunstscène het beste van hun kunnen.  Ik zakte ook 'in de put' van Busleyden af om te kunnen ervaren wat beloofd werd.  En het moet gezegd: verrassend was het alleszins.  Boeiend ook.  Beniti Cornelis is dan ook een beeldend kunstenaar wiens werk me weet te raken.  Toch moet ik aanstippen - maar dit is een louter persoonlijke opmerking - dat ik de gigantische ruimte té 'ruim' en té leeg vond.  Buiten de werken aan de muren en een aftandse sofa was de exporuimte akelig sober.  Ik was bovendien de enige toeschouwer, naast de suppoost die geduldig rondjes draaide terwijl ik rondkeek...  Gelukkig was er de muziek van Jazzmuzikant Frank Vaganée die het vacuüm opvulde met meeslepende en sfeervolle klanken.  Al bij al een gedurfde scenografie.  Je hebt nog tot 26 januari de kans om de expo te bezoeken...

 

“Schilderen is verhalen vertellen” – Luk De Caluwé exposeert: ... over de lijnen



Beelden spreken. Schilderen is verhalen vertellen. Zo was het al bij de Vlaamse Primitieven. Ik maak de verhalen maar het is aan de bezoeker om een eigen invulling te geven. En toch is er een thema: lijnen. Wat je ook doet of probeert, je loopt uiteindelijk steeds binnen de lijnen...”.

Aan het woord is  Luk De Caluwé, Sinds vandaag exposeert de beeldend kunstenaar met  ‘Over De Lijnen’ in het Maurus Moreelshuis. Lijnen zijn ook treffend aanwezig in de werken van de kunstenaar: mensen die in een bepaalde richting lopen, geleid, door lichten en lijnen of alwetende verlichte gidsen...

Inhoud syndiceren