Augustus 2018

Mechelse Barbara in Maastricht...

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Het is beslist geen aardigheid om waar ook ter wereld plots en vaak onverwacht, oog in oog te staan met Mechelse kunst.  Wie dus denkt dat ik in dit artikeltje iets unieks wil voorschotelen heeft het mis.  En toch: telkens als ik in binnenlandse, en méér dan frequent in buitenlandse musea, kerken of op welke locatie dan ook, geconfronteerd wordt met fraaie en kunstige staaltjes van Mechelse ambachtslui, schilders of beeldhouwers, dan kan ik nauwelijks een gevoel van onverholen trots onderdrukken.

Mechelse wandtapijten, albasten kunstwerkjes, kantwerk, goudleer...: het waren allemaal gegeerde producten van hoge artistieke waarde.  Je treft ze dan ook wijd en zijd aan.  Beeldhouwwerk uit onze stad vond méér dan een handvol gretige afnemers in de toenmalig bekende wereld.  Mechelse poppetjes - losstaand op zichzelf of als onderdeel van een retabel of Besloten Hofje, werden hier te plaatse vervaardigd voor de export.  In de Nederlandse stad Maastricht, net over de grens, bewonderde ik eerder al tal van Mechelse kunstvoorwerpen in het Bonnefantenmuseum.  Ik maakte er vorig jaar een stukje over.  Nu ontdekte ik weer wat nieuws: in de impostante Sint-Servaasbasiliek, wordt in de rijke schatkamer een prachtig gepolychromeerd houten beeldje bewaard: 15de eeuws en in onze Dijlestad gesneden.  Het stelt de Heilige Barbara voor, een martelares die zou geleefd hebben in de derde eeuw na Christus...

 

Herman De Winter en Guido De Vos: het beste van twee werelden in Galerie M

met categorie:  

 

  (foto's: Jan Smets)

De affiche vat het heel artistiek samen:  een sculptuur van beeldhouwer Guido De Vos krijgt een kleurrijk kleedje met een schilderijfragment van Herman De Winter...  Het is een bijzonder knappe en creatieve interpretatie van wat de tentoonstelling moet worden: 'Best of both worlds'.  De ontwerper van de affiche is de jonge talentrijke neef van galeriehoudster Marleen De Smet: Gertjan De Smet.  De expo gaat door van 1 tot 15 september in Galerie M in de Kanunnik De Deckerstraat.  Het is Marleen die de twee kunstenaars bij mekaar bracht.  Heel verschillend werken ze.  Twee uitersten zijn ze.  Maar ergens zag Marleen verrassende parallellen.  Ik had met de beide kunstenaars een gesprek in de tuin van de Galerie.  Niet lang voordien hadden Herman en Guido mekaar voor de eerste keer ontmoet.  Maar ijs hoefde er niet gebroken te worden.  Het werd een gezellige babbel.  Gepassioneerd en met de nodige kwinkslagen vertelden ze over wat hen drijft en over hun werk.  De tentoonstelling laat zien hoe de vloeiende lijnen van acryl en airbrusch in het werk van Herman zich mengen met de gebeitelde contouren van kunststof en brons van Guido De Vos...  Thailand, waar de geboren Mechelaar en jongste broer van de overbekende kunstenaar Jan De Winter, al enkele jaren woont, werkt door in het kleurgebruik van Herman.  Velzekenaar Guido inspireert zich vaak op de menselijke figuur die hij verwerkt tot figuratief abstracte beelden.  Twee kunstenaars.  Twee uitersten.  Twee sterke persoonlijkheden.  Ze brengen hun verhaal - het beste van twee werelden.  En wij mogen er van proeven en genieten...

 

Terugdenkend aan zuster Cecilia...

(foto's: Jan Smets)

Twee jaar geleden had ik met hen nog een interview in 'hun' klooster in de Voochtstraat.  Zuster Cecilia was de oudste van de vier nog resterende zusters Norbertienen - de laatsten van een generatie religieuzen - Getuigen van een tijdperk dat nooit meer terugkomt.  Ooit wemelde het in onze stad van nonnen en paters - en telde Mechelen kloosters bij de vleet.  Dit alles is geschiedenis.  Voorgoed voorbij.  Dat beseften ze ook wel, en met veel realiteitszin vroegen ze zich af wie van hen 'het licht zou uitdoen'...  Zuster Cecilia zal het alvast niet zijn.  Ze overleed op 93-jarige leeftijd.  Meermaals werd ze opgenomen in het ziekenhuis, maar ze had het 'geluk' om thuis - in het klooster - te mogen sterven, omringd door haar drie medezusters waar ze zo lang lief en leed mee deelde....

 

MFlow wil Mechelen samenbrengen

Van vrijdag 07/09 tot en met zondag 16/09 gaat aan de Haverwerf het evenement MFlow door.  De drijvende krachten achter dit project zijn de zussen Dorien (28) en Eva (26) Guns.  Drijvend mag je in deze zin wel letterlijk nemen, want het overgrote deel van de activiteiten vindt plaats op een drijvend platform op de Dijle, ter hoogte  van Congrescentrum Lamot.

Zomerse Solar Boat Trips op vaart is toeristisch attractief hoogtepunt.

met categorie:  
Terwijl sommige toeristen aan de Costa's puffen van de hitte, kan je in het zonnige en koelere Mechelen sedert begin van de zomer een boottocht maken met een nieuwe zonneboot. Peter Van Elslander alias Captain Sunset , ontwikkelde een elektrische ecologisch aangedreven boot. De boot ligt aangemeerd op het kanaal Leuven-Mechelen " de Leuvense vaart " vlakbij Cafe de Plaisance aan de hoek Brusselpoort/Auwegemvaart. De vele Mechelaars en bezoekers van de stad krijgen hierbij de kans om kenningsmakingstochtjes te doen voor slechts 5 €. 

Tijdens onze vaart vertelde Peter mij : Na een jaar van ontwerpen, zoeken en bouwen was mijn ‘Solar Boat’ afgewerkt. De boot is zo’n 12 op 4 meter groot, het dak bestaat volledig uit zonnepanelen die de batterij opladen. Zo wordt mijn boot elektrisch aangedreven, er is dus geen lawaai van zware motoren of uitstoot van fossiele brandstoffen. Op het dek plaatste ik mijn ‘stuurhut’, een keukentje, salon en zelfs een hangmat.”

Je kan om het half uur een tripje doen waarna een drankje wordt aangeboden in Brasserie Plaisance. Zij die graag een langere uitstap maken, kunnen de boot ook afhuren. Zo kan je bijvoorbeeld een tocht ondernemen naar het natuurgebied aan het Zennegat of een cruise op de vaart richting Leuven, waarbij naar keuze kan gestopt worden langs eetgelegenheden of bezienswaardigheden. “We doen zelfs tochten waarin er live wordt gezongen en meegezongen. Altijd een unieke sfeer aan boord”, zegt Peter van Elslander.

Ensemble Cannamella vertolkt middeleeuwse Marialiederen in Hanswijkbasiliek



Op de hoogdag van O.-L.-Vrouw ten Hemelopneming 2018, dus op woensdag 15 augustus wordt om 15 uur in de Hanswijkbasiliek naar goede gewoonte een bezinningsconcert georganiseerd.

Het Ensemble Cannamella brengt een bloemlezing uit het mooie laatmiddeleeuws repertoire over Maria. Pelgrimsliederen uit de Llibre vermell de Montserrat, Marialiederen uit de Cantigas de Santa Maria, Vergine Bella van Guillaume Dufay en O Celestial Lume van Bartolomeus Brolo worden afgewisseld met meeslepende instrumentale estampies en saltarello’s. 

Gouden Carolus Infused twee jaar op rij verkozen tot beste bier.

Brouwerij Het Anker is een familiebrouwerij die al 5 generaties lang bier brouwt in het Groot Begijnhof van Mechelen, dat deel uitmaakt van het door UNESCO erkende werelderfgoed. Op deze Anker site wordt al sinds de middeleeuwen (1471) bier gebrouwen. De meermaals bekroonde speciaalbieren worden ook vandaag nog gebrouwen in de authentieke brouwzaal met koperen ketels. De whiskystokerij, brasserie en het brouwerijhotel staan garant voor een ultieme Mechelse smaakbeleving.

De Gouden Carolus Whisky Infused van brouwerij Het Anker in Mechelen is voor de tweede keer op rij verkozen tot het beste bier van het jaar door de Belgische bierconsumentenvereniging Zythos vzw. Dat is een primeur in de geschiedenis van het grootste bierfestival van België: nooit eerder ging de consumententrofee twee keer naar hetzelfde bier. Brouwerij Het Anker wint zo voor de derde keer de Zythos Consumententrofee, na eerdere winst in 2008 met ‘Gouden Carolus Hopsinjoor’.

De Kluis en... de Kluis

met categorie:  

 

(foto: Jan Smets.  foto: Wim Tiri)

Het is één van de mooiste panden in onze historische binnenstad...: De Kluis aan de Guldenstraat.  Het nu sterk verwaarloosde huis uit 1734 schreeuwt evenwel om restauratie. (eigenlijk al veel té lang...).  Jammer - zo op de mooie route Korenmarkt, Hoogbrug, IJzerenleen gelegen, waar zovele Maneblussers én toeristen passeren... De foto links dateert van enkele jaren geleden.  De laatste bestemming die De Kluis had, was een pannenkoekenhuisje.  De foto rechts werd me doorgestuurd door Wim Tiri en moet je situeren in 1905.  Bij vluchtig bekijken merk je weinig of geen verschil.  Maar vergelijk toch maar eens héél nauwkeurig...

 

Hoe het was en hoe het is...

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

We kunnen natuurlijk een hele jeremiade afsteken om het jammerlijke feit dat men ooit onze mooie groentenhal afbrak om plaats te maken voor een betonnen monoliet die men  megalomaan 'Euroshopping' doopte.  Het kan.  Het is spijtig dat deze 19de eeuwse gietijzeren markthal de tand des tijds niet wist te weerstaan (gelukkig onderging zijn kleinere broertje, de iets verderop in de Huidevettersstraat gelegen Vleeshal, niet hetzelfde lot).  Maar het zijn vijgen na Pasen.  De klok kan niet meer worden teruggedraaid. Wat wél kan is met durf en doorzicht het terrein zorgvuldig bekijken - evalueren, en opnieuw creatief invullen.  Dat gebeurde in en om de Botermarkt.  De Euroshopping, iets té lang betiteld als stadskanker, ging tegen de grond, en het al even ruim bemeten, maar toch 'luchtiger' geheel van het Klarenhof kwam in de plaats.  Estetisch en functioneel toch een héle verbetering.  Ook de Botermarkt zelf werd grondig aangepakt.  De zielige fontein die er stond werd vervangen door de opnieuw opengelegde Koolvliet (akkoord, ze volgt niet helemaal de historische bedding...), en deze werd doorgetrokken in de Muntstraat, wat deze doordeweekse straat ook een heropleving bezorgde...

 

Werk in de stad

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Vele eeuwen was het zo: in een stad werd gewoond én gewerkt.  Het waren twee functies die onlosmakelijk met mekaar verbonden waren.  Het gonsde van bedrijvigheid in onze steden en de industrialisering deed dit nog toenemen.  Een stad trok als een magneet arbeiders aan.  Men werkte waar men woonde en dit alles had zo zijn gevolgen.  Tijden veranderen.  Een stad evolueert hoe langer hoe meer naar een plaats waar men woont.  En bedrijven vertrekken naar elders - ver van de stadsmuren verwijderd.  Mechelenbinnenstebuiten puurde voor deze tweede zomerwandeling dit thema uit.  Zondagnamiddag werd onder een loden zon gestapt door heden en verleden.  Woensdagavond wordt deze wandeling herhaald.  Gidsen van dienst waren - en zijn -  dit keer Peter Meuris en An Slaets.  De groep werd bij vertrek aan de IJzerenleen netjes opgedeeld, en ik ging mee op stap met An, die om zich te beschermen tegen de zomerzon een petje op het hoofd had gezet.  Haar kleinzoon had haar gezegd dat ze 'haar klak achterstevoren diende op te zetten'.  Zo zou ze er immers meer als een 'werkmens' uitzien.  Zo gezegd, zo gedaan...