in memoriam

'Het opstel van toen bewees dat hij het nog kon...' Luc Deflo

(foto's: Jan Smets)

Enkele jaren geleden was hij op de Boekenbeurs toen zijn voormalige leraar van het derde studiejaar van Scheppers bij hem langskwam.  Hij had een oud opstelletje van Luc bij, met een schitterende 9,5/10.  Het deed Luc veel deugd.  In opstellen schrijven kon hij al van jongsaf zijn creativiteit kwijt...  Het jongetje van toen werd een populair en gewaardeerd schrijver...  Een Mechelaar om trots op te zijn.

Gisterenavond overleed Luc Deflo in het Sint-Maartenziekenhuis.  Dat hij al langer ernstig ziek was, wist ik.  Hij kreeg een zwaar verdict te verwerken, maar ik zag hem nog regelmatig.  Toch was er geen ontkomen aan.  Op amper 60-jarige leeftijd gaat Luc van ons heen.  Het is Sven Van Haezendonck van Gazet van Antwerpen die gisteren als eerste het pijnlijke nieuws vernam en hierover verslag maakte.

Enkele jaren ouder dan ik was hij, en hij woonde in mijn wijk - de Hanswijkenhoek.  Het gezin Deflo was van de Abeelstraat. In deze wijk woont nog steeds zijn familie.  Zo zou veel later in één van zijn thrillers zelfs de Colomakerk fungeren.  Mechelen was sowieso hét decor van vele van zijn misdaadromans.  Op de schoolbanken was hij ondermeer klasgenoot van de eveneens bekende Mechelaar en 'Hanswijkenhoeker' Frank Deboosere.  De naar Brussel uitgeweken auteur kwam nog graag en veelvuldig naar zijn geboortestad.  Met veel plezier kwam hij jarenlang nog bijna wekelijks afgezakt naar Mechelen waar hij met zijn vrienden pinten kwam pakken op de Vismarkt...

 

Leo hield intens van zijn stad en zijn toren...

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Nog niet zo erg lang geleden maakte ik met hem een praatje op de Fonteinbrug...  Hij had het over vroeger en over de vele vrienden die hij de laatste jaren verloor...  Ook in het Hof van Egmont, waar hij de laatste 7 jaar verbleef, vielen al diegenen waar hij een fijn contact mee had één voor één weg.  En daar had hij het best moeilijk mee.  Het Mechelen van 'zijn' verleden deemsterde weg.  Zélf was hij nog méér dan behoorlijk in 'goeie vorm' - zowel fysiek als geestelijk.  Hij mocht dan wel resideren in een rust-en verzorgingstehuis: Leo Lepage was regelmatig op stap door zijn stad.  En hij was er trots op dat hij als 98-jarige nog op de computer werkte én een Facebookprofiel had.  Maar in erg korte tijd ging zijn mobiliteit toch achteruit.  Tot op hoge leeftijd genoot hij tenvolle van het leven.  Nu glipte dat leven uit zijn handen.  Gisteren overleed de voormalige kleermaker, die intens van deze Dijlestad hield; jarenlang actief was in het Mechels Cultuurleven én zich enorm inzette in 'Toren en Beiaard'...  Alles uit liefde voor 'zijn' stad en 'zijn' toren...

 

Vaarwel Marie-Louiske...

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Ach nee: héél bijzonder was ze niet.  Ach nee, grootse dingen heeft ze nooit verwezenlijkt...  Maar in hoe ze was en wat ze deed was ze toch heel uniek.  Marie-Louiske Windels.  Vergeten zal ik ze nooit.  Een doodgewone Mècheles...  Madam-van-'t-gazettewinkelke... Altijd blijgezind door 't leven stappend, ondanks alle tegenslagen die ze te verwerken kreeg.  Ze bleef alleen over - weduwe, en kinderloos...  Maar ze probeerde van het leven nog mee te pakken wat ze kon... 

Marie-Louiske: een doodgewone Mècheles.  Simpelweg.  Maar zo bijzonder.  Ik heb kardinalen ontmoet, grote vedetten en oud-burgemeesters... En toch was haar levensverhaal me zo dierbaar dat ik het optekende in mijn eerste boek.  Ze was daar trots op, en aan iedereen vertelde ze op welke bladzijde je haar verhaal lezen kon. 

Ja, ze was ouder geworden, en ja...het stappen ging wat moeizamer...  Ja..het zat haar allemaal niet meer zo mee...

 

Torke zal blij zijn om haar terug te zien...

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Vanavond overleed heel zachtjes één van de bekendste cafébazinnen van onze stad: Johanna 'Jeanneke' Willems - weduwe van de Mechelse voetballegende Torke Lemberechts.  Ze heeft hem vele jaren overleefd.  Torke stierf reeds in 1992.  "Als een warm dekentje viel de eeuwige rust over haar.  Haar lichaam was op.  Het was genoeg geweest", vertelt kleindochter Ann...  Jeanne was tot op hoge leeftijd héél vitaal en mocht beslist jaren liegen over haar werkelijke leeftijd.  Lang woonde ze boven café Glasgow op de Grote Markt - het café dat ze jarenlang met haar man openhield, en waar nu zoon Guy en schoondochter Jeanine achter de tapkraan staan.  De laatste jaren verbleef ze in rusthuis De Muze in Muizen.  Jeanne Willems werd 95 jaar.

 

Elk hoekje van 'zijn' kathedraal kende hij: Paul De Jonghe

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Elk hoekje van 'zijn' kathedraal kende hij... Gehuwd was hij nooit, maar getrouwd was hij met de kerk van Sint-Rombout.  Hier bracht hij véle uren in door.  Heel devoot als hij was, had hij een enorme passie ontwikkeld voor onze metropolitane kerk waar hij méér dan 25 jaar hulpkoster was.  Vorig jaar ging hij op pensioen.  Zijn gezondheid was niet meer te best en ook was hij erg moeilijk te been geworden.  Nu is hij overleden: Paul De Jonghe - geboren op 7 mei 1951...  Donderdag aanstaande wordt hij om 11u30 in 'zijn' kathedraal ten grave gedragen...

 

Terugdenkend aan zuster Cecilia...

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Twee jaar geleden had ik met hen nog een interview in 'hun' klooster in de Voochtstraat.  Zuster Cecilia was de oudste van de vier nog resterende zusters Norbertienen - de laatsten van een generatie religieuzen - Getuigen van een tijdperk dat nooit meer terugkomt.  Ooit wemelde het in onze stad van nonnen en paters - en telde Mechelen kloosters bij de vleet.  Dit alles is geschiedenis.  Voorgoed voorbij.  Dat beseften ze ook wel, en met veel realiteitszin vroegen ze zich af wie van hen 'het licht zou uitdoen'...  Zuster Cecilia zal het alvast niet zijn.  Ze overleed op 93-jarige leeftijd.  Meermaals werd ze opgenomen in het ziekenhuis, maar ze had het 'geluk' om thuis - in het klooster - te mogen sterven, omringd door haar drie medezusters waar ze zo lang lief en leed mee deelde....

 

Charismatische priester Sylvain Tuyls overleden...

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Op de laatste dag van juli is Sylvain Tuyls overleden in het WZH Ambroos, waar de op 13 april 89-jaar geworden  priester woonde sinds zijn gezondheid het hoe langer hoe meer liet afweten.  Sylvain Tuyls was de minzame, charismatische en vooruitstrevende priester van de Pius X-parochie.  Dat was hij vele jaren sinds midden de jaren zestig deze kapelanie werd opgericht omdat de moederparochie Sint-Jan Berchmans te groot werd bevonden.  Voordien was hij daar ook al lang onderpastoor... 

 

de schop aan de kant gezet...

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Het was één van de mooiste gesprekken die ik het voorbije jaar had.  In oktober tekende ik het verhaal van Clément De Rooster op - boer op de Battelse Warande.  Een babbel met een wijze en fijne man... Gisteren overleed hij - nét op zijn 88ste verjaardag...

 

Mechels jazz-icoon René Jonckeer overleden...

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

71 jaar werd hij...: René Jonckeer: één van onze grootste Mechelse jazzmuzikanten.  Hij is niet meer. Hij laat een leegte achter op de jazz-scéne waar hij een stevige reputatie genoot.  Terecht.In 1996 werd hem de titel 'Verdienstelijke Mechelaar' toegekend en vier jaar geleden was René nog één van de vijf genomineerden voor de Mechelse cultuurprijs 'De Mechelsen Iemer'.   René was een muzikale duizendpoot - multi-getalenteerd en gepassioneerd, veelzijdig maar ook bescheiden.  Hij zal gemist worden...

 

Het potlood ligt er roerloos bij. Gilbert Govaerts.

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Ongetwijfeld was hij één van de markantste bewoners van de Katelijnestraat...  Met zijn golvende grijze haren en zijn doorploegd gelaat had hij iets artistiek.  Dat was hij ook.  Zo vaak zag men hem in Mechelen lopen - gebogen rug, traag, met een boodschappentas in de hand...'komiskes' doende voor zijn wat ziekelijke vrouw. Zijn naam was wellicht door weinigen gekend, maar als karakteristiek volksfiguur hoorde hij in het decor van deze stad.  Hij zag er doorleefd uit - een tikkeltje sjofel ook.  Net zoals zijn huis: 'Den Witten Engel' dat er al even oud uitzag als hijzelf. 17de eeuws.  Met de littekens van lichtelijk verval - in scherp contrast met het aanpalende huis 'De Diamant' - een al even historisch pand dat méér dan knap werd gerestaureerd en zijn oude schittering hervond. 

Een paar jaar geleden mocht ik hem fotograferen toen hij op een plooistoeltje aan de overkant van de straat, zijn huis op papier zette.  Geconcentreerd fixeerde hij zich op de tekening en het potlood dat traag over het blad kraste...

Vandaag is de tijd voor hem gekomen.  Een hartaderbreuk werd hem deze namiddag fataal.  Gilbert Govaerts is niet meer.  Het potlood ligt er roerloos bij.  Deze stad verliest een iconisch figuur. 

 

Dan doven de voetlichten... Jef Du Bin

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Muizen verliest vandaag één van haar markantste figuren...  Op de leeftijd van 71 jaar heeft Jef Du Bin ons verlaten.  Jef was al enige tijd ziek, maar op het moment dat alles er terug hoopvoller uitzag, ging het mis.  De voetlichten zijn gedoofd en het gordijn schuift toe...  Maar wie zo lang op de planken stond - enthousiast en vol overgave - zal nooit volledig in de coulissen verdwijnen...

Jef was een monument.  En ik weet dat dit vaak wordt gezegd van een overledene...  Misschien soms iets té snel...  Maar bij Jef is dit predikaat volledig op z'n plaats.  Jef schreef toneelgeschiedenis.  Vol vuur stond hij op en achter de scène, en met veel overtuigingskracht vocht hij voor het amateurtoneel.  Vorig jaar werd Jef in ons stadhuis gevierd voor zijn 50-jarige toneelcarrière.  Toen werd hij omringd door zijn lieve vrouw Mieke, zijn drie dochters, kleinkinderen en een trits vrienden: een warme kring van mensen rondom een warme en hartelijke mens.  Het eerbetoon was meer dan verdiend.  Jef was een Mechels  cultuurambassadeur van eerste categorie. 

We hadden hem graag nog langer in ons midden gehad....  Maar zelfs een regisseur heeft niet alles in de hand... Soms heeft het script verrassende wendingen...

Vandaag doven de voetlichten...  Het applaus sterft weg...het gordijn schuift toe. Maar het 'stuk' zal nog lang blijven nazinderen.  Figuren als Jef verwijnen nooit hélemaal en voorgoed in de coulissen... 

 

Beniti Cornelis - de kunstenaar van het onverwachte en onaffe - is niet meer

  (foto's: Jan Smets)

Hij was één van die hedendaagse Mechelse kunstenaars die me oprecht wist te raken en ontroeren.  Eind van dit jaar zou hij 71 jaar worden.  Maar het heeft niet mogen zijn.  Nadat hij de laatste jaren te kampen had met gezondheidsproblemen is hartfalen hem uiteindelijk fataal geworden. Beniti Cornelis stierf in de nacht van zaterdag op zondag in het Imeldaziekenhuis.  Met Beniti verdwijnt één van de allergrootste beeldende kunstenaars van zijn generatie.  Enkele jaren geleden werd Beniti Cornelis nog eens ten tonele gevoerd op de boeiende overzichtstentoonstelling 'Niet van gisteren' in het Cultuurcentrum, en in 2014 zette het Hof van Busleyden hem in de kijker met de expo: 'Serendipity. De kunst van het onverwachte'.  De lyrisch abstracte werken van Cornelis gingen er in dialoog met jazzy muziek van Frank Vaganée: een gedurfd concept.  Het is toen ook dat ik de kans kreeg bovenstaand portret van de innemende kunstenaar te nemen...

 

Minderbroeder met Meerwaarde: Etienne Vanhamel

  (foto's: Jan Smets)

Naar goeie traditie hesen vandaag de Mechelse oud-scouts-en gidsen hun vlag op de Mechelse Sint-Romboutstoren.  En als die daar nu zo fier ligt te wapperen: laat ze dat dan toch vooral héél speciaal doen bij wijze van ere-saluut aan 'Gnoe' - Etienne Vanhamel.  Want overtuigde scout is hij altijd gebleven.  Eénmaal scout, altijd scout!  En die goeie daden: jawel!  die deed hij elke dag. 

Pater Etienne Vanhamel die als laatste Mechelse Franciscaan de deur achter zich toetrok is niet meer.  Amper 72 jaar, en na een een hopeloze strijd overleed hij dinsdag in het Universitair ziekenhuis van Edegem.   Onze stad verliest een bekend gezicht.  Pater Etienne was niet alleen de laatste minderbroeder met meer dan dertig jaar actieve dienst in onze stad...  Hij was daarnaast ook de graaggeziene oud-pastoor van de Heilig-Hartkerk in de Adegemstraat.  Je kan het wel stellen: de Heihoek verliest haar hart.  Maar 'onze' minderbroeder was nog méér dan dat.  Naast dit alles was hij ook de aalmoezenier van de Vlaamse Oud-scouts en Oud-gidsen van Mechelen (VOSOG).  Voordien was hij jarenlang aalmoezenier van de scoutsgroep Reinaert én districtsaalmoezenier.

 

En...Loe zegt adieu...

met categorie:  

  (foto: Jan Smets)

Vannacht heeft ze dan afscheid genomen...  In woonzorgcentrum Hof van Egmont waar ze de laatste jaren haar thuis gevonden had, is de bekende Mechelse dokteres-gynaecologe, Loe Lindemans overleden.   Ze was 94 jaar.

Loe Lindemans was een bekend Mechels figuur.  Ontelbare Maneblussertjes heeft ze mee op de wereld helpen zetten.  Rechttoe, rechtaan - zonder franjes en recht door zee.  Ze liet een onwisbare indruk na bij al die haar kenden. 

Laat me het woord 'monument' nu niet te vaak misbruiken.  Maar toch: in de galerij van Mechelse Sterke Madammen hoort zij zeker thuis.

Ooit kreeg ik les van haar toen ik de studies verpleegkunde volgde.  Met een monkellach denk ik aan haar terug.  Een klas die ze mocht, trakteerde ze op het einde van het jaar op astridjes.  Blijkbaar had ze dus een grote boon voor onze lichting.  We kregen er twee...  Soms bot, soms gul, temperamentvol, sociaalvoelend: het zijn allemaal adjectieven die bij haar passen.  Loe was niet in een paar zinnen te vatten.  Moet dat dan?  Loe was gewoon Loe.  En die drieletternaam zegt gewoon alles.  Kort maar goed.  Kort en bondig.  Zonder nonsens, zonder franjes.

Adieu Loe: het ga je goe...

 

Mechels bisschop Leon Lemmens overleden

(foto's: Jan Smets)

Een paar weken geleden was hij nog thuis in zijn woning in de Gerechtstraat, maar het was duidelijk dat het van kwaad naar erger ging met hulpbisschop Leon Lemmens.  Sterk vermagerend en haast onherkenbaar was hij na de zware behandelingen tegen leukemie die hij het laatste jaar had moeten ondergaan.  Zijn toestand kon toen al kritiek genoemd worden.  Hij stelde nog wat hoop in een beenmergtransplantatie.  Maar dit was de laatste kans die hij kreeg...  Het heeft niet mogen zijn.  Vorige nacht overleed in Gasthuisberg Mgr.Lemmens op de leeftijd van 63 jaar.  In 2011 was de geboren Limburger tot  titelvoerend bisschop van Municipa en hulpbisschop van ons aartsbisdom benoemd.  Op 3 april van dat jaar werd hij in de basiliek van Koekelberg tot bisschop gewijd.  Leon Lemmens was vicaris-generaal van het vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen.  Op zaterdag 10 juni vindt zijn uitvaart plaats in de Sint-Romboutskathedraal, en dit om 11 uur.

 

Inhoud syndiceren