cultuurcentrum

Mechelse wereldburger Carl Cleves is even terug 'thuis'...

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Het is heerlijk zomers op het terras van reiscafé ViaVia: dé geknipte plek voor een ontmoeting met Carl Cleves, wiens wieg dan wel in Mechelen stond, maar de hele wereld zijn thuis mag noemen.  Pas gisteren haalde onze nieuwste blogger - Erik Raspoet - een door hem uitgeschreven interview (dat nooit werd gepubliceerd) vanuit de la om het te posten op Mechelenblogt.  Het toeval wil dat ik deze ontmoeting reeds een tijdje geleden plande.  Bewust las ik het artikel van Eric slechts diagonaal - onbevangen wilde ik me laten verrassen door de verhalen van Carl; gulzig luisterend - nieuwsgierig...  Zijn levensverhaal kan heler boekdelen vullen.  Ze vertellen van een dromer, een idealist, een artistieke duizendpoot...  Na zijn studies trok Carl Van Hoogenbemt (want zo heet hij officieel) de Mechelse voordeur toe...  Niet omdat hij deze stad niet graag zag, maar wél omdat hij ademruimte nodig had om volop te kunnen gaan voor zijn droom.  Het burgerlijke levensritme van zijn ouders - vader was rechter - was hem te eng.  Carl moest uitbreken om te kunnen waarmaken wat hij wou.  Het ging niet om een onherstelbare breuk.  Gelukkig maar.  Soms moet men kunnen loslaten om te groeien...  Carl is 71 jaar nu.  Hij straalt rust uit, en hij oogt vriendelijk - zachte blik.  Hij is een gelukkig man.  Dat heeft niet weinig te maken met zijn Grieks-Australische echtgenote en muze, Parissa Bouas.  Ze zijn als communicerende vaten - al 25 jaar lang: ze vullen mekaar niet alleen aan als man en vrouw maar ook als muzikale partners.  Zaterdag staan ze samen op het podium in het Cultuurcentrum...  En volgende week donderdag keren ze terug naar thuishaven Australië na een tussenstop in Maleisië...

 

Bodo, peetvader van alternatieve Vismarkt-generatie schreeuwt Woord en Brand

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Het zonlicht - enkel getemperd door de gordijnen - valt uitbundig en ongegeneerd de woonkamer binnen.  Een meterslange boekenkast, kunst in elk hoekje - schilderijen van Beniti Cornelis en anderen aan de muren - en ook nog grafisch werk van hemzelf dat nog geen plaatsje kreeg... Barokmuziek vult de ruimte - en dan hij: in een hagelwitte schommelstoel, in tegenlicht.  Het herenhuis aan de Keldermansvest dat hij en zijn vrouw Rita nog maar een jaar, of nét iets langer betrekken, kijkt uit op Sint-Romboutstoren.  Maar nog meer manifest in 't oog  springend is het Museum Kazerne Dossin.   Het huis ademt erudiete vreedzaamheid uit.  Hij ook.  Rustig en beheerst praat hij - soms met een wat onderdrukte gniffel - soms citerend - af en toe grijpt hij naar één van de boeken die naast hem liggen. Vergis je niet: er is ook nog de ergernis - 'wat is een mens uiteindelijk zonder' ; zijn rechtvaardigheidsgevoel dat zich niet onderdrukken laat - zijn honger naar cultuur...  Is hij het wat men durft omschrijven als 'tedere anarchist'? 

Ik zit bij hem in de woonkamer.  Bij Bodo.  Bodo Van de Voorde - ooit kroegbaas van de Verloren Zoon en 't Klapgat, stichter van de Dijlefeesten, beeldend kunstenaar én woordkunstenaar - maar voor ales: peetvader van de alternatieve 'Vismarkt-generatie'.  Binnenkort - op 19 maart treedt hij voor de eerste keer op in het Cultuurcentrum - samen met zijn vriend, muzikant Chris Joris - met de voorstelling 'Woord en Brand' waarin hij de huidige maatschappij vlijmscherp op de korrel neemt.  Wellicht is het een laudatio - een afscheid...  Want het gaat niet zo goed met Bodo.  Hij praat er rustig en niet omfloerst over.  Anderhalf jaar hebben de dokters hem nog gegeven.  Zeven maanden zijn opgebruikt.  Bodo heeft er vrede mee, en vindt het alleen erg voor zijn vrouw Rita.  De tijd die hem nog gegund is wil hij nog meemaken wat hij kan - cultuur opsnuiven, lezen, met vrienden praten...

 

Elvis herleeft zaterdag in Mechelen

met categorie:  

   

(foto's: Jan Smets)

Nee, Elvis is niet dood.  Dat zal je zaterdag wel merken in Mechelen.  In het Cultuurcentrum zal 'The Legendary Johnny Trash Revue'  met een wervelend en gevarieerd programma het nieuwe seizoen openen.  Vandaag had ik hierover een babbel met Johnny Trash himself (of Koen Verbeeck...).  Of Johnny nu een rockster een singer-songwriter of comedian is?  wie zal het zeggen...  Feit is wel dat hij sinds hij vorig jaar finalist Cabaret Concours Vlaanderen werd, en bovendien halve finalist was in Humo's Rock Rally zichzelf 'BBV' ('Bijna Bekende Vlaming') mag noemen.  Dit is het etiket dat hij relativerend op zichzelf plakt.  Leuvenaar Koen bracht zijn goeie vriend Steve Ceulemans mee.  Steve is een rasechte Maneblusser, en kreeg de unieke kans om als gitarist mee op het podium te staan.  En dit is natuurlijk erg tof voor Steve, die al sinds eeuwen 'bezig is' met muziek, maar nooit de ambitie had om er 'serieus' iets mee te doen...

 

cultuurstress? of...

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Ik had heus met ze te doen gisteren.  Graag zou ik niet in de schoenen gestaan hebben van de medewerkers van het cultuurcentrum.  Hoe ze zélf ook hun best deden: tweemaal na mekaar een een in de soep draaiend reservatiemoment: dat is hélemaal niet leuk.  Niet voor de klant, en niet voor diegenen die hier met rode kaken het moeten zien op te lossen.  Of zij nu zélf verantwoordelijk waren voor de falende techniek, of niet: zij zijn toch maar de kop van Jut....

Cultuurseizoen 2012-2013 belooft te swingen!

met categorie:  

  (foto's Jan Smets)

Op het moment dat populair konijn Nijntje aanstalten maakt om haar koffers te pakken na een leuk oponthoud in Mechelen, stelt het Cultuurcentrum in de personen van cultuurschepen Frank Nobels en directeur Koen Leemans het nieuwe seizoensaanbod 2011-2012 voor aan de pers.  Graag wil ik met bloggend Mechelen eens door dit aanbod fietsen...

WAK 2012 focust op jazz, electro, theater en kortfilm: inschrijven tot 27 februari

Zaterdag 28 april start een nieuwe Week van de AmateursKunsten (WAK). Onder de vlag “Beats and Brushes” legt WAK vanaf 2012 de focus op korte theatermomenten, kortfilm, jazz en elektronische muziek. Maar ook koren, fanfares, beeldende kunst en klassieke kunst. Vanaf 2012 want het WAK-concept werd herzien en het evenement loopt nu over drie jaar. Ook nu belooft het een “gebald feest” te worden.

Mechelen Rockt & De foto van het ongelooflijke toeval.

Gisterenavond als afsluiter van Contour bezochten wij in het cultuurcentrum de tentoonstelling 'Mechelen Rockt'.

Bal der zoeners - 12 februari 2011

Met enige vertraging...

ZATERDAG, 12 FEBRUARI 2011

Met het Bal der Zoeners bracht De Academie en het Cultuurcentrum een stomende Full House met een prikkelde expositie, zoetgevooisde teksten, meeslepende muziek en uiteraard een schitterend bal.

Boeiend nieuw Cultureel Seizoen in aantocht. Nijntje approved!



Terwijl het nieuws over de Mechelse Zomerprogrammatie  van vzw Mechelse Feesten nog stevig nasmeulde, werd vanmiddag, woensdag 18 mei, ook de programmatie van Cultuurcentrum Mechelen voor seizoen 2011-2012 bekend gemaakt. Blikvangers zijn de festiviteiten rond veertig jaar Circus Ronaldobravo!, Contour 2011 ‘Sound & Vision’, een eerste ‘Full House voor kinderen’, een Dick Bruna-expo en optredens van Eva de Roovere, K’s Choice, Johan Verminnen, Elliott Murphy, Lee Ronaldo, Viktor Lazlo en Yevgueni om er enkelen te noemen…

The Lloyd Cole Small Ensemble: mooie liedjestrein op halve snelheid

Alweer een dikke twee jaar geleden had Cultuurcentrum Mechelen Lloyd Cole te gast voor een akoestisch en ingetogen optreden. Cole kwam moederziel alleen en ik schreef toen dat er weinig vaart in de set zat en dat het iets té ingetogen was. Kippenvel- en wauwmomenten bleven toen uit. Afgelopen zondag, 20 maart, was Lloyd terug. Nu werd hij bijgestaan door zijn Small Ensemble en Cole had een nieuw, uitstekend album voor te stellen: ‘Broken Record(2010). De wauwmomenten waren er nu wél,  Maar ook nu, de goede uitvoeringen en het sterke songmateriaal ten spijt, miste de show vaart.

De mooie liedjestrein kwam traag op gang,  stond iets te vaak stil en kwam zo nooit écht op snelheid. Gelukkig maakten de songs zélf, véél goed...

Koninklijke Lucasgilde en Danny Breckpot exposeren

   

(foto's: Jan Smets)

Het nieuwe cultuurseizoen is gestart met een dubbeltentoonstelling om 'U' tegen te zeggen!  Gisterenavond was er de vernissage in het Cultuurcentrum aan de Minderbroedersgang van de jaarlijkse tentoonstelling van de Koninklijke Lucasgilde, én van Danny Breckpot die trouwens ook secretaris is van de gilde, en de drijvende kracht achter deze expo (op de foto rechts, samen met schepen Frank Nobels)

Al wie wat naam en faam heeft in de Mechelse artistieke wereld was aanwezig. En...  Mechelenblogt was er bij!

Sfeervolle indie en vuile rock ’n roll: Superlijm, Too Tangled & The Van Jets

Too Tangled - foto (c) Bart Schelkens

Vrijdag 21 mei tekende Cultuurcentrum Mechelen voor een avondje sfeervolle indie en smerige rock ’n roll. Wie erbij was, weet dat ik niet overdrijf. De daders? Superlijm, Too Tangled en The Van Jets. Het bleek een avond met voor elk wat wils. Het gros van het publiek was gekomen om de Oostendse variant van The Kooks, The Datsuns en The Police in één te beleven; The Van Jets, die inderdaad een stevige show neerzetten, maar wat mij betreft zorgde het sympathieke duo Too Tangled voor het absolute hoogtepunt met hun sexy dirty opzwepende indie-garagerock...

Zevende Week van de AmateurKunsten

WAK - (c) Cultuurcentrum Mechelen

Zaterdag 24 april gaat de week van de Amateurkunsten (WAK) weer van start. Tot en met vrijdag 30 april toont artistiek Mechelen zich. En dàt zullen we geweten hebben!

Voor het zevende jaar sleutelden we aan een fris concept en ook dit jaar belooft de WAK een spetterend feest te worden”, zo belooft Cultuurcentrum Mechelen; “Alleen de zon en het publiek kunnen nog een handje toesteken...”.

Krachtig Kowzi en Vleugellam Venus?

Venus In Flames - foto (c) Bart Schelkens

Vrijdag 5 maart
trok ik naar het Cultuurcentrum om kennis te maken met Venus in Flames, geprikkeld en geïntrigeerd door de vele lofbetuigingen... En ik heb géén spijt van mijn bezoek aan het cultuurcentrum, maar dat heeft eigenlijk niets te maken met het - wat mij betreft - allesbehalve vlammende Venus in Flames, het was de filmische jazzy indierock van support act Kowzi die me een Aha-erlebnis én fijne start van het weekend bezorgde.

Inhoud syndiceren