Juni 2019

Allemaal maatjes...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets.  Boven: Karel Meyer en Luc Vis)

"Je moet niet schoon zijn om geluk te hebben!" grapte Luc Vis toen het feest van start ging.  Heel de dag was het bijzonder somber geweest en viel het hemelwater met bakken uit de lucht.  Maar toen het Maatjesfeest om 16 uur werd ingezet brak waarempel de zon door en buiten een schaarse bui bleven we verder gespaard van grote nattigheid.  Nochtans zal onze bekende Mechelse visboer overdag angstig naar de donkere lucht gekeken hebben en moet hij gevreesd hebben dat alles letterlijk en figuurlijk in het water zou vallen.  Niks was minder waar!  Het 15de Maatjesfeest was weerom bijzonder gezellig en enkele duizenden Maneblussers kwamen afgezakt naar de Grote Markt om te genieten van die 'Hollandse nieuwe' en ander lekkers.  Het podium kon niet Mechelser zijn.  We werden getrakteerd op een heerlijk muzikaal allegaartje.  Luc en mede-organisator, Karel Meyer, cafébaas van SAVA konden niet anders dan een tevreden zucht van verlichting slaken...

 

Oma gaat op stap...

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

We worden dagelijks ondergesneeuwd door een overvloed aan beeldmateriaal.  En letterlijk alles worden heden ten dage vastgelegd op 'de gevoelige plaat'. (of hoe noem je dit tegenwoordig?).  Onze smartphones en pc's puilen uit van de ontelbare plaatjes van al wat we doen en meemaken.  Elke grimas wordt vastgelegd.  Ons doen en laten staat op oneindig veel 'beelekes'.  Ooit was het anders.  Een portret van jan-met-de-pet was een zeldzaam gegeven.  Je ging er voor naar de fotograaf in je zondaagse pak om stijfdeftig in een bordkartonnen decor te worden vereeuwigd.  Onze grootouders hadden op het eind van hun leven misschien slechts een handvol foto's waarop ze poseren.  We kenden ze wellicht enkel uit de periode waarin we ze als kinderen meemaakten: grijsgeworden, wat ouder... Laat staan dat we van hen foto's zagen van hoe ze zélf hun kinderjaren beleefden, hoe ze opgroeiden...  Ja: in een koekendoos zagen we van hen - wie weet - een vergeeld plaatje van een kloeke baby op een schapenvel, of een foto in communie-outfit in een stichtelijk kader... En later: misschien een trouwfoto...  Maar verder?  Als ze niet tot de burgerij behoorden zal de foto-oogst niet zo groot geweest zijn.

En toch: zo bezitten heel wat Mechelaars wellicht nog wel wat 'straatfoto's' van hun voorouders, geschoten door een fotograaf die zich tot doel had gesteld om passanten in Bruul of op de IJzerenleen, te kieken Zo drentelt hier mijn grootmoeder Jeanne Van der Poel in de jaren dertig van vorige eeuw, met mijn vader op de arm, door het beeld.  Ging ze winkelen?  Of moeten we dit catalogeren onder 'flaneren'?  Waar ging ze naartoe?  Ging ze nog iets drinken op de Grote Markt, of ?  Ik weet het niet.  Het beeld is verstild.  Het hiervoor en hierna is weggegomd...

 

hemelwaarts fietsen?

met categorie:  

(foto: Jan Smets.  Colomabrug)

Hemelwaarts fietsend?

 

De navelstreng

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Marleen De Smet van Galerie M in de Kanunnik De Deckerstraat maakt er al langer een erezaak van om Mechelse kunstenaars een verdiend podium te geven.  Zo passeerde al menig bekende - of soms ten onrecht wat vergeten - Maneblusser de revue. Heel binnenkort gaat wel een heel bijzondere expo door in deze prachtige galerie.  Onder de veelbelovende en intrigerende titel 'de navelstreng' stellen niet minder dan zeven Mechelse artiesten ouder én nieuw werk ten toon.  Wie Marleen kent weet dat ze deze tentoonstelling zoals steeds heel minitieus en met veel gevoel voor evenwicht en smaak zal weten op te bouwen. 

De kunstenaars die zullen exposeren zijn 'niet van gisteren'.  Want hoewel ze hun sporen al langer verdienden en in die jaren zestig doorbraken met hun werk, zijn ze buiten de nu vijf jaar geleden overleden 'peetvader van de Vismarkt', Bodo Van de Voorde, nog steeds actief en gepassioneerd aan het werk.  Ooit vonden ze mekaar in de roemruchte Mechelse kroeg 'den Herten Aas' aan de Haverwerf: hét culturele laboratorium van onze stad: ankerplaats voor wereldverbeteraars, dichters, kunstenaars en kabouters.  Hier wilden ze het in hun ogen vermolmde cultuurbeleid van Mechelen wakker schudden.

Die tijd ligt nu al lang achter ons.  1968 is een iconisch jaar geworden: voer voor historici, en meerdere mijmering en nabeschouwing waard.  51 jaar na datum wil deze tentoonstelling nog eens een aantal van deze kunstenaars die die periode van dichtbij  hebben mee-gemaakt, voor het voetlicht brengen.  Want de navelstreng is nog lang niet doorgeknipt.  Allen hadden -  of hebben -  deze kunstenaars een grote liefde voor Mechelen - al werd soms scherp aangevoeld dat deze liefde niet altijd beantwoord werd....

 

Intens, zwoel, swingend, duister … In Utero Festival #3

De derde editie van ‘In Utero Festival’ dompelde Mechelen ook deze keer weer onder in een roes van noise, electro en duisternis. In de schaduw van de Sint-Romboutstoren werd in de Minderbroederskerk de Mechelse zomer op gang getrokken.