42ste Kindercarnaval "een succesvolle formule"

Zondag was het alle hens aan dek voor de Mechelse Carnavalsgilde De Knullen. Zoals ieder jaar organiseerden zij hun Kindercarnaval. Het was een gezellige drukte in de zaal van het Busleyden Atheneum Campus Caputsteen, waar zo'n 200 mensen, waaronder ouders,grootouders en dolgelukkige kinderen op afkwamen. Tal van andere carnavalsverenigingen uit alle provincies van Vlaanderen bezochten eveneens het Kindercarnaval. 

Kindercarnaval "De Knullen" met mascotte "Rommy Rombout" uit Mechelen

Artenova wordt tijdelijk kunst- en ondernemers paradijs

Artenova doet het beter dan verwacht. De invulling van het Artenova-gebouw, een samenwerking tussen de stedelijke diensten Cultuur, Economie en vzw Mest, loopt op wieltjes na de kickstart een paar maanden terug. De vroegere meubeltoonzaal in de Hendrik Consiencestraat bruist van de energie en creativiteit.  Al tientallen kunstenaars en creatieve ondernemers namen hun intrek en tonen er hun creaties aan publiek. Een co working place werd opgezet op het gelijkvloers om samenwerking te faciliteren. Ik was benieuwd naar wat vandaag verwezenlijkt is, en trok geladen met mijn fototoestel, op zoek naar de personen achter het Artenova project, richting stationsbuurt

Artenova Mechelen Talentenfabriek

"Toen was anders. Nu is beter. Maar zonder toen was nu ook anders"

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

We hebben afgesproken in 't Bergske - dat nostalgisch bruine cafeetje aan de Dijleboord in Battel, op een boogscheut van 't Zennegat. 't Is zo een kroeg van een steeds zeldzamer wordend soort, waar het leven even stilstaat.  Buiten ligt de Dijle grijs en traag te wezen - zo grijs als de winterlucht en zo kouwelijk als de kale rillerige bomen langs de oevers.

Ik ontmoet er Wouter - Wouter De Swerdt - 'Desse' voor zijn vrienden.  Hij zit er ontspannen bij en af en toe nipt hij genietend van zijn Gouden Carolus.  Wouter praat rustig en zonder schroom.  Wat hij de laatste jaren heeft meegemaakt was heftig te noemen.  Heel heftig.  Mokerslagen.  Ze kregen hem haast klein.  Maar hij krabbelde recht.  Met vallen en opstaan heeft hij het roer weer in handen en bepaalt hij zélf weer de koers.  Hij wéét dat hij moet opletten om niet te hervallen.  Maar ondertussen kent hij de valkuilen. Hij voelt beter dan ooit wanneer hij aan de noodrem moet trekken.  Psychisch ziek zijn mag geen taboe meer  zijn.  Gelukkig is er een kentering gekomen in de kijk hierop.  Acties als de Rode Neuzen Dag hebben in dat gunstige proces ook hun aandeel (gehad).

Drie jaar geleden kreeg Wouter te maken met een zware psychose.  Maandenlang had deze hem in z'n greep.  Het is gelukkig goed afgelopen, maar het was zwaar.  Toch is het voor Wouter een stuk van zijn leven dat hij niet wil uitwissen.  Het heeft hem gemaakt tot de persoon die hij nu is.  En dat schreef hij ook neer in één van zijn gedichten.  Want Wouter heeft de trauma's proberen te verwerken in poëzie: 16 treffende gedichten - levensecht, herkenbaar - neergeschreven gedachten - gevoelens in woorden gevangen.  Trefzeker, gevoelig - geen woord te veel; geen woord te weinig.

 

Malinials, een blog voor de Mechelse Millennials

Het hing al een tijdje in de lucht, een babbel met Epiphani Cuypers. Deze jonge 22 jarige studente uit Mechelen is sinds november 2016 in de pen gekropen voor haar nieuwe blog “Malinials”, en dat maakte me benieuwd naar de persoon achter het scherm.

Blogster Epiphani Cuypers over "Malinials"

Mechelse Doomsensatie Marche Funèbre imponeert met episch derde album



Op 20 februari 2017 komt Into The Arms of Darkness uit, het langverwachte  derde album van de Mechelse Doomsensatie Marche Funèbre. Het album wordt op 25 maart 2017 live voorgesteld aan het grote publiek in Het Bos in Antwerpen.

De échte primeur was weggelegd voor een aantal fans, pers en andere genodigden tijdens de exclusieve luistersessie, zondagavond 5 februari in het recent heropende rustieke café De Pekton, in de bands eigen Mechelen. Voor menig fan de ultieme droom: samen met de bandleden luisteren naar het jongste werkstuk, voor dat publiek gekend is. Mechelen Blogt was ook van de partij en sprak met de terecht trotse bandleden Arne Vandenhoeck en Dennis Lefèbvre
 

Hartverwarmend verjaardagsfeest van Welcome in Mechelen

   

                 (foto's: J.Smets)

Het feest om de eerste verjaardag van Welcome in Mechelen in de verf te zetten werd een voltreffer van formaat!  Ruim 280 koppen werden geteld in het Olivetenhof.  En het werd écht wel een multicultureel feest.  Niet minder dan 21 verschillende nationaliteiten waren aanwezig, van Syrië tot Erithrea, van Irak tot Marokko, van Somalië tot Palestina.  Wat nog mooier was was het feit dat iedereen spontaan bij mekaar aanschoof om vaak heel geanimeerde gesprekjes te voeren.  Prachtige dwarsverbindingen! We  ontdekten dat we dezelfde dromen en zorgen delen - wat ook onze achtergrond is - dat we voor onze kinderen een mooie(re) toekomst wensen en dat we een allen een veiliger en warmere wereld willen waar het goed is om samen te lezen.  Kortom; het werd een grensverleggend en hartverwarmend feest dat iedere aanwezige nog lang zal heugen...    Eén van de ontroerendste momenten was het korte optreden van de 16-jarige Djellza Berisha, het Mechelse Kosovaarse meisje dat de laatste maanden niet uit het nieuws te branden was.  Zopas kreeg ze het verlossende bericht dat ze een verblijfsvergunning krijgt... Ze deed geen uitspraken over haar situatie.  Maar met een mooie warme zangstem wist ze de zaal stil te krijgen.  Muziek zegt meer dan woorden.  Als ze dan ook nog eens 'We shall overcome' zong, kreeg ik een krop in de keel. Ik was wellicht niet alleen...

 

Gij deugt, verstaat ge?

Vorig jaar verscheen de roman ‘WIL’ van Jeroen Olyslaegers, 333 pagina’s over bezet Antwerpen in de oorlog, vol van geweld en ambiguïteit.

Hoe overleef je in een dergelijke vreemde situatie? Ineens wordt je leven overhoop gegooid … blijf je neutraal of neem je positie in? Welke keuzes zijn moreel goed? Of verzand je in lafheid in deze gruwelijke omstandigheden?

Hoofdpersonage Wilfried Wils vertelt zijn verhaal aan één van zijn nakomelingen … en natuurlijk ook aan ons, de lezer.

     

(foto: © Tricky Troostie)

 

Arcadia... De Tuin van Eden ligt in Muizen!

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Plots schieten me de versregels te binnen: "...en blinkend vallen één voor één, Arcadia uw schijven open...".  Ze zaten ver verborgen in een uithoek van m'n geheugen.  Bertus Aafjes. Hier sta ik op deze februaridag in een mooi stukje natuur.  Ook een uithoek.  Hier ligt eveneens een 'Arcadia', een utopisch land vol bloemen, fruit, bossen en helder water.  Kortom: hét ideale landschap.  De naam is niet lukraak gekozen.  Geprangd tussen Dijle en Rijmenamse steenweg, in Muizen - omgeven door de natuurgebieden Cassenbroek, Mispeldonk, Pikhakendonk en de Baarbeekvallei, heeft Karsten Van Lil zijn droomplek gevonden.  Nog niet zo lang geleden wist hij dit ongeveer 1 hectare grote stuk grond te verwerven.  En hij heeft er wilde plannen mee!  Enthousiast leidt hij me rond in zijn Arcadia.  Op deze lap grond wil hij een agricultureel project uitwerken; een ecosysteem dat zichzelf in stand weet te houden.  Hij is een spraakwaterval.  Dit is zijn ding!  Van jongsaf zit het in zijn bloed: dieren, milieu, de natuur... Ooit volgde hij ook de opleiding tot natuurgids.  Kortom: Karsten is de geknipte man om van deze plek een droomplek te maken.  En  wat méér is: hij wil deze hedendaagse Tuin van Eden delen met anderen.  Momenteel heeft hij al zo'n zestal andere partners gevonden die met hem op een stuk van deze grond een 'samentuin' willen uitbouwen...

 

een kaartje voor Breda...

 

(foto's: Jan Smets)

"Kan je er wat mee aanvangen?"  had hij haar gevraagd.  Hij kende haar passie voor oude foto's en toonde het album.  Het was duidelijk heel oud en stak boordevol nostalgische prenten die aan de kledij van de geportretteerde personen konden gesitueerd worden in het prille begin van vorige eeuw.  Het had een vaalgroene kaft met licht vervaagde goudopdruk.  Verder zag het er vrij verhakkeld uit.  Maar haar interesse was gewekt, en voorzichtig, maar nieuwsgierig sloeg ze de bladen om.  Dames, stijfdeftig en burgerlijk, een fiere soldaat, een familieportret, een meisje met een hoepel...  Het katapulteerde haar naar een lang vergeten tijd...  Vele foto's staken er ook los in.  En terwijl ze bladerde viel er zo'n foto uit, als wou deze zeggen: bekijk me maar eens nader...

 

Fotoclub SMILE opent zijn foto Biënnale

Zaterdag opende de Mechelse fotoclub SMILE zijn twee jaarlijkse fototentoonstelling in het Cultuurcentrum te Mechelen. Dat er nog veel interesse is voor fotografie kon ik vaststellen aan het groot aantal bezoekers dat deze biënnale aandeed. Middels de aangeboden prachtig geïllustreerde catalogus kan u stuk voor stuk, verdeeld over 3 zalen, de meer dan 150 kunstfoto’s ontdekken. Bij de aanwezige fotografen kun je terecht voor meer info over hun kunstwerken, en zijn ze steeds bereid om de catalogus te signeren.

Fotosalon SMILE in Cultuurcentrum Mechelen

'Geluksmeisje' laat zich veilen voor Mechelse armoedevereniging!

   

                                        

Dominik Lybaert is de bescheidenheid zelve.  Deze Bonheidenaar zoekt de schijnwerpers niet op.  Daarvan kan ik getuigen.  Al jaren is de man de onverdroten ijveraar die het werk van de Mechelse kunstenaar August/Staf Gillé blijvend in de aandacht wil brengen - puur omdat hij het belangrijk vindt dat Gillé deze erkenning verdient.

Maar daar gaat het nu niet om.  Al langer heeft Dominik sympathie voor de acties van Mechelen Solidair dat nu al enkele jaren op de Kerstmarkt cake en soep verkoopt om Mechelse armoede-organisaties te steunen. En plots kwam hij op een idee, dat zowel origineel als hartverwarmend is.  Vertrekkend van een leuk oud beeldje van een vrolijk meisje met opwaaiende rok, rijpte het plan. Zou hij misschien een flink aantal kunstenaars kunnen overtuigen om van dit 'geluksmeisje' (want zo doopte hij haar) een artistieke interpretatie te maken, dat daarna via een internetveiling kon verkocht worden ten bate van het goede doel?  ...

 

Prof. Dr. Louis Th. Maes en het Parlement van Mechelen - een lezing door Marcel Kocken.

Op 21 januari 2017 heeft Marcel Kocken in het congrescentrum Lamot voor de Kring van Oudheidkunde, Letteren en Kunst van Mechelen, een lezing gepresenteerd over Prof. Dr. Louis Th. Maes (1918 – 1978). Dit gebeurde op aangeven van Bert Maes, een van de twee zonen van de professor. Louis Th. Maes was de bezieler van alle naoorlogse activiteiten betreffende het Parlement en de Grote Raad van Mechelen. Teneinde het allemaal wat simpel te houden sprak Marcel na de inleiding gewoon over “Maes”

Aan het einde van dit artikel vindt u de video,maar ook nog een reeks onuitgegeven zwart-wit foto's!

.

"Vissen op zee is steeds een avontuur!"

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

"Op zee vissen is steeds een avontuur.  De zee heeft 'iets'..."  

Mensen met een passie: het is steeds boeiend om met hen een praatje te slaan.  Dat is het ook met Jean Geerts, 72 jaar geleden geboren in Battel, maar nu al jaren wonend in Sint-Katelijne-Waver, nét voorbij de Mechelse stadsgrens.  Maneblusser is hij echter nog in hart en nieren.   Jean is de gedreven voorzitter van Zeehengelclub Seawitch Sint-Katelijne Waver & Mechelen.  De club werd in 1983 opgericht en heeft dus al méér dan dertig kaarsjes mogen uitblazen. 

Het begon allemaal met een ideetje op café, op een dinsdagavond - ik weet het nog.  We zaten met enkele vrienden kleiduif-schieters in de voormalige taverne Seawich aan de Liersesteenweg.  We gingen samen al wel eens vissen.  En van het één kwam het ander.  Met drie kopleiders waren we toen: Fernand Vermeêren, Anne-Marie Kumps en ikzelf.  Aanvankelijk visten we met de club nog op geep in de Oosterschelde.  dat gebeurde nog vanop de kant.  Maar na een tijdje begonnen we te dromen om te hengelen vanop een boot...

Zo stak men van wal.  En het heeft hen niet meer losgelaten...  Jean geniet duidelijk als hij het vertelt.

 

Theater M brengt verhaal van Breendonk op de planken

Mechelen heeft zoals geweten zijn portie oorlogsgruwel méér dan gekend.  Getuige bij uitstek daarvan is natuurlijk de Kazerne Dossin, inmiddels uitgegroeid tot een toonaangevend museum en studiecentrum rond de jodenvervolging en het blijvend actuele thema van de mensenrechten.  Niet ver van Mechelen, in buurgemeente - op politioneel vlak zelfs zustergemeente - Willebroek, bevindt zich echter nog een ander, al even beroemd en berucht oord... Breendonk.  Theater M brengt het verhaal van deze plek tot leven in de monoloog 'Stück 3571'

 

Succesvolle 2de editie van Mechelen Schlagert

Voorbije vrijdag 20 januari stond in het teken van feesten en meezingen voor de tweede editie van Mechelen Schlagert. Reeds bij het openen van de deuren van Mechelen Schlagert, was het drummen om binnen te geraken in de Nekkerhal. Iedereen, jong en oud, had wel een reden om naar dit feest te komen, de ene kwam als fan voor een geliefde artiest ,anderen kwamen om een verjaardag te vieren onder vrienden of familie, of gewoon om is lekker uit de bol te gaan.

Mechelen Schlagert tweede editie in de Nekkerhal te Mechelen

Inhoud syndiceren