Dat dialecten aan 'n revival bezig zijn, staat buiten kijf.  Je kan geen radio aanzetten, geen krant lezen of een tijdschrift openslaan, of één van onze talrijke streektalen staat in de kijker.  Na jarenlang in 't verdomhoekje geduwd te zijn, begint iedereen nu plots in te zien dat we dringend moeten proberen te redden wat er te redden valt.

En het mag gezegd worden dat Mechelen daarin zeker een voortrekkersrol speelt!  Maar hierover laat ik graag stadsgids Rudi De Mets méér vertellen.  Hij is trouwens één van de 'hoofdacteurs' van het gebeuren dat op stapel staat...

Als er één tijd in het jaar is waarop we bij voorkeur nostalgisch plegen te worden, dan is het wel deze eindejaarstijd, met zijn naderende feesten, waar we geschaard onder de kerstboom het nevelige verleden warmer inkleuren dan het misschien ooit geweest is.  'Vroeger' krijgt dan een gebronsd patina, en de kartelrandjes van oude foto's lijsten het 'voorbije' fraaier in dan wat het eens in realiteit was.  't Verleden had zijn charme, de toekomst is een droom, en in het heden léven we...  Maar als er al één periode is waarop we met weemoed ons vroegere 'zijn'  mogen vergulden, nou, dan is het wel in deze donkere dagen...

                     (m'n grootmoeder Jeanne Van der Poel, met m'n vader)                   

Misschien dat het volgende liedje in het Mechels dialect dit heimwee het best weet te verwoorden....

Laat me vooraf maar duidelijk stellen dat  de 'nieuwe' plaats van Margareta, op de Schoenmarkt, best OK is voor mij.  Daar gaat het écht niet over.  Maar de hetze die er in Mechelen ontstond nadat de landvoogdes diende te verdwijnen van de Grote Markt, omdat de Dame-met-Klasse te 'zwaar' zou zijn voor de parkeergarage onder de 'Mèt'...: nou, het tekent onze relatie met onze meest geliefde tante.  Mechelaars zijn voor weinig warm te krijgen - maar aan 'ons Margriet' wordt niet geraakt!  En dat is voor mij vooral de leuke ondertoon in het volgende volkse liedje dat geschreven werd door Bert Verelst, en nu volop aangeleerd wordt in het nieuwe cursusjaar 'Mechels dialect'...

(foto's: Jan Smets)

De topic over de zaak "Histoire de femmes" deed een belletje rinkelen.Hoe zit het nu met onze taal? Wat spreken we u eigenlijk? Vlaams, Mechels, Nederlands,  verkavelingsvlaams, Diets, of een mengeling van dat allemaal met een Engels en Frans sausje? Het laat me niet onberoerd als je bedenkt wat er de laatste weken zoal geschreven werd over de taal die we in het noorden van België spreken.

In mijn vriendenkring maakte ik kennis met enkele uitdrukkingen die Mechels zouden zijn (uit omgeving Kruisveldstraat), jaren '40. Als er in een gesprek een straffe gebeurtenis zit aan te komen, kan je zeggen: "'t Is wreed, zei Buskens, en hij stak zijn vrouw door 't sleutelgat". Als dan die straffe stoot effectief ook volgt, kan je (overtreffend) zeggen: "'t Is wreed, zei Buskens, en hij bracht zijn vrouw naar de veiling en er kwam geen gebod op." Zijn dit Mechelse uitdrukkingen? Kloppen ze en/of zijn er andere varianten van?

Zijn Woordenboek van het Mechels Dialect...