Het laatste spel gespeeld...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Het werd gisteren een avond waar de Battelaars nog lang over zullen spreken met een zeker nostalgisch gevoel naar iets wat voorgoed verleden tijd is.  Heel binnenkort sluit immers het Sint-Jozefkerkje haar deuren om getransformeerd te worden door Charles Leclef van brouwerij het Anker tot een geheel nieuw project: een microbrouwerij waar ook nog mogelijkheid zal geboden worden om er andere evenementen in te organiseren.  En dat stemt de Battelaars enigszins gerust.  De band met 'hun kerkje' zal niet verbroken worden.  De mensen van Battel hebben alleszins begrip voor de reeds lang geplande sluiting van de kerk, maar het neemt niet  weg dat het ook door velen jammer wordt gevonden.  Gisteren zat de kerk twee keer nokvol voor een wervelend A-meezing Kerstspel, gebracht door Basisschool De Ark.  De traditie werd geboren in 1988 - werd na twee jaar 'volwassen' enkende een groeiend succes.  Tweejaarlijks ging het evenement door tot in 2015.  Nog éénmaal wilde men dit magische spel opvoeren.  Nog éénmaal zou Battel kunnen genieten van dit allerminst melige optreden: een wervelend spektakel: eigentijds en met toffe uptempo-nummers.  De tekst - spits en met de nodige knipoogjes en linken naar de actualiteit, werd deze keer geschreven door Hannelore Candries - dochter van Connie Neefs, die al eerder bewees dat ze eveneens de vokale kwaliteiten van moeder, oom en neef bezit.  Ook zij vervoegde het kinderkoor dat werd aangevuld door volwassen oudleerlingen en haar moeder Connie.  Alles stond onder leiding van de enthousisate meester Dirk Rombauts. Het werd een avond om in te lijsten!  Hartverwarmend!

 

 

Ik heb een boon voor Battel.  Ook al woonde ik er slechts mijn eerste drie levensjaren om nadien te verhuizen naar de Hanswijkenhoek (die ik overigens ook erg in het hart draag): Battel is het 'dorpse' Mechelen waar mijn familie langs vaderskant honderden jaren woonden en werkten.  Battel: hier liggen mijn roots: in deze uithoek tussen Zenne, vaart en Dijle - Van Den Eik tot Achterwèts, van de Warande tot het Zennegat.  Hier voel ik me thuis.  Mijn echtgenote heeft er haar hele jeugd gewoond.  In het Battelse kerkje trouwden we in 1985, net als tal van familieleden.  In dit kerkje hadden de uitvaarten plaats van mijn grootouders...  Eén van mijn dochters huwde er een drietal jaar geleden: overigens het laatste huwelijk dat er gesloten werd.  En zondag zal een telg van één van de vertakkingen van mijn stamboom er als laatste kindje gedoopt worden.  Nog éénmaal zal er Kerstmis gevierd worden en op 29 december gaat dan de allerlaatste viering door.  Dan is het definitief gedaan.  Orgelpunt.  Dan resten alleen de herinneringen en de mijmeringen om wat was.  Niks blijft duren.  Zo is dat nu eenmaal in het leven...

Daarom was het gisteren ook zo'n bijzonder gebeuren.  Het Sint-Jozefkerkje dat binnenkort een nieuwe mooie invulling krijgt, liet ons allen nog genieten van dit prachtige old-fashioned Kerstspel.  En dat het deugd deed!  Was het uit volle borst meezingende publiek voor wie de liedjes behoren tot 'Battels erfgoed', waren het die vele lachende kindergezichtjes? waren het de drie oud-juffen die de driekoningen vertolkten?  was het die expressieve engel op haar trapladdertje?  de prima vertolking van de jonge Jozef en Maria?  de merkwaardig gevormde ezel op weg naar Betlehem?  de Oosters swingende danseressen in het gevolg van de Wijzen?...  Het was het allemaal!  Geen moment verveelde dit swingende Kerstspel.

De liedjes - gecollecteerd in het Battels geheugen - werden vlot meegezongen.  Over alle generaties.  De aansteklijke melodietjes blijven immers in het oor hangen.

Het eerste spel werd georganiseerd in de school zelf.  Zonder publiek. Met tradionele Kerstliedjes.  De school noemde toen trouwens nog Sint-Jozefschool, naar de patroon van de parochie.  De stal die toen werd gebouwd was er gisteren ook nog bij.

In 1990 mochten de ouders voor de eerste keer meegenieten.  Op vraag van het toenmalige oudercomité vond in 1994 de eerste avondvoorstelling plaats.  Een traditie werd geboren.  De heel muzikale meester Ludo Gijsemans stond in voor de regie.  Vanaf 1997 nam meester Dirk Rombautsdeze taak over.  Tweejaarlijks had het plaats tot het in 2015 stopte.  Nadien werd een Kerstwandeling georganiseerd.

Het is oud-leerlinge Hannelore Candries die het vuur aanwakkerde om nog éénmaal dit Kerstspel op te voeren.  En zij slaagde in het opzet.  Dit moest 'de magische eindgroet' worden aan de kerk.  Zo voelde ze het aan.

Sympathieke Hannelore had niet veel moeite om vrienden-van-toen te overtuigen.  Uit dat gemeenschapsgevoel ontstond dit A-meezing Kerstspel waar ze vroeger ook nog aan deelnam.  De hele schoolgemeenschap is er voor gegaan: leerlingen, ouderraad, leerkrachten, oud-leerkrachten.  Een vier meter grote Kerstboom zorgde voor een prachtig effect.  De teksten werden geprojecteerd op scherm en de medewerkers van belichting en geluid deden puik werk.

Twee maal werd het spel gisteren uitgevoerd.  Een eerste keer met de jongste leerlingen.  Een tweede maal met de leerlingen van de hoogste klassen.

Na het gebeuren werd er gezellig nagepraat bij een hapje en een drankje op de speelplaats van de school.

De opbrengst van dit laatste Kerstspel ging integraal naar Wijzersterk in OLV-Waver - een ouderproject dat zinvolle dagbesteding organiseert voor jongvolwassenen met een beperking.

Battel nam gisteren met deze hommage al een beetje afscheid van 'zijn' kerk. 

En dat was deugddoend...

 

 

 

 

Hier bij ons in Nazareth

daar is het zo gezellig

en als je op de mensen let

geloof je dat ook stellig

 

 

 

 

 

Jozef kan niet slapen

Maria heeft verteld

Jozef: ik krijg een kindje

en Jozef staat versteld

 

 

 

 

Stil werden we van het duet tussen moeder en dochter: Suza Nina, gebracht door Connie Neefs en Hannelore Candries...

 

 

 

 

geen plaats, geen plaats

pech voor ieder die nog zoekt

geen plaats, geen plaats

heel Bethlehem is volgeboekt

 

 

 

 

 

 

Battel...

Ook in de kantlijn van een stad worden mooie verhalen geschreven...

 

Want kijk daar aan de hemel

tussen al die sterren in

staat opeens een heel bijzondere

waard om te bewonderen

wijst die op een nieuw begin

sterren sterren sterren sterren

sterren in de nacht

want kijk daar aan de hemel

gaat die ene ster hen voor

en de wijzen trekken in die nacht

aangewakkerd, onverwacht

ook voor ons een lichtend spoor

sterren sterren sterren