(foto's: Jan Smets)

Vandaag waren Rudi Van Poele en ikzelf weer eens op stap met Leen Denijn, de kleindochter van de man die Mechelen tot wereldhoofdstad van de beiaardkunst maakte...   

(foto: Patrick Hattori)

Gisterenavond had ik Sven Van Haezendonck van Gazet van Mechelen aan de lijn.  En in het gesprek vertelde hij me ook nog dat hij die dag een bezoek had gebracht aan Warre Coremans, in het ziekenhuis.  En, dit had hem toch wel aangegrepen, want het gaat écht niet goed met deze verdienstelijke Mechelaar...

(foto: Filip Meutermans)

Op deze stille zondagmorgen, als het veelbelovende zonlicht zich door de gordijnen filtert, veneem ik het overlijden van Frans Croes...  Nog héél vers nieuws...

Frans is deze nacht  vertrokken voor zijn laatste reis, vanuit het Zennegat, zijn eindstation, waar hij vele jaren gelukkig is geweest ...

foto's: Jan Smets)

Ze zaten reeds op mij te wachten - drie charmante dames - in de Varenbosstraat, in het huis van Ann, de jongste van het trio.  Ann, vriendelijk als steeds - de perfecte gastvrouw, en in de zetel goedlachs en nét terug van een uitje in de Margriet in den Bruul: Wiske en moeder Jeanne... Dit zou een toffe en gezellige babbel worden.  Dat voelde ik al bij 't binnenkomen.  Samen met 'de vrouwen' van de Mechelse voetbalmythe, Torke Lemberechts, op de canapé.

Jazzmuzikant Frank Vaganée, geboren en getogen Mechelaar, is twee jaar lang de nieuwe stadsartiest. Het Mechelse gemeentebestuur besliste dinsdag 25 januari over zijn aanstelling. Vaganée volgt auteur en radiomaker Pat Donnez op. De officiële ‘overdracht’ vindt plaats op 1 april, en da’s geen grap. Ook de nieuwe stadsartiest zal aandacht besteden aan zijn verbondenheid met zijn geboortestad. Valse noten verwachten we allerminst...

                                                         (foto: Jan Smets)

'Iene van Katlaane' die tot Verdienstelijke Mechelaar wordt uitgeroepen?  tièns?

En toch: Jo Swinnen is Maneblusser tot in de diepste vezels van zijn lijf.  En daarom kende het Verbond der Mechelse Geburenkringen deze mooie eretitel toe aan deze bekende en populaire muzikant...

Hier vindt u alle deeltjes van deze miniserie
            
   

              (foto's: Jan Smets)

Het duister valt, en het voordien nog zo drukke koffiehuis 'De vier emmers' begint leeg te lopen...  Zélfs Jo krijgt het in de gaten: 'Ik vermoed dat ze willen sluiten...'. 

'Ik denk dat ik weer meer wit zal dragen', zegt ze plots...

Hier vindt u alle deeltjes van deze miniserie

We zitten ondertussen al een tijdje in de gezellige taverne “De Vier Emmers”, en bestellen nog een drankje. Cava voor Jo, dat mag wel. Jo is nog lang niet uitverteld. Af en toe onderbreekt de technologie haar en heeft ze iemand aan de lijn: "ik word nu geïnterviewd dus moet het kort maken",  maar ze pikt dan meteen weer de draad op en gaat onverstoord verder ...

uit de oude doos: januari, 19 jaar geleden

Tussen de krantenknipsels van januari vond ik verschillende overlijdensberichten van bekende Mechelaars, waarvan ik er één heb weerhouden. Het gaat om een artikeltje dat Leo De Nijn op 3 januari 1992 schreef voor Het Laatste Nieuws:

Hier vindt u alle deeltjes van deze miniserie

“Jef Denyn was een kozijn van mijn grootvader” reageert een enthousiaste Jo Leemans, wanneer we haar vertellen wat de bedoeling van dit interview is én dat Leen Denyn haar voorging in dit concept. Toch wel toeval. “Mechelen is een dorp “ vult Jo aan, wij beamen.

En voordat we ook maar een aanzet tot eerste vraag kunnen stellen, begint Jo te vertellen...                                                        

Hier vindt u alle deeltjes van deze miniserie

(foto's: Jan Smets)

Vier uur hebben we aan haar lippen gehangen: Markec en ik - als reporters van Mechelenblogt.  Vier uur lang hebben we geboeid geluisterd naar een Mechels Monument..., een Vlaamse Legende:  de Doris Day van de Lage Landen: Jo Leemans...

(foto: Peter de Weijer)   

Zoals zovelen herinner ik het me haarscherp.  Die Kerstdag, toen we allen aan de feesttafel zaten, liep het nieuws binnen dat zanger Louis Neefs een dodelijk verkeersongeval had gehad op de ring in Lier.  Het werd plots héél stil in de huiskamer.

Hier vindt u alle deeltjes van deze miniserie

(foto's: Jan Smets)

Hier vindt u alle deeltjes van deze miniserie

(foto's: Jan Smets)

Ze had pretlichtjes in haar ogen, dit meisje van eenentachtig lentes jong...  Nét zoals haar grootvader, die monkelend en haast guitig vanachter zijn brilleglazen de wereld bekeek...  Hij de kwajongen geboren in dat Mechelen van 1862, op de hoek van Vleeshouwersstraat en Geitenstraat, als zoon van 'klokkenist' Adolf..., die de beiaardmuziek wist op te tillen tot échte, gewaardeerde kunstvorm.  Hij die de gave van de muzikaliteit had, maar bovendien een technisch vernuft was...  Hij, die bovendien hemel en aarde verzette om zijn droom waar te maken; die de Grote Plas overstak, van het provincialistische Mechelen naar Amerika, waar hij Rockefeller ontmoette...  Hij dééd het!  Hij stichtte de beiaardschool, en werd een legende.  Zijn naam staat gebeiteld in het geschiedenisboek van onze stad, als één van de grootste Maneblussers ooit: Jef Denyn!   En vandaag was ze bij ons - bij Mechelenblogt: Leen Denijn, lieveling en kleindochter van deze man...

Misschien kent niet iedereen deze minzame Mechelaar. Georges Charlier. Ik kon graag op een winterse zondag met hem een praatje maken aan de balie van Uit in Mechelen. Hij was jarenlang een van de gezichten van Toerisme Mechelen.

Hij vertelde graag. Hij vertelde over zijn reizen naar het verre Oosten, of hoe Nederlanders hem vroegen of men in Mechelen Nederlands sprak of Frans.

Ik wens bij deze mijn medeleven te betuigen aan de familie.

Rust zacht, Georges.