'Super-Sis': Verdienstelijke Mechelaar 2015

  (foto's: Jan Smets)

'Super-Sis' hebben ze hun collega herdoopt.  De mensen van Sjarabang, de Mechelse vereniging die kunst-en cultuurparticipatie van mensen met een verstandelijke of meervoudige beperking wil bevorderen, dragen Sis Vermuyten op handen.  En super is hij wel écht.  Al van bij het begin van zijn loopbaan zet Sis zich in voor mensen met een beperking - de laatste jaren als vrijwilliger bij Sjarabang.  Met zijn muzikale en technische achtergrond is hij dé geknipte man om alles achter de schermen van een leien dakje te laten lopen.  Zelf is hij de bescheidenheid zelve en zoekt hij de spotlights niet op.  Maar dat hij méér dan gewaardeerd wordt door velen is een zekerheid.  En zoiets is ook het Koninklijk Verbond der Mechelse Geburenkringen niet ontgaan.  In het jaar dat Sis 60 kaarsjes mag uitblazen, werd hij gisterenavond in Cultuurhuis Leliëndael in Hombeek gehuldigd tot Verdienstelijk Mechelaar 2015.  Een verdiende erkenning voor zijn engagement is dit.  Hij mocht de medaille ontvangen uit de handen van Opperdekenin Nini Tremerie, voorzitter Jean Aerts en schepen Katleen den Roover... Het werd een gezellige en op sommige momenten zelfs ontroerende avond...

 

'Een bezoek te Mechelen'

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Na de artikeltjes over een Duitse reisgids uit 1913, een Franse van een decennium later, en een ongeveer even oud gidsje over Mechelen van VTB, laat ik jullie nu graag meebladeren in wéér een ander oud  boekwerkje voor toeristen...

Het werd geschreven door ene Kan.J.L.  En deze initialen zijn haast zeker van Kanunnik Laenen die archivaris was van het aartsbisschoppelijk paleis.  Deze man, die in 1871 geboren werd in Antwerpen, schreef tal van boeken over onze stad.  Een standaardwerk werd zijn 'Inleiding tot de geschiedenis van de Mechelse parochies'.  Ook pende hij een indrukwekkend naslagwerk over de Bourgondische periode bij mekaar.  Van 1927 tot 1940 - het jaar waarin hij stierf, was hij voorzitter van de Koninklijke Kring voor Oudheidkunde, Letteren en Kunst van Mechelen.

Het reisgidsje van zijn hand is geschreven na Wereldoorlog I, maar wel voor 1940 dus  En dat kan je ook afleiden uit beschrijvingen van gebouwen die er nu niet meer staan (waaronder, jawel: 'de Lepelaer' op de Zoutwerf...)

 

Verrassende ontdekking in het Predikherenklooster

  (foto's: Jan Smets)

Het voormalige Predikherenklooster in de Stassartstraat is een intrigerende en inspirerende plek.  En dat zal ze in de toekomst nog meer worden als onze stedelijke bib hier zijn intrek zal nemen.  Na decennialange leegstand en verwaarlozing is het nu alle hens aan dek in dit 17de eeuwse gebouw.  Als alles van een leien dakje loopt (men zit gelukkig op schema), zal de restauratie van het imposante bouwwerk voltooid zijn in 2018.  Dan kan de stadsbibliotheek verhuizen.  Deze werken die werden gestart in september van vorig jaar hebben een kostenplaatje van 22 000 000 euro, waarvan 11 000 000 gesubsidieerd door de Vlaamse overheid.  Deze morgen kon ik de stand van zaken bekijken, en ik breng je graag deze fotoreeks.  Tijdens het recente archeologische onderzoek werd een verrassende ontdekking gedaan!    Onder de bestaande vloer werden een hele reeks grafstenen teruggevonden uit de 17de en 18de eeuw.... En deze vondst is toch wel bijzonder te noemen...

 

Vuurwerk!

(foto's: J.Smets)

De Colomawijk, of Hanswijkenhoek - of wijk Tervurensteenweg zo je wil - is altijd een wat aparte entiteit geweest in onze stad.  Geografisch is ze gemakkelijk te situeren tussen Leuvense vaart en spoorweg.  Sinds haar ontstaan heeft ze steeds een sterk verenigingsleven gehad.  En al mag dat er in de loop der tijden andere vormen gekregen hebben: er leeft beslist nog héél wat in deze wijk.  De wijk Tervurensteenweg is sociologisch ook erg boeiend: rijwoningen, nieuwbouw, woonblokken...  Heel divers allemaal.  Nu de wijkraad - die overigens 'goed draaide' - er niet meer is, voelt men toch wel een lancune.  En daar willen een aantal enthousiastelingen van deze buurt wat aan doen.  Het potentieel dat er wel degelijk is, maar dreigt versnipperd te geraken, wil men niet verloren laten gaan.  Daarom werd de vzw Vuurwerk opgericht.  Vuurwerk - dat volgend weekend officieel en feestelijk wordt voorgesteld aan alle bewoners van de wijk, wil de vrijwilligersinitatieven die vuur brengen in de wijk ondersteunen.  Over dit toch wel vrij unieke initiatief in onze stad praat ik met Jan Van Gils - wijkbewoner die al véle jaren méér dan actief aan de slag is in de Hanswijkenhoek, en al heel wat ervaring opdeed in de wijkraad.  Maar Jan benadrukt dat hij niet hét gezicht wil zijn van Vuurwerk.  Vuurwerk is teamwerk.  Achter de vzw staat een ploeg van heel diverse, bewogen mensen die er maar al te graag invliegen.  Vol vuur wil ze er werk van maken!

 

Drie Koningen

 

(foto's: Jan Smets)

Met Driekoningen op 6 januari wordt de Kerstperiode definitief afgesloten.  In Mechelen wordt haast nergens nog Driekoningen gezongen.  Het zingen aan de deur reserveren we voor Sinte-Mette.   Flarden tekst kennen we misschien nog wel: "Driekoningen, driekoningen, geef mij nen nieuwe hoed..."   Misschien koop je vandaag nog wel een driekoningengebak, of stop je een boon in je zelf gebakken cake...  Daar blijft het dan bij.  De kerstboom wordt nu op vele plaatsen tot zijn naakte ik herleid en vindt zijn weg naar verzamelplaatsen of een kerstboomverbranding...

Driekoningen sluiten de deur.  Toch wil ik je hier graag nog eens naar drie Mechelse kerken meenemen waar de 'drie Wijzen uit het Oosten' een plaatsje kregen in het interieur...

 

toeristisch 'Wandelboekje' uit 1926

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Onlangs kon ik op een rommelmarkt dit boekje op de kop tikken.  Het telt niet meer dan 25 bladzijden, en werd uitgegeven door 'Vlaamsche Toeristenbond Antwerpen'.   Gedrukt werd het bij de bekende Mechelse drukkerij Godenne.  Uitgiftedatum:1926. Bijzonder boeiend is het om in zo'n toeristische gids van zo lang geleden te neuzen.  Je kijkt dan met de bril van 90 jaar geleden naar het 'stedeschoon'.  Erg leuk zijn ook de advertenties van Mechelse (horeca)zaken.  Met de Duitse gids uit 1913 en de ongeveer even oude Franse is het nu het derde reisgidsje waar ik jullie graag in laat meebladeren.

www.mechelenblogt.be/2013/04/voor-mechelen-volstaan-vier-uur

www.mechelenblogt.be/2015/10/guide-pratique-du-touriste-malines

daar gaan we...

 

Dit was (in) het nieuws

Met deze nemen we afscheid van een Oud Jaar en duiken we in een nieuw.  En ook in dit nieuwe jaar zal ons Mechelen in the picture staan of komen in de vorm van nieuwtjes, persberichten en leuke of minder leuke weetjes.  En dan gaat de Mechelaar aan het lachen, aan het huilen of aan het scheurrepen.  En... dat mag hier !

Dus smijt all of the above hier maar in de groep op den blog in dit artikel.  We zullen er eventueel gepast op reageren.  Of net niet.

Aankondiging van een feestje ?  OK.  Inbrekersbijtende senioren ?  Prima.  Te hoge of te lage (GAS)-boetes ?  Laat het weten.  Afvalbergen in de wijk ?  Informeer ons.  Terroristen gesignaleerd ?  Geef een lokatie.  Lijstjes of coole kaarten ?  Maak er een PrintScreen van.  Enz.

Niet direct de berichten die geschikt zijn voor grote uitgebreide en indringende (foto)blogartikelen, maar kennis of nieuws dat door U relevant genoeg bevonden werd om het ons, de Mechelaars, te laten weten. Altijd goed voor in de geschiedenisboekjes en interessant om te lezen door de Mechelaars in the Year 2525 !

Bedenk dat ik geen enkele reactie kan of mag verwijderen of dit artikel kan of mag afsluiten.

Vergelijk dit alles met Mechelen-verveelt-nooit uit 2015, maar geënt op Have-I-got-news-for-you (met Paul Merton en Ian Hislop op de BBC) of Dit-was-het-nieuws (met Raoul Heertje en Harm Edens op de TROS).

:-)

Enjoy.  Have fun.  En laat het allemaal niet teveel aan uw hart komen !

Hoogachtend,

Uw lokale Internetgraaier

 

De Riffi's: over kansen krijgen en kansen grijpen

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Ze zijn er alle vijf.  Samen zitten we op de bank in de gezellige woonkamer van het ouderlijke huis in de Gustave Van de Woestijnestraat - in de wijk achter de sporthal, tussen Battelsesteenweg en Dijle.  De living heeft typische Marokkaanse elementen, smaakvol en duidelijk met zorg uitgekozen.  Op de grote salontafel staan de obligate muntthee en de marokkaanse koekjes gastvrij uitgestald.  Moeder Riffi, een lieve, bescheiden  vrouw, houdt zich op de achtergrond, nadat ze me vriendelijk heeft ontvangen in haar huis, waar ze nu als weduwe alleen woont met haar jongste zoon Nabil.  Ze wil ook liever niet op de foto, en dat respecteer ik.

Dit is duidelijk een warme thuis.  De kinderen Riffi hebben een sterke band en hebben veel respect voor hun ouders.  Dat voel je.  Dagelijks proberen ze ook - al is het maar even, tussen drukke beroepsbezigheden, familiebesognes en vergaderingen door, bij moeder langs te komen.  Vader is een paar jaar geleden op 72-jarige leeftijd overleden.  Hij was al een tijdje ziek, en stierf op vakantie in zijn geboorteland.  Toch maakte hij nog enkele gelukkige momenten mee.  Hij woonde vol trots de eedaflegging als gemeenteraadslid van zoon Hamid mee, alsook de eed van Nabil als advocaat.

Dit verhaal gaat over een familie 'nieuwe Mechelaars' die kansen kreeg, maar ze vooral ook greep.  De vijf kinderen Riffi hebben het wat men noemt 'gemaakt' in het leven.  Allen hebben ze een mooie beroepsloopbaan kunnen uitbouwen.  Ze kregen het niet cadeau, maar hebben er hard voor gewerkt.  Alle vijf hebben ze hun dromen kunnen waarmaken.  Vader die in het begin van de jaren zeventig van vorige eeuw in Mechelen terecht kwam als kleermaker, heeft hen hiertoe gestimuleerd.  toen ze nog jong waren vonden ze hem misschien té streng.  Maar dankzij hem en dankzij ook de steun van moeder - en dat benadrukken ze in koor - hebben ze hun weg gevonden.

 

Een verhaal dat zomaar aanwaaien kwam...

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Etienne Mylemans heeft er oog en oor voor...  En wat hij met zijn zintuigen waarneemt in z'n omgeving weet hij trefzeker weer te geven in zijn schrijfsels.  Ik lees ze graag.  Het zijn rake, menselijke, vaak ontroerende kanttekeningen over het leven van alledag...  Graag wil ik dit verhaal met jullie delen: een vertelling over kwetsuren, over eenzaamheid misschien, over een wereld die zo anders zou kunnen zijn...

Bedankt Etienne!

 

Herman Vermeulen 80: de geschiedenis van de Gidsenbond Mechelen.

                    Herman Vermeulen (alle foto's Rudi Van Poele)

Herman Vermeulen, de eeuwig jonge voorzitter van de Mechelse gidsenbond, wordt vandaag 80. Tijd voor een terugblik op het levenswerk van een veelzijdig man, veruit de oudste gids van Mechelen die nog regelmatig de meer dan 500 trappen hoge Sint-Romboutstoren overwint.

De stad Mechelen wenste in 1955 te anticiperen op de Expo 58, waarbij verwacht werd dat een groot aantal bezoekers ook onze stad zouden aandoen. Er werd dan ook uitgekeken naar een aantal kandidaten om geleide gidswandelingen te verzorgen. De gidsencursus, die doorging in de studiezaal van het Atheneum, startte in het najaar 1955 en eindigde in juni 1956 met de examens. Leuk detail is dat de mondelinge examens werden afgenomen aan de grote houten tafel die nu nog te bewonderen is in de leeszaal van het Stadsarchief.

 

"Mijmeringen" gaat vijfde jaargang in

met categorie:  

"Mijmeringen", begon als  een hersenspinsel van een pas gepensionneerde. Die wilde wat meer over zijn stad weten. Het resultaat van veel zoekwerk goot hij in een maandblad dat hij gratis verspreidde. Minder gekende zaken over Mechelen overgoot hij met overpeinzingen over alles en nog wat, vandaar de titel. Na vier jaar groeide het blad uit tot een gratis 'must read' van iedere Mechelaar die zijn stad in het hart draagt.

 

Kerstmis bij de Ronaldo's

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Met al mijn zintuigen heb ik genoten...  Dit is pure magie!  Met circus Ronaldo heeft Mechelen culturele topambassadeurs in huis.  Generaties lang heeft deze familie gebalanceerd tussen theater en circus en commedia dell arte : verhalen als uit een avonturenboek, van reizen en onwaarschijnlijke gebeurtenissen, van successen tot teloorgang..., van meewarig bekeken worden tot heropstanding en eindelijk ten volle naar waarde geschat.  Stamvader Johnny moet deze dagen een gelukkig man zijn.  Zoon Danny is onze nieuwe stadsartiest; de Mechelse vlag wappert bovenaan de tent in één van de mooiste decors die je maar indenken kan: onze Grote Markt met Sint-Romboutstoren.  De Ronaldo's zijn thuisgekomen - helemaal sant in eigen land.  De woonwagens staan in slagorde, kleurrijk en als op een prent van Anton Pieck rond de met gloeilampen omkranste circustent.  De nostalgie hangt in het zeildoek...   Vanavond zat ik met vele andere Maneblussers aan de feestdis bij de Ronaldo's.  Een grote kerstboom en een lange tafel...: ze waren er allemaal: Johnny en Maria, van groot tot klein: de hele familie verenigd.  En natuurlijk ga ik niks verklappen.  Maar ik kan wel vertellen dat het een avond werd vol poëzie, ontroering, humor, acrobatie, en muziek.  Een staande ovatie was het minste wat het dankbare publiek deze familie schenken kon...

 

Op de koppen lopen tijdens Warmste Weekend

 

(foto's: Jan Smets)

Of je de sfeer nu zocht in de circustent bij de Ronaldo's, op het binnenplein van het Anker aan de Levende Kerststal, in de Mirage Feesttent op de koer van het stadhuis, of op de Vismarkt, Van Beethovenstraat en Haverwerf, of elders in de binnenstad: overal was het op de koppen lopen!  Geholpen door het uitzonderlijke weer, was het ook letterlijk een 'warm weekend'.  De vernieuwde formule van de Kerstmarkt sloeg duidelijk aan bij het overgrote deel van de Mechelaars.  Zélf heb ik er uiteraard ook van genoten.  Aan het kraampje van Mechelen Solidair passeerden massa's gulle Mechelaars, en ook onze collega's van andere 'goede doelen' waren uiterst tevreden.  De optredens op de Haverwerf van tal van Mechelse artiesten en verrassende gast Bart Peeters, werden gesmaakt...  Wandelclub Opsinjoor wandelde met zo'n drieduizend stappers door Mechelen 'in den doenker', en de winkelstraten zagen zwart van het volk. In Lamot was het eveneens een komen en gaan.  Van Korenmarkt tot Bruul bruiste het in Mechelen.  Een collage van een schitterend Mechels weekend...  Het is een selectie van al wat er te zien en te beleven was...  Er was natuurlijk  véél meer te beleven in onze stad.

 

V - markt

(Printbare versie vind je hier.)

Wie dacht dat de Veemarkt stond voor ' beestenmarkt ' is verkeerd ingelicht. De letter ' V ' staat voor Verdwijnmarkt. Die plaats is berucht geworden door het verdwijnen van ' beelden '. Soms hebben ze een tijdje bestaan en dan waren ze weer weg: soms definitief maar soms kwamen ze terug maar dan op een andere locatie. Niets staat vast ( letterlijk én figuurlijk ) op de V-markt.

 

Maria Verhaeghen werd 100 jaar, een wild verhaal over gevogelte op de Ijzerenleen.

(Foto: Rudi Van Poele)

Wie kent er niet de oude  “kiekenpoelier” op de Ijzerenleen? Ja de “schieve Verhaeghen”, of Victor Verhaeghen voor oudere generaties een begrip in Mechelen. Tijdens een wandeling op de IJzerenleen  werd Rudi Demets aangesproken door haar nicht Linda Verhaeghen. Haar tante Maria, de zus van de “schieve”, kende namelijk nogal wat anekdotes over de IJzerenleen. Zij vertelde ook dat Maria op 10 december 1915 te Sheffield in Engeland werd geboren tijdens WO I . Toen Rudi een lezing voorbereidde over de gebeurtenissen in 1914 ging hij bij Linda te rade.  Zo rijpte de idee om haar eens te  interviewen. Ik ging samen met Rudi en Linda Verhaegen naar het Hof van Egmont, waar Maria nog steeds verblijft en op 10 december 2015  100 kaarsjes mocht uitblazen.

 

Inhoud syndiceren