Jos Roosemont mag 80 kaarsjes uitblazen!

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Er zijn weinig mensen zo onlosmakelijk verbonden met onze Sint-Romboutstoren als Jos Roosemont.  Morgen, 24 januari, mag de in de Mechelse Nimfenstraat wonende architect 80 kaarsjes uitblazen.  Een heuse mijlpaal voor Jos, maar...ook voor onze toren.  De buitenrestauratie is nu volledig afgewerkt.  Met de afronding van de grondige opknapbeurt aan het Nieuwwerk, kan Jos Roosemont de kroon zetten op een bijna 50-jarige carrière waar hij de hoofdregisseur was van deze grootscheepse restauratiewerken. De werken startten in 1963.  In 1972 ging Jos aan de slag.  Dit jaar viert ook onze Trots z'n verjaardag. 500 jaar mogen wij Maneblussers hem al bewonderen (al wordt wel wat getwijfeld aan die '500 jaar'  - maar goed...: een torenfeest met een tegen de zomer mooi in nieuw ledlicht badend monument, komt er sowieso).

Ik leerde Jos pas goed kennen in de werkgroep 'Rombout wordt wijzer' en  werd alzo getuige van zijn gedrevenheid en passie voor onze imposante toren.  Ik wens Jos alvast een heel gelukkige verjaardag!  enne: bedankt voor jouw inzet!  

PS: weten jullie ook dat Jos Roosemont vereeuwigd werd in de gevel van ons stadhuis? 

 

Dat zullen wellicht niet al té veel Mechelaars weten.  Maar het is inderdaad een feit dat Jos in steen gebeiteld prijkt rechts naast de ingangpoort van ons stadhuis.  Kijk maar eens goed.  Jos zie je tussen twee andere figuren: links van hem staat de 'waterman' - het sterrenbeeld van Jos.  En rechts van hem merk je Sint-Lucas op, die ondermeer de patroon van de architecten is!

 

 

Dus: volgende keer als je hier passeert maar eens naar boven kijken!

 

(Jos helpt mee een wijzer van het grote torenuurwerk dat ooit de toren sierde naar boven takelen...)

 

Sint-Romboutskathedraal is eindelijk hélemaal uit de steigers.  De werken vingen aan in 1963.  Zelf ben ik geboren in 1961 en heel lang heb ik de toren nooit anders gekend dan in zijn prangend maar noodzakelijk korset.  In 1993 werd de toren zélf bevrijd uit dat keurslijf, nadat in 1980 van start werd gegaan met de restauratie van de rest van de kathedraal zoals de gevels en daken van het kerkschip, maar ook van het schellekenstorentje.  Want Sint-Rombout is uiteraard méér dan zijn  beroemde afgeknotte toren.

 

 

Jos Roosemont die opgroeide in de schaduw van Sint-Romboutstoren en ook school liep in het gelijknamige college, was heel zijn jonge leven al sterk verbonden met onze kathedraal.  Hij was er zelfs een tijdje misdienaar.

 

 

Later studeerde hij architectuur aan Sint-Lucas, waarna hij stage liep bij de bekende modernistische architect Willy Van der Meeren.  Daar bekwaamde hij zich in de bouw van prefabwoningen.  Maar zijn carrière zou een heel andere wending krijgen toen de stad hem aanstelde als architect voor de werken aan onze toren nadat één van de architecten die hiervoor verantwoordelijk was overleed.  Zo werkte Jos eerst samen met architect Eugène Welch.  Later kreeg hij nog tal van andere collega's in zijn team.

 

(de laatste loodjes.  Nieuwwerk.  Ook hier zijn de steigers nu verdwenen)

 

Zonder onderbreking werkte Jos van 1972 aan de toren.  Met de afronding van de restauratie aan de buitenzijde kan hij tevreden terugkijken op zijn levenswerk.  Maar de werklustige Jos die officieel al met pensioen is, kan nog niet stilzitten.  Zolang het nog lukt wil hij nog een tijdje verder werken.  Maar Sint-Rombout is voor hem nu een afgesloten hoofdstuk.  De binnenrestauratie die nog moet volgen zal nog heel wat water door de zee doen vloeien.  Maar dat is een (grote) klus voor anderen...

 

 

't Ga je goed Jos! Geniet morgen van jouw dagje!

 

(Jos met zijn echtgenote)