Rommelmarkt der Begijnhoven

Onder een stralende septemberzon vond de jaarlijkse Rommelmarkt der Begijnhoven plaats. Dat was de voorbije drie jaar wel anders, waar men steeds regen cadeau kreeg. Vandaag namen honderden standhouders deel, en trachten op het Klein- en Groot Begijnhof hun tweedehands spullen aan de duizenden bezoekers te verkopen. Deze rommelmarkt is de oudste rommelmarkt in het Begijnhof en dateert van 40 jaar terug.

Rommelmarkt der Begijnhoven

Een vluchteling op de Dijle...

 

(foto's: Jan Smets)

Vandaag mocht een zomers Mechelen een wel erg bijzondere gast verwelkomen... Rond half vijf kwam hij aangedobberd bij de Haverwerf, nadat de zeldzaam opendraaiende Kraanbrug voor hem open ging... Aan de kant klonk applaus bij z'n aankomst.  Door evenementen als rommelmarkt der begijnhoven en de braderie was er bijzonder veel volk in de stad.  Een aantal van de toeschouwers was op de hoogte van zijn komst, maar velen keken verbaasd op en wisten niet wat er gebeurde. 

Stralend weer, vrolijke mensen die op de uitkijk staan... Een vluchteling maakt het vaker anders mee...  De' inflatable refugee' maakte zich voor zijn Dijle-vaart klaar aan het Keerdok, en begon dan aan zijn tocht...

 

NONA opent het seizoen16-17

Well, what can I say? It's different ... als NONA een feestje geeft.

NONA blaast dit jaar 30 kaarsjes uit, waarvan 15 als kunstencentrum. Er is tijd om even achterom te blikken, maar er wordt toch vooral naar de toekomst gekeken. En die ziet er mooi uit: NONA groeit nog steeds, met de nieuwbouw volop aan de gang, en de samensmelting met CONTOUR zodat de biënnale van bewegend beeld een nog mooiere toekomst heeft.

Maar vanavond was het tijd om te feesten met een gratis openingsfeest van het seizoen 2016-2017.

Tribunal de Malines

  

(foto's: Jan Smets)

Misschien kan je me het best omschrijven als een soort van artistiek archivaris van het verleden...

 

Ik zit met  Willy Van Eeckhout (°1943) op het terras van het onlangs geopende café Kuub op het Cultuurplein in de Minderbroedersgang.  Het is steeds aangenaam en boeiend praten met deze gedreven veelzijdige kunstenaar die zijn sporen al heel langgeleden verdiende.  Nog altijd bruist de man van creatieve ideeën.  In het kader van het aankomende groots opgezette stadsfestival OP.RECHT.MECHELEN, naar aanleiding van de 400ste verjaardag van de oprichting van de Mechelse Grote Raad, draagt Willy zijn steentje bij.  En dat 'steentje' is wel héél bijzonder en intrigerend.  In de hal van het Cultuurcentrum creeërde Van Eeckhout een installatie met de naam 'Tribunal de Malines'.  Als dit je ook nieuwsgierig maakt, moet je er beslist eens binnenlopen.  Vanaf 14 september tot en met 6 november kan je de installatie bekijken. 

Het begon allemaal met een dramatische brand in het Gerechtshof van Mechelen in het jaar 1995...

 

Ice Skating Center Mechelen opent deuren

De nieuwe ultra moderne olympische ijspiste vervangt vanaf vrijdag 9 september 2016 de oude Flanders On Ice ijsbaan in deelgemeente Leest. Met een oppervlakte van 3800 m² wordt de nieuwe ijspiste aan de Nekker dubbel zo groot, samen met Luik de modernste van het land, en qua techniek de modernste van Europa. De nieuwe ijspiste is een privaat initiatief van Gunther Bosmans, zijn echtgenote Kathleen Geerts en Wim De Rijck, die onder de naam Ice Skating Center Mechelen na 10 jaar in Leest, en 10 maanden hard zwoegen om de bouw klaar te krijgen, vandaag deze ultramoderne ijsbaan openen..

Nel. een zot geweld

met categorie:  

Honderd jaar geleden overleed Rik Wouters. Naar aanleiding van deze herdenking kan je in het Hof van Busleyden de tentoonstelling ‘Zot Geweld / Dwaze maagd’ bezoeken. Daarnaast is er nu ook de graphic novel ‘Nel. Een zot geweld’ die vanavond in Mechelen werd voorgesteld in boekhandel De Zondvloed. Het werd een pakkende en meeslepende vertelling.

                            

 

KiVa, KiVa-wie, KiVa-wat?

Wat is KiVa?

“Kiva” is het Finse woord voor “tof”, “fijn” of  “leuk”. Tevens is het ook de naam van een gerespecteerd Fins antipestprogramma.

KiVa is een wetenschappelijk onderbouwd antipestprogramma waarmee basisscholen -op weggezet door professionele trainers- aan de slag kunnen gaan. Het programma spitst zich toe op de lagere school met als voornaamste doel pestgedrag te voorkomen en indien nodig aan te pakken.

Met bijna 3600 leerlingen werd vandaag, op de Mechelse Grote Markt, de kick-off gegeven.

 

De naam is... Reuter

 

(foto's: Jan Smets - foto rechtsonder: Nelly De Keye)

 

Het is winter.  Nieuwjaarsdag 1925.

Over de IJzerenleen schrijdt traag een begrafenisstoet - een lijkwagen getrokken door twee paarden - richting Stedelijk Kerkhof.  De wagen wordt gevolgd door een aantal mannen die vlaggen dragen.  De stoet vertrok even voordien - klokslag 14 uur aan de Zoutwerf 9 waar het Syndicaal Huis van de Socialisten gevestigd was.  Aan de kant staat een groot aantal toeschouwers.  Zwart van het volk ziet het van aan de Hoogbrug tot aan het Schepenhuis waar de stoet nu langzaam voorbij komt.  Op het kerkhof zal hij burgerlijk begraven worden.  Maar er zal ook religieuze muziek weerklinken.  Ergens tussen de menigte staat een meisje - nog te jong om de familie in stoet te volgen - aan de hand van Aaltje, haar oma langs moeders kant.  Dit is de begrafenisstoet van haar grootvader Willem Reuter.  Zeventig jaar geleden werd hij geboren in Den Helder, en hij is altijd Nederlander gebleven.  En dit ondanks het feit dat hij al als jongeman in Mechelen kwam wonen, huwde en er zijn loopbaan uitbouwde. 

Aan de kant van IJzerenleen en Steenweg staan velen zwijgzaam toe te kijken.  Bolhoeden en petten...  De wielen van de lijkwagen ratelen ritmisch over de kasseien.  De kadans van de dood.   Op deze winterdag doet hij zijn laatste tocht door Mechelen: Willem Jaak Reuter - een man die sociale geschiedenis schreeft in deze stad: invloedrijk, visionair, koppig, sociaal bewogen...  Kortom een monument.  Men keek naar hem op en men bewonderde hem...  Maar er waren er ook die hem tegenwerkten of jaloers waren...  Zo gaat dat met de échte groten.  De stoet rijdt de geschiedenis maar ook de vergetelheid in.  Aan de hand van haar grootmoeder staat tussen de massa de twaalfjarige Rosa Reuter, zijn kleindochter, toe te kijken...

 

Ontwaken uit de zomerrust ... M-Days Mavoc Mechelen

met categorie:  

De zomermaanden lopen op hun einde ... tijd om de volleybalcompetitie terug op gang te fluiten.

Dit weekend stonden in sporthal De Plaon de M-Days, zowat de officiële aftrap van het nieuwe seizoen, op het programma van volleybalclub Mavoc Mechelen.

Tijdens twee dagen stelde de club door middel van vriendschappelijke wedstrijden hun ploegen voor het seizoen 2016-2017 aan het grote publiek voor.

        

 

Vluchtelingen geven Mechelse politici een lesje in nederigheid!

Als taal, oorsprong, gezindte en kleur plots geen rol meer spelen is de medemens waarschijnlijk aan het voetballen. Een gemeenschappelijk raakpunt zoals sport doet (wereld)burgers van allerlei pluimage zonder vooroordelen het beste van zichzelf geven en hun zorgen -groot of klein- vergeten. Dit geldt zowel voor de Mechelse asielzoekers als de Mechelse politici.

Een sportief sfeerverslag van het initiatief van Welkom In Mechelen en Kristof Calvo(de voetballer).

ZWART-WIT, uit het atelier van Jan De Winter

 

(foto's: Jan Smets. rechtsboven: Jan De Winter; onder: Marc Van Camp)

 

Hij vertelt me dat hij pas nu zijn zuiverste werk zou kunnen maken, maar het lukt hem niet meer...

 

Dit vertelt Marc Van Camp over zijn twintig jaar oudere vriend, de Mechelse kunstenaar Jan De Winter.  Ze zijn al jaren erg goed bevriend met mekaar.  Het klikte vanaf het eerste moment tussen hen, en Marc kent het werk van Jan door en door.    Enkele jaren geleden stelde hij over hem het prachtige boek 'Man onderweg' samen.  Jan De Winter is één van de bekendste en grootste Mechelse kunstenaars van zijn generatie.  Onlangs werd hij 80 jaar.  Zijn gezondheid laat het wat afweten en daarom en ook wegens de zorg voor zijn hulpbehoevende echtgenote Clémentine komt hij nog weinig het huis uit.  Ook vandaag is hij niet aanwezig op deze eerste dag van de tentoonstelling van werk van hem, dat gedurende de hele maand september te bekijken valt in het Vrijzinnig Centrum De Schakel in de Guldenstraat. 

Marc wist zijn vriend te overtuigen om nog eens met zijn werk naar buiten te komen.  Het resulteert in een exclusieve expositie die een bezoek overwaard is.  De kunstenaar maakte een eigenzinnige selectie uit zijn atelier.

 

"bij de KUUB kun je behalve een pint drinken ook vanalles komen beleven!"



Met KUUB is Mechelen sinds vrijdag 2 september 2016 een aparte horecazaak rijker. Ook al werd over de naam een heuse poll gehouden, wie de grote gouden kubus ziet, op het Cultuurplein, naast Beeldsmederij De Maan en met als overburen Cultuurcentrum Mechelen en Academie Mechelen, begrijpt de logica van de naamkeuze meteen.

Elk dag dat we open zijn, staat er wel iets te gebeuren, of toch zoveel mogelijk!”. De jonge uitbaters  Jasper Benn, Jasper Meysmans en Koen Verdonck zitten boordevol ambitie en hebben geweldige plannen voor hun café. En zeg niet zomaar café. “Behalve iets komen drinken kun je ook iets doen of beleven”. Mechelen Blogt had een hartelijk gesprek met de  fijne mensen die cultuurcafé de KUUB uitbaten...

Met Sint-Gummarus naar Katanga

 

(foto's: Jan Smets)

Voor de slotwandeling van de zomerreeks van Mechelenbinnenstebuiten was de plaats van afspraak de poort van het oud kerkhof aan de Kerkhoflei.  Woensdagavond kwamen weer flink wat belangstellenden opdagen om ook deze laatste wandeling door een Mechelse buitenwijk aan te vatten.  Onder de titel 'met Sint-Gummarus naar Katanga' werd met gidsen Liliane Maes en Luc Croonen de buurt rond de Liersesteenweg verkend.  Het kerkhof werd in1784 aangelegd in de tijd van Keizer-Koster Jozef II, die het begraven binnen de stadsmuren verbood.  Het nieuwe stedelijke kerkhof kwam hier in een vrij desolaat gebied te liggen.  Veel bebouwing was er niet.  Er stonden een aantal windmolens, pesthuizen, ...een galg...  En verder was er de grote leegte.  Dat kan je je vandaag nog moeilijk voorstellen.  Een kazerne met oefenterreinen, een voetbalveld, sociale woonwijken, scholen...: het kwam hier allemaal in de plaats...  Het werd zowel zondagnamiddag als woensdagavond een uiterst boeiend gegidste tocht door een nog boeiender wijk...

 

Mechelse fotografe Pascale Sobry brengt prachtig boek uit met iconische zeevogels

met categorie:  

  (foto: Jan Smets)

 

Het zijn spannende tijden voor Pascale Sobry...  In december rolt haar eerste boek van de drukpers, en dat zorgt voor gemengde gevoelens.  Ze kijkt er naar uit om het als eerste te mogen openslaan, de drukinkt te ruiken...   Maar voordat het zover is is het nog even nagelbijten.  Prachtig wordt het boek alleszins!  Het ziet er veelbelovend uit, en wie de unieke, puik uitgevoerde en ontroerende foto's van Pascale kent, weet dat het een topboek zal worden.  Elke natuur-en fotoliefhebber zal het maar al te graag op zijn boekenplank hebben.  Pascale is niet aan haar proefstuk toe.  Vorig jaar haalde ze de pers én Mechelenblogt met het feit dat vier van haar foto's de prestigieuze National Geographic kalender haalden.  En dat is sowieso een waarmerk!  De Mechelse fotografe mag terecht trots zijn op deze prestatie - het resultaat van veel vakkennis, geduld en een eindeloze liefde en fascinatie voor natuurfotografie, en in het bijzonder voor een paar iconische zeevogels. ...

 

Met Marie-Louiske in de gidsfiets...

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Al vijf minuten voor het afgesproken uur staat ze op post voor de deur van haar woonst in de De Langhestraat.  Ze is duidelijk in haar nopjes, want hier heeft ze lang naar uitgekeken.  Het was haar beloofd toen ik haar levensverhaal optekende voor Mechelenblogt.  Ze vroeg me toen of ik ik geen zin had om met haar een 'toereke' te doen met 'die fiets' van stadsgids Peter Meuris.  Dat leek haar wel wat.  'Maar gaat uw madam noa ni jaloes zèn?', had ze nog voorzichtig geopperd.  'Moan madam' was niet jaloers en zo werd de overeenkomst beklonken.  Ondertussen liep er nog heel wat water door de Dijle, en in die tussentijd selecteerde ik ook haar verhaal voor opname in mijn boek 'Mechelen. Een stad vertelt'.  Daar is ze reuzetrots op, en ze vertelt het aan al haar bekenden.  "Op blz.114 sta ik!'" 

"Wilt ge me noa is heulpe mè m'n oerbellekes...  'k kroag ze ni goe in...".  Aan haar voordeur, wachtend op Peter, kwijt ik me van die opdracht en ook haar bijpassend halssnoertje mag ik even later aandoen.  Kwestie van mooi op de foto te staan.  Daar staat ze op.  Ze houdt van foto's, en in haar 'sjakos' zit ook een kleine camera.

Het voelt aan als de kriebelende spanning bij aanvang van een schoolreis.  Maar dan draait Peter met zijn gidsfiets haar straat in...  Het vraagt op deze bloedhete dag enig aanpassingsvermogen van hem.  Mechelen lijkt vandaag, op Maanrock-zaterdag,  een belegerde stad, en hij zal een alternatief aantrekkelijk parcours moeten zoeken.  De tocht is moeilijk; maar de gids is ervaren...  Marie-Louise Windels straalt. 

 

Inhoud syndiceren