Mechelse millennial op een zegel

met categorie:  

Na de Flair en het boek "The ultime survival guide to being a girl", kan je Chrostin nu ook in je brievenbus tegenkomen.

Zojuist verscheen bij bpost een postzegelvel ‘The anatomy of a millennial’ van de hand van de Mechelse Christina De Witte, met centraal haar creatie / alter ego Chrostin. Voor hun reeks rond ‘Millenials’ kwam bpost als vanzelfsprekend uit bij Chrostin, het schoolvoorbeeld van een millennial.

                       

90 jaar Vrijbroekpark en Rozenfeesten

met categorie:  

Het Vrijbroekpark bestaat 90 jaar, en dat werd door de provincie in de bloemetjes gezet met een swingende editie van de Rozenfeesten. Klokslag 11 uur opende Bellemadam Myriam de feestelijke editie gevolgd met een concert door de Koninklijke Muziekkapel van de Mechelse Politie.

Rozenfeesten plechtig geopend door Bellemadam stad Mechelen

'Interieurs en blote vrouwen'

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

De speurende blik van mijn potentiële klant ging snel van links naar rechts, de stapel boeken taxerend die met bestudeerde nonchalance op mijn picknicktafel lagen uitgestald.  Je weet wel: een paar exemplaren bij mekaar gepend door Marcel Kocken - Mechelens Levende Geheugen , fotoboeken van Frans Vermoortel waarin hij nostaligsch terugblikt op de Dijlestad van lang geleden...., een vleugje Ost en een portie De Noter...  Kortom: die spullen die een Maneblusser met verzamelwoede en passie voor zijn stad doet likkebaarden (mocht hij of zij de betreffende werken al niet lang zélf op de boekenplank hebben staan).  Maar de klant was niet zozeer geboeid in het verleden of de cultuur van deze stad.  Dat werd snel duidelijk gemaakt: "Ik ben geïnteresseerd in interieurs en blote vrouwen".  Ik weet nog niet helemaal of deze twee interessesferen nu los van mekaar moesten worden gezien, of dat de gezochte modellen zich dienden voort te bewegen in de decors waarnaar op zoek.  Ik kon m'n klant niet verder helpen.  De focus lag bij mijn spullen eerder op andere terreinen.  De zoektocht op de Battelse rommelmarkt diende dus nog verder worden gezet.  Naast mij zou de zoekende koper ook niks vinden tussen de tweedehandse baby-en kinderkleedjes, en de koperen potjes aan de overkant van de straat zouden ook niet kunnen overtuigen.  De interieurs en de blote madammen dienden dus elders gezocht....  Ik had nog wat ouwe bijbelprenten aan een kapstok gehangen...

 

Slaagt Mechelen er in wereldrecord frietjes bakken te breken?

met categorie:  

(foto: Jan Smets.  Ng Sauw Tjhoi en Paul Schrijvers)

De eindsprint is ingezet!  En in deze laatste rechte lijn naar vrijdag 21 juni wanneer de recordpoging zal ondernomen worden, zijn Ng Sauw Tjhoi, coördinator van Welcome in Mechelen en woordkunstenaar Paul Schrijvers, op stap om nog méér Maneblussers van welke origine dan ook, warm te maken om mee te doen met dit verbindend internationaal initiatief.  Want het gaat natuurlijk niet zomaar om gewoon maar met velen aan de friteuse te gaan staan.  Neenee: in Mechelen proberen we het wereldrecord te breken om met zoveel mogelijk diverse Mechelaars van alle mogelijke nationaliteiten samen te werken aan dit leuke project.  Het MOET lukken!  Al heel wat Maneblussers zijn nu al wild enthousiast, maar toch: nog steeds wordt gezocht naar inwoners van nationaliteiten die zich nog niet hebben aangemeld...

 

Allemaal maatjes...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets.  Boven: Karel Meyer en Luc Vis)

"Je moet niet schoon zijn om geluk te hebben!" grapte Luc Vis toen het feest van start ging.  Heel de dag was het bijzonder somber geweest en viel het hemelwater met bakken uit de lucht.  Maar toen het Maatjesfeest om 16 uur werd ingezet brak waarempel de zon door en buiten een schaarse bui bleven we verder gespaard van grote nattigheid.  Nochtans zal onze bekende Mechelse visboer overdag angstig naar de donkere lucht gekeken hebben en moet hij gevreesd hebben dat alles letterlijk en figuurlijk in het water zou vallen.  Niks was minder waar!  Het 15de Maatjesfeest was weerom bijzonder gezellig en enkele duizenden Maneblussers kwamen afgezakt naar de Grote Markt om te genieten van die 'Hollandse nieuwe' en ander lekkers.  Het podium kon niet Mechelser zijn.  We werden getrakteerd op een heerlijk muzikaal allegaartje.  Luc en mede-organisator, Karel Meyer, cafébaas van SAVA konden niet anders dan een tevreden zucht van verlichting slaken...

 

Oma gaat op stap...

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

We worden dagelijks ondergesneeuwd door een overvloed aan beeldmateriaal.  En letterlijk alles worden heden ten dage vastgelegd op 'de gevoelige plaat'. (of hoe noem je dit tegenwoordig?).  Onze smartphones en pc's puilen uit van de ontelbare plaatjes van al wat we doen en meemaken.  Elke grimas wordt vastgelegd.  Ons doen en laten staat op oneindig veel 'beelekes'.  Ooit was het anders.  Een portret van jan-met-de-pet was een zeldzaam gegeven.  Je ging er voor naar de fotograaf in je zondaagse pak om stijfdeftig in een bordkartonnen decor te worden vereeuwigd.  Onze grootouders hadden op het eind van hun leven misschien slechts een handvol foto's waarop ze poseren.  We kenden ze wellicht enkel uit de periode waarin we ze als kinderen meemaakten: grijsgeworden, wat ouder... Laat staan dat we van hen foto's zagen van hoe ze zélf hun kinderjaren beleefden, hoe ze opgroeiden...  Ja: in een koekendoos zagen we van hen - wie weet - een vergeeld plaatje van een kloeke baby op een schapenvel, of een foto in communie-outfit in een stichtelijk kader... En later: misschien een trouwfoto...  Maar verder?  Als ze niet tot de burgerij behoorden zal de foto-oogst niet zo groot geweest zijn.

En toch: zo bezitten heel wat Mechelaars wellicht nog wel wat 'straatfoto's' van hun voorouders, geschoten door een fotograaf die zich tot doel had gesteld om passanten in Bruul of op de IJzerenleen, te kieken Zo drentelt hier mijn grootmoeder Jeanne Van der Poel in de jaren dertig van vorige eeuw, met mijn vader op de arm, door het beeld.  Ging ze winkelen?  Of moeten we dit catalogeren onder 'flaneren'?  Waar ging ze naartoe?  Ging ze nog iets drinken op de Grote Markt, of ?  Ik weet het niet.  Het beeld is verstild.  Het hiervoor en hierna is weggegomd...

 

hemelwaarts fietsen?

met categorie:  

(foto: Jan Smets.  Colomabrug)

Hemelwaarts fietsend?

 

De navelstreng

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Marleen De Smet van Galerie M in de Kanunnik De Deckerstraat maakt er al langer een erezaak van om Mechelse kunstenaars een verdiend podium te geven.  Zo passeerde al menig bekende - of soms ten onrecht wat vergeten - Maneblusser de revue. Heel binnenkort gaat wel een heel bijzondere expo door in deze prachtige galerie.  Onder de veelbelovende en intrigerende titel 'de navelstreng' stellen niet minder dan zeven Mechelse artiesten ouder én nieuw werk ten toon.  Wie Marleen kent weet dat ze deze tentoonstelling zoals steeds heel minitieus en met veel gevoel voor evenwicht en smaak zal weten op te bouwen. 

De kunstenaars die zullen exposeren zijn 'niet van gisteren'.  Want hoewel ze hun sporen al langer verdienden en in die jaren zestig doorbraken met hun werk, zijn ze buiten de nu vijf jaar geleden overleden 'peetvader van de Vismarkt', Bodo Van de Voorde, nog steeds actief en gepassioneerd aan het werk.  Ooit vonden ze mekaar in de roemruchte Mechelse kroeg 'den Herten Aas' aan de Haverwerf: hét culturele laboratorium van onze stad: ankerplaats voor wereldverbeteraars, dichters, kunstenaars en kabouters.  Hier wilden ze het in hun ogen vermolmde cultuurbeleid van Mechelen wakker schudden.

Die tijd ligt nu al lang achter ons.  1968 is een iconisch jaar geworden: voer voor historici, en meerdere mijmering en nabeschouwing waard.  51 jaar na datum wil deze tentoonstelling nog eens een aantal van deze kunstenaars die die periode van dichtbij  hebben mee-gemaakt, voor het voetlicht brengen.  Want de navelstreng is nog lang niet doorgeknipt.  Allen hadden -  of hebben -  deze kunstenaars een grote liefde voor Mechelen - al werd soms scherp aangevoeld dat deze liefde niet altijd beantwoord werd....

 

Intens, zwoel, swingend, duister … In Utero Festival #3

De derde editie van ‘In Utero Festival’ dompelde Mechelen ook deze keer weer onder in een roes van noise, electro en duisternis. In de schaduw van de Sint-Romboutstoren werd in de Minderbroederskerk de Mechelse zomer op gang getrokken.

Torekenswaver...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Nu kunnen we bezwaarlijk de 'nederzettingen in het Waverwoud' claimen als Mechels grondgebied, maar voor één keer verleg ik graag grenzen.  Als ik op de skywalk van onze Sint-Romboutstoren aan de einder de contouren van OLV-Waver scherp afgetekend zie tegen de grijsblauwe lucht: dan lijkt me over te komen als een 'uitnodiging' om een bezoekje te brengen aan dit 'Torekenswaver'.  (foto boven). Bovendien wordt een rondleiding in de school van de Ursulinen van OLV-Waver stevig gepromoot vanuit de Mechelse toeristische dienst.  Terecht! Deze school is een unieke architecturale parel met een al even boeiende geschiedenis.  De verbluffende Wintertuin in pure art-nouveau is een topattractie op zich.  Maar ook de rest van het gebouwencomplex is een visite overwaard.  Plan het maar eens als je volgende uitje mocht je er nog niet geweest zijn!

 

Kleine geluksmomentjes in Arsenaal/Lazarus

met categorie:  

Toen kunstenares Ann Weckx jaren geleden in Senegal was, stapte ze een klein winkeltje binnen dat helemaal met de hand was opgebouwd.  De rekken waren met elastiekjes aan elkaar verbonden, geverfd met restjes in allerlei kleuren.  Ze was meteen gecharmeerd door het interieur en de aanpak, en nam het idee mee naar huis om er later mee aan de slag te gaan.  De naam van het winkeltje : Le Supermarché des petits bonheurs instantanés.  Dat is nu de titel van haar installatie die nog tot 6 juni gratis te bezoeken is in de grote zaal van Arsenaal/Lazarus.

Klimaatalarm : het is 5 voor 12

met categorie:  

Het was ook letterlijk 5 voor 12 toen zaterdag het klimaatlied weerklonk aan de gele opsinjoor op de Wollemarkt.

Elise Steyaert, de voorzitter van de vzw Klimaan riep het talrijk opgekomen publiek op om onder begeleiding van enkele muzikanten het klimaatlied uit volle borst mee te zingen.  Ook de weergoden leverden hun bijdrage : het stopte prompt met regenen.

Studio Borgerstein met pure, eerlijke expo

 

(foto's: Jan Smets)

Studio Borgerstein gelooft in de unieke waarde van zijn kunstenaars en ondersteunt hen met een professionele werkomgeving, individuele begeleiding en door het naar buiten brengen van hun werk.  Kunstenaars van Studio Borgerstein beoefenen geen kunst.  Ze zijn kunstenaar.

Dit is een sterk statement.  Maar het is dan ook hélemaal waard, en iedereen die de schitterende werken bekijkt in ons Cultuurcentrum zal het hiermee eens zijn.  Studio Borgerstein heeft een uiterst knappe expo opgezet.  Het werk van de zeven kunstenaars is dit sowieso.  Maar ere wie ere toekomt: de artistieke medewerkers van de Studio hebben dit alles origineel, smaakvol en met heel veel creatief talent tot een erg mooi geheel weten uit te bouwen.  Deze tentoonstelling is een ommetje waard.  Gestart op 27 april kan je hiervoor nog terecht tot 16 juni.  En dit van dinsdag tot zondag van 13 uur tot 16u30.  Morgennamiddag, op verkiezingszondag 14 uur, zullen de kunstenaars je graag wat meer vertellen over hun werk.  Betere gidsen kan je heus niet hebben!

 

"voor de goei stemmen..."

met categorie:  

  (Jan Smets)

Dit stukje dat in pure opwelling werd geschreven was niet bedoeld om hier op Mechelenblogt te verschijnen.  Maar nadat ik het deelde op Facebook merkte ik dat het enorm veel werd aangeklikt en 'geliked'.  Ook werd het door velen gedeeld...  Dat streelde uiteraard mijn ijdelheid, maar nog véél meer sterkte het me in het gevoel dat niet weinigen ook diezelfde wensdroom koesterden.  En dat gevoel stemde me hoopvol.  Voor diegenen die het nog niet hadden opgemerkt op Facebook herhaal ik het maar wat graag op Mechelenblogt.  Facebook is immers een vluchtig medium, en misschien 'overleeft' dit stukje het hier nét wat langer...

 

"Méér dan een spelletje met een bal..."

met categorie:  

 

(foto boven: Guy Foqué. foto's onder: Jan Smets)

Zeggen dat KV-Mechelen uiterste hectische tijden meemaakt is een open deur instampen.  Amper bekomen van de euforie na een glansrijk jaar én de roes van de overwinning, is het nu nagelbijtend afwachten hoe het de club van geel en rood zal vergaan in het juridische steekspel dat nu wordt gevoerd.  Malinwa beseft maar al te goed dat het cruciale dagen zijn voor de voetbalclub.  En toch blijven de hondstrouwe supporters pal achter KV-Mechelen staan.  Als één blok.  Dat doet ook Bertrand Peeters - die de liefde voor deze club met de paplepel meekreeg.  Fan van het eerste uur.  De liefde voor Malinwa is immens groot. Ze loopt als eern rode draad door zijn leven.  En toch blijft hij eveneens realistisch. 

De voetbalwereld is rot geworden.  Emoties en heel veel geld zorgen samen voor een explosieve coctail.  Wat er ook gebeurt mag zijn - ik spreek me daar niet over uit: het is verschrikkelijk.  Ik volg het nieuws op de voet, en ben er al ziek van geweest.  Ik zie een grote normvervaging.  Da' s het enige zinvolle dat ik er van kan zeggen.  De hele club wordt hierin meegesleurd.  Ook merk in een heuse haatcampagne. Maar ik hoop dat - wat de uitspraak ook mag zijn - onze club niet ten onder gaat en ze niet hélemaal gestraft wordt voor feiten die misschien door enkelingen zijn begaan.  Ik ben wel ongerust.  Het leeft enorm bij de fans...

Op de club heb ik een babbel met Bertrand die zich méér dan gewoon inzet voor 'zijn' Malinwa, en zich ontfermt over het immense archief van de club.  Want inderdaad: ook deze rijke collectie van al wat te maken heeft met de geschiedenis van KV-Mechelen is erfgoed.  En daarom is het belangrijk dat dit alles bewaard wordt voor het nageslacht.

 

Inhoud syndiceren