"Kinderen en bloemen maken het leven het leven waard!"

 

(foto's: Jan Smets)

We stappen de kathedraal binnen.  Er lopen al heel wat toeristen rond - bewonderend starend naar de gewelven of de monumentale preekstoel...  In haar hand heeft Rita Rosiers de sleutels van de sacristie: haar werkterrein.  Aan de sleutelbos bengelt opvallend een plastieken klavertje vier - een geluksbrenger.  Rita monstert met kritische blik het grote bloemstuk voor het altaar en plukt er een paar bijna verwelkte rozen uit.  Vanop afstand bekijkt ze het resultaat.  Ze lijkt tevreden.  Elke week komt ze zo'n drietal keer kijken naar de door haar gemaakte creaties, om ze water te geven of om ze bij te werken...

Men denkt wel eens dat ik hier aan verdien, maar niks is minder waar.  Rijstpap in de hemel zal mijn beloning zijn...  Maar 't schijnt dat je tegenwoordig je eigen lepeltje moet meebrengen, want die zijn op...  Ach, bloemen en kinderen: da's m'n lang leven.  Ze maken het leven het leven waard...

Rita lacht.  Ze straalt.  Het leven heeft haar niet steeds gespaard en ze kende wel wat tegenslagen.  Maar dat heeft haar niet klein gekregen.  Nooit bleef ze bij de pakken zitten.  Met bewonderingswaardig doorzettingsvermogen en flink wat optimisme spartelde ze er zich steeds doorheen.  Ze wil op een aantal van die tegenslagen niet nader ingaan.  'Voorbij is voorbij', en ze wil zeker niet rancuneus praten over sommige mensen en dingen die haar pijn deden.  Rita heeft ook gezondheidsproblemen en is momenteel nog in behandeling.  Maar ook hier gaat ze sterk mee om.  Ze kijkt niet naar gisteren maar naar morgen....

 

Vis-Pop Jubileum editie 10 jaar

Zaterdag stond in het teken van het 10 jarig bestaan van Vis-Pop. Met deze spetterende jubileum editie, en een top-affiche was succes verzekerd om er een avond van te maken die in de festival geschiedenis van Mechelen zijn plaats zeker verdiend heeft.. Het gehele team stond klaar om de meer dan 5000 feestvierders een fijne avond te bezorgen.

Klokslag 18 uur opende het muziekfestival aan de Haverwerf. Toneelgezelschap Lucky Leo uit Mechelen verzorgde op een prettige manier de presentatie van Vis-Pop.

EME was de eerste artieste die het intussen talrijk opgekomen publiek mocht opwarmen. Met haar swingende Soul & B muzieknummers wist EME als snel enkele mensen aan het dansen te brengen. 

EME op Vis-Pop te Mechelen

Aan den IJzer

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Hij kwam aangestrompeld vanuit de Merodestraat, krabte ostentatief in zijn kruis en hij richtte zijn bloeddoorlopen ogen naar de toren.

"Hips..."

Een niet al te stil klinkende oprisping maakte nog meer duidelijk waar hij de vorige uren vertoefd had.

In zijn rechtermondhoek hing een sigarettenpeuk: een bruinkleurig stompje dat hiermee vergroeid leek.

Hij leek te twijfelen welke richting hij zou nemen en stond even stil, wiebelend afsof hij op een zwalpend schip zijn evenwicht diende te bewaren.  Maar 'de zee' was vrij onrustig en de golven beukten.  Maar de schuit kapseide nog nét niet. 

Averij bleef voorlopig uit...

 

Glenn Claes op Parkpop

De weergoden waren de 6de editie van Parkpop 2016 in de Kruidtuin goedgezind. Ik had wel de indruk dat iedereen een beetje afwachtte wat het weer zou brengen, maar iets na 19 uur drongen de eerste schuchtere zonnestralen door de bomen van ons Mechels stadspark, en arriveerden de festivalgangers op het terrein.

 

De laatste Lamotwandeling

Lamot Congres- en Erfgoedcentrum is van start gegaan in 2005. Twee verschillende culturen werken nauw samen aan de oevers van de Dijle te Mechelen. Het Congrescentrum bevat het commerciële gedeelte, het Erfgoedcentrum neemt het culturele deel voor zijn rekening.  De publieke Lamotwandeling start op Mechelen Centraal, de benaming voor de openbare ruimte van het Congres- en Erfgoedcentrum. Dit centrum is eigenlijk een unieke combinatie, met netjes in mekaar verweven oude en nieuwe elementen.

 

Alzeleive

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

 

" ' k hèm alzeleive gewéte da Maria da mee te doon aa! ..."

Ze poneerde dat zelfverzekerd- als een onwrikbaar axioma -

Oppositie tegen deze stelling zou waarschijnlijk niet geduld worden.  Tegenspraak kwam er dan ook niet van de andere kant van het terrastafeltje.  Dé Waarheid werd haast ogenblikkelijk gevolgd door:

"Moette goa da twiede soakerke ni emme?"

Ze wachte het antwoord amper af en griste het suikertje van het schoteltje van de tegenpartij en deponeerde het in haar eigen koffie.

 

Koersen met een schuimkraag...

 

(foto's: Jan Smets)

Het Maneblusser Na-Tour Criterium zit er op!  Veel volk aanwezig? Nee, dat beweren zou de waarheid geweld aan doen.  Misschien had het met het minder mooie weer te maken of het drukke vakantie-wisselweekend? Of...ontbraken de grote namen?  Wie zal het zeggen.  Toch was het een gezellige bedoening op de Grote Markt. Het was de Duitser John Degenkolb die de 80 kim afmaalde op 2h10'57'' Hij werd de overwinnaar voor de Italiaan Giacomo Nizzolo en 'onze' Thomas De Gendt.  Geflankeerd door schepenen Walter Schroons en Marc Hendrickx mochten ze de bloemen in ontvangst nemen en een Maneblusser aan de lippen zetten...  Fotoverslag van een leuk evenement in onze stad:

 

Lode Tooten: uit liefde voor het Battels kerkorgel...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

 

"De maan staat laag vandaag..."

 

(foto's: Jan Smets)

Ik ontmoet ze graag: kunstenaars - mensen die scheppen...  Vandaag was ik te gast in de Jodenstraat: een huis midden in de stad.  Het smalle tuinpad achter de poort leidt me naar de woonst. De zon sijpelt door schaarse gaten in het groene lover.  Een onvermoede, onverwachte oase van rust.  Een huis dat kunst ademt, en daarachter een zomerse tuin waarin zijn beelden de ruimte en het decor krijgen die ze verdienen.  Geboren en getogen Mechelaar Frans Walravens is één van de belangrijkste beeldhouwers van het naoorlogse België, met een heel herkenbare persoonlijke stijl.  Ik hou van zijn werk - Ik zeg het hem ook, en dit is geen valse vleierij.

Hij is 88 jaar geworden en dat beeldhouwen lukt hem de laatste twee jaar niet zo goed meer. Het is fysiek te zwaar geworden.  Frans mist de kracht in zijn armen.  Dat vindt hij jammer en een tikkeltje frustrerend zelf.  Ouder worden valt hem zwaar, al zegt hij het niet met zoveel woorden.  Dat gevoel geldt ook voor zijn drie jaar jongere vrouw: Angela Steylaerts.  Ze is nog steeds een stijlvolle, elegante dame die jonger oogt dan ze is.  toch voelt ze ook dat de voortschrijdende leeftijd hun wereld verkleint.  Ze praat er rustig over - niet verbitterd, maar ik voel toch een stil verdriet hierom.  Ze zegt wat Frans verzwijgt.  Maar zijn gedachten lopen parallel.

Ik praat in dit gastvrije huis met twee lieve mensen, over ouder worden, over de kunst van het scheppen, over hun diepste overtuigingen en over het leven zelf...

 

Van Voetbalstraat naar Achter de Kazerne...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Malinwa heeft er een méér dan geslaagd fanweekend opzitten.  Het nieuwe stadion werd met een grootse openingsceremonie ingehuldigd onder de leiding van ceremoniemeester Mark Uytterhoeven.  Tal van oud-spelers passeerden de revue, een app voor de smartphone waarmee toeschouwers tijdens de wedstrijd spelers kunnen beoordelen, werd gelanceerd, er was flink wat kinderanimatie en er werd een oefenpartij gespeeld tegen het Griekse Iraklis Thessaloniki FC (dat Mechelen won met 3/0)... Maar één van de allerleukste onderdelen was toch wel het binnenbrengen van de 'Malinwalympische' vlam door de kampioenendamesploeg van KV.  De groep enthousiaste speelsters die het afgelopen jaar kampioen werd in 3de nationale had de eer de vlam te mogen overbrengen van de Voetbalstraat in den Hanwsijkenhoek waar de roots van de club liggen tot Achter de kazerne.  En: ze kregen best veel applaus onderweg toen ze gevolgd door de harmonie van de club vanaf de Grote Markt werden gevolgd...

 

Gebruers, Antunes en Thielemans trakteren op masterclass instant componeren



Wàt de muzikanten vanavond precies gaan brengen, weet ik niet, dat weten ze trouwens zelf ook niet, en dat is de bedoeling”,  sprak Jazzzolderbezieler Lejo Vanhaelen, zo niet alleen perfect het concert inleidend, vrijdagavond 22 juli 2016 bij Jazzzolder Mechelen, maar meteen ook een mooie definitie gevend van wat freejazz inhoudt.

Intense inteligente improvisaties waren ons deel die vrijdagavond, met drie topmuzikanten die vanuit het absolute niets tot mooie composities kwamen. En dat zonder een plan en met als enige afspraak: dat die er niet was, of misschien ook wel het respecteren van de pauze en eindtijd.

Zonnewijzer Mijlpaal

 

(foto's: Jan Smets)

Voor de tweede keer in korte tijd levert blogger Tony Schaerlaeken ons een boeiend verhaal!  Het katapulteert ons terug naar 1835 toen onze stad spoorweggeschiedenis schreef.  De eerste trein op het Europese vasteland reed vanuit Brussel Mechelen binnen. En onze Dijlestad werd hiermee het middelpunt van het Belgische spoorwegnet.  Een Mijlpaal werd neergepoot en na enkele keren te zijn verhuisd staat hij nu te pronken op het Koning Albertplein voor het station waarvan de laatste dagen ook geteld zijn.  Bekijk dat stadsgezicht nog maar eens goed de volgende jaren, want binnen afzienbare tijd zal dit plein er totaal anders uitzien.  Maar goed.  Het gaat dus over deze merkwaardige Mijlpaal.  Tony weet er nog wat méér verrassends over te vertellen... 

 

en het vuurwerk knalde...

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Toen 'den bouquet'  Grote Markt en haar illustere toren feeëriek in vuur en vlam zette,en de vele 'oh's' en 'ah's' niet van de lucht waren, viel het doek over deze Nationale Feestdag.  Ordediensten hadden het drukker dan ooit voordien, en konden na afloop opgelucht ademhalen.  Alles verliep vlekkeloos.  God zij dank.  Of je nou Belg in hart en nieren bent en met de krop in de keel en in opperste ontroering de tricolore met grenzeloze eerbied bejegent, of het je weinig tot geen moer kan schelen: we zijn dus allemaal inwoners van dit zo anachronistische en vaak absurde landje aan de Noordzee, Vlaams of Waals of wat dan ook.  Loop je warm voor ons dierbaar België, of laat het je koud:  het maakt me niet uit.  Ik denk aan de woorden van ons volkslied.  Of je het nu doet voor 'Vorst' of 'recht'... ; dat moet je zélf uitmaken.  Laat het ons maar vooral doen voor die 'vrijheid'.  Voor die vrijheid om onze plicht te doen, voor die vrijheid van handelen en denken en spreken en doen.  Voor die vrijheid om lief te hebben en de vrijheid om 'foert' te zeggen aan doemdenken.  De wereld is niet mooi, maar we hebben de vrijheid om keuzes te maken en om te proberen deze wereld in deze niet zo fraaie tijden mooier in te kleuren....

 

begrafenis

met categorie:  

Blijkbaar is er wat te doen over de plaats waar men zijn doden mag begraven. Ik las ' onlangs ' dat onze voormalige heerser, keizer Jozef II, enkele honderden jaren terug reeds zo vooruitziend was om op de spiksplinternieuwe begraafplaats van Mechelen, plaatsen te voorzien voor andersdenkenken. Waarschijnlijk hebben de huidige vroede vaderen dat over het het hoofd gezien.

De leeuwen van den Beyaert

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Onlangs kreeg ik een vraag toegestuurd van één van onze trouwste bloglezers: Tony Schaerlaeken.   Dat deze met méér dan een nauwlettend oog door de stad dwaalt weten we al langer.  Hij scoort dan ook goed in onze sporadische fotokwissen.  Zo archiveerde hij al een tijd geleden alle mogelijke heiligenbeelden in het Mechelse straatbeeld.  Met succes.  Onze stad maakt er nu ook werk van om deze kleine monumentale relieken in ere te herstellen.  Zelf blijft Tony er héél bescheiden bij.  Het gaat niet om zijn naam, maar wel om de liefde voor zijn stad.  Sinds enkele maanden is de man weer gedreven op pad.  Deze keer fotografeerde en inventariseerde hij alle mogelijke dierenafbeeldingen die je maar kan vinden in onze Dijlestad.

En daar gaat nu juist zijn vraag over...  Op het postgebouw - Huis Den Beyaert - kan je een aantal leeuwen terugvinden die een schild dragen...

 

Inhoud syndiceren