September 2018

Torke zal blij zijn om haar terug te zien...

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Vanavond overleed heel zachtjes één van de bekendste cafébazinnen van onze stad: Johanna 'Jeanneke' Willems - weduwe van de Mechelse voetballegende Torke Lemberechts.  Ze heeft hem vele jaren overleefd.  Torke stierf reeds in 1992.  "Als een warm dekentje viel de eeuwige rust over haar.  Haar lichaam was op.  Het was genoeg geweest", vertelt kleindochter Ann...  Jeanne was tot op hoge leeftijd héél vitaal en mocht beslist jaren liegen over haar werkelijke leeftijd.  Lang woonde ze boven café Glasgow op de Grote Markt - het café dat ze jarenlang met haar man openhield, en waar nu zoon Guy en schoondochter Jeanine achter de tapkraan staan.  De laatste jaren verbleef ze in rusthuis De Muze in Muizen.  Jeanne Willems werd 95 jaar.

 

Open Predikheren nog meer luister bijgezet door knappe expo's!

 

(foto's: Jan Smets. Onder: textielklas Academie. vlnr: Lut Vlassenbroeck, Erlinde Lombaert, Rit Verstappen, Sonia Caes, Susan Eggers, Jeannine De Raeymaecker, Trees Driesens, Kaat Gheeraert en Kris Thys)

Voor wie het lang geleden is dat hij of zij het zo lang leegstaande en verloederde Predikherenklooster in de Stassartstraat bezocht, moet het een ware openbaring zijn!  Nu reeds voel je dat dit één van de toekomstige hotspots van de Dijlestad zal worden: een laagdrempelige cultuurtempel op een unieke locatie in een nog unieker historisch gebouw.  Hier zal men Mechelen beslist om benijden.  Amper vijftig meter van een gebouw waar gruwel zich voltrok en boeken werden verbrand, zal hier een boekenschatkamer zonder weerga worden geopend.  op deze plek in de stad zullen verhalen in velerlei vorm op verrassende wijze verteld worden.  Dit wordt méér dan zomaar een bibliotheek.  Hier kan de bezoeker ook zijn eigen verhalen kwijt én hier kan hij op verhaal komen.  Predikheren wordt een publieke ontmoetingsruimte die de ambitie heeft om een rustplaats te worden waar het aangenaam toeven is en waar de bezoeker ook de dynamiek zal vinden die beantwoordt aan zijn verwachtingen.

Drie weekends zet Predikheren de deuren open voor het grote publiek.  Drie weekends lang kan hier al kennisgemaakt worden met deze toekomstige culturele trekpleister.  Vanavond werd de spits afgebeten. Een feestelijke start.  De reacties waren unaniem lovend.  Nog méér luister kreeg deze opening door een paar wel héél knappe tentoonstellingen'Het Zwartste Zwart' toont werk van leerlingen van de Scholengemeenschap Katholiek Secundair Onderwijs, die hierrond werkten in verschillende lessen.   Hélemaal top is de prachtige expo van de textielklas van onze Academie 'Ingebonden' is de titel van deze tentoonstelling met werk van de cursisten Textiele Kunsten onder leiding van Jeannine De Raymaecker.  Deze klas wist me al eerder te verrassen met tentoonstellingen in de oude matrassenfabriek Devis in de OLV-straat ('Ingebed' in 2009) en in de vlietenkelder ('Ingewikkeld' in 2012).  Deze derde editie overtreft de verwachtingen.  Ga beslist een kijkje nemen!  Dit is een expo om 'U' tegen te zeggen!

 

Uren speelplezier met clicformers, mini-tentoonstelling

(foto's: Linda Van der Auwera)

Het valt een beetje in de schaduw van de grote, aankomende, Lego-tentoonstelling maar momenteel is er een leuke mini-tentoonstelling Clicformers in het Speelgoedmuseum. In een klare eenvoudige kindertaal, én geillustreerd met echte clicformers-figuren zoals o.a. een stoere dino, leuke zeedieren en ook een robot, kan je de verschillende fases van de evolutie op onze aarde volgen. Van de oerknal tot leven in de ruimte worden er op speelse wijze voorgesteld. Ik vind het heel overzichtelijk en erg leuk gemaakt.

 

Mechelse Vereniging voor Stadsarcheologie zet opgegraven majolica in de kijker

met categorie:  

(foto's: Jan Smets. vlnr: Wim Devos, Guido De Coninck, Chris Van Herck, Herman De Winter en Yvonne de Rue van CAR)

Wie zondag Open Monumentendag in zijn agenda heeft gezet, moet beslist een ommetje maken langs het Paardenstraatje.  In dat unieke voormalige straatje met 19de eeuwse arbeidershuisjes heeft de Mechelse Vereniging voor Stadsarcheologie haar vaste stek.  Het pand werd een aantal jaren geleden grondig gerenoveerd en hierbij kwamen flink wat oude bouwsporen boven water.  Het verenigingslokaal, het Bouwarcheologisch Centrum (BAC) is zondag te bezoeken.  Boeiend!  Maar dat is zéker ook wat we er nog allemaal kunnen bewonderen.  Want de nu 25 jaar bestaande MVSA heeft een wel erg interessante expo opgezet.  Deze tentoonstelling geeft nog wat extra kleur aan de jubilerende vereniging. Op de benedenverdieping van het huis kunnen we spectaculaire vondsten aanschouwen die opgegraven werden op de Sint-Janssite.  Een archeologieprojectenbedrijf vond er heel wat Antwerps majolica-aardewerk terug dat kan gedateerd worden in de scharnierperiode tussen 16de en 17de eeuw.  Die dingen werden natuurlijk al eerder op andere plaatsen opgegraven.  Wat de vondst in Mechelen zo bijzonder maakt is het feit dat het over véél voorwerpen gaat en dat ze nog vrij compleet of intact waren.  Bovendien heeft het aardewerk verschillende functies, zoals borden, papkommen, zout-en zalfpotjes, én zelfs een wijwatervat...

 

Elk hoekje van 'zijn' kathedraal kende hij: Paul De Jonghe

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Elk hoekje van 'zijn' kathedraal kende hij... Gehuwd was hij nooit, maar getrouwd was hij met de kerk van Sint-Rombout.  Hier bracht hij véle uren in door.  Heel devoot als hij was, had hij een enorme passie ontwikkeld voor onze metropolitane kerk waar hij méér dan 25 jaar hulpkoster was.  Vorig jaar ging hij op pensioen.  Zijn gezondheid was niet meer te best en ook was hij erg moeilijk te been geworden.  Nu is hij overleden: Paul De Jonghe - geboren op 7 mei 1951...  Donderdag aanstaande wordt hij om 11u30 in 'zijn' kathedraal ten grave gedragen...

 

Passie en gezonde hapjes op MFlow!

Uit de activiteitenkalender van MFlow! koos ik willekeurig drie deelnemers die ik graag beter wilde leren kennen.   Het werden drie boeiende gesprekken, met drie ondernemende vrouwen.   Alle drie van een andere generatie, en met hun eigen achtergrond, kozen ze ervoor om de zekerheid van een vaste job te ruilen voor een eigen zaak.  Om hun passie te volgen en die te kunnen delen met anderen.

“Tijdens mijn rondreis door Afrika, merkte ik dat daar geen afvalophaling en -verwerking is.  De negatieve gevolgen van het verbruik van plastiek zijn daar veel duidelijker zichtbaar dan bij ons. Dat deed mij beseffen dat wij ook hier in Europa nog heel wat meer kunnen doen om de afvalberg te verkleinen. Ik ben zelf begonnen om verpakkingsvrije producten te kopen, en zo weinig mogelijk afval te produceren. De kennis die ik verzamel wilde ik ook graag doorgeven aan anderen. Zo begon ik te dromen over een eigen zaak, en in maart 2017 was ik klaar om Kabas te openen. “ vertelt Anneleen De  Witte.

(foto : dekabas)

 

Reuzen op Open Monumentendag!

met categorie:  

   

(foto's: Jan Smets - boven: Janneke en Klaasken.  Onder: de eerste dragers op Erfgoeddag in T-shirts met het nieuwe logo)

Onze Mechelse Reuzenfamilie is eeuwenoud en is méér dan te koesteren erfgoed.  Honderden jaren stappen ze al mee als onderdeel van de Mechelse Ommegang.  En zélfs in deze moderne tijden weten ze - hoe onwaarschijnlijk ook - nog velen te verbazen en ontroeren.  De laatste keer dat de hele familie door de Mechelse straten liep, ligt weerom een poosje achter ons.  In 2013 ging toen immers de Cavalcade uit: de eens om de 25 jaar door Mechelen trekkende Jubelprocessie van Hanswijk, gevolgd door de praalwagens en de reuzen.  Alles werd toen héél vakkundig gerestaureerd.  Het resultaat mocht gezien worden.  Zo jammer vonden toen een een aantal vrijwillige dragers dat de reuzen nu weer zo lang 'op stal' dienden te gaan.  Daarom kwamen ze met het idee op de proppen om een reuzenvereniging op poten te zetten.  In vaktermen noemen dragers van reuzen zich pijnders.  De koppen werden bij mekaar gestoken met de mensen van de Erfgoedcel, want met door Unesco als erfgoed erkende reuzen loop je nu eenmaal niet zomaar rond op elke pensenkermis.  Ook moet je er niet te pas en te onpas mee naar buiten komen natuurlijk.  Maaaar: er zijn beslist meer momenten dat de reuzen door de straten zouden kunnen dansen.  Er werd duchtig wat rond vergaderd om een plan uit te werken, en een reuzendragersvereniging onder de vleugels van de Erfgoedcel werd boven de doopvont gehouden.  In april werd een eerste promotiecampagne gevoerd op Erfgoeddag. Een aantal reuzen stonden toen opgesteld  in de Kruidtuin.  Bedoeling was om een nieuwe reuzendragers te ronselen... Een aantal enthousiaste Maneblussers ging hier graag op in...

 

Uit Sint-Petersburg overgekomen: Jo Haazen speelt maandag op toren

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Vorig jaar beleefde ik nog het genoegen om in het Russische Sint-Petersburg een dagje met hem te mogen optrekken.  In deze prachtige kunststad woont en werkt onze voormalige stadsbeiaardier nu al verscheidene jaren.  Eerder sporadisch komt hij nog naar ons landje afgezakt.  Enkele dagen geleden liep ik hem in Mechelen  toevallig nog tegen het lijf: Jo Haazen - artistiek, flamboyant, charismatisch...  Hij is het allemaal.  Maar vooral is hij een wereldautoriteit op het gebied van beiaardkunst.  Van Oost tot West is hij een man waarnaar opgekeken wordt.  We mogen dus héél erg blij zijn dat hij maandagavond tijdens de tradionele maandagavond-beiaardconcerten, nog eens wil plaats nemen aan het klavier in onze Sint-Romboutstoren om voor ons met de virtuositeit die hem eigen is, te laten genieten van de 'Hymne van de beiaardiers'.  Dat wordt iets om naar uit te kijken op deze eerste schooldag...  Het concert is zoals steeds gratis.  Zoals gewoonlijk op het cultuurplein in de Minderbroedersgang van 20u30 tot 21u30.  Toegang is gratis...