Elk hoekje van 'zijn' kathedraal kende hij: Paul De Jonghe

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Elk hoekje van 'zijn' kathedraal kende hij... Gehuwd was hij nooit, maar getrouwd was hij met de kerk van Sint-Rombout.  Hier bracht hij véle uren in door.  Heel devoot als hij was, had hij een enorme passie ontwikkeld voor onze metropolitane kerk waar hij méér dan 25 jaar hulpkoster was.  Vorig jaar ging hij op pensioen.  Zijn gezondheid was niet meer te best en ook was hij erg moeilijk te been geworden.  Nu is hij overleden: Paul De Jonghe - geboren op 7 mei 1951...  Donderdag aanstaande wordt hij om 11u30 in 'zijn' kathedraal ten grave gedragen...

 

Passie en gezonde hapjes op MFlow!

Uit de activiteitenkalender van MFlow! koos ik willekeurig drie deelnemers die ik graag beter wilde leren kennen.   Het werden drie boeiende gesprekken, met drie ondernemende vrouwen.   Alle drie van een andere generatie, en met hun eigen achtergrond, kozen ze ervoor om de zekerheid van een vaste job te ruilen voor een eigen zaak.  Om hun passie te volgen en die te kunnen delen met anderen.

“Tijdens mijn rondreis door Afrika, merkte ik dat daar geen afvalophaling en -verwerking is.  De negatieve gevolgen van het verbruik van plastiek zijn daar veel duidelijker zichtbaar dan bij ons. Dat deed mij beseffen dat wij ook hier in Europa nog heel wat meer kunnen doen om de afvalberg te verkleinen. Ik ben zelf begonnen om verpakkingsvrije producten te kopen, en zo weinig mogelijk afval te produceren. De kennis die ik verzamel wilde ik ook graag doorgeven aan anderen. Zo begon ik te dromen over een eigen zaak, en in maart 2017 was ik klaar om Kabas te openen. “ vertelt Anneleen De  Witte.

(foto : dekabas)

 

Reuzen op Open Monumentendag!

met categorie:  

   

(foto's: Jan Smets - boven: Janneke en Klaasken.  Onder: de eerste dragers op Erfgoeddag in T-shirts met het nieuwe logo)

Onze Mechelse Reuzenfamilie is eeuwenoud en is méér dan te koesteren erfgoed.  Honderden jaren stappen ze al mee als onderdeel van de Mechelse Ommegang.  En zélfs in deze moderne tijden weten ze - hoe onwaarschijnlijk ook - nog velen te verbazen en ontroeren.  De laatste keer dat de hele familie door de Mechelse straten liep, ligt weerom een poosje achter ons.  In 2013 ging toen immers de Cavalcade uit: de eens om de 25 jaar door Mechelen trekkende Jubelprocessie van Hanswijk, gevolgd door de praalwagens en de reuzen.  Alles werd toen héél vakkundig gerestaureerd.  Het resultaat mocht gezien worden.  Zo jammer vonden toen een een aantal vrijwillige dragers dat de reuzen nu weer zo lang 'op stal' dienden te gaan.  Daarom kwamen ze met het idee op de proppen om een reuzenvereniging op poten te zetten.  In vaktermen noemen dragers van reuzen zich pijnders.  De koppen werden bij mekaar gestoken met de mensen van de Erfgoedcel, want met door Unesco als erfgoed erkende reuzen loop je nu eenmaal niet zomaar rond op elke pensenkermis.  Ook moet je er niet te pas en te onpas mee naar buiten komen natuurlijk.  Maaaar: er zijn beslist meer momenten dat de reuzen door de straten zouden kunnen dansen.  Er werd duchtig wat rond vergaderd om een plan uit te werken, en een reuzendragersvereniging onder de vleugels van de Erfgoedcel werd boven de doopvont gehouden.  In april werd een eerste promotiecampagne gevoerd op Erfgoeddag. Een aantal reuzen stonden toen opgesteld  in de Kruidtuin.  Bedoeling was om een nieuwe reuzendragers te ronselen... Een aantal enthousiaste Maneblussers ging hier graag op in...

 

Uit Sint-Petersburg overgekomen: Jo Haazen speelt maandag op toren

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Vorig jaar beleefde ik nog het genoegen om in het Russische Sint-Petersburg een dagje met hem te mogen optrekken.  In deze prachtige kunststad woont en werkt onze voormalige stadsbeiaardier nu al verscheidene jaren.  Eerder sporadisch komt hij nog naar ons landje afgezakt.  Enkele dagen geleden liep ik hem in Mechelen  toevallig nog tegen het lijf: Jo Haazen - artistiek, flamboyant, charismatisch...  Hij is het allemaal.  Maar vooral is hij een wereldautoriteit op het gebied van beiaardkunst.  Van Oost tot West is hij een man waarnaar opgekeken wordt.  We mogen dus héél erg blij zijn dat hij maandagavond tijdens de tradionele maandagavond-beiaardconcerten, nog eens wil plaats nemen aan het klavier in onze Sint-Romboutstoren om voor ons met de virtuositeit die hem eigen is, te laten genieten van de 'Hymne van de beiaardiers'.  Dat wordt iets om naar uit te kijken op deze eerste schooldag...  Het concert is zoals steeds gratis.  Zoals gewoonlijk op het cultuurplein in de Minderbroedersgang van 20u30 tot 21u30.  Toegang is gratis...

 

Nieuwe parkeergarage 3 x zo groot als Nekkerhal

(foto's: Jan Smets)

Met een symbolische druk op de knop werd deze namiddag de gloednieuwe ondergrondse parking bij het Centraal Station officieel geopend.  De eer was weggelegd voor Sophie Dutordoir, CEO van de NMBS en onze burgervader.  De gigantische ruimte die nu deels in gebruik zal worden genomen, is zo maar eventjes 3 x groter dan de toch al ruim bemeten Nekkerhal.  De 300 meter lange Eiffeltoren kan er hélemaal in, en bovendien werd er dubbel zoveel staal als voor die toren, gebruikt voor deze parking.  80 meter breed is ze op bepaalde plaatsen.  4 jaar is er aan gebouwd en het kostenplaatje bedraagt 64 miljoen Euro.  Da's niet niks, maar hiermee hebben we nu de tweede grootste ondergrondse parking van ons land.  Het Mechelse station is dan ook één van de belangrijkste van ons land, en met deze parking zal ook de ontsluiting van het nieuwe stadswijk achter het station, met stadspark, woningen, bedrijven én jachthaventje een boost krijgen.

 

adembenemend mooi gerestaureerde Sint-Janskerk feestelijk ingehuldigd

met categorie:  

 

(foto's:Jan Smets)

We beleven in onze stad fantastische tijden wat monumentenzorg betreft!  Onze historische kerken verrijzen één voor één uit een wat lamentabele staat en ogen mooier dan ooit.  Na de Sint-Petrus en Pauluskerk en de Hanswijkbasiliek is het nu de beurt aan de Sint-Jan-Baptist-en Sint-Jan-Evangelistkerk om te schitteren.  Nu de restauratiewerken afgerond zijn gaat deze prachtige kerk weer open.  En dat kreeg vanavond een plechtig én feestelijk tintje.  Tal van genodigden gingen op de uitnodiging in, en een bomvolle kerk genoot met volle teugen van wat ze te zien en te horen kregen.  Een blije voorzitter van de kerkfabriek, François Verberdt, kon zijn ontroering niet verbergen nadat kardinaal Jozef De Kesel, schepen van Monumentzorg Greet Geypen en burgemeester Bart Somers, de gedenkplaat onthulden.  Het muzikale luik werd opgeluisterd door het ensemble Hathor Consort en Annelies Van Gramberen.  Het programma werd aan mekaar gepraat door Sofie Stevens van Monumentenzorg.  Opgemerkte gast was kardinaal Godfried Danneels die bijna in de schaduw van de Sint-Janskerk woont.  Met een drankje en een hapje werd er nog lang nagepraat...

 

Sporting speelt kunstgrasveld in! Zennester Hombeek en KFC Muizen tevreden met vernieuwingen.

 

(foto's: Jan Smets.  rechts voorzitter Jos De Boeck)

Overmorgen opent KFC Muizen aan de Lotelingstraat officieel haar nieuwe voetbalchalet.  En daar is men in Muizen héél blij om.  Na méér dan 90 jaar was dit ook broodnodig.  Naast de chalet kreeg deze club eveneens een nieuw kunstgrasveld en twee velden met kunstgras voor de jeugd.  Het natuurgrasveld wordt eind september ingezaaid.

Eerder dit jaar werd ook al het nieuwe voetbalchalet van Zennester Hombeek ingehuldigd.  Samen met de totale vernieuwing van chalet en terreinen van KSC Mechelen - zoals Sporting officieel heet - zijn deze drie Mechelse voetbalclubsnu  helemaal klaar voor de toekomst.  Schepen van sport, Walter Schroons, is een tevreden man.  Bij het begin van de legislatuur werd tot deze grootse aanpak besloten.  Nu plukt men de vruchten.

Nét voor de officiële inhuldiging en inspeling van het kunstgrasveld van Sporting, werd het met een méér dan stevige plensbui gedoopt.  Maar de hemelsluizen gingen daarna toch weer toe.  Gelukkig maar. Zo kon de eerste thuismatch tegen VC Rijmenam droog van start gaan.  Voorzitter van de club (sinds 1975!), Jos De Boeck, is bijzonder opgetogen met al deze vernieuwingen...  Hij vindt het een mooie beloning voor deze grote Mechelse club waarvan hij het sociaal karakter - terecht - nog eens in de schijnwerpers zet.  "Hier kan elke jongere zich Lukaku" voelen, vult burgemeester Bart Somers aan, die de club prees voor de uitmuntende verzorging van terreinen en omgeving. 

 

Breekjaar helpt jongeren juiste keuzes maken

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

(vlnr: Louka Van Roy, Elise Leclef en Anouk De Weerdt)

Hun enthousiasme kunnen ze moeilijk onder stoelen of banken steken.  Da's dan ook erg begrijpelijk. Binnenkort starten ze hun meer dan tof project: 'Breekjaar'.  Vandaag ontvangen ze de sleutel van het pand dat ze voor deze organisatie huren.  Best spannend.  Breekjaar wil jongeren tussen 18 en 24 jaar, die niet goed weten wat ze willen aanvangen met hun studies en toekomst, op weg zetten.  Breekjaar wil hen hun talenten leren ontdekken en stimuleren tot het maken van een bewuste studiekeuze.  Want...daar is nood aan - voor een groeiende groep jongeren tussen secundair en hoger onderwijs of voor hen die hun opleiding hebben stopgezet.  Met een tussenjaar bij Breekjaar komen ze zo'n twee dagen in de week bij mekaar, in een programma van vijf of tien maanden.  Aan de persoonlijke ontwikkeling wordt gewerkt door middel van workshops, creatieve en groepsactiviteiten, door het aanscherpen van zelfvertrouwen, ondernemersschap enzovoort.  En van de jongeren wordt hiervoor natuurlijk wel wat inzet gevraagd.  Maar doordat ze zélf deze stap zetten, zijn ze al sterk gemotiveerd.  Ik praat met initiatiefnemers Elise Leclef en Anouk De Weerdt én met vrijwilliger Louka Van Roy, die zo'n beetje een 'ervaringsdeskundige' is.  Plaats van de babbel: in het pand waar Klankendaal (school voor muziekeducatie) tot voor kort haar stek had.  Oorspronkelijk was dit een werkplaats waar onderdelen voor de spoorwegenwerden gefabriceerd, en voor de oudere bewoners van de Hanswijkenhoek, is dit grote 'huis' aan de Tervuursesteenweg 84 nog altijd het 'Zwèt Kot'.  Klankendaal huisde er sinds 2008.  Vanaf januari krijgt het een gloednieuwe bestemming.  De grote ruimte op het gelijkvloers is nu nog erg leeg en we moeten elders vier stoelen bij mekaar zoeken voor dit gesprek.  Maar dit zal spoedig veranderen...

 

Maanrock 2018, dag 3: Maanrockrally, familiedag en Mechelen Hiphopstad

Maanrock 2018 is toe aan dag 3 Het weer laat het wat afweten, maar dat kan de pret niet drukken. Mechelen beleefde een recordeditie met zo’n 125 000 toeschouwers voor de verschillende podia in de binnenstad. Ook vandaag zette uw verslaggever zijn ontdekkingstocht op Maanrock voort …

Maanrock 2018, dag 2: Muzikale helden die bevestigen en nieuwe ontdekkingen



Na een meer dan geslaagde eerste Maanrockavond, met een naar verluidt bijzonder goede opkomst, ook op de zijpodia, maakten jullie verslaggevers zich iets voor de klok van zes op voor meer Maanrock, met hopelijk veel muzikale momenten en/of ontdekkingen. We bleven niet op onze honger, zo zul je vernemen. Die honger werd dan vooral gestild op het Apart Podium, Groot Podium en Moes-podium, maar we waren ook te vinden aan het Feestpodium, zaterdag.

Maanrock 2018, dag 1: Aanstormend talent, Baz Trio wint JazzContest, Pardon Service neemt revanche...

 

Terwijl Maanrock 2018, de ondertussen alweer tweeëntwintigste editie, op zijn laatste dansbeentjes loopt, schotelen we je alvast het verslag voor van het parcours dat de Mechelen Blogt-verslaggevers Tricky Troostie en Mark Van Mullem aflegden tijdens de eerste Maanrockdag, vrijdag 24 augustus. Het verslag van zaterdag, lees je in een volgend bericht. Troostie brengt een weinig later verslag uit over wat er zondag te beleven viel. Met elf verschillende locaties en aan diversiteit van muziekgenres en podiumkunsten geen gebrek, hebben we natuurlijk niet de pretentie om volledig te zijn, dat is onmogelijk en kiezen is natuurlijk verliezen.

Op die eerste Maanrock-dag, of eigenlijk avond, was Mark getuige van een sterke editie van de finale van JazzContest Mechelen bij op het Klassiek Podium in het Hof van Busleyden, waarbij de vier kandidaten aan elkaar gewaagd waren en eigenlijk alle vier hadden mogen winnen. Troostie had de intentie om de sfeer op de verschillende pleinen op te snuiven maar, maar liet zich gewillig verleiden door een veelheid aan vooral Mechels talent op het Apart Podium, bleef ter plaatse en zag dat het meer dan goed was.

Schol!

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Ooit meende een stevig beschonken Mechelaar onze toren te zien branden...Niks was minder waar.  De nevel en de maan zorgden voor de al even benevelde kerel voor een illusie die ons tot vandaag als Maneblussers laat betitelen.  Als het bier is in de man...Jawel.  Je kan verder aanvullen.  Bier gaf altijd een zeker plezier..., maar het bracht  ook ellende mee.  Drankmisbruik zorgde soms voor serieuze sociale problemen.  Bier: het lijkt of het er altijd al was.  In lang vervlogen tijden dronk iederéén het.  Het was immers een veilig drankje omdat het water voor het brouwen gekookt werd.  En...; niet besmet dus.  Je dronk het van 's morgens tot 's avonds.  24 uur op 24 uur.  Eén tot twee liter 'per kop'.  In Mechelen telde men in de 16de eeuw tot 180 brouwerijen!   En de Dijlestad had enorm veel volkscafés.  Die tijd is voorbij, maar met de laatste zomerwandeling van dit seizoen van Mechelenbinnenstebuiten werden we terug gekatapulteerd naar weleer.  Zowel vorige zondagnamiddag als woensdagavond gingen we op stap met gidsen Liljan Maes en Annik Vleminckx.  Het werd een leuke én leerzame wandeling van een drietal uurtjes, met...hoe kan het ook anders een verfrissende stop in die enige brouwerij die onze stad nog heeft: Het Anker! 

 

Help mee de Heilige Geestsite de Vlaamse Onroerend Erfgoedprijs winnen!

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Marc Debatty noemt het de Oscar van Monumentenzorg.  En dat is deze Vlaamse Onroerend Erfgoedprijs ook wel.  Wie met deze prijs mag pronken heeft de hoofdvogel afgeschoten.  Enne... wat méér is: Mechelen maakt grote kans om deze belangrijke prijs weg te kapen!  Jawel!  En ook JIJ kan je steentje hiertoe bijdragen.  Dan doen we niet alleen omdat we fiere Maneblussers zijn: maar het project is dan ook een fantastische realisatie waarop we heel trots mogen zijn.  Overwaard om er je stem aan te geven.  De Heilige Geestsite (waar ondermeer Beeldsmederij De Maan gevestigd is) is één van de drie laureaten die op 5 oktober op het ereschavotje mag staan.  Maar die eerste plaats is toch wel waarnaar we trachten.   Tot en met 9 september (de dag van Open Monumentendag) kan je ook jouw stem uitbrengen.  Want iedereen krijgt de kans om online te stemmen voor de publieksprijs.  Stem je de Maan naar de Hemel?  Je kan dit doen op: https://www.onroerenderfgoedprijs.be     Ik doe het alvast NU!

 

Franse dichters bezoeken Mechelen in augustus

Augustus was blijkbaar een populaire maand voor Franse dichters om Mechelen te bezoeken. In augustus 1837 maakte Victor Hugo op doortocht van Brussel naar Lier een tussenstop in de Dijlestad. Zeven jaar later kwam Charles Baudelaire ter voorbereiding van zijn boek over België naar Mechelen. En in augustus 1872 passeerden Paul Verlaine en Arthur Rimbaud er met de trein op weg naar Londen. Met uitzondering van Rimbaud, doopten de dichters hun pen in de inkt om te schrijven over Mechelen.

Victor Hugo                          Baudelaire                  Verlaine en Rimbaud

Mechelse Barbara in Maastricht...

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Het is beslist geen aardigheid om waar ook ter wereld plots en vaak onverwacht, oog in oog te staan met Mechelse kunst.  Wie dus denkt dat ik in dit artikeltje iets unieks wil voorschotelen heeft het mis.  En toch: telkens als ik in binnenlandse, en méér dan frequent in buitenlandse musea, kerken of op welke locatie dan ook, geconfronteerd wordt met fraaie en kunstige staaltjes van Mechelse ambachtslui, schilders of beeldhouwers, dan kan ik nauwelijks een gevoel van onverholen trots onderdrukken.

Mechelse wandtapijten, albasten kunstwerkjes, kantwerk, goudleer...: het waren allemaal gegeerde producten van hoge artistieke waarde.  Je treft ze dan ook wijd en zijd aan.  Beeldhouwwerk uit onze stad vond méér dan een handvol gretige afnemers in de toenmalig bekende wereld.  Mechelse poppetjes - losstaand op zichzelf of als onderdeel van een retabel of Besloten Hofje, werden hier te plaatse vervaardigd voor de export.  In de Nederlandse stad Maastricht, net over de grens, bewonderde ik eerder al tal van Mechelse kunstvoorwerpen in het Bonnefantenmuseum.  Ik maakte er vorig jaar een stukje over.  Nu ontdekte ik weer wat nieuws: in de impostante Sint-Servaasbasiliek, wordt in de rijke schatkamer een prachtig gepolychromeerd houten beeldje bewaard: 15de eeuws en in onze Dijlestad gesneden.  Het stelt de Heilige Barbara voor, een martelares die zou geleefd hebben in de derde eeuw na Christus...

 

Inhoud syndiceren