Arturo, de Meest Mechelse Mexicaan!

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

"Hij is de meest Mechelse Mexicaan!"  zei ze me lachend: Liesbeth Vanheuckelom, al elf jaar de vrouw van Arturo Ladron de Guevara.  Ik wou dat graag geloven, maar...euh..., wonen er dan zovéél Mexicanen in onze Dijlestad?  Nee, misschien niet.  Maar toch verdient Arturo deze titel.  Vandaag had ik een toffe babbel met deze sympathieke kerel.  En op het einde van het gesprek werd het me allemaal duidelijk....

 

'harmonisch samenleven onder een veelkleurige regenboog...'

(foto's: Jan Smets)

Bij een bisschop ga je niet gewoon aanbellen...  De tijd van de onbereikbare kerkvorsten ligt dan wel al een poos achter ons, en ze zijn niet langer - in groot ornaat uitgedost - hoog verheven boven Gods kudde, maar toch...  Ik maak een afspraak met z'n secretaresse die na een tijdje zoeken toch nog een gaatje kan vinden in de drukke agenda.  "Hoe lang denk je nodig te hebben?" vraagt ze.  Ja, weet ik veel.  "Een uurtje?  zou dat lukken?"  We prikken een datum, en zo stond ik dan vandaag - tijdig op de afspraak - in het voormalige Groot-Seminarie in de Varkensstraat.  Ook hij is keurig op tijd: een grote rijzige man, grijzend, en een zekere voornaamheid uitstralend.  Hij begroet me vriendelijk, gaat me voor en wijst me het salonnetje aan.  "Koffie of thee?" vraagt hij me, en hij schenkt me eigenhandig een kopje in.  Ik voel me al wat meer op m'n gemak.  M'n gesprekspartner praat open, en dat doet hij een uur lang.  Heel toegankelijk is hij.  Hij hoeft het artikel dat ik schrijven wil niet na te lezen.  Hij lijkt me dus te vertrouwen: Mgr. Leon Lemmens, hulpbisschop van het aartsbisdom Mechelen-Brussel.  De geboren Limburger woont nu al een paar jaar in Mechelen (én graag!).  Op 22 februari 2011 werd Mgr.Lemmens door Paus Benedictus XVI benoemd in deze functie.  Op 3 april van datzelfde jaar werd hij door aartsbisschop Léonard dan gewijd tot bisschop. Na het ontslag van deze laatste, is de plaats van aartsbisschop weer vacant.  Mogelijk valt in november de beslissing over de opvolging.  Da's nog afwachten.  Ook Mgr.Lemmens wordt tot de kanshebbers gerekend.  Maar dit houdt hem niet bezig. 

 

Ik kijk er naar uit met een zekere verwachting en spanning.  Maar wakker lig ik er niet van.  Ik hoop wel dat de beslissing valt voor Kerstmis.  Ik heb er vertrouwen in.  De Heer helpt de Kerk wel.

 

Een uur lang praten we over zijn stokpaardjes: over zijn grote betrokkenheid bij de armsten in onze maatschappij, én over het leven in diversiteit.  Onlangs was hij met collega-bisschoppen Harpigny en De Kesel, en journalist Rudi Vranckx in Irak, waar hij ter plaatse de situatie van de honderduizenden Christenen die de laatste decennia hun geboortegrond in het Midden-Oosten ontvluchtten wou ervaren.

 

Klankendaal laat zich horen!

 

(foto's: J. Smets.  vlnr: Lennert Maes, Randy Van Rijn, Jos Maes en Lenne Vervaeke)

Wat ze er indertijd fabriceerden is me niet helemaal duidelijk.  Maar het moet te maken gehad hebben met onderdelen voor 'den IJzeren Weg'.  Het zag er steeds wat groezelig uit, en soms kon je een blik binnen werpen als de werkmannen op het voetpad hun boterhammen opaten in de schafttijd.  Het werd in den Hanswijkenhoek 'het zwèt kot' genoemd.  En dat predikaat beschreef erg raak deze werkplaats op de hoek van Tervuursesteenweg en Sint-Jozefstraat.  Da's allemaal lang geleden, want dit aftandse atelier heeft een tweede leven gekregen.  Daar zijn bloed, zweet en tranen ingekropen.  Met het enthousiasme dat alleen vrijwilligers kunnen opbrengen is deze simpele en voorhistorische werkplaats nu een huis van creativiteit geworden.  Klankendaal is een plek om je thuis te voelen op het ritme van de notenbalk.  Acht jaar lang bestaat deze plek nu.  Er zat en zit muziek in.  Het werd eerder toevallig ontdekt toen iniatiefnemers Bart Alloing en Jos Maes uit hun loods in Leuven moesten, en op zoek moesten gaan naar een nieuwe stek om waar ze gedreven mee bezig waren verder te zetten.  Men vond in Mechelen deze locatie, en na flink de handen uit de mouwen te hebben gestoken - zo'n drie jaar lang - is Klankendaal de inspirerende plek geworden die het nu is.  "Het heeft wat met muziek te maken, en...met kinderen..."  Dat weten de meesten uit de buurt wel.  Maar toch is Klankendaal volgens Jos nog nét te weinig gekend in Mechelen.  En daar wil men wat aan doen.  Klankendaal wil zich laten horen.  En daarom wordt op 5 december een benefietconcert georganiseerd: een leuk evenement om Klankendaal in the picture te brengen, maar ook met een sociaal doel aan gekoppeld:  Muziek zal er een duidelijk wapen tegen onverdraagzaamheid zijn.  De opbrengst van de benefiet gaat grotendeels naar Vluchtelingenwerk Vlaanderen, en de rest zal dienen om een mediacampagne rond dit thema op te zetten; Klankendaal beter te leren kennen, en de iniatieven die ze in dit kader reeds op poten hebben gezet, in de verf te zetten...

 

Gijs Vanhee geeft fakkel van stadsartiest door aan Danny Ronaldo

 

(foto's: Jan Smets)

Vanavond gaf in theater t,arsenaal stadsartiest Gijs Vanhee de fakkel door aan Danny Ronaldo van het gelijknamige Mechelse circus.  Maar voor het zover was, mocht de voorzitter van de Mechelse cultuurraad Frans De Wachter, samen met Gijs een onverwacht grote groep van méér dan tweehonderd belangstellenden leiden langs een aantal van de murales die werden gerealiseerd door Gijs Vanhee en bevriende kunstenaars.  Streetart op z'n best!  Twee jaar lang heeft Gijs deze kunstvorm op de Mechelse kaart gezet, en het project viel in de smaak.  Een knappe tentoonstelling in het Cultuurcentrum heeft deze zomer nog eens de focus gelegd op dit kunstproject.  Het resulteerde nu ook in een boek: 'Mechelen Muurt' dat vanavond werd voorgesteld, en waarvan het eerste exemplaar door schepen van cultuur Björn Siffer werd overhandigd aan de afscheidnemende stadsartiest, waarvan we in de toekomst beslist nog méér zullen horen...

 

Mechelen Muurt voor altijd ...

met categorie:  

Enkele weken geleden … zondagmorgen … een stralend zonnetje: tijd voor 'Troosties Home Made Mechelen Muurt Fietsroute' !

De familie Troostie trekt er met de fiets op uit om de tien muren in de Mechelse binnenstad te zoeken die door de verschillende artiesten op uitnodiging van stadsartiest Gijs Vanhee werden beschilderd.

          

 

Slapen op het water

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Over het kanaal drapeert zich de ochtendnevel, maar de zon doet in deze vroege uren kranig haar best om haar stralen door het grijs te priemen.  En dat lukt aardig, zodat deze herfstige morgen toch een pastelkleurig tintje krijgt.  Aan de Hanswijkvaart liggen de aangemeerde bootjes rustig in het water te dobberen.  Amper een paar honderd meter verder is het behoorlijk druk op Mechelens grootste werf.  Maar hier - de Motstraat net voorbij - merk je niks meer van die bedrijvigheid, en krijg je haast een vakantiegevoel.  Gek toch.  En dat vakantiegevoel versterkt nog als ik van de kade het bootje opstap.  'Sies' heet het leuke witte bootje.  Ik heb een afspraak met Veerle Gabriëls die samen met haar echtgenoot Tom Wuytack de gelukkige bezitters zijn van dit drijvende paleisje.

 

Gedenk en bedenk...

met categorie:  

    

(foto's: Jan Smets)

Ongetwijfeld liep je langs de meeste al voorbij zonder er nog acht op te slaan...  Sommige zijn erg bekend, en andere staan of liggen eerder wat 'verstopt'.  Maar allen willen ze iets of iemand 'gedenken', een stichtende boodschap meegeven, of iets in herinnering brengen.  Gedenken en bedenken...  Het denken is nu voor de blogger.  Kan je ze alle twintig situeren in het Mechelse straatbeeld?

 

Guide Pratique du Touriste a Malines

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Ik kon dit boekje vorige maand  op de kop tikken op de rommelmarkt der begijnhoven; een toeristische gids in het frans over Mechelen.  De uitgavedatum kan ik niet terugvinden, maar als ik bij het doorbladeren ontdek dat de Keldermansvleugel van ons stadhuis nog niet is opgebouwd, moet ik het boekje ergens dateren bij het begin van vorige eeuw, toen de Wereldbrand nog niet over stad en land raasde.  Een paar jaar geleden maakte ik op Mechelenblogt al een artikel over een Duitse reisgids uit dezelfde periode.   www.mechelenblogt.be/2013/04/voor-mechelen-volstaan-vier-uur    . 'Reicht für vier Stunden' schreef de opsteller toen over een bezoek aan onze stad.  Deze franse gids volgend kunnen we best langer in de Dijlestad vertoeven...  Ik laat je graag over mijn schouder meelezen...

 

Marcel Kocken blikt met gemengde gevoelens terug op zijn legerdienst

met categorie:  

   

(foto's: Jan Smets)

Misschien is hij wel dé grootste Mechelse verhalenverteller...  Marcel Kocken: één van de oudste actieve stadsgidsen, auteur van tal van boeken en soms ook wel eens de cultuurpaus van Mechelen genoemd.  Volgende maand wordt dit icoon 80 jaar, en speciaal voor Mechelenblogt graait hij in zijn herinneringen.  Dit verhaal schreef hij voor ons neer.

Dit tekstje gaat over mijn militaire diensplicht.  Het zijn nogal wrange herinneringen.  Vind je de tekstjes 'te straf' of te stout mag je ze eventueel 'vergeten'.  Maar dat ik er nog steeds over nadenk, bewijst wel hoe diep deze zaken in mijn geheugen gegrift zijn gebleven...

 

Het Zuiden? Niet verder dan de overkant...

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Als deze meest saaie en grauwe variant van de herfst de omgeving weet te vergrijzen is het contrast des te groter als ik 'ten Zuiden' aan de Tervuursesteenweg binnenstap.  Hier spat de kleur van de muren in warme en en vrolijke  tinten - van okergeel tot oranje, en zelfs knallend paars.  Op de tafels liggen kleedjes met Afrikaanse prints en aan het plafond hangt een serie door de eigenaar zelfgemaakte lampjes: holle kalebassen in wisselende patronen uitgeboord om het licht door te laten.  Op de toog staan de tajinepotten in slagorde opgesteld en de pruttelende potten verspreiden een heerlijke exotische geur... Het eethuisje van Marie-Françoise Ndour en Bart Alloing heeft nog maar een drietal weken de deuren geopend - maar daarover zo dadelijk meer.  Hier heb ik immers een afspraak met een gedreven en sociaalbewogen vrouw: Dien De Bruyn - gepensioneerde geschiedenisleerkracht die tot vorig jaar les gaf bij de Ursulinen in 'Torekenswaver'.  Gepensioneerd: jawel.  Maar nog méér gepassioneerd.  Ze past hier in het kader: jong van geest en met een al even jonge look.  Deze Mechelse vrouw is sinds enkele jaren letterlijk bezeten door een project in het Afrikaanse Gambia waar ze haar hart en ziel in legt: 'Kuntangdafero'  wat staat voor 'vlinder.  Kuntandafero is een atelier waar de kinderen van het dorpje Kartong in het Zuid-Westen van dit smalle landje, pal aan de grens met Senegal, zichzelf kunnen uitleven met spelen, tekenen, schilderen, musiceren...  Gewoon maar omdat élk kind recht op ontwikkelling, op spelen en op deelname aan artistieke en culturele activiteiten heeft.  Dat is een basisrecht opgetekend in de Rechten van het Kind uit 1989.  Dien is van het nut van het project dan ook volledig overtuigd.  Als mede-oprichtster en verantwoordelijke voor dit kinderatelier vertelt ze er met veel warmte en engagement over.  Op zaterdag 17 oktober organiseert zij met een aantal vrijwilligers een heus 'Fiësta Africana' in de Basisschool De Spreeuwen in de Boetestraat...  Omdat geld in het bakje krijgen broodnodig is om het voortbestaan van het project te garanderen...

 

150-jarige bib blaast kaarsjes uit, en blikt vooruit naar toekomst

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Het belegen woord 'volksverheffing' wordt al lang niet meer gebruikt om het nut van een openbare bibliotheek te verdedigen.  En toch heeft de waarde van een bib ook in deze moderne tijd niks aan belang ingeboet.  Een openbare bib blijft een laagdrempelig cultuurmiddel - voor vele jongeren is het een eerste kennismaking met cultuur trouwens -  Een samenleving heeft nood aan verhalen...  Hierdoor kunnen we ons verplaatsen in de gedachten van anderen, en empathie kweken... Op die manier verzachten ze onze harde samenleving.  Die verhalen moeten blijvend verteld worden...  Een bib geeft hiertoe de kansen, en biedt bovendien de ruimte om tot rust te komen.  Kortom: een bibliotheek is een biotoop van cultuur en beleving die méér dan  zijn plaats heeft in het stadsweefsel.  De Mechelse bib bestaat 150 jaar, en daar kan je niet naast kijken!  De vlagjes hangen uit en de verjaardagstaart staat te pronken.  Niet met één groot evenement wordt die verjaardag in de verf gezet, maar wél met een feestweek vol van leuke activiteiten voor jong en oud.  Van 10 tot 16 oktober moet je in de bib zijn!  Cultuurschepen Björn Siffer en bibliothecaris Rita van de Wiele die samen met de computer in 1990 haar intrede deed in de bibliotheek, bliezen alvast al de kaarsjes uit. De leuke campagne-affiche die een ontwerp is van Shamisa Debroey, oogt aanlokkelijk,en dat doet het programma niet minder...

 

Maanlanding

 

(foto's: Jan Smets)

Sommigen noemen de 'gouden kubus' die dé blikvanger is van het vernieuwde figurentheater - nu Beeldsmederij - De Maan al spottend een grote ferrera rocher...  Vernieuwende architectuur zal altijd felle en vaak tegenstrijdige reacties uitlokken.  Denk maar aan Lamot, de Beethovenbrug, enz...  Persoonlijk vind ik het een erg geslaagd concept.   Dit gedurfde ontwerp past naar mijn gevoel volledig in de omgeving van het Cultuurcentrum waar oud en nieuw verbazend goed met mekaar in dialoog gaan.  Maar nogmaals: over smaak kan men niet redetwisten.  De toekomst zal oordelen over dit gebouw.  De architecten lieten zich inspireren door de Maanlander die bij de Apollo 11 hoorde.  En zo zitten we dan helemaal...op de Maan.  De verbouwingswerken zitten er eindelijk opVolgende week zal de eerste schoolvoorstelling doorgaan in de nieuwe grote zaal: 'Kleine Rode Eva'.  Tussen 31 oktober en 3 november is dan het 'Goudkoortsfestival' gepland dat de opening van de Beeldsmederij extra in de verf wil zetten, én de 50ste verjaardag vieren van het vroegere Stadspoppentheater - een Mechels cultuurmonument dat lang geschraagd werd door drie generaties Contryn...  Vandaag kon ik al een kijkje nemen aan 'de achterkant van de Maan', maar het grote publiek kan dat zondag ook, als tijdens de Dag van de Architectuur dit indrukwekkende gebouw zijn deuren breed open zal gooien...

 

Shoppen, bier proeven en hotels bekijken...

 

(foto's: Jan Smets)

Mechelen gonsde dit weekend weer vol leven.  Na Dwars door Mechelen vorige zondag, was het terug enorm druk in het centrum.  Tijdens de driedaagse herfshopping kon je op sommige momenten op de koppen lopen in de vernieuwde Bruul en de andere winkelstraten.  Het Bierfestival 'Bier in vrouwenhanden' werd een enorm succes.  Drie dagen lang kon op de Grote Markt genoten worden van meer dan honderd artisanale biertjes.  Ook de nieuwe Belevingsgids die borduurt op de thema, werd voorgesteld, en is nu aan de prijs van 3,5 Euro te verkrijgen bij Uit.  (een aanrader!).  En vandaag zetten in het kader van Open Bedrijvendag, de Mechelse hotels hun deuren voor de tweede keer op rij wagenwijd open....  Al deze activiteiten profiteerden van het heerlijke weertje, en dat was mooi meegenomen voor een supergezellig Mechels topweekend!

 

Sven Gazet, 15 jaar stadsreporter!

En beter dan Sven kunnen wij het niet verwoorden dus citeren we onze stadsreporter:

 

Langverwachte boek voorgesteld

  (foto's: Jan Smets)

Een gloednieuw prachtboek over Mechelen verdient een mooi decorum om voorgesteld te worden.  De Keldermanszaal in ons stadhuis was dan ook de geknipte ruimte om uit te pakken met 'Mechelen, Feiten & Façades' van Marcel Kocken en Luc Van Hoeylandt - het langverwachte kunstboek waarvoor de Mechelaars al een tijdje geleden warm voor werden gemaakt.  De Maneblussers zullen niet op hun honger blijven zitten: het boek is een pareltje geworden.  Het eerste boek van de nieuwe uitgeverij Elena is oogstrelend mooi, hoogst verzorgd samengesteld met prachtige foto's van Luc  en boeiende teksten van de nu bijna tachtigjarige Marcel.  Luc en Marcel zijn gepassioneerde Mechelaars en dat merk je als je dit boek doorbladert.  Van nu af is het te verkrijgen in jouw favoriete Mechelse boekhandel, en zaterdag kan je het bovendien laten signeren door de twee auteurs in Standaard, Salvator of Zondvloed.  Niet te missen.  Dit is een boek om zelf te koesteren of hét ideale geschenk voor elke Mechelaar die eveneens een passie heeft voor zijn stad!

 

Inhoud syndiceren