Herinneringen aan een volkscafé...

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Je las het wellicht vanmorgen in Gazet van Mechelen of het Nieuwsblad: voor volkscafé 't Sas op de hoek van Hanswijkstraat en Speecqvest is het doek gevallen.  Het laatste van de ooit twintig café's in de Hanswijkstraat, heeft haar deuren gesloten.  Na 33 jaar moet Monique Possemiers haar zaak noodgedwongen opgeven.  De 71-jarige cafébazin ligt al een poos in het ziekenhuis, en terugkeren achter de tapkraan lijkt uitgesloten.  Jammer.  Nadat al eerder een ander volkscafé - den Bridge op de IJzerenleen stopte na het overlijden van uitbaatster Irma, verliest onze stad weerom een stuk horeca-nostalgie. Niets blijft duren... 't Sas, dat heel erg populair was voor Jan Modaal tot studenten van de Hogeschool bestond 115 jaar, maar nu is het definitief gedaan. 

Herinneringen aan een volkscafé....

 

Opsinjoorke Rik Wesemael stapt Dodentocht voor Prinses Harte

  (foto's: Jan Smets)

Rik Wesemael is niet alleen een sportief man, maar is bovendien erg sociaal bewogen.  Vrijdagavond start hij in Bornem voor zijn 30-ste Dodentocht.  Deze legendarische tocht werd door hem al negenentwintig keer met succes uitgelopen.  Eén keer moest Rik hem noodgedwongen stopzetten na 25 km omdat hij een voet had omgeslagen.  Maar in deze editie is hij vrij gerust.  Rik Wesemael die op 20 augustus 65 kaarsjes uitblazen mag, is voorbereid.  Hij kent het parcours erg goed, en is natuurlijk een ervaren wandelaar.  De man die een meer dan gekend bekend Maneblusser is, doordat hij regelmatig zijn opwachting maakt op tal van evenementen in het historische kostuum van stadsmascotte Opsinjoor, richtte immers in 1983, samen met Ben Gobien, de Mechelse wandelclub Opsinjoorke op.  Deze club is nog steeds erg succesvol.  Rik stapte de Dodentocht al vaak voor sociale doeleinden, en voor de tweede keer op rij wil hij het verzamelde sponsorgeld schenken aan de vzw Prinses Harte.  Prinses Harte is in onze stad en ver daarbuiten een begrip geworden.  Elke Dubin en Johan Muyldermans uit Muizen  richtten deze vzw op nadat hun zesjarig dochtertje Harte op 14 januari 2013 stierf aan de gevolgen van een erg agressieve hersentumor.  'Prinses Harte' wil meebouwen aan een aangename ziekenhuisomgeving voor ernstig zieke kinderen zoals hun dochter, door het verdelen van Prinsessen-en Ridderpakketten met knuffeldekens, pop en pyama...).  Daarvoor doet Opsinjoorke Rik het, en ook jij kan hem steunen...

 

Aan de Dijle staat een huisje

met categorie:  

Zoals vele gepensioneerden al voor ons deden,  schaften we ons vorige maand een elektrische fiets aan.  Aldus wordt het nuttige aan het aangename gepaard: wij bewegen ons (want zonder trappen geraakt ge geen meter vooruit) en er worden paden verkend die we anders (wegens te ver) links zouden laten liggen.  Maar dit terzake.

Als we al eens naar Mechelen fietsten gebeurde dit, afhankelijk van waar we moesten zijn, langs de vaart of langs de Dijle.  Tussen het kasteel De Borght en de brug aan de Nekker  viel ons steeds een prachtige verzorgde bloementuin op.

Een vader, een dochter. Sis en Nathalie Vermuyten: een verhaal waar muziek in zit.

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Twee handen op één buik zijn ze.  Dat voel je gewoon.  Je ziet het aan hun oogcontact - hoe ze naar mekaar kijken...; hoe ze met en over mekaar praten...Een vader en dochter - Sis en Nathalie Vermuyten.  De relatie tussen een vader en dochter kan mooi zijn.  Sis heeft als alleenstaande vader zijn dochter haast alleen opgevoed.  Twee maal heeft hij consequent promotie geweigerd.  Het leek hem een logische keuze, want hij wou er zijn voor haar.  Sis is trots op haar, en op wat ze heeft verwezenlijkt.  En Nathalie is even fier op hem.  Dit is een hartverwarmend verhaal dat gaat over een dochter-vader-relatie, over vallen en weer opstaan, over doorzettingsvermogen en...over de liefde voor muziek.  Want die delen ze.  Sis heeft zijn hele beroepsloopbaan op en achter de schermen van ontelbare podia gewerkt.  De laatste 25 jaar werkt hij bij VTM - setdressing en rekwisieten - nadat hij vele jaren ook studiomeester was bij talrijke programma's.  In Mechelen was hij duivel-doet-al bij het MMT (nu 't Arsenaal) en Figurentheater de Maan.  De appel valt niet ver van de boom: Nathalie heeft het in de genen.  Met een diploma communicatiewetenschappen op zak  en een leerkrachtenopleiding achter de rug, is ze nu aan de slag op de nieuwsredactie van VTM-radio. 

Muziek is voor Sis altijd een passie geweest.  En toch leek het op een bepaald moment niet zo evident meer om een muziekinstrument te bespelen.  Sis is pijnpatiënt, en met pijn wordt hij elk moment van de dag geconfronteerd.  Hij heeft een bindweefselziekte en fybromyologie maakt het er ook niet eenvoudiger op.  En toch.  Zijn moedige mantra luidt: "Ik heb er me bij neergelegd dat ik nooit zal genezen, maar aanvaard het niet dat ik alle dagen ziek zal zijn...".  Het tekent zijn doorzettingsvermogen. 

Op een dag greep hij terug naar de gitaar - het enige instrument dat hij nog behouden had na de rest verkocht te hebben, omdat hij het niet meer zag zitten ze te bespelen.  Het klonk Nathalie vertrouwd in de oren - klanken en herinneringen uit het verleden.  Ze begon te zingen.  Dit was een héél emotioneel moment, en beiden weenden.  Het kon dus!  het kon!  Beperkter misschien, maar het lukte.   En toen rijpten de plannen...

 

El Quijote

Mechelen blijft verrassen want je komt wel eens in een "uithoek" ervan en hop, je botst alweer op een stuk geschiedenis.

Enkele dagen geleden moest ik in de Nijverheidstraat zijn in Mechelen voor (laten we zeggen) zaken.  Bij Atelier Moens kreeg ik een gedegen uitleg van een prima specialist en het is altijd leuk praten met iemand die zijn (auto)vak kent.  In a nutshell : Rudi Moens vond mijn idee of voorstel wel leuk en interessant, maar niet direct rendabel.  Dus was Gimycko alweer een stuk wijzer geworden en mag hij terug naar de tekentafel.

Omdat ik niet direct de Nijverheidstraat kon situeren trok ik even Googlemaps open en ontdekte ik dat dit een zijstraat is van de Grote Nieuwedijkstraat.  Met Streetview ga je dan eerst even rondkijken en vond ik bovengenoemde zaak.  Maar naast Atelier Moens zag ik ook een intrigerend poortcomplex staan met een bordje waarop de naam “Centro Espanol El Quijote” staat.  Genoeg voor effe verder rond te googlen.

Mechels top-erfgoed tijdelijk in Antwerpse kathedraal

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Het is één van de waardevolste en fascinerende erfgoedstukken in het bezit van onze stad.  En...je krijgt niet zo gauw de kans om het te bewonderen.  In 2005 kon het grote publiek het werk nog bekijken op de expo 'Dames met Klasse' in het cultuurjaar 'Stad in vrouwenhanden', waarbij Margareta van York en Margareta van Oostenrijk in het voetlicht werden geplaatst.  Terecht.  Het Koorboek van Mechelens beroemdste tante - Margareta van Oostenrijk, is een topper van formaat, en mocht uiteraard niet ontbreken op een overzichtstentoonstelling over haar.  Al een tweetal eeuwen wordt het veilig bewaard in ons stadsarchief.  Van 19 augustus tot 22 november zal het verhuizen naar de Antwerpse OLV-kathedraal.  Dus: mis de kans niet om bij een bezoek aan de Sinjorenstad deze kerk binnen te lopen!  Enige tijd geleden had ik het voorrecht om het boek van wel héél dichtbij te aanschouwen.  En ik stond versteld van de pracht van dit historische werk.  Verbluffend boeiend en fraai verlucht.  Blader je even voorzichtig met mij mee in dit dit boek dat werd vervaardigd in het begin van de zestiende eeuw...

 

bakkerskoppel David en Maria Van Roey-Buts deed het...briljant

 

(foto's: Jan Smets en familie-archief Van Roey)

Heel gastvrij wordt ik ontvangen in hun keurige en smaakvolle appartement in het dorp van Bonheiden, waar ze sinds een zevental jaar wonen.  Maria Buts is een vriendelijke, praatgrage vrouw die een zekere elegante klasse uitstraalt.  Ze stribbelt eerst wat tegen om gefotografeerd te worden, omdat ze pas twee dagen later naar de kapper kan.  Maar ik verzeker haar dat ze er prima uitziet, en toon op het kleine schermpje de foto die ik nam.  Ze kan er blijkbaar mee leven. Haar knie wilt niet mee, en ook diabetes speelt haar parten... Het beperkt haar mobiliteit een beetje, en dat is niet eenvoudig voor iemand die heel sociaal ingesteld is.  Maar Maria is karaktersterk - Het leven leerde haar dat.  Ze mag er voor haar 85 lentes nog best zijn.  En niets anders kan  gezegd worden over haar zorgzame man, David, die nog vier jaar ouder is.  Dit echtpaar is een tandem - ze kunnen niet zonder mekaar.  In september zijn ze 65 jaar gehuwd, en deze briljanten bruiloft willen ze vieren met hun vele familie en vrienden, net zoals ze vroegere jubilea vierden.  Ze kijken er erg naar uit.  Twee lieve mensen - Maria en David.  Ze hebben hun hele leven keihard gewerkt, en ze hebben 'het' gemaakt.  Nochtans zag alles er in hun jeugdjaren niet zo rooskleurig uit, en hebben ze een aantal trauma's moeten verwerken.  Maar het heeft hen gesterkt.  Ze begonnen op de onderste sport van de ladder, maar gestaag hebben ze iets bereikt in het leven waar ze trots mogen op zijnBakkerszaak Van Roey op de Grote Markt, op de hoek met de Bruul, hebben ze tot 1978 opengehouden, en het was een bloeiende zaak toen ze deze overlieten om na hard werken van het leven te kunnen genieten...

 

'Grote Knalavond' ...1958

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

"Bij het oprommelen heb ik iets gevonden dat je zéker zal boeien!"  zei hij me terwijl hij een oude affiche openplooide.  Gelukkig houdt Marcel Sterckx alles uit zijn muzikale carrière nauwgezet bij.  Niks gooit hij weg, en daar ben ik blij om.  De affiche dateert uit 1958 - het 'Expo-jaar' - en is een brok nostalgie.   Het gaat over een 'Grote Knalavond' in 'Ons Parochiehuis'  (het huidige Kranske) aan de Tervuursesteenweg.  En het moet wel degelijk de moeite geweest zijn.  Grote namen uit die tijd stonden er op het podium...

 

Froome wint eerste Maneblusser- na-Tour Criterium

  (foto's: Jan Smets)

Een zonovergoten Mechelen zette zich gisteren stevig op de kaart van wielerminnend Vlaanderen.  Onze mooie historische stad etaleerde zich op z'n fraaist met het allereerste Maneblusserscriterium.  De start van een nieuwe traditie?  Zowat 20 000 toeschouwers stonden langs het parcours om hun wielerhelden naar de overwinning te schreeuwen.  Tot in de laatste van de vijfenveertig rondes  kon het nog alle kanten uit, maar het was uiteindelijk toch de gedoodverfde winnaar, Chris Froome die zopas de Tour de France weer  op zijn palmares mocht schrijven, die als eerste over de meet kwam.  Sfeer was er volop in Mechelen.  De terrassen zaten overvol, en het sportieve feest werd besloten met een optreden van de Romeo's.  De Maneblussersstad ging uit de bol en zette het schuimende stadsbier aan de lippen.  En ook Froome leek het te lusten.  Hij deed géén symbolisch slokje, maar leegde het glas.  Mechels bier is géén doping - maar je rijdt er mee op wolkjes.  Zoveel is zeker!

 

Het verhaal van Tineke Diddens, het levende geheugen van de Hanswijkenhoek...

met categorie:  

 

  (foto's: Jan Smets)

Ze is 92 jaar en een spraakwaterval gezegend met een ontzettend goed geheugen.  Tineke Diddens is één van de oudste, authentieke bewoners van de Hanswijkenhoek en vertelt me haar levensverhaal.  Drie uur lang luister ik naar haar.  Ze slaat af en toe een 'zijstraatje' in, om daarna weer feilloos en zonder hapering terug op de 'hoofdweg' te komen - chronologisch correct.  Ik sta versteld.  Tineke vertelt zoals haar broer Hendrik  het neerschreef.  Hendrik Diddens werd bekend van het eerste Woordenboek van het Mechels dialect, zijn 'Fabels van de Voddemèt', tal van historische verhalen én van 'Mijn kinderjaren in de Hanswijkenhoek'.  Hij schreef met veel nostalgie over deze Mechelse wijk zoals alleen onderwijzers van zijn generatie dat konden...  Maar zijn jongere zus Tineke vertelt het even kleurrijk op haar manier.  Tineke Diddens: een gewone huisvrouw uit 'den Hoek', erg sociaal en intelligent.  Haar gezichtsvermogen mag dan wel sterk achteruitgaan: haar memorie is levendig en haar verhaal is doorspekt met tal van details.  Ze mag dan ook terecht het 'levende geheugen van deze wijk' genoemd worden...

 

Mechelse monumenten... wereldklasse!

"Mechelaars zijn trots op hun monumenten," zo lazen we gisteren in de Gazet van Antwerpen.  Dat is dan ook niet moeilijk, met een patrimonium als het onze.  De historische kerken, de begijnhoven, het Schepenhuis, de fraaie gevels rond onder meer de Grote Markt en de IJzerenleen, de paleizen van Margaretha van York en Margaretha van Oostenrijk, de recent door Jan Smets nog in de kijker gezette Vleeshal in de Huidevettersstraat:  Mechelen beschikt over monumenten van wereldklasse, dat staat buiten kijf.  
 
 
 
 

Scone JHan

met categorie:  

Het was een zoektocht naar ons Mechelen op het wereldwijde web en dan bots je alweer op een niet direct gekende naam : Paul Schoonjans.

Ebay

De uitleg onder de verkoop...

Livret "Shérif ou bandit" par Sacha Ivanov (pseudonyme de Rachel Ysebie - Van Overbeke, 1883-1943), paru le 19 septembre 1937 comme numéro 46 dans la série "Récits Express" des Editions Erasmus à Leuven.

L'histoire se joue au Kansas au Far West.

A la fin du livre il y a un poème primé par Paul Schoonjans de Mechelen.

...triggerde mij om verder te zoeken, doch over deze Paul Schoonjans de Mechelen is weinig te vinden.  Maar ik botste wel op een familie die haar wortels diep in het verleden en in Mechelen heeft : De familie Schoonjans.

 

Wat was dat?

met categorie:  

Een aandachtige medemens stelde me onlangs een vraag waarop ik geen antwoord had. Ik stel ze dus graag aan jullie: wat zouden die ijzeren uitsteeksels daarboven in de lucht kunnen geweest zijn. Ze zijn te zien bovenaan op de achterkant van onze belforttoren dus op de binnenplaats van het stadhuis.

Ik heb ondertussen een ideetje maar ik vind het zelf maar twijfelachtig. Dit is geen rarara dus laat jullie volledig gaan op deze blog.

Nicole en Hugo doen Parkpop ontploffen!

met categorie:  

   

(foto's: Jan Smets)

De Kruidtuin stond gisterenavond op ontploffen!  Nooit is er zovéél volk samengekomen voor Parkpop.  Mochten de vorige avonden naar schatting zowat 5000 koppen geteld worden (wat al een groot succes mag genoemd worden) dan deed de schlagereditie het nog nét beter.  Geen enkel stukje park bleef onbezet.  De menigte was bovendien dolenthousiast.  Jong en oud ging uit de bol voor Nicole en Hugo die aan hun afscheidstournee bezig zijn.  Parkpop was voor dit populaire koppel één van de laatste optredens.  En of je nu zwaar fan bent of niet: je moet wel toegeven dat dit duo dat al decennialang podia en cruiseschepen weet te entertainen, hun vak kent.   Ooit verguisd en uitgelachen in een aantal kringen, zijn ze de laatste jaren immens geliefd.  Misschien wel omdat ze tegen de stroom in, steeds 'hun ding' hebben gedaan.  Dat deden ze dan ook in Mechelen.  De Zomer van Mechelen is tot hiertoe een gigantisch succes, en daar zal het goeie weer ook wel voor iets tussen zitten...En vandaag zéker Nicole en Hugo.  Respect.

 

Nostalgie troef op Nationale Feestdag

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Met de zon die van de partij was, een feestje in pure retrostijl met een Bal Populaire op onze Grote Markt, én een knap en spetterend  vuurwerk als kers op de taart, kon deze Nationale Feestdag niet meer stuk. Radio Modern zette z'n beste beentje voor, en het Beauty Boudoir transformeerde de dames die daar zin in hadden in een retroversie van zichzelf... Tien dagen nadat de Vlaamse Feestdag even succesrijk werd gevierd, was het nu de beurt aan België.  De Vlaamse leeuwen aan het stadhuis werden vervangen door de tricolore vlaggen.  11 juli of 21 juli: alles is goed voor de Mechelaar om buiten te komen en uit de bol te gaan. Veel volk en overvolle terrassen...  Wie zei nu weer dat 'de zomer van Mechelen is'?

 

Inhoud syndiceren