(fragmenten uit prentkaarten van Ost, waarin hij zichzelf heeft afgebeeld...)
Hij werd geboren op Valentijnsdag, maar zou heel zijn leven vrijgezel blijven - smachtend, verzuchtend... - trachend naar de ideale liefde die hij maar niet vinden kon... Misschien was er slechts één geliefde die hem nimmer in de steek liet: 'Zijn' Mechelen - versteende schoonheid, schilderachtig.... 'bange stad onder die afgeknotte praalsteen' - zoals hij ze ooit omschreef.
Alfred Ost was géén geboren Mechelaar, en zou hier ook maar veertien jaar verblijven - als 'passant'. Maar hij zou de verliefdheid op de Dijlestad tot zijn laatste snik met zich meedragen. Valentijnskind Ost - melancholisch en dweepzuchtig, rechtlijnig en teruggetrokken, romantisch, en soms ook 'rare vogel' genoemd, heeft Mechelen graag gezien, en jaren nadat hij de stad verlaten had, dook ze nog steeds op in zijn werk en zijn leven. Het was échte liefde!

