Begijnhofkerk

Mechelens vrouwelijkste kerk maakt zich op...

met categorie:  

   

 

(foto's: Jan Smets)

Vandaag klom ik tot de hoogste verdieping van het stellingenwoud in de Begijnhofkerk en kreeg ik een verbluffende kijk op de daar aan de gang zijnde restauratiewerken.  Ik neem je graag mee op sleeptouw...  Zet je veiligheidshelm op.  Daar gaan we...

 

Koster Jan Van Asch leefde voor zijn kerk...

(foto's: Jan Smets)

De laatste tijd ging het snel bergaf met zijn gezondheid.  Geheel onverwacht komt dit afscheid dus niet.  Hoewel.  We kregen de illusie dat deze zo vitale en energieke man de eeuwigheid had.  Gepassioneerd bezig was hij steeds.  Koster Jan Van Asch was de grootste kenner en pleitbezorger van 'zijn' begijnhofkerk. In de schaduw van deze prachtige barokkerk woonde hij vele jaren.  Samen met zijn Theresa.  In maart zou Jan 93 jaar worden.  Het heeft niet mogen zijn.  Donderdagochtend overleed hij in het ziekenhuis, en donderdag 14 februari gaat zijn uitvaart door in de Katelijnekerk.  Om 10 uur.  Deze kerk was pas een paar weken geleden nog in het nieuws omdat het feit werd gevierd dat 30 jaar geleden de Vlaamse begijnhoven werden uitgeroepen tot werelderfgoed van Unesco. Daar was Jan nog bij. Deze viering kon niet doorgaan in de Begijnhofkerk omdat daar nog steeds de restauratiewerken aan het interieur doorgaan.  De buitenkant van de kerk oogt al bijzonder fraai.  Nu is het wachten op het voltooien van de binnenkant;  Jan zal het jammer genoeg niet meer meemaken.  Ook zijn begrafenis kan er niet doorgaan...  Spijtig voor iemand die zo'n groot stuk van zijn leven zich als geen ander heeft ingezet voor dit schitterende monument.  In oktober interviewde ik Jan nog.  Toen was er nog geen vuiltje aan de lucht en leek er niks op te wijzen dat hij enkele maanden later het tijdige voor het eeuwige zou moeten ruilen.  Hij praatte toen honderduit over zijn leven en zijn kerk.  Hij kreeg voor deze verdiensten ooit het Sint-Rumolduskruis, maar dat feit wuifde hij bescheiden weg:

Da's goed voor op je doodsbrief.  Verder maakt het niets uit. Alles wat ik deed beschouw ik gewoon als een voorrecht. Ik ben blij dat ik dit alles mocht doen en daar ben ik dankbaar voor...

Mooier kon hij het niet uitdrukken...

 

De koster en zijn kerk...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Dat Gouden Rumolduskruis kreeg hij jaren geleden reeds.  "Van Mgr.Schoenmaeckers..." vertelt hij.  Toch draait het daar bij hem niet om.  Helemaal niet. 

"Da's goed voor op je doodsbrief; verder maakt het niets uit.  Alles was ik deed en doe beschouw ik gewoon als een voorrecht.  Ik ben blij dat ik dit alles mocht doen.  Daar ben ik dankbaar om !"

Dat zegt me Jan Van Asch.  Hij oogt ondanks het feit dat hij de 92 levensjaren reeds gepasseerd is nog bijzonder kwiek en monter.  Van lichaam en geest.  Ik heb met hem en zijn vrouw Theresa Collet een gezellige babbel in hun woning in de Twaalf Apostelenstraat in ons schilderachtig Groot-Begijnhof - Het huis draagt de naam 'De Goede Herder'. Amper een paar tientallen stappen verder blinkt de Begijnhofkerk als nooit voorheen nu ze haar dwingend korset eindelijk kon afgooien.  Nog niet hélemaal is ze dat knellende keurslijf kwijt.  Maar het is maar een kwestie van tijd voordat deze mooie barokkerk weer in volle glorie te bewonderen valt.  De binnenrestauratie is ook aan de gang.  Voor dat werk voltooid is moeten we nog een paar jaar geduld hebben.  "Doe er nog maar een jaartje bij..." zegt Jan.  Toch mocht hij zo'n twee jaar geleden al de haan weer op de toren plaatsen.  Hoogtevrees heeft hij niet.  En de toen 90-jarige besteeg de laddertjes op een manier dat veel jongere mannen het hem niet zouden nadoen...

 

Inhoud syndiceren