Boek

boeiend boekwerk over haast vergeten Mechelse economie!

met categorie:  

 

(foto François van der Jeught: Jan Smets)

Er zijn amper nog sporen van te vinden en er is in het verleden eerder fragmentair wat over opgetekend. Nochtans was de scheepsbouw in onze stad ooit een erg belangrijke economische tak.  Misschien sta je er van versteld.  Dat was ik ook.  Ik kende wel wat grote lijnen van dit boeiende verhaal, maar het hele plaatje was tot hiertoe vaag voor mij.  Als ik dan hoor van François van der Jeught dat in de 15de eeuw de Mechelse scheepsproductie door haar sterke concurrentiekracht de Antwerpse scheepsbouw overvleugelde en zélfs benadeelde, verbaast me dat en groeit mijn nieuwsgierigheid!   Binnenkort verschijnt er een wel erg boeiend naslagwerk waarin nader ingegaan wordt op de scheepsbouw in onze stad in de 17de en 18de eeuw.  Ik kijk er naar uit.  Niet alleen de geschiedenisfreak zal er een hele kluif aan hebben, maar ook de modale Maneblusser die meer wil weten over dit aspect van onze stad zal er zijn gading in vinden.  Mijn exemplaar heb ik alvast gereserveerd! 

'De Mechelse scheepsbouwers en hun scheepsverkopingen in Mechelen in de zeventiende en achttiende eeuw' is van de hand van François van der Jeught in samenwerking met Marvin Olbrechts en Jan Peeters, voorzitter van Ravensteyn vzw.  Het boek is voorzien voor half november.  Met François heb ik een gesprek over deze intrigerende episode van onze stad...

 

'Kroonjuwelen' - Luc van Balberghe, coroniqueur van een crisis

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Zo'n vijftig stukjes schreef hij in de maanden april, mei en juni bij mekaar.  Ze verschenen allemaal als column op Facebook.  Kroonuweeltjes.  Zoals hij zelf aangeeft: soms van de pot gerukt, absurd, en hilarisch, soms diepzinnig en dan weer nostalgisch, maatschappij-kritisch, schoolmeesterachtig of louter informatief.  Af en toe waren ze zelfs erg persoonlijk.  Nooit was het de bedoeling om ze te bundelen, maar aangezien de formule aansloeg en heel wat lezers ze best waardeerden en er naar uitkeken, groeide het idee om er uiteindelijk toch wat méér mee te doen.  Eerst was er nog wat twijfel: zo'n bundeling cursiefjes: was dit niet zo 'jaren '70-achtig??  Toch ging hij overstag.  En dit is dan het resultaat: een leuk boekje - een selectie van een veertigtal schrijfsels voor elk wat wils...

Ik had vanochtend een fijne babbel met auteur Luc Van Balberghe, geboren Maneblusser wonend in Bonheiden, voormalig journalist , schrijver van een aantal romans, én toneelauteur.  De sinds enkele maanden op tram 7 rijdende Luc heeft in zijn leven al heel wat bij mekaar gepend.  Wat dit boek bijzonder maakt is het feit dat dit een kroniek is van een crisisperiode; geheugensteuntjes voor later - over een tijd die we hopelijk spoedig achter ons kunnen laten.  'Kroonjuwelen' wil een aandenken én naslagwerkje zijn voor de (heel) jonge mensen die persoonlijk getuige waren van een uniek gebeuren, waarvan ze zich later de details, de juiste omstandigheden en de impact niet meer voor de geest kunnen halen.  Voor hen is het bedoeld, maar ook voor ons om later deze bijzondere periode nog eens in de herinnering te brengen...

 

Gebundelde herinneringen van 85-jarige Marcel Kocken

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Deze dagen ben ik heel voorzichtig, en ik kom bijna niet buiten.  Maar alles gaat goed met mij.  De benen willen wel minder mee, maar dan vraagt mijn dokter: hoe oud ben je?  En dan weet ik genoeg...

Hij kan er mee lachen.  Die mobiliteit mag dan ietsje minder zijn: de rest gaat nog allemaal prima!  Méér dan prima.  Marcel Kocken die volgende week - op 23 november - 85 kaarsjes mag uitblazen, heeft een fenomenaal geheugen.  Ongetwijfeld is hij één van de meest gedocumenteerde en belezen Maneblussers van zijn generatie.  Met recht en reden mag hij een Levende Legende worden genoemd - het Levende Archief van deze stad.  Marcel heeft een onnoemelijke bijdrage geleverd aan de stad die hij liefheeft.  Als ongekroonde cultuurpaus heeft hij Mechelen op de kaart gezet en ons allen deze stad nog liever leren zien.  Vele petjes heeft hij gedragen.  Met ontelbare dingen heeft hij zich bezig gehouden.  De boeken en bijdragen die hij schreef zijn talrijk.  Maar nu komt wel hét ultieme boek uit: een vuistdik, prachtig boek met de bundeling van de boeiendste persoonlijke herinneringen en historische feiten.  Dit mag gewoonweg niet ontbreken op de boekenplank van elke rechtgeaarde Mechelaar!   'Mechelen gebundeld' is misschien wel het mooiste verjaardagsgeschenk voor deze man die ik enorm respecteer...  Uitgeverij ElenA brengt dit boek op de markt.  Vanaf morgen ligt het in de boekhandel.  Rep je!

 

Tussen hoop en herinnering

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

'Tussen hoop en herinnering'... een boekje om te koesteren.  Woorden en gedachtenflarden - poëtische fijnproeverij.  Te lezen onder de schemerlamp onder de knusse plaid nu de avonden langer worden en we thuis onze gezelligheid herontdekken.  Of leg het op het nachtkastje - nog eentje voor het slapengaan...

Het is een boekje dat met liefde en met heel veel zorg werd samengesteld.  Prachtig van inhoud en kunstzinnig van opmaak.  Letters en woorden in kalligrafie.  Els Van Camp heeft er lang en intens aan gewerkt.  Dat voel je.  Dat zie je. 

Els is mijn buurvrouw - een creatieve, toffe madam.  Veelzijdig ook.  Maar vooral heel bescheiden, ondanks het feit dat ze heel talentrijk is.  Ze is de dochter van de ooit erg bekende jeugdschrijver Gaston Van Camp, wiens boeken ik in een 'vorig leven' verslond.  Els wil zich niet meten met haar vader.  Ze voelt zich maar een kleuter tegenover hem als het gaat over schrijftalent.  Ik wil haar niet tegenspreken, maar weet dat ze zich beslist te laag inschat.  Het mooie boekje biedt ze nu te koop aan.  En de opbrengst houdt ze helemaal niet voor zichzelf.  Geëngageerde Els heeft 'tussen hoop en herinnering' gemaakt ten voordele van Aukas vzw.  Deze kleine vzw die op poten werd gezet door vrienden van haar zet zich in voor Cambodjaanse schoolkinderen die ze aan een studiebeurs willen helpen.  En nét dat feit maakt het boekje nog dubbel zo mooi! 

 

Piet Verhoeve toont fotografisch hoe Mechelen veranderde

met categorie:  

(foto's: J. Smets)

Voor Piet, de door onze stad 'geadopteerde' Nederlander begon het allemaal héél toevallig.  Nog maar sinds 2013 mag hij zich Maneblusser worden.  En toch is de verknochtheid aan Mechelen bijzonder groot.  Héél groot!  Piet Verhoeve vond zijn geliefde in de Dijlestad, maar werd bovendien nog stapelverliefd op de stad waar ze woonde.  Nu woont hij hier maar al te graag.  Samen met de vrouw die zijn hart stal.  Vlak in het historische centrum, in de Zakstraat. 

"Mijn vrouw is afkomstig van Bornem.  Ze gaf les aan de STIM.  Sinds 1974 woont ze in Mechelen.  In het Klein-Begijnhof.  Nu zegt ze me dat ik zelfs meer straten ken in Mechelen dan zij..."

Piet (°1950) is van Nederlands Limburg, maar in 1994 verhuisde hij naar België - amper acht kilometer over de grens, naar  Dilsen-Stokkem.  Fotograferen is altijd zijn ding geweest, maar lang bleef hij die hobby eerder sporadisch te beoefenen.  Na het overlijden van zijn echtgenote in 2011 gooide hij het roer om...  En zo begon een nieuwe episode...

 

Shamisa Debroey illustreert knotsgek jeugdboek

met categorie:  

 

  (foto's: Jan Smets)

De Mechelse kunstenares Shamisa Debroey hoeven we wellicht niet meer voor te stellen.  Deze talentrijke illustratrice gooide enkele jaren geleden hoge ogen met haar debuutstrip: de graphic novel 'Verdwaald'.  Het album werd méér dan enthousiast onthaald en kreeg lovende kritieken.  Shamlsa maakte er naam mee en het werd de start van een boeiend traject.  In onze stad mocht ze tal van projecten uitvoeren en in het Mosselschelpstraatje (zijstraat Adegemstraat) mocht ze zich uitleven in een muurgroot kunstwerk: 'een mijl onder zee'. En herinner je je dat ze ook een collectorsfles van Het Anker vorm gaf?  Vandaag werd het gloednieuwe jeugdboek 'De toevallige tijdreis van Carlo Ganz' van Leen Vandereyken voorgesteld in boekhandel Salvator in de Befferstraat (waar Shamisa nog de mooie stoffen zakjes voor ontwierp).  Het is Shamisa die het boek op weergaloze manier illustreerde.  De cover oogt knap en maakt je benieuwd naar het verhaal van Carlo...  Beide dames signeerden hun boek en tussendoor mocht Shamisa nog het uitstalraam van de boekenwinkel 'bekladden' met een fantasierijke tekening van de held-van-het-boek...

 

Doven & Blinden

met categorie:  
Radio 1, wie kent het niet ?  Vroeger een wat saaie versie van radio want geen Radio 2, Studio Brussel of MNM.  Maar Studio Brussel ligt tegenwoordig op apegapen want de sterren van toen maken tegenwoordig het mooie weer bij Radio 1 (tot onlangs met o.a. Jan Hautekiet) en ook MNM heeft een pak pluimen verloren nu Leen Demaré naar Radio Nostalgie is.
 
Naast Interne Keuken op zaterdag met Sven Speybrouck en Koen Fillet (Vier verschillende onderwerpen op 2 uur - nu effe op zomervakantie) is er ook Weet ik veel met Kobe Ilsen.  "Weet ik veel" is eveneens een kennis-praat-programma van een uur elke middag over een onderwerp waar eigenlijk iedereen wel wat over wilt weten : van Jezus over Ouder worden, Beren, Wolven en (vandaag) de Holocaust.  En blijkbaar heeft het concept potentie want men wil ermee naar de TV.
 
Donderdag laatstleden had Kobe Ilsen het over doven.  Niet het doven van kaarsen of zo maar over dove mensen.  En in deze corona-tijden duiken overal de doventolken op om de richtlijnen van virologen en politici te vertalen.  Met als bekendste lid de Nederlandse Irma Sluis met het gebaar voor hamsteren en “als het wat teveel wordt met velen in één huis / corona-bubbel” (wurg-beweging).  Ze werd uitgeroepen tot heldin van Nederland en iemand wilde zelfs een zeesluis naar haar vernoemen, doch meer als een (oranje) lintje zat er niet in.
 
De specialist terzake bij Kobe Ilsen vertelde, tot mijn verbazing, dat in het verleden dove mensen werden ondergebracht of beschouwd als dorpsidioten omwille van hun handicap.  De uitzending ging dan verder over de Buis van Eustachius, over tinnitus en de nieuwe gadgets die tegenwoordig worden aangeboden.

Moordmachine keert weer naar Mechelen...

met categorie:  

 

Mechelen heeft de laatste jaren een stevige reputatie opgebouwd als inspirerende biotoop voor misdaadauteurs.  Het hoeft dus niet altijd en alleen maar te gaan over Brugge en Aspe. Onze stad biedt ook een bloedstollend decor waartegen thrillerschrijvers al hun fantasie kunnen botvieren.  Natuurlijk denk je misschien in de eerste plaats aan de betreurde Luc Deflo, die jarenlang in Brussel woonde, maar afkomstig was van de Mechelse Hanswijkenhoek. En daarnaast heb je Sterre Carron, wonend in Sint-Katelijne-Waver.  Haar populaire misdaadromans spelen zich eveneens af in en rond onze stad.  Een auteur die dit trio heel zeker met brio mag vervoegen is Raymond Rombout.  En zeg nu zelf: met een achternaam als deze moet je zeker scoren bij ons - Maneblussers.  Dat doet hij uiteraard niet slechts met zijn naam.  Zijn boeken horen zeker op de plank bij elke liefhebber van het genre.  En dat zijn er niet weinig!  Zopas rolde zijn vierde thriller van de drukpers: weerom een misdaadroman waarin actieheld  Arturo Dias een hoofdrol speelt.  'De zalige moordenaar' neemt je mee naar onze stad voor een wervelend en erg spannend verhaal.  De cover is alvast veelbelovend.  Onze stad lijkt stilaan te verdrinken onder het druipende bloed... Nou, nou...

 

Transport XX. Bestemming Auschwitz

Niet zo erg lang geleden had ik een erg fijn gesprek met hem.  Hij was toen ook aanwezig op de boekvoorstelling van Pieter Serrien in Salvator in de Befferstraat.  Pieter vertelde toen over het aangrijpende verhaal van Eva Fastag, de 'typiste van Dossin'., dat hij kon optekenen na een ontmoeting met deze meer dan honderd jaar oude dame in Israël waar ze nu woont.

Mark De Geest zei me toen dat hij ook in blije verwachting was van een boek van zijn hand dat dra verschijnen zou.  Het maakte me benieuwd.  De historische roman die hij schreef zou eind maart aan de pers worden voorgesteld in Museum Kazerne Dossin.  Zélf zou ik niet aanwezig kunnen zijn wegens een weekendje weg, maar we maakten de afspraak om enkele dagen voordien mekaar te ontmoeten voor een interview...

Zo hadden we afgesproken.  Maar het coronavirus dat ons nu al een tijdje aan huis gekluisterd houdt in deze haast surrealistische tijden stak er een stokje voor.  Dat weekendje viel weg voor mij.  Niet leuk natuurlijk; maar er zijn erger dingen. Jammer voor Mark werd ook de boekvoorstelling geannuleerd.  Het interview is er wél gekomen.  Niet in levende lijve troffen we mekaar, maar via whatsapp.  Je moet nu eenmaal creatief zijn in deze periode. 

Mark is niet zomaar de eerste de beste.  Als filmregisseur verdiende hij al méér dan zijn sporen.  Zo was hij bij VRT betrokken bij tal van overbekende producties.  Geboeid als Mark is door geschiedenis werd hij geïntrigeerd door het onwaarschijnlijke verhaal van een unieke overval op een Jodentransporttrein die van de Dossinkazerne op weg was naar Auschwitz.  Hij hoopte hierover een film te kunnen maken.  Dit idee is niet van de tafel geschoven...Wie weet komt deze er ooit nog.  Maar het ongemeen spannende waargebeurde verhaal resulteerde wel in een historische roman die door een lofsprekende Christophe Busch, de voormalige directeur van Kazerne Dossin, als meeslepend en inpirerend wordt betiteld.  Acteur Wim Opbrouck noemt de roman indringend, en de Mechelse journalist en auteur Johan Op de Beeck die nog niet zo lang geleden hoge ogen gooide met een andere historische roman ('Het complot van Laken') is enthousiast over het boek.  Het getuigt volgens hem van persoonlijke moed, burgerzin en naastenliefde...  En dat is het ook.  In Amerika zou deze story héél zeker al lang op het witte doek verschenen zijn... Zoveel is zeker.  Maar ikzelf weet nu al dat dit boek positief zal onthaald worden door tal van lezers.  Dé tip in deze coronatijden nu we misschien meer dan ooit naar leesvoer zullen grijpen?

 

Mooiste Mechelse muzikale momenten verzameld in Belpop-boek

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Alle melomanen en bij uitbreiding alle Mechelomanen dienen zich nu schrap te zetten!  Immers: morgenavond wordt een uiterst boeiend boek voorgesteld in ons Cultuurcentrum.  En ik weet nu al dat dit vlot over de toonbank zal gaan.  Journalist Jan Delvaux en dj Bobby Ewing (Jimmy Dewit), bekend van Belpop Bonanza zijn met dit werk waarbij gefocust wordt op de muzikale geschiedenis van Mechelen toe aan hun tweede boek.  Eerder rolde al een uitgave over Genk van de drukpers.  Niet minder dan 30 muzikale momenten van onze stad worden hier in de schijnwerpers gezet.  Onder de nieuwsgierig makende titel 'Van Louis Neefs tot Ikraaan' wordt hier een breed en gevarieerd beeld geschetst van een boeiende periode bij de gratie van de notenbalk.  Ik had de kans om het boek al eens vluchtig door te nemen.  Mooi werk!  Verzorgd uitgegeven.  En dit alles voor de luttele prijs van 20 Euro.  Een hebbeding voor elke Maneblusser.

Dit bevestigt me met nadruk ook Sjarel Van den Bergh - zelf één van de 30 geïnterviewde muzikale helden, die met Bizjoe ooit hoge ogen gooide, al blijft hij daar vrij nuchter bij.  Toch behoort dit tot het muzikale collectieve geheugen van de Mechelaar.  Met wie kon ik nu beter praten over dit boek dan met 'de Sjarel' zelf.  Het werd een leuk en geanimeerd gesprek, doorspekt met tal van anecdotes en herinneringen.  Hiermee zou hij best ook een boek kunnen vullen!

Ik moet zeggen: dit is een zeer volledig boek.  Heel divers.  Natuurlijk kan men niet voorbij een Louis Neefs en Jo Leemans - de Doris Day van de Lage Landen...  Deze was trouwens mijn vaders 'vlam'.  Hij was een pure fan van haar.  Net als hij woonde ze toen nog in Willebroek waar ze soms optrad in café Den Arend waar mijn vader vergaderde met de voetbal.  Maar voor mij persoonlijk blijft Bodo (vande Voorde) de grootste held.  Ooit werd ik door hem ingelijfd bij de Kadullen...

En hiermee is de toon gezet...

 

Elfhonderdjarig jubelfeest...

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Ik kon het onlangs op de kop tikken: een klein beduimeld boekje, perfect weg te stoppen in de binnenzak.  Pure nostalgie.  Het lijkt weinig bijzonder.  En al wéét ik ook wel dat dit werkje uit 1875 eerder boeiend is voor folkloristen, geschiedenisliefhebbers en Mechelen-fanaten: ik ben er erg blij mee, en het vult mijn verzameling van oude boeken en boekjes over deze stad mooi aan.  Toch wil ik het graag met jullie even doorbladeren.  Met 'het Elfhonderdjarig Jubelfeest van den Heiligen Rumoldus' duiken we 145 jaar terug in de tijd...

 

Kardinaal verzet

(foto's: Jan Smets)

De uitgave van dit boek had ik om één of andere reden 'gemist'.  Het dateert immers al uit 2014.  Onlangs vond ik het terug in de koopjeshoek van boekhandel Salvator, en als ik me niet vergis telde ik er slechts 7,5 euro voor neer.  Als je de titel intikt op 'tinternet' merk je dat boek nog steeds verkrijgbaar is aan heel verschillende prijzen.  Maar goed...

Dit werk van auteur Jan De Volder, doctor in hedendaagse geschiedenis en licenciaat Romaanse taal-en letterkunde is ongemeen boeiend en beschrijft een belangrijke episode in de Belgische geschiedenis.  We krijgen hier een knap geborstelde schets van ons land ten tijde van de Groote Oorlog.  En in dit scharniertijdperk speelt de eigenzinnige kardinaal Désiré-Joseph Mercier een hoofdrol.  De illustere bewoner van de Mechelse Wollemarkt is altijd een man van controverse geweest.  De meningen over deze kerkvorst zijn dan ook sterk verdeeld.  Flaminganten lusten hem rauw, en ook minder 'hevige' Vlamingen hadden en hebben het wat moeilijk met zijn houding tegenover de Nederlandse taal.  Anderzijds wordt de man nog steeds geroemd om zijn belangrijke rol in de 'Mechelse Gesprekken' - oecumenische stappen tot toenadering tussen Anglicanen en Katholieken.  Maar vooral werd hij wereldwijd een held door zijn uitgesproken rol die hij vertolkte in de Eerste Wereldoorlog.  Bezetter Duitsland kreeg de kriebels van de lastige kardinaal, maar na de wapenstilstand leidde de triomftocht zelfs tot de VS.  De man is stilaan in de vergetelheid geraakt.  In Mechelen hebben we nog een plein naar hem genoemd, en in 2010 was hij nog even hot-news toen men in pure Dan Brownstijl in het kader van 'Operatie Kelk' zijn graftombe in Sint-Romboutskathedraal wou openwrikken .  Maar in de lijst van grootste Belgen komt hij niet meer voor.

De Volder maakt van de man geen held, maar veroordeelt hem ook niet.  Objectief en kritisch portetteert hij de kardinaal tegen het decor van zijn tijd toen de Kerk nog alomtegenwoordig was in het dagdagelijkse leven.  Schrijver zet de patriottische, soms ijdele en radicale Mercier neer als man van vlees en bloed.  Dit boek is een sterke aanrader voor wie wat meer wil weten over de rol van de man in een stormachtige periode...

 

Eva Fastag, de dappere typiste van Dossin

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Aanvankelijk wou ze niet op mijn vraag om haar wedervaren te vertellen ingaan.  Ze zag het niet zitten, zei ze. "Mijn verhaal is niet waardevol genoeg...".  Uiteindelijk ging ze overstag omdat ze vond dat ook de jongere generatie moest weten wat er toen gebeurde.  Ik ging haar opzoeken in de kibboets in Israël waar ze sinds een tiental jaar woont.  Het waren drie heftige, intense dagen. We hebben tranen geweend en tranen gelachen.  Ze is een heel bijzondere vrouw.  Ik was overweldigd door de energie en de levenslust van deze 102-jarige...

Dit vertelt Pieter Serrien, de auteur van het boek 'De laatste getuige', over Eva Fastag - zoals hij ze noemt: de dappere typiste van Dossin... Hij doet dat in boekhandel Salvator in de Befferstraat.  En hij doet dat met verve - honderduit vertellend.  De historicus die hij is, is dé geschiedenisleraar waarvoor je maar wat graag terug in de schoolbanken zou gaan zitten.  Met dit boek is Pieter (°1985 - Kontich) niet aan zijn proefstuk toe.  Hij schreef al meerdere boeken waarin persoonlijke getuigenissen van soldaten en burgers in beide wereldoorlog staan opgetekend.  Ik las het boek deze week uit.  En ik moet eerlijk bekennen: het laat je niet meer los.  Het verhaal van de moedige Eva blijft kleven aan je ribben.  Dit is een boek dat je moet lezen, én doorgeven aan je kinderen, kleinkinderen...  Nooit mag dit alles vergeten worden.  Zéker niet in tijden waarin meer dan ooit zwaar gepolariseerd wordt en mensen en bevolkingsgroepen worden gestigmatiseerd...

 

Het Predikheren: en nu het boek!

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Officieel is de verschijningsdatum 11 december, maar alvast één Mechelse boekhandel heeft dit nieuwe boek al enkele dagen in huis.  Ik veronderstel dat het binnenkort ook in de bibliotheekkast van flink wat Maneblussers zal te vinden zijn.  Ik heb mijn exemplaar al in handen.  En ik ben er van overtuigd dat heel wat Mechelaars met dit mooi uitgegeven naslagwerk over het Predikherenklooster dat van ruïne tot stadsbibliotheek werd getransformeerd, blij zullen zijn.  Het is een lijvig en rijkelijk geïllustreerd werk geworden - niet minder dan 392 pagina's tellend... 

 

De spionnenactiviteiten van een Mechelse kapper

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Zopas de laatste regels gelezen van deze meesterlijke historische thriller 608 bladzijden lang wist deze turf me te boeien.  'Het complot van Laken' is dan ook een meesterlijke vertelling dat heel meeslepend de avonturen uit de doeken doet van een Mechelse kapper die spion was tijdens de Tweede Wereldoorlog.  Jef Van Hoof - zo is de naam van de man - heeft écht bestaan, net zoals het gros van de figuren die hier de revue passeren.  Natuurlijk is een historische roman géén historische studie.  Dat weet de auteur - Mechelaar Johan Op de Beeck (°1957) - ook wel.  Maar de gebeurtenissen die hij beschrijft in het boek zijn wel geschiedkundig correct.  Alleen heeft de schrijver een aantal feiten lichtelijk aangepast wat datering betreft.  En dit alleen om de vaart in het verhaal te houden.  Ook zijn sommige passages wat gedramatiseerd en zijn er enkele verhaallijnen verzonnen.  Toch wordt de historische waarheid nooit geweld aangedaan.  Om alles zonder fout weer te geven is Op de Beeck niet over één nacht ijs gegaan.  Talloze boeken, artikels en werken heeft hij hiervoor uitgevlooid.  De lijst van dit alles is achteraan opgenomen in het boek.  Hiermee bewijst Johan Op de Beeck weerom dat hij een perfectionist is.  Ik wist dit al langer.  De vroegere ankerman van het VRT-journaal die een flink deel van zijn carrière doorbracht binnen de media en de journalistiek en vandaag zelfstandig communicatie-adviseur is, kon me eerder al bekoren met zijn boeken over Napoleon of de Belgische Revolutie.  Uitermate geboeid door geschiedenis is Johan bovendien een rasverteller.  Binnenkort begin ik aan 'zijn' 'Zonnekoning' - ook al zo'n pil van een boek...

Maar laat ik het over 'het Beleg van Laken' hebben...  Schaf dit boek zéker aan als je interesse hebt in de tweede wereldoorlog en fan bent van wervelende spionageverhalen.  Het verhaal leest als een trein.  De hoofdstukken zijn relatief kort en hapklaar, en dat bepaalt voor een groot deel het ritme van het boek.  Laat je meeslepen met de spannende en onwaarschijnlijke avonturen van Jef Van Hooff die ooit woonde aan de Schuttersvest 15.  Johan Op de Beeck heeft hem zelf nog gekend.  Hij was immers de kapper van zijn vorig jaar overleden moeder...

 

Inhoud syndiceren