Doet het pijn?

Deed het bij u ook pijn?

Een eerlijk en taboeloos interview schrijven over ontmaagding? Hoe begin je daaraan? Met jezelf!

Ik was ongeveer 18 jaar – jong, atletisch en nog vol idealen – mijn vriendinnetje was een plaatje en we waren al een tijdje dolverliefd. Na een poosje konden we de pompende hormonenrush in onze aderen nog moeilijk bedwingen. Het fysieke contact werd steeds intenser & intiemer. Onze handen, ogen en mond gingen uitgebreid op ontdekkingstocht over elkaars welwillende corpora. Na een tijdje van foefelen op obscure plaatsen besloten we samen om een stapje verder te gaan op mijn half-verduisterde kamer. Het één-handig loshaken van een bh was al een geknoei maar het was gieren van het lachen. Bij elke tegenslag moedigde die blinkende pretlichtjes in haar ogen me aan om niet op te geven. En nee, het lukte niet van de eerste keer maar  het verpestte zeker de sfeer niet en de nieuwsgierigheid werd er enkel mee verder door aangewakkerd . En nee, we plakten er geen tijdslimiet op. En ja, het is gelukt en het was niet pijnlijk voor haar maar best aangenaam en voor herhaling vatbaar. Het werd een wonderbaarlijke en leerrijke expeditie.

Beste lezer, als deze woordenschat of zinswendingen u aanstoot geven, mag ik u dan vriendelijk vragen om hier te klikken aub!

Mensen die het aandurven om rode oortjes te krijgen, kunnen het interview verder lezen.

Inhoud syndiceren