November 2019

afscheid van ons 'Expo-station'

 

(foto's: Jan Smets)

Wellicht zullen er weinig om treuren.  Ons centraal station is dan ook tot op de draad versleten.  De jaren hebben hun sporen en littekens nagelaten.  Geen roltrap werkt nog en op de perrons loop je steeds een grotere kans om je benen te breken.  In het voorjaar gaat dit station tegen de vlakte.  Nu al is men naarstig aan de slag om een prefab neer te poten op het Koning Albertplein.  Dit 'tijdelijke' bouwwerk zal er minstens zeven jaar staan, en ondertussen zal men traag en gestaag werken aan wat het vierde station op rij zal worden.  We dienen dus nog héél wat geduld te oefenen.  Maar het afscheid van het huidige station is wél héél nakend.  Populair is het misschien enkel in die eerste periode van haar bestaan geweest.  En nu ga ik waarschijnlijk een knuppel in het hoenderhok gooien... Ik wéét dat je hier lang zou kunnen over redetwisten.  Ik hoef dan ook mijn gelijk niet te halen.  Alles is relatief en schoonheid is een discutabel begrip.  Toch had dit station in pure Expo-stijl gebouwd in 1958 een grote architecturale waarde.  Ik geef toe: ook van mij vroeg dit een groeiend inzicht.  Ik stel me zelfs de vraag of we de façade en lokettenzaal niet in ere hadden kunnen herstellen en al wat daarachter ligt met de grond gelijk maken?  Was het toch niet zo'n gekke piste?  Gaan we het later niet jammer vinden om monumenten als deze die iconisch getuigen van een tijdsperode (net zoals we dat vroeger deden met pakweg knappe art-nouveau of art-décogebouwen) bij het groot huisvuil te zetten?

Nu goed.  De beslissing is genomen.  Het is wat het is.  Mechelenbinnenstebuiten wil nog éénmaal graag de belangstellenden meenemen op een geleid bezoek aan het station, om passend 'afscheid' te nemen...

 

Zwempaleis wordt hotel...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Er zijn weinig andere gebouwen waar de Maneblusser zich emotioneel zo verbonden voelt als met 'den Ouwen Dok' (of het moest ons aller Sint-Romboutstoren zijn).  Vandaag werd het voormalige zwempaleis teruggegeven aan de Mechelaar.  Want ook al zullen we misschien zélf nooit logeren in één van de vele mooiekamers: door het semi-openbare karakter zal je in dit Hotel Van der Valk ook terecht kunnen in het restaurant of op het geplande terras aan het Keerdok...  Na twee jaar intens werk opende het langverwachte hotel vandaag de deuren...

 

Luc Dondeyne komt weer thuis

Gisteren zondag ging in Het Predikheren een kleine tentoonstelling open met een tien tekeningen van kunstenaar Luc Dondeyne. Gelijktijdig exposeert hij ook in galerie Transit. Voor Luc is het weer gezellig thuiskomen, het is de zevende keer dat hij exposeert in Transit. We gingen even een kijkje nemen…

Het Zegel een ruïne...

Dit weekend wijdde Sven van Haesendonck in de Standaard en de Gazet van Mechelen een artikel met een terechte opmerking omtrent het verval van het voormalige ‘Algemene Werkplaats van het Zegel’ aan de Vaartdijk in Mechelen. Sinds 1993 staan deze gebouwen leeg; een projectontwikkelaar kocht de gebouwen aan om ze te renoveren tot appartementen en kantoren maar veel is er tot op heden helaas niet gebeurd. Het project was veelbelovend, maar is helaas stilgevallen door juridisch getouwtrek.  

Niet alleen voor het stadsbestuur is deze stadskanker een doorn in het oog, ook voor de passanten en de buren is deze ruïne niet mooi om aan te zien.

De spionnenactiviteiten van een Mechelse kapper

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Zopas de laatste regels gelezen van deze meesterlijke historische thriller 608 bladzijden lang wist deze turf me te boeien.  'Het complot van Laken' is dan ook een meesterlijke vertelling dat heel meeslepend de avonturen uit de doeken doet van een Mechelse kapper die spion was tijdens de Tweede Wereldoorlog.  Jef Van Hoof - zo is de naam van de man - heeft écht bestaan, net zoals het gros van de figuren die hier de revue passeren.  Natuurlijk is een historische roman géén historische studie.  Dat weet de auteur - Mechelaar Johan Op de Beeck (°1957) - ook wel.  Maar de gebeurtenissen die hij beschrijft in het boek zijn wel geschiedkundig correct.  Alleen heeft de schrijver een aantal feiten lichtelijk aangepast wat datering betreft.  En dit alleen om de vaart in het verhaal te houden.  Ook zijn sommige passages wat gedramatiseerd en zijn er enkele verhaallijnen verzonnen.  Toch wordt de historische waarheid nooit geweld aangedaan.  Om alles zonder fout weer te geven is Op de Beeck niet over één nacht ijs gegaan.  Talloze boeken, artikels en werken heeft hij hiervoor uitgevlooid.  De lijst van dit alles is achteraan opgenomen in het boek.  Hiermee bewijst Johan Op de Beeck weerom dat hij een perfectionist is.  Ik wist dit al langer.  De vroegere ankerman van het VRT-journaal die een flink deel van zijn carrière doorbracht binnen de media en de journalistiek en vandaag zelfstandig communicatie-adviseur is, kon me eerder al bekoren met zijn boeken over Napoleon of de Belgische Revolutie.  Uitermate geboeid door geschiedenis is Johan bovendien een rasverteller.  Binnenkort begin ik aan 'zijn' 'Zonnekoning' - ook al zo'n pil van een boek...

Maar laat ik het over 'het Beleg van Laken' hebben...  Schaf dit boek zéker aan als je interesse hebt in de tweede wereldoorlog en fan bent van wervelende spionageverhalen.  Het verhaal leest als een trein.  De hoofdstukken zijn relatief kort en hapklaar, en dat bepaalt voor een groot deel het ritme van het boek.  Laat je meeslepen met de spannende en onwaarschijnlijke avonturen van Jef Van Hooff die ooit woonde aan de Schuttersvest 15.  Johan Op de Beeck heeft hem zelf nog gekend.  Hij was immers de kapper van zijn vorig jaar overleden moeder...

 

Bruin saus

met categorie:  

Vandaag brône saus gemokt gelek as 't recept van Jos Nys.  Geloof het of niet maar beter bruine saus heb ik nog nooit gegeten! Alhoewel die van Francine op de Liersesteenweg was ook heel goed. Ik heb zelf de caramel gemaakt want ik zou niet weten waar dat ge dat nog kunt vinden. Dus bloggers als je nog eens een lekker stukje gebakken kabeljauw of pladijs wilt eten, maak je saus zelf. Succes en smakelijk eten en Jos merci voor je grootmoeders recept. Voor de caramel: doet in een kannetje wat water en twee lepels suiker.

12-jarige Frits De Ruyter uit Hombeek maakt z'n opwachting in Thuis

met categorie:  

(foto's: Jan Smets - oktober 2017)

Twee jaar geleden werd de sympathieke Frits De Ruyter uit Hombeek de nieuwe' kleine Stadsartiest'  Hiermee volgde hij Yannis Aghassaiy (zoon van de bekende Mechelse rapper en filmmaker Pita Saïd)  op die deze titel als eerste mocht voeren.  Frits wist de jury te overtuigen met een bijzonder expressief gebracht gedicht over chocolade en snoep.

Dat de toen tienjarige kerel uit Mechelen nog van zich zou laten horen stond in de sterren geschreven.  Iedereen merkte toen al dat de jongen barste van talent.  En zoiets wordt natuurlijk opgemerkt!  Verbazend is het dan ook niet dat Frits sinds enkele dagen opgedoken is in de bekendste en populairste Vlaamse soapserie: 'Thuis'... Na de al even Mechelse Elise Roels die jaren geleden ook al als jong talent werd opgevist om te acteren in deze soap ('Emma'), is het nu de beurt aan Frits om zich te bewijzen.  We bekijken het met argusogen!

 

Concert voor 90-jarige Bob Peeraer

met categorie:  

                                         (foto's: Jan Smets)

De prachtige OLV-over-de-Dijlekerk stond de laatste maanden al flink in de kijker.  En dat mag ook wel.  Deze tweede grootste monumentale kerk van de binnenstad is dan ook een pareltje.  Tot voor een paar maanden kon je er de boeiende expo bekijken over de restauratiewerken die de littekens van de Tweede Wereldoorlog wegwerkte. Vijftig jaar geleden werden deze grootscheepse werken afgerond.  En saai was deze tentoonstelling niet te noemen.  Ze was al even 'levendig' als de geloofsgemeenschap van deze kerk.  Wellicht heeft dit alles wel heel veel te maken met de gedreven en charismatische priester Bob Peeraer.  Nu de man een paar dagen geleden - op 12 november - 90 kaarsjes mocht uitblazen, is het dé gelegenheid om hem eens stevig (muzikaal) in de bloemetjes te zetten, vinden de mensen van OLV-over-de-Dijle.  Aanstaande zondag, 17 november, kan je om 15 uur een uniek concert bijwonen, waarmee de parochianen en het OLV-koor in het kader van 50 jaar Geloofsgemeenschap een feestelijke kers op de verjaardagstaart zetten!  Niet te missen.  Dat zegt me met nadruk Guido Knops, voorzitter van de Pastorale Ploeg.

 

Over bloemetjes en vogeltjes...

met categorie:  

Ik grasduin graag op het internet, en zo kwam ik uit op een pagina met de presentatie van historische woningen uit Zwolle, met aandacht voor de nog aanwezige plafondbeschilderingen. Meteen moest ik denken aan een voorbeeld uit Mechelen dat al allicht door weinigen gekend is. Het betreft een plafond dat te vinden is in één van de woningen in de Katelijnestraat. Het mag/mocht een wonder wezen dat dit ensemble van de sloop gered is...

'doodgeschoten door de Duitschers'

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Een burger, de zoon van den koster van Neckerspoel die met eenige anderen over de grens wilde gaan, werd op het grondgebied van Achterbosch, niet ver van de kapellekens van den H.Kruisweg, door Duitsche soldaten doodgeschoten.  Twee zijner makkers werden gewond....

Zo schrijft na het dramatische gebeuren Frans Claes, de pastoor van de Libertusparochie een verslag voor het aartsbisschoppelijk archief.  Daar werd het al die jaren bewaard.  De nu 77-jarige Monique vond het terug toen ze op zoek ging naar meer gegevens rond de dood van haar amper 19-jarige oom Jozef Lenaerts op die noodlottige 1ste oktober van het oorlogsjaar 1917.  Ze heeft hem uiteraard nooit gekend, maar hoorde over hem heel vaak vertellen door haar grootmoeder Maria Nuyers, Jozefs moeder.  Heel haar leven liet dit drama haar niet los.  Hoe kan het ook anders voor een moeder...

Ik heb met Monique, die liever niet poseert voor de camera, op deze mistroostige natte novemberdag afgesproken in De Met.  Ze praat over wat ze de laatste maanden vond.  Het is het verhaal van haar jong gestorven nonkel, maar ze benadrukt dat het ook het verhaal is van zoveel andere jonge mensen die hetzelfde lot ondergingen.  Veel werd vergeten in de loop der jaren...  Monique kan het doorvertellen omdat er in haar familie steeds weer over gepraat werd.  Tenminste door de oma.