Walter Smits: op de planken én op het water

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Ik kan me beslist een onaangenamer tijdverdrijf voorstellen.  Deze namiddag was ik op stap met Walter Smits - rasechte Mechelaar, joviaal en praatgraag.  Heerlijke man.  Het werd een urenlange babbel 'tussen wal en schip'.  Voor mij haalde hij speciaal de rondvaartboot 'Malinska' uit de 'garage', en als enige passagier vaarde ik met hem de Dijle af.  Kapitein Walter vertelde honderduit over zijn jeugdjaren, het theater, en zijn geliefde Mechelen.  Het gesprek was niet afgerond toen De Cirque de deuren wou sluiten, en daarom besloten we om er nog een stukje aan te breien in Den Akker (dat legendarische café dat heel binnenkort geschiedenis zal worden)....

 

Maaike Ouboter neemt Mechelen mee op muzikale reis in jonge levenscyclus



Donderdag 4 december 2015
kon Mechelen proeven van 'En hoe het dan ook weer dag wordt', het langverwachte debuut-album van Maaike Ouboter, die met dit album toont dat ze méér is dan 'dat meisje van Dat Ik Je Mis'. Het 'meisje' van 'de beste singer-songwriter van Nederland' werd jonge vrouw en toert in Vlaanderen en Nederland om haar eersteling voor te stellen. Mechelen kon de liedjes van Ouboter smaken. Een staande ovatie was haar deel aan het eind van het show.

10 km lopen door feeëriek Mechelen

met categorie:  

(foto's: Marijn Troch)

Vorig jaar stond ik nog aan de zijlijn.  En ik was een tikkeltje jaloers op al diegenen die zich met zoveel enthousiasme en duidelijk met héél veel plezier aan deze eerste editie van de Urbain Trail hadden gewaagd.  Het was voor deze maniakale Mechelenliefhebber een gemiste kans.  Aangezien dat aan de zijlijn staan voor mij niet bepaald iets is waar ik me graag aan hou, nam ik me toen voor om een volgende editie niet aan mij voorbij te laten gaan.  Maar de Bourgondische geneugten des levens moesten daarom toch wat worden 'aangepast'.  Dat werd wat gastronomisch schrappen.  Levenstijl moest dringend worden bijgespijkerd.  Begin september kocht ik een paar goeie loopschoenen en herontdekte ik het onvolprezen Vrijbroekpark.  Het was zowat meer dan twintig jaar geleden dat ik er nog een 'loopje mee nam', en het was dus afwachten of deze goeie voornemens ook zoden aan de dijk zouden brengen.  M'n oudste dochter besloot haar 'ouwe vader' in zijn plotse opstoot van sportieve laattijdige midlifecrisis bij te staan met wijze raad en strenge vermaningen als ik het loopschema té geestdriftig interpreteerde.  Als ik braafjes aan haar zij het parcours volgde was er geen vuiltje aan de lucht, maar de dag dat ze niet meeliep, deed ik er stiekem toch wat kilometers extra bij, wat me nadien afkeurende blikken opleverde van diezelfde dochter.  Als een betrapte schooljongen beloofde ik beterschap (goed wetend dat als de 'juf' uit het zicht zou zijn verdwenen, ik me weer zou wagen aan een eigenzinnig ommetje...). Zo loop ik nu al zo'n paar maanden drie maal tien kilometer per week.  Twaalf kilogram minder lichaamsgewicht en twaalf kilogram sportief zelfvertrouwen en uithoudingsvermogen meer, was ik er klaar voor.  De Urban Trail: vol popelend ongeduld keek ik uit naar zaterdagavond 5 december.  Het werd een voltreffer: dit toffe circus, deze 'kermiskoers' der loopwedstrijden.  En daar verschenen we aan de startlijn: dochter Nele, m'n sympathieke medeblogger Bruno Dayers ('realraven') en ikzelf, en vol van verwachting en met gezonde ambitie vlogen we uit de startblokken nadat schepen van sport, Walter Schroons, ons in actie 'schoot'...

 

Troonsafstand...

(foto's: Jan Smets)

De OLV-van Hanswijkbasiliek die deze dagen méér dan grondig wordt gerestaureerd, deed vandaag voor even 'afstand' van haar troon.  De barokke troon waarop het miraculeuze beeld van Maria staat, moet tijdelijk de kerk verlaten om de binnen-restauratiewerkzaamheden vlot te kunnen laten verlopen.  18 vrijwillige dragers droegen zaterdagnamiddag de zowat 300 kg wegende troon van de basiliek in de Hanswijkstraat over de Raghenoplaats naar de Augustijnenstraat, waar hij onderdak kreeg in het magazijn waar ook de kostuums en attributen van de bekende processie worden gestockeerd.  Het gebeuren kreeg flink wat belangstelling.  Het gaat dan ook om een uniek stuk met een grote emotionele waarde voor vele Maneblussers.  Het Mariabeeld volgde haar troon niet.  Zij blijft rustig ter plaatse in de zijkapel waar de Mechelaars voor haar nog altijd een kaarsje kunnen aansteken.  De verhuis gebeurde onder politie-escorte... 

 

En het licht werd aangeknipt!

 

(foto's: Jan Smets)

Om 18 uur werd de nieuwe eindejaarsverlichting officieel aangeknipt door burgemeester Bart Somers en kersvers schepen Christiaan Backx,  Mechelen investeerde dit jaar in energiezuinige verlichting met honderduizenden ledlampjes.  Nieuw is dat ook de bomen in lichtjes werden gewikkeld, die er drie jaar blijven hangen en op milieuvriendelijke wijze meegroeien met de boom.  Ook het Dijlepad krijgt mooie sfeerverlichting, maar daarop is het nog even wachten.  Het stadshuis en Schepenhuis baden alvast in een gezellige gloed...  De feestperiode kan beginnen.  Een impressie...

 

"Breng onze Europabeker terug!"

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets en Malinwa-archief)

Gent heeft zijn mysterie van de Verdwenen Rechters, en Mechelen...zit met de raadselachtige verdwijning van de Europabeker van Malinwa.  Op 11 mei 1988 won KV-Mechelen als laatste Belgische ploeg de Europabeker en schreef het hiermee geschiedenis.  Kort na deze legendarische match verdween de beker op mysterieuze wijze.  Het werd de aanleiding voor het ontstaan van heel wat gissingen, halve waarheden en mythes.  Tot op de dag van vandaag is dit relikwie spoorloos...  En toch: er zijn niet weinigen die lijken te weten waar deze cup zich zou bevinden.  Maar de meeste 'getuigen' die het zouden kunnen weten, hullen zich in stilzwijgen...

Jan Gysbrechts heeft rood-geel bloed in de aders stromen, is Malinwa-fan tot in de toppen van zijn tenen, en wordt haast fysiek onwel als 'zijn' club het niet zo goed doet.  Als ze té veel verliezen, werkt dit op zijn gemoed.  Jan was twee jaar toen KV-Mechelen deze gloriemomenten meemaakte, en het feit dat dé beker der bekers sinds dan 'vermist' is, en niemand (?) kan vertellen waar hij zou kunnen zijn, intrigeert hem al langer.  En daar wou hij verandering in brengen.  Een half jaar geleden maakte hij een Facebookpagina aan onder de titel 'Breng de cup terug naar de club'.  Dit ging niet onopgemerkt voorbij.  En toch: het mysterie is hiermee niet opgelost.  Nee: we staan niet dichter bij 'de Waarheid'.  Wie weet meer?  Want ja: daar is Jan van overtuigd: er zijn mensen die beslist méér weten dan ze toegeven...

 

Lamot nodigt elke Maneblusser uit achter de schermen

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Gek toch dat ik me haast niet meer kan voorstellen hoe het er vroeger écht uitzag op deze site...  De geur van mout en bier  nochtans kan ik me nog wél goed voor de geest roepen.  Ooit was Lamot een toonaangevende, succesvolle brouwerij die steeds groeiend, meer en meer binnendrong in het stadsweefsel tussen Dijle, Guldenstraat en Adegemstraat.  Nadat in 1994 het doek viel over de brouwerij - werd het snel een stadskanker.  Maar het keerpunt kwam tien jaar geleden toen een ambitieus plan tot uitvoering werd gebracht.  Voorzitter van Brouwgebouw Björn Siffer, stelt niet onterecht dat Lamot - omgeturnd tot  Congres-en erfgoedcentrum, symbool stond voor het nieuwe Mechelen.  Mechelen is Lamot, en Lamot is Mechelen. De voormalige brouwerij is nog altijd één van de unieke en toonaangevende plekjes in het centrum, en in het gebouw dat verleden en heden naadloos in mekaar laat overvloeien, kan je nog tal van elementen terugvinden uit de rijke geschiedenis van Lamot.  Lamotbier was indertijd legendarisch, en nu nog spreekt het tot de verbeelding van de Mechelaar.  Congres-en Erfgoedcentrum Lamot is in feeststemming, en manager Jan Simons die bijna die ganse tien jaar aan het roer heeft gestaan, wil dit jubileum ook vieren met alle Mechelaars. ( In september was er al een feestje voor klanten en gebruikers.)  Op zondag 13 december start Lamot met een aantal gegidste wandelingen achter de schermen, waarbij je een duidelijk beeld krijgt over ontstaan en werking van de brouwerij.  En dit gebeurt door middel van video, pakkende verhalen, anecdotes... 

 

Niet bang ... wel ongemakkelijk

Zij zat in de bus. Ik er rechtover. Zij met hoofddoek, en ik met hoed. Zij pas in de twintig, met niets dan toekomst voor haar, ik vijftig jaar ouder, met heel veel verleden achter mij.

Wij deden beiden ons best om mekaar niet aan te kijken, maar dat is moeilijk als je 50 cm van elkaar zit.

 

 

Antverpia, waar het is zoals het was...

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

 

Zolang ik leef blijft dit zo.  De sfeer moet hier blijven zoals die altijd geweest is...

Hij zegt het met overtuiging: Hugo Meulemans, cafébaas van de Antverpia, het legendarische café op de hoek van Korenmarkt en Adegemstraat.  Hier bleef de tijd stil staan.  Volkscafé, ankerplaats en toevluchtsoord...  Hier komt de Maneblusser en de student, de toerist, de bouwvakker en de man-met-de-plastron...  Sinds 1923 bestaat de Antverpia - café genoemd naar een schip - op een boogscheut van Dijle en de vroegere bedrijvige werven... Het interieur dateert uit de jaren vijftig en werd hoogstens hier en daar wat aangepast.  Hugo heeft het keurig gerenoveerd en onderhouden, maar al die ouwe elementen die het karakter van dit café ooit hebben bepaald, zijn gebleven.  Zo wil het Hugo, en zo willen het de trouwe klanten.  Den Antverpia is een levend museum, een reliek uit tijden die niet meer terugkomen, een zeldzaam voorbeeld uit een tot verdwijnen gedoemd type volkscafé, een uniek restant van een Mechels horecaverleden...

 

Oorlogssoep in de Levende Kerststal

 

(foto's: Jan Smets)

Heel binnenkort wordt ook Mechelen volop in Kerstsfeer ondergedompeld.  In het weekend van 18, 19 en 20 december wordt weerom een Kerstmarkt georganisiseerd.  Deze keer is alles zo'n beetje op nieuwe leest geschoeid. Op de Grote Markt worden we met circus Ronaldo in nostalgische sferen gebracht, én de Kerst-of wintermarkt zal verhuizen naar de Haverwerf.  Daar moet je natuuuuuuurlijk soep van Mechelen Solidair  komen proeven.  Dat spreekt vanzelf.  Maar er valt ook nog wel wat méér te ontdekken!  En als je daar alles hebt gezien, moet je alleszins wat verder stappen tot in het Groot-Begijnhof!  Daar is de Mechelse Kerstsfeer op z'n mooist en op z'n 'warmst'.  Voor de vierde keer op rij vindt de Levende Kerststal onderdak op het gastvrije binnenplein van brouwerij Het Anker.  De gezellige sfeer daar, wil ik voor geen geld van de wereld missen.  Een dikke pluim voor de buurtwerking van het Groot-Begijnhof!  Met veel enthousiasme zet men hier dit schouders onder dit fantastische evenement.  Dat verdient bewondering.  Gisterenmiddag liep ik langs in het Anker, en daar was men met vereende krachten, en met een grote groep vrijwilligers aan de slag om de Kerststal op te bouwen.  Op zaterdag 19 december (17u-21 u) en op zondag 20 december (15u-19u) worden we meegenomen in een totaalspektakel van Kerstmis in de Groote Oorlog.  Vorig jaar gingen we mee op de 'vlucht' voor het naderende onheil, om in de veiligheid van de stal te belanden.  In dit tweede oorlogsjaar - we schrijven 1915 ligt Mechelen gedeeltelijk in puin. De inwoners hebben honger...  Een inderhaast opgebouwde gaarkeuken verdeelt oorlogssoep... Dit is het decor van het wonderlijke Kerstgebeuren: hier krijgt het grauwe en alles verscheurende oorlogsgebeuren kleur...

 

Acht kunstenaressen leggen hun werk onder de Kerstboom

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Wil je dit jaar écht een uniek en waardevol cadeau onder de Kerstboom leggen?  Of...wil je het jezelf schenken?  Dat kan!  En je hoeft er niet zo ver voor te lopen.  En als ik je hierbij nog vertel dat het allemaal héél erg betaalbaar is met prijzen tussen 15 euro en 150 euro: dan ga je waarschijnlijk overstag.  Acht kunstenaressen met een flinke staat van dienst stellen hun kunstzinnige creaties ten toon én te koop in huiskamergalerie yoHanneke aan de Schuttersvest 25.  Ik was verrast door het heel diverse en kwalitatief hoogstaande aanbod.  Met galeriehoudster Hanneke Vermeulen en drie van de kunstenaressen had ik een fijne babbel...  Vandaag ging het evenemet 'Kok - Kunst Onder de Kerstboom' van start, en je kan er morgen tot en met volgend weekend nog terecht...  Doen!  een aanrader...

 

Ook jij kan jouw steentje bijdragen voor de restauratie van de Besloten Hofjes!

 

(foto's: Jan Smets)

Ze behoren absoluut tot het Mechelse top-patrimonium.  Ze dan dan ook uniek.  Nergens ter wereld kan je zo'n grote verzameling van zulke merkwaardige en kunstzinnige retabels uit de 16de eeuw vinden.  Jaren geleden al kon ik ze bewonderen in de vertrekken van de gasthuiszusters in de Keizerstraat, die dit erfgoed dat vele generaties voor hen met veel liefde en vlijt hadden vervaardigd ,koesterden met hun beste zorgen.  Maar natuurlijk waren ze onderhevig aan de tand des tijds.  Kan ook moeilijk anders...,hoe goed de gasthuisnonnen ook hun best deden om ze zo goed mogelijk te bewaren.  Ik zag de Besloten Hofjes voor het eerst eind van de jaren zeventig in het klooster van 'het oud gasthuis'.  Het grote publiek leerde ze pas écht kennen toen ze verhuisden naar het Schepenhuis.  Nadien waren ze nog een tijdje te zien in de Zalm.  En sinds kort worden deze schitterende reliekkasten grondig gerestaureerd.  En dat is hoognodig om ze ook voor de toekomst veilig te stellen.  Een eenvoudige opdracht is het niet, omdat de Besloten Hofjes zoveel verschillende materialen bevatten waar telkens weer andere deskundigen onderzoek moeten bij doen, om de beste conservatiemethode uit te dokteren...  Maar éénmaal ze weer allemaal onder handen zijn genomen, zullen ze mooier ogen dan ooit.  Mechelen mag trots zijn op dit erfgoed.  Zo'n restauratieproces kost handenvol geld, en daarom wordt ook beroep gedaan op iedereen die hiertoe wil bijdragen.  Alleen zo kan de hele reeks behandeld worden.  10 000 Euro is nog nodig om de nog niet gerestaureerde Hofjes te restaureren.  Met een grootse crowdfunding hoopt men het nodige bedrag binnen de 90 dagen te verzamelen.  Je kan al doneren vanaf 5 Euro...

 

Marcel Kocken wordt vandaag 80!

met categorie:  

Hij is weer helemaal terug, Mechelens' beste vriend, meesterverteller, oppergids, veelschrijvelaar en levende harde schijf, Marcel Kocken. De gezondheid is de beste sinds jaren zodat hij als vanouds zijn minzame wandelingen kan maken. Moest u hem vandaag tegenkomen, vergeet dan niet hem even dag te zeggen, dat doet altijd plezier.

 

'Een goede burgemeester moet luisteren naar de mensen'

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Hij heeft er duidelijk zin in.  Ontspannen achteruitgezakt in de zetel, non-comformistisch in z'n pull, vaak monkellachend... Urenlang hebben we gepraat.  Of beter: is hij aan het woord geweest - een wervelend relaas van feiten, data, personen...  Jos Vanroy is dan ook een levend archief van een Mechelse politieke periode die voor hem begon in 1971 als schepen, en eindigde in 1994.  In die lange tijd was hij één van dé tenoren van de Mechelse politiek.  Tweemaal heeft hij het mandaat van burgemeester waargenomen in een tijdperk dat socialisten en  CVP de lakens uitdeelden.  Deze twee partijen speelden jarenlang haasje-over in deze stad.  Vanroy volgde de socialist Désiré van Daele op in 1977, werd na een eerste termijn gewipt door Jef Ramaekers, en gaf in 1994 de sjerp door aan Geert Bervoets . 

In januari wordt onze voormalige 'Eerste Burger' 80 jaar, en hij blikt terug op een boeiende loopbaan. 

 

Hoogstraat ca 1920

met categorie:  

Allee, nog eens een Ra ra ra.
In welke straat reden deze karren een eeuw geleden???

Zoals steeds niet antwoorden op het blog maar stuur je antwoord aan erkaa(apenstaart)telenet.be

 

Inhoud syndiceren