Mechels kerkorgel ingespeeld

met categorie:  

 

Het orgel van de Mechelse Sint-Pieter- en Pauluskerk is na lang stilzwijgen terug concertwaardig. Door schade veroorzaakt tijdens de restauratie van de kerk, stof en slijtage was het orgel haast onbespeelbaar geworden. Omdat de kerk ook een functie als concertkerk heeft, drong een groot onderhoud zich op. Nu het weer bespeelbaar is kan het ook ingeschakeld worden voor concerten.

Mechelen krijgt er 3000 m2 bos bij

De parking van het Tivolipark, langs de Tivolilaan werd vandaag omgetoverd tot een stiltebos.   Onder de deskundige leiding van Urban Forests en Sugiproject, en in een organisatie van burgerbeweging Klimaan,  werden 23 inheemse boomsoorten aangeplant, goed voor meer dan 4000 plantjes.  Op termijn zullen deze uitgroeien tot een dicht stadsbos met een uitgebreide biodiversiteit, waar mens en dier tot rust kunnen komen.  

Gebakjes en straffe madammen in de Begijnhofkerk

Op zondag 6 maart organiseert de buurtwerking van het groot begijnhof het Begga-festival.   In een originele combinatie van geschiedenis, theater en muziek worden vrouwelijke artiesten in de kijker gezet.  De gerestaureerde begijnhofkerk is daarvoor de perfecte locatie.

Toch een mini PodVis voor De Maan

Op het einde van de kerstvakantie, deze week dus,  stond bij figurentheater De Maan het PodVisfestival op het programma.  Het beloofde een spetterend gebeuren te worden rond VISuele PODiumkunsten, met voorstellingen, workshops, en randanimatie voor een publiek van alle leeftijden.  Maar daar stak het federaal overlegcomité een stokje voor.   Naar aanleiding van de stijgende coronabesmettingen beslisten zij om de deuren van de cultuursector te sluiten. Daarmee moesten ook de podvisplannen de diepvries in.   Na de herroeping van deze beslissing was het voor de organisatie echter onmogelijk om de volledige programmatie terug op de rails te krijgen.   Het echte festival wordt verplaatst naar 2023 maar deze week is er toch een klein maar fijn alternatief voorzien.   Gespreid over vrijdag 7, zaterdag 8 en zondag 9 januari worden er 7 voorstellingen gespeeld.

'Reunite': solodebuut van Hannelore, nicht van Louis Neefs

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

De naam van haar bekende en betreurde oom Louis, van haar moeder Connie of neef én peter Günther draagt ze dan wel niet.  Toch draagt ze onmiskenbaar het kwaliteitslabel 'Neefs'.  Dat weten heel wat Maneblussers al langer.  Hannelore Candries stond al meermaals op de planken.  Samen met haar moeder  in programma's rond  Louis Neefs in diverse culturele centra overal ten lande - maar ook op het podium van onze Stadsschouwburg in 'Ne formidabele Kèssemis' wist ze het publiek te overtuigen van haar muzikale kunnen.  Dat laatste evenement waar zovele Mechelaars al lang reikhalzend naar uitkeken, kan dit jaar jammer genoeg niet plaatsvinden.  Dat heeft natuurlijk alles te maken met spelbreker covid.  Nogmaals strooit dit dekselse virus roet in het eten.  En toch: Hannelore verdwijnt hiermee in deze eindejaarsperiode niet in de coulissen.  Ze mag dan wel niet in levende lijve op de planken staan: met een gloednieuw eigen, verrassend en erg sterk nummer, komt ze nu op de proppen.  Solo.  Hiermee treedt ze hélemaal uit de schaduw van haar bekende familieleden.  Ze doet dit onder de artiestennaam 'Ellenore' en met een eigentijdse Kerstsingle in een jazzy vintage jasje.  Hierin bezingt ze haar hoop om kerst eindelijk terug met familie te kunnen vieren.  Dit debuut dat beslist hoge ogen zal gooien is vanaf vandaag te beluisteren via spotify.  Spannend!  Ik kan je alvast nu al zeggen dat het nummer ook jou van de sokken zal blazen.  Hier is ze dan: Ellenore!

 

Abyssinia serveert het beste van de Ethiopische keuken

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

We hadden het echt niet zien aankomen.  We vonden het dan ook jammer toen we hoorden over de nakende sluiting van 'Ten Zuiden' - het gezellige en gemoedelijke Afrikaanse restaurantje aan de Tervuursesteenweg.  Niet alleen wij schoven er graag onze voeten onder tafel.  Hier werden vele tevreden klanten altijd gastvrij ontvangen en getrakteerd op de meest diverse gerechten uit dit boeiende werelddeel.  Bart Alloing en zijn echtgenote Marie-Françoise Ndour kregen andere toekomstplannen en besloten om te stoppen met hun zaak.  Maar... nu is er een méér dan waardige opvolger gevonden.  En met deze nieuwe uitbaters blijven we culinair genieten van de geuren en smaken van het Afrikaanse continent!  In Abyssinia worden we ondergedompeld in de wondere wereld van de Ethiopische keuken.  Uniek en verrassend en op absoluut restaurantniveau.  Iemand formuleerde het zo onlangs: "Hier proef je het meest Ethiopische dat ik buiten dat land al gegeten heb".  Een positieve kritiek die kan tellen!

Vandaag had ik een erg gemoedelijke babbel met Tim Schuurman en zijn echtgenote Alem - een bijzonder sympathiek koppel.  Alem die Ethiopische roots heeft en zo'n tien jaar geleden in ons landje neerstreek waar ze in 2010 huwde met geboren Mechelaar Tim, is een innemende persoonlijkheid die de warme gastvrijheid van Afrika uitstraalt.  Als ik binnenkom snuif ik de heerlijke aroma's op - en voel ik me dadelijk thuis in het fraai opgeknapte en kleurrijke interieur.  Alem en Tim hebben aan het voorheen al leuke eethuis nieuwe accenten toegevoegd.  Mooie stijl.  Het koppel mag trots zijn op de remake. 

Vorige vrijdag is men van start gegaan nadat even voordien al een drukke openingsreceptie was doorgegaan.  Maar nu was het voor 'écht'.  Misschien met wat klamme handjes aan de kookpotten?  Het kan.  De kop is eraf. De avond was geslaagd.  Abyssinia gooit de deuren open en zal Mechelen laten zien dat Ethiopië heel wat lekkers te bieden heeft.  Alem wil zowat een 'ambassadeur' van haar land zijn en tonen dat Ethiopië méér is dan wat in de pers verschijnt over politieke wanorde en hongersnood...  Dit zijn immers slechts enkele facetten van een verder erg mooi en boeiend land met een rijke geschiedenis.  Echtgenoot Tim is er ooit verliefd op geworden.  Op dit land.  En...nadien ook op Alem.  Een hartverwarmende liefdesgeschiedenis...

 

Verstild verdriet

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Zowat twee jaar geleden wist mijn buurvrouw Els Van Camp me te verrassen met een pareltje van een kalligrafisch-poëtisch boekje.  Ze gaf het de titel 'Tussen hoop en herinnering' mee...  En al bleef ze er héél bescheiden bij: het moet gezegd dat het een creatief hoogstandje werd - met gedachtenflarden - echt kunstzinnige fijnproeverij.  Een boekje om te koesteren, schreef ik toen heel oprecht.  Als dochter van de indertijd erg bekende jeugdschrijver Gaston Van Camp toonde ze dat de appel niet ver van de boom viel.  De bundel werd slechts in kleine oplage uitgegeven.  Amper 100 exemplaren werden hiervan gedrukt.  En dit op mooi papier met de hand genaaid.  Helemaal eigen werk. 

En vandaag is er dan het tweede boekje!  Nu kreeg het de titel 'Verstild verdriet'.  Weerom bewijst Els hiermee haar kunnen.  Ik ben er van overtuigd dat niet alleen sta met deze mening.  Ongetwijfeld kijken ook anderen reikhalzend uit naar dit nieuwe bundeltje. 

Wat het vooral erg bijzonder maakt is het feit dat creatieve Els 'Verstild verdriet' wil verkopen ten voordele van vzw Aukas.  Net zoals vorige keer.  Deze vzw werd opgericht door Guy en Marjan, goeie vrienden van haar.  Akas zet zich in om Cambodjaanse schoolkinderen een studiebeurs te bezorgen en zo hun kansen op een betere toekomst te verzekeren.

 

Bourgondische tijd door 19de-eeuws brilletje - kritisch bekeken in 'Uitbundig Verleden'

 

(foto's: Jan Smets)

Lange tijd keek men vanuit de museale wereld wat neer op hoe 19de-eeuwse kunstenaars historische taferelen breed en pompeus, romantisch en vaak erg uitbundig uitborstelde.  Eerder meewarig werden deze werken achteloos gecatalogeerd als ouderwets en er ging maar weinig aandacht naar uit.  Klaar voor de mottebollen en de stofnesten.  Nieuwe kunstvormen maakten hun opwachting.  Gelukkig is er nu toch wel een revival aan de gang.  "We zitten op een scharnierpunt" zegt curator Bart Stroobants van de tentoonstelling 'Uitbundig Verleden'.  Hij is er blij mee.  Bart is dan ook al langer geboeid door deze kunstperiode.  Met heel veel enthousiasme leidt de bevlogen Bart ons door de expo die overmorgen officieel wordt geopend in Busleyden.  Als geen ander kent hij deze tijdsperiode in de kunst. 

In de imposante kelderruimte van het Hof van Busleyden is deze uiterst knappe tentoonstelling opgesteld.  We worden hier als het ware gekatapulteerd naar een 19de-eeuws museum.  Een pluim voor deze scenografie!  Hier is duidelijk veel zorg aan besteed.  (bovendien, lacht Bart, is de opstelling heel duurzaam, want gerecycleerd met de materiële structuren van vorige top-expo 'Kinderen van de Renaissance...).

Deze tentoonstelling wil met een totaalbeleving ons terugflitsen naar de tijd waarin deze romantische kunstenaars hun ding konden doen.  Deze sfeer is voortreffelijk opgeroepen.

 

Viering 20 jaar De Lage Drempel staat in het teken van kinderarmoede

met categorie:  

Met een jaartje vertraging wegens corona, werd gisteren het 20-jarig bestaan van armoedevereniging De Lage Drempel gevierd.  In het Diocesaan Pastoraal Centrum kwamen een aantal gevestigde namen uit het werkveld, professionelen, vrijwilligers en beleidsmensen samen om van gedachten te wisselen rond armoede, onder de slogan “geen armoede in mijn boekentas, graag.”

Inhoud syndiceren