November 2015

Connie en Hannelore. Een moeder, een dochter...

met categorie:  

 

(foto l.:uit het boek 'Er zal altijd een zon zijn' .  foto r.: Jan Smets)

Door het raam zie ik boven de Dijle en achter het Hof van Villers de contouren van Sint-Romboutstoren - manifest, stoer en immer aanwezig, stempel drukkend op deze stad.  Aan de overkant vloeide ooit de Melaan in de Dijle.  Ost tekende hier een prentkaart met een boot - de 'Vaarwel':  een schilderachtig plaatje dat een nostalgisch verleden borstelt. Hier blééf de vliet gedempt.  Voorgoed verleden tijd.  Vanuit het venster van dit mooie herenhuis aan de Haverwerf kijk ik uit op één van de mooiste stadsgezichten.  Aan de muren van de smaakvolle living hangen prachtige kunstwerken die dit verleden oproepen: de Dijleboorden, de Hoogbrug, de Vismarkt...  Hier wonen duidelijk Mechelen-liefhebbers...

Ik ben te gast bij Connie Neefs - charmant, klasse uitstralend, en de perfecte gastvrouw.  Ze is overbekend.  Al jaren.  Niet steeds op het voorplan, maar constant aanwezig én nooit 'ver weg'.  Als een vanzelfsprekendheid.  Ook haar dochter zit er bij: Hannelore Candries, een knappe verschijning van 21 jaar.  Vriendelijk en goedlachs, en erg matuur voor haar leeftijd.  Met haar Venetiaans blonde lokken is ze niet zozeer de kopie van haar moeder.  Maar haar charme heeft ze wél gemeen met haar.  Haar naam draagt niet het kwaliteitslabel 'Neefs', maar Hannelore heeft het muzikale talent beslist in de genen.  Ze blijft er opvallend nuchter bij.  Ook dat heeft ze van haar moeder.  Om 'bekend of beroemd' te zijn is het Connie niet te doen.  De roes van roem is misschien tijdelijk hoogst aangenaam te noemen, maar veel waarde hecht ze er niet aan.  Om de waardering van de mensen gaat het.  Daar doe je het voor.  Voor die erkenning.  Dat voelt Connie ook voor anderen die iets moois verwezenlijken.  Bewondering.  Appreciatie.  Daar draait alles om.  Doe verder maar gewoon.  Het lijkt een familiemotto...

 

Charmaine Lenisa en Didier François in het Maurus Moreelshuis

Enkele dagen geleden had ik in het Maurus Moreelshuis een ontmoeting met twee mensen die nog maar enkele jaren deel uitmaken van de grote Mechelse gemeenschap

.

Sjarabang: nieuwe stek, nieuwe plannen

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Sjarabang voelt zich thuis op haar nieuwe stek in de Hoviusstraat 2 in het Groot-Begijnhof.  Sinds een drietal maanden is de vzw verhuisd van haar ruime locatie aan de Kerkhofleid naar het historische pand 'Sinte-Barbara' dat dateert uit de 17de eeuw: een mooi pand en een inspirerende omgeving.  Sjarabang dat  zes jaar geleden werd opgericht hoeft nauwelijks nog voorgesteld.  In de voorbije jaren heeft deze vzw die kunsteducatie aanbiedt aan mensen die- om welke reden dan ook - de opstap naar een kunstacademie te hoog vinden - zich stevig op de Mechelse kaart gezet.  Zowel mensen met als zonder beperking gaan hier aan de slag in vrije ateliers, workhops, theater... Gedreven kracht achter Sjarabang is de immer energieke en creatieve Marleen D'Joos.  Zij en haar ploeg zetten zich ten volle in voor deze vzw, omdat ze er méér dan sterk in geloven.  Toch is het niet altijd zo eenvoudig om aan de nodige centen te geraken om een degelijke werking te kunnen garanderen.  De vzw wordt immers gerund zonder structurele subsidies.  Bovendien is de huur van het nieuwe pand dubbel zo duur als de locatie aan de Kerkhoflei... 

 

'Het spook van 't Zennegat'

met categorie:  

 

(foto's:J.Smets-W.Verworst)

Willy Verworst is niet aan zijn proefstuk toe.  De nu bijna 70-jarige Heffenaar is méér dan een verdienstelijk amateur-cineast, en doorzwom al heel wat watertjes op filmgebied.  Vorig jaar kwam 'Lisa' uit - een oorlogsfilm, die hij samen met zijn collega's van het productiehuis - 'M.A.F.I.A.' (Mechelse Amateurfilmers In Actie) - draaide.  Dit productiehuis werd door hem, Hedwig D'Huyvetter, Johan Leemans, en Fred Lamon  opgericht. Vorige week ging een gloednieuwe kortfilm in prémière.   Al de aanwezigen in 'het écht Mechels theater' waren bijzonder enthousiast over het product.  Nu wil men 'Het Spook van 't Zennegat' (want dat is de titel van de fim) graag op zoveel mogelijke Mechelse locaties vertonen. De film is gedraaid in de omgeving van het Zennegat en het Broek van Blaasveld, en vertelt een bloedstollend verhaal.  Haast de volledige cast bestaat uit acteurs van het Mechelse theatergezelschap.  Met de film keren we terug naar de jaren dertig van vorige eeuw...

 

Mechelen zomert


door Karel Somers

De Vlucht


door Karel Somers

Mechels Broek


door emalfliet

Waar zijn we ?


door Jan Goovaerts

Katleen


door Joren Van Utterbeeck

Oldtimers op Grote Markt


door mechelenblogt_jan