in memoriam

En...Loe zegt adieu...

met categorie:  

  (foto: Jan Smets)

Vannacht heeft ze dan afscheid genomen...  In woonzorgcentrum Hof van Egmont waar ze de laatste jaren haar thuis gevonden had, is de bekende Mechelse dokteres-gynaecologe, Loe Lindemans overleden.   Ze was 94 jaar.

Loe Lindemans was een bekend Mechels figuur.  Ontelbare Maneblussertjes heeft ze mee op de wereld helpen zetten.  Rechttoe, rechtaan - zonder franjes en recht door zee.  Ze liet een onwisbare indruk na bij al die haar kenden. 

Laat me het woord 'monument' nu niet te vaak misbruiken.  Maar toch: in de galerij van Mechelse Sterke Madammen hoort zij zeker thuis.

Ooit kreeg ik les van haar toen ik de studies verpleegkunde volgde.  Met een monkellach denk ik aan haar terug.  Een klas die ze mocht, trakteerde ze op het einde van het jaar op astridjes.  Blijkbaar had ze dus een grote boon voor onze lichting.  We kregen er twee...  Soms bot, soms gul, temperamentvol, sociaalvoelend: het zijn allemaal adjectieven die bij haar passen.  Loe was niet in een paar zinnen te vatten.  Moet dat dan?  Loe was gewoon Loe.  En die drieletternaam zegt gewoon alles.  Kort maar goed.  Kort en bondig.  Zonder nonsens, zonder franjes.

Adieu Loe: het ga je goe...

 

Mechels bisschop Leon Lemmens overleden

(foto's: Jan Smets)

Een paar weken geleden was hij nog thuis in zijn woning in de Gerechtstraat, maar het was duidelijk dat het van kwaad naar erger ging met hulpbisschop Leon Lemmens.  Sterk vermagerend en haast onherkenbaar was hij na de zware behandelingen tegen leukemie die hij het laatste jaar had moeten ondergaan.  Zijn toestand kon toen al kritiek genoemd worden.  Hij stelde nog wat hoop in een beenmergtransplantatie.  Maar dit was de laatste kans die hij kreeg...  Het heeft niet mogen zijn.  Vorige nacht overleed in Gasthuisberg Mgr.Lemmens op de leeftijd van 63 jaar.  In 2011 was de geboren Limburger tot  titelvoerend bisschop van Municipa en hulpbisschop van ons aartsbisdom benoemd.  Op 3 april van dat jaar werd hij in de basiliek van Koekelberg tot bisschop gewijd.  Leon Lemmens was vicaris-generaal van het vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen.  Op zaterdag 10 juni vindt zijn uitvaart plaats in de Sint-Romboutskathedraal, en dit om 11 uur.

 

Mechelen verliest met Gusta Tys-Smets een grote dame

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Nog maar net bereikt me het nieuws van het overlijden van Gusta Tys-Smets.  En dat was effe schrikken. Amper een week geleden was ze te gast in het populaire radioprogramma 'Mechelse Peper' van Bart Pepermans op Radio Opsinjoor.  Een paar weken geleden sprak ik haar nog op een vergadering van 'Welcome in Mechelen' en wou met haar toen een afspraak maken voor een interview op Mechelenblogt...  Dat zal er dus nooit komen...

Met Gusta verdwijnt één van de sterkste vrouwen die de Mechelse politiek ooit heeft gekend.  Ze was een markante persoonlijkheid die méér dan haar mannetje stond.  Jarenlang was ze actief in de Mechelse CD&V.  Gusta Smets was werkzaam als gemeenteraadslid en fractieleider van haar partij...

 

de 'Padre' van de gevangenis, pater Gilbert, is niet meer...

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Vannacht overleed een week voor zijn 89ste verjaardag Pater Gilbert Boomgaert... Het ging al een hele poos niet zo goed met hem.  Nét op zijn verjaardag vorig jaar werd hij getroffen door een hersenbloeding, en lang was het kantje boordje of hij het wel zou halen.  Hij haalde het - maar nadien ging het meer en meer bergaf.  Pater Gilbert was een Mechelse jezuïet die vele vrienden had in deze stad.  Hij was dan ook een bescheiden en beminnelijke man; humoristisch ook.  Zijn sociale inzet was groot.  Hij zette zich in als wijkwerker, maar was vooral bekend als aalmoezenier in de Mechelse gevangenis.  Hij werd er door de gedetineerden op handen gedragen.  Lachend noemde hij zijn ex-bajesklanten 'zijn oudleerlingen'...  En zij betitelden hem als 'Padre'...

Ik had een babbel met een paar mensen die hem erg goed kenden..

 

'First Lady' van het Mechelse carnaval overleden

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Geen toeters en bellen, en geen confettie vandaag...  Geen gekte, alleen...stilte.  De Mechelse carvavalisten rouwen om hun overleden 'First lady' - Louise Samison.  'Malou' heeft het tijdelijke voor het eeuwige ingeruild, en laat alleen de goeie herinneringen achter bij de velen die haar kenden en hebben gewaardeerd voor haar grote inzet voor het Mechelse carnaval.  Want dat ze zich heeft ingezet voor het carnaval in deze Dijlestad, staat als een paal boven water.  Malou was jarenlang voorzitter van het Mechels Karnaval Komitée en bovendien voorzitter van de Gilde van de Maneblussers...

Malou werd 78 jaar.  Het afscheid kwam niet geheel onverwacht, want de Grote Dame van het Mechels Carnaval was reeds een tijdje ernstig ziek...

 

93-jarige voorzitster van Robert Stolzclub, Julienne Standaert overleden

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)  

Er zijn van die mensen waarbij het woord 'kranig' een understatement is.  Julienne Standaert was zo iemand.  Jarenlang was ze de bezielende voorzitster van de Mechelse Internationale Robert Stolzclub - een culturele vereniging om 'U' tegen te zeggen.  Dat laatste heeft niet weinig te maken met haar gedrevenheid en inzet.  Vrijdag overleed Julienne Standaert-De Groof op de leeftijd van 93 jaar in het Hof van Villers....

 

Zonder Irma van den Bridge zal de IJzerenleen nooit meer hetzelfde zijn...

(foto: Jan Smets)

Vannacht overleed in het Bonheidense Imeldaziekenhuis Irma Van Dessel, bij heel veel Mechelaars bekend als 'Irma van den Bridge', het café op de IJzerenleen waar de tijd bleef stil staan.  Ook voor 'ons' Irma staat nu de tijd stil.  Op 22 maart kon ze nog haar 73ste verjaardag 'vieren' in het ziekenhuis, maar de laatste dagen verslechterde haar gezondheidstoestand.

Irma is niet meer.  De IJzerenleen verliest een icoon...  Zonder Irma, en zonder den Bridge zal de IJzerenleen nooit meer hetzelfde zijn...

 

Hafid Abdou - vriend, vader en held..., is niet meer...

   

(foto's: Jan Smets)

Een Mechels icoon: dat was hij zéker.  Het voelt zo raar om in de verleden tijd te spreken.  Zo graag zou ik 'is' schrijven, maar het lot besliste er anders over.  Gisteren heeft hij afscheid genomen van zijn dierbaarsten.  Het kwam niet onverwacht.  Hafid Abdou was al langer ziek.  Twee dagen na zijn verjaardag heeft hij ons verlaten:  'Met veel liefde, wijze levenslessen en gelukkig zonder pijn' zeggen zijn zonen Sami en Selim.  Hafid was een graag geziene Maneblusser.  Deze stad 'adopteerde' de geboren Tunesiër, en sloot hem in het hart.  Hafid gaf ons de lach van Afrika, en we hebben dit beantwoord met vriendschap.  Hij was graag gezien en niet weinig Mechelaars hebben goeie herinneringen aan deze warme, sympathieke man, die lang kelner was in de Kleine Keizer (die - hoe toevallig nét nu - de deuren voorgoed sluit), de Vivaldi, de Gallery's...   66 jaar is hij geworden.  Het afscheid komt te vroeg.  Een Mechels icoon verdwijnt.  Wéér één.  Wéér een alomgekend figuur dat uit ons gezichtsveld verdwijnt...  't Ga je goed Hafid, waar je nu ook bent...  We gaan je in deze - onze en jouw - Dijlestad missen....

 

Nell en Paul gaven Mechelen kleur...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Ik zou ze zo graag allemaal - stuk voor stuk - een podiumplaats  willengeven op deze blog; maar dit gaat nu eenmaal niet.  Ik zou hun naam allemaal in sierlijke letters voor d'eeuwigheid willen beitelen...  Maar dat gaat me niet lukken.  Helaas.  Deze dagen vielen twee Mechelaars uit ons midden weg, die kleur gaven aan onze stad.  Beiden - hoe sterk verschillend ook - hebben zich ten volle ingezet voor een beter en mooier Mechelen.  Het waren vrijwilligers uit 't juiste hout gesneden: een sterke sociaalbewogen vrouw en een pionier van de Dijlefeesten: Nell de Potter en Paul Dignef.  Twee Mechelaars met totaal verschillende achtergronden -  gedreven tot en met - die de sokkel nooit hebben betracht - integendeel -  maar hem wel verdienen.  Twee vrijwilligers met een hart van goud voor wie de woorden niet konden zonder de daden...

 

Mechelse Wereldburger Jean De Boeck overleden

  (foto's: Jan Smets)

Deze ochtend overleed Jean De Boeck, één van de bekendste bewoners van de Hanswijkenhoek.  Daar werd hij 78 jaar geleden geboren, en daar heeft hij ook altijd gewoond, in de Abeelstraat, met zijn echtgenote Mit De Smet en hun twee zonen.  Maar voor Jean was de wereld beslist groter dan eigen straat en eigen buurt.  Jean De Boeck was niet meer of niet minder een Wereldburger: een sociaal geëngageerde man tot in de diepste vezels van zijn lichaam.   Die sociale bewogenheid kreeg hij van thuis uit mee, en dit alles werd aangescherpt in Chiro Coloma, en later in de KWB-werking in deze wijk.  Jean zette zich niet alleen in de plaatselijke afdeling in, maar ook in het Nationaal bestuur.  Via ACW-Mechelen kwam hij in contact met Wereldsolidariteit, en dit verruimde nog meer zijn geëngageerd denken en doen.  De Wereld werd zijn dorp.  Later ging hij aan de slag in de gemeentelijke raad voor ontwikkelingssamenwerking (de GROM), en werd daarin een gewaardeerd en graag gezien medewerker.  In 2003 zette hij samen met enkele andere buurtbewoners Global Fiësta op in de Mahatma Gandhistraat.  Terecht werd Jean dan ook uitgeroepen tot Mechels vrijwilliger van het jaar 2011.  Jean zélf hoefde geen titel of sokkel.  Hij deed het gewoon, en dan wordt iets pas buiten-gewoon..

 

Figurentheater was zijn leven...

  (foto's: Jan Smets)

Het huis in de Kadodderstraat wordt leeg.  Meubels moeten verhuisd worden; een bed wordt ontmanteld...  Op de tafel staat een doos vol met foto's en andere documenten.  Zwart-witfoto's vooral...  Een leven is verworden tot een doos met herinneringen... euh? ja?

Zaterdag wordt definitief afscheid genomen van Louis Contryn die stierf op 6 juli na een korte ziekte.  Hij was net 85 jaar geworden. In de aula van de stedelijke begraafplaats zal Mechelen adieu zeggen tegen één van de grootste cultuurmonumenten van zijn generatie.  Zo gemakkelijk wordt iemand opgehemeld en verheven tot monument als hij dit aardse dal verlaat.  En toch: Louis Contryn verdient het écht.  Heel zijn leven heeft hij zich onverdroten en met een enorm enthousiasme ingezet voor het figurentheater.   Die liefde had hij met de paplepel meegekregen van zijn vader Jef.  Op zijn beurt heeft hij de theatermicrobe doorgegeven aan zijn zoon Paul...  Louis legde de lat hoog.  Hij liet de poppen 'uit de kast komen', en maakte ze tot sterren aan het Firmament.  Figurentheater wordt eindelijk ernstig genomen. Terecht.  De familie Contryn heeft hiervoor drie generaties lang aan de weg getimmerd.  Met succes.

Ik zit met Paul rond een tafel waarop de foto's die deze geschiedenis vertellen kriskras verspreid liggen. Maar als ik Paul met liefde over zijn vader en diens werk hoor vertellen, weet ik dat het leven van Louis niet louter te herleiden zal worden tot een doos met herinneringen.  Echt grote mensen - en dan doel ik deze keer niet op zijn imposante gestalte - zullen blijven verder leven over de grens van tijd en ruimte, omdat hun erfenis nu eenmaal te groot is om op te sluiten in een begrensde doos. "Nu pas merk ik hoe sterk onze band was - meer dan ooit...", mijmert Paul...

 

Marnixring Gaston Feremans Mechelen eert naamgever met samenzang en IM

Op 11 februari 2014 is het vijftig jaar geleden dat Mechels muzikant en componist Gaston Feremans overleed. Feremans realiseerde een mooi oeuvre ondanks diens zwakke gezondheid en tegenwerking vanwege zijn Vlaamse idealen. Marnixring Gaston Feremans Mechelen, die hun naam aan deze getalenteerde componist ontleende, brengt hem dit jaar extra in de aandacht. Startmoment is de herdenking die morgen, dinsdag 11 februari plaatsvindt in ‘t Oud Conservatorium Mechelen.

Frituur Paula rouwt om Stef...

  (foto: Jan Smets)

(vier jaar geleden: Stef Mergeay was met de groep Frituur Paula één van de genomineerden voor de Cultuurprijs 'De Mechelsen Iemer'.  Hier staat hij naas een andere laureaat, wijlen JefTooten...)

Het leven is soms onvoorspelbaar hard.  Vrijdagnacht overleed onverwacht op 47-jarige leeftijd, Stefaan Mergeay - 'Stef' -één van de leden van de Mechelse rock-en ambiancegroep Frituur Paula. Gisterenmorgen had ik nog contact met Jeroen Verwaetermeulen, één van de bandleden (en trouwens blogger van het eerste uur) over een artikel dat ik wou maken naar aanleiding van het 25 jarig jubileum van de groep.  Binnenkort zou dat immers gevierd worden.  Jeroen ging eens navragen bij de andere leden, en stelde voor om eens langs te komen tijdens één van de wekelijkse repetitiemomenten in den Boesj...  Jeroen wist op dat moment nog van niets.  's Avonds kwam dan het vreselijke bericht.

Met Raphaël De Smedt verliest deze stad een groot Maneblusser

   

(foto's: Jan Smets)

Ik heb hem voor de eerste keer ontmoet in 1979.  In het Cultureel Centrum liep er toen een retrospectieve over kunstenaar Jan De Smedt (1905-1954).  Ik was daar met mijn grootoom, Staf Weyts, geboren Mechelaar en schrijver, en een goeie vriend van de kunstenaar.  Maar wie me vooral is bijgebleven is de zoon van Jan: Raphaël De Smedt, die met héél veel liefde sprak over zijn jong gestorven vader.  Hij was amper 13 jaar toen hij stierf.  Het zou zijn levenswerk worden om te zorgen dat zijn vader de erkenning kreeg die hij verdiende - Hier, in deze stad, en ver daarbuiten.  Raphaël is daar in geslaagd.  As belangrijkste promotor van zijn vader, heeft hij dit gedaan gekregen.  Jan De Smedt, die trouwens een neef was van die andere grote Mechelse kunstenaar - Theo Blickx, heeft de podiumplaats gekregen waarop hij recht had.  Maar Raphaël De Smedt die zondagavond in het Imeldaziekenhuis van Bonheiden overleed op 72-jarige leeftijd na geruime tijd ernstig ziek te zijn geweest, heeft veel meer gedaan.  Deze erudiete man die gewezen conservator was van de Koninklijke Bilbiotheek en decennialang tot één van de steunpilaren van de Koninklijke Kring voor Oudheidkunde, Letteren en Kunst van Mechelen, kan gerekend worden, mag één van de invloedrijkste en schranderste Maneblussers genoemd worden...

 

In Memoriam Vic Nees

Vandaag vernemen we het overlijden van Vic Nees.
Vic Nees werd in 1936 geboren in Mechelen als zoon van stadsbeiaardier Staf Nees.
Tijdens diens concertreizen verving hij regelmatig zijn vader als organist van de Hanswijkkerk.

Inhoud syndiceren