November 2019

Vaarwel station, einde van een tijdperk

met categorie:  

Er is een spreekwoord dat zegt, 'afbeeldingen zeggen meer dan woorden'. En dat klopt, dat wisten ze zelfs in de middeleeuwen al, ook al omdat men toen amper kon lezen en met het geloof (om toch een belangrijk iets aan te halen) kenbaar te maken bij het volk. Maar dit even terzijde...

Toren van Babel

(foto's Jan Smets. Bovenste rij: Ricardo (Colombia), Ibrahim (Ghana), Raef (Palestina), Shakir (Irak), Martha (Columbia), Julian (Colombia).  Onder: Femke, Natalia (Colombia), Rodrigue (Kameroen))

Als een eigentijdse Toren van Babel staat Sint-Rombout kloek de striemende wind en regenvlagen te trotseren.  De lucht is zwaar en grijs en ik kan enkel maar de richting van Antwerpen en Brussel aanduiden.  Geen Atomium tekent zich af aan de horizon... En ook de sinjorenstad is gehuld in pure mistroostigheid.  Maar mijn gezelschap - een bonte mix van verschillende nationaliteiten - vindt het allemaal gewéldig.  Ze genieten volop.  Er klinken flarden Spaans en Engels naast een nog wat gebrekkig Nederlands.  Toren van Babel: vandaag stond je pal in Mechelen.

Bij het afscheid pakt pater familias, de 62-jarige Ricardo uit Colombia, me nog stevig vast.  Een warme, welgemeende vriendschapsknuffel.  Ook al kennen we mekaar maar pas: we voelen beiden dat we mekaar vonden op onze toren, hoog boven stad en land.  Hij zegt het poëtisch in het Spaans wat hij onder vriendschap verstaat: 'Un alma que habita en dos cuerpos e un corazon que habita en dos cuerpos'....  'Eén ziel en één hart in twee lichamen...'  Het ontroert me.

Deze namiddag was ik met dit wereldse gezelschap op onze toren.  Mijn nicht Femke Suykens had me de vraag gesteld hen te begeleiden.  Ze geeft Nederlandse les in het opvangcentrum van Fedasil in Zaventem - één van die Belgische centra voor verzoekers om internationale bescherming.  Deze uitstap was een leuke, praktische oefenles in onze taal...

 

Herstellen door te vertellen

met categorie:  

  (foto : Jan Smets)

(foto: Lieven Loubers)

Binnenkort is het weer zover: dan wensen we mekaar een Gelukkig Nieuwjaar, en steevast hoort hierbij de obligate aanvulling '...én een goei gezondheid!'.  Zo hoort dat.  En misschien is deze wens zo standaard geworden dat we er niet langer bij stilstaan.  Toch staat en valt alles met een goede gezondheid.  Want als er wat ernstig misloopt met lijf en leden stort zowat alles als een kaartenhuisje in mekaar.  Niks is nog wat het lijkt.  Zekerheden brokkelen af.  En dan rest alleen puin ruimen en voorzichtig opbouwen met wat overschiet.  Niet gemakkelijk.

Als geen ander weet ook Wim Tiri dat.  Wim is nét geen vijftig - oogt uiterlijk een gezonde kerel.  Niks mis mee.  Maar dit is maar schijn.  Want hoe Mechelaar Wim moet knokken tegen een chronische ziekte die meer vragen dan antwoorden voor hem in petto heeft ziet de buitenwereld niet.  En dat is nét het moeilijke.  Wim voelt dat hij zich steeds moet verantwoorden.  Wim die archeoloog is van opleiding (énne: sinds kort een meer dan gewaardeerd medeblogger die hier zijn passie voor zijn stad, kunst en geschiedenis kan botvieren) is al sinds augustus 2017 ziek.  Ook voordien waren en al tekenen die wezen op een sluimerende ziekte.  Hij kan hierdoor al langer niet meer  werken.  En dat frustreert hem.  De ene dag gaat alles al wat beter dan de andere.  Maar écht optimaal is zijn gezondheid nooit. 

Maar...morgen en op 13 december staat Wim met vijf andere lotgenoten 'op de planken' met een theatervoorstelling in het Universitair Ziekenhuis van Antwerpen in Edegem.  Het is een héél beklijvende productie.  Onbewogen blijf je niet.  Met 'Herstellen door te vertellen' hoor je de patiënt zélf aan het woord.  Wim noemt het meewerken aan dit stuk  voor hem de beste therapie...

 

Publieksprijs voor 'Traag naar de Hemel' !

met categorie:  

  (foto boven: Jan Smets)

Een paar jaar geleden maakte ik voor Mechelenblogt een reportage over de laatste vier zusters Nobertienen die huizen in het klooster in de Bleekstraat.  Ondertussen is de oudste zuster van dit kwartet - zuster Cecilia (re) overleden.  Heel toevallig kwamen Nederlandse studenten van de Amsterdamse Hogeschool voor Kunsten hierop terecht.  Ze waren immers op zoek naar een klooster waar ze een kortfilm zouden kunnen draaien.  Gecharmeerd door de zusters die ik portretteerde in het artikel 'Wie doet het licht uit' namen ze met hen contact.  De vraag werd gesteld of ze enkele dagen mochten verblijven in het klooster om het reilen en zeilen vast te leggen in wat de schitterende kortfilm 'Traag naar de Hemel' zou worden.  Het werd een eerlijke, levensechte, soms humoristische, maar nooit karikaturale schets van het leven in dit Mechelse klooster.  De reacties logen er niet om: nadat de prent ook op TV werd uitgezonden klonken de stemmen unaniem lovend.  En nu volgde de kers op de taart!  de knappe kortfilm kreeg in Amsterdam de publieksprijs voor beste eindwerk.  De makers van de film noemen het een gigantische eer, want alle projecten hadden een extreem hoog niveau.  En zo komen onze drie uiterst sympathieke Mechelse zusters op hun ouwe dag nog eens in het nieuws.  Want ere wie ere toekomt: zoals zij heel naturel en ongedwongen figureerden in een film over hun alledaagse leventje...!

 

Een Mechels topstuk in Dordrecht

met categorie:  

Een tijdje geleden was ik op citytrip naar Dordrecht, een stadje halverwege Breda en Rotterdam. Een stadje aan de Oude Maas waar in 1572 de Eerste Vrije Statenvergadering plaatsvond. Een stadje waar (in het historische centrum) de tijd is blijven stilstaan en waar je door smalle maar oude en gezellige straatjes kan slenteren. Dordrecht, de stad van de schuine en zo typische gevels. De stad met vele mooie bezienswaardigheden en aantrekkelijke musea.

En aan één van deze musea, met name het ‘Dordrechts Museum’, wijd ik deze blog... zes eeuwen schilderkunst onder één dak...

Lumière bouwt Oude Stadsfeestzaal om tot cinema

met categorie:  

De plannen voor een stadsbioscoop in de voormalige stadsfeestzaal aan de Frederik De Merodestraat krijgen meer vorm. De sleutel werd donderdag overhandigd waarmee Lumière Groep vanaf de maand december kan starten met de renovatiewerken en inrichting tot stadscinema die in 2021 klaar zal zijn. Lumière Groep legt de focus op een gevarieerde filmkeuze die alle leeftijden kan bekoren.

Oude Stadsfeestzaal wordt een Lumière stadsbioscoop in Mechelen

CantusAmici duikt in de feestelijke geschiedenis van de Barokmuziek

Op zaterdag 30 november en op zondag 1 december 2019 vult feestelijke barokmuziek de prachtige Sint-Pieterskerk. CantusAmici brengt dan telkens een opbeurend en bruisend programma met topwerken van Vivaldi, Händel, Bach, Correlli en Purcell. De aanwezigen zullen ook kennismaken met zowel gevestigd en als jeugdig toptalent.

Met het programma #Barok! Feestelijk en Hemels duikt CantusAmici samen met het Orfeo Kamerorkest in de rijke geschiedenis van de barokmuziek.

Hier huist de waterduivel!

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Waar ooit de legendarische kwelduivel Nekker huisde, is nu 'de Waterduivel' neergepoot: de gloednieuwe brandweerkazerne annex magazijn voor de stadsdiensten.  Deze grootste stadsnieuwbouw van de laatste jaren werd gisterenavond officieel ingehuldigd.  Zeventig jaar lang was de brandweer gevestigd in de Dageraadstraat, maar de tot op de draad versleten kazerne werd nu verlaten voor dit 21 000 vierkante meter grote bouwwerk aan de Plattebeekstraat op de Nekkerspoelsite.

 

'Een formidabele Kessemis'

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets.  Boven Connie Neefs en dochter Hannelore Candries.  Onder: Connie met enkele bestuursleden van CD&V Mechelen)

Plaats van afspraak: de  legenarische bruine kroeg, 'd'hanekeef' in de Keizerstraat.  Connie Neefs mijmert: "Het was één van de laatste plaatsen waar ik mijn broer Louis, die volgend jaar al 40 jaar geleden op die noodlottige Kerstdag van ons is heengegaan, heb gezien.  Het was in het kader van het programma 'de tijd van toen' van Jan Thijs - weet je nog wel...?"

Deze ochtend werd er de tweede editie van 'Een formidabele Kessemis' voorgesteld.  Vorig jaar was de eerste uitgave van dit kerstconcert een voltreffer van formaat.  Daarom wordt dit concert  op 21 december weerom georganiseerd.  Geen kopie van het vorige: wél met dezelfde warme en sfeervolle ingrediënten.  Op het podium zal Connie het beste van zichzelf geven.  En dat doet ze niet alleen: ook haar dochter Hannelore Candries die al eerder bewees dat het muzikale talent in haar genen zit, acteur/zanger Lucas Van den Eynde én een twaalftal leerlingen uit de klassen muzikale vorming van het Stedelijk Conservatorium zullen de toeschouwers weten te verbazen.  Ze doen dit samen met twee talentrijke jonge solisten: de zestienjarige Hanna Vandergoten (harp) en de twaalfjarige Jan Vanderputten (blokfluit).  Het combo Eric De Vos zal de muzikale omlijsting verzorgen.

De organisatie berust bij CD&V-Mechelen die bij monde van voorzitter Bram Van der Auwera sterk benadrukt dat dit initiatief géén politieke kleur wil dragen.  Het concert is bedoeld voor élke Mechelaar.  En net zoas vorig jaar wordt een deel van de opbrengst geschonken aan de vzw VICTORy for kids, een organisatie die hulbehoevende kinderen van nul tot twaalf jaar uit onze regio ondersteunt...

 

Sinterklaas slaapt in Het Predikheren

met categorie:  

Het Predikheren, en niet het stadhuis zoals voorgaande jaren, was woensdag het decor voor de intrede van Sinterklaas. Enkele honderden kinderen vergezeld van hun ouders of grootouders genoten ten volle van het Sinterklaasfeest, en besloten de namiddag met snoepjes en pannenkoek.