Zwempaleis wordt hotel...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Er zijn weinig andere gebouwen waar de Maneblusser zich emotioneel zo verbonden voelt als met 'den Ouwen Dok' (of het moest ons aller Sint-Romboutstoren zijn).  Vandaag werd het voormalige zwempaleis teruggegeven aan de Mechelaar.  Want ook al zullen we misschien zélf nooit logeren in één van de vele mooiekamers: door het semi-openbare karakter zal je in dit Hotel Van der Valk ook terecht kunnen in het restaurant of op het geplande terras aan het Keerdok...  Na twee jaar intens werk opende het langverwachte hotel vandaag de deuren...

 

 

 

Het was een trotse eigenaar en manager, Coen Wohrmann, die een trits schepenen en persmensen mocht verwelkomen in wat echt een pareltje mag genoemd worden.  De heer Wohrman is een kleinzoon van de stichter van de keten, Martien Van der Valk - waarvan het eerste hotel in Nederland werd gebouwd eind jaren twintig van vorige eeuw. (1939  in Voorschoten nabij Leiden).  Nu is de hotelketen Van der Valk toonaangvend én één van de grootste van Europa.  Dochters van Coen Wohrman (Nina, Amber en Joyce) baten het restaurant uit, en zoon Roy Wohrmann mag zich directeur noemen van het 124 kamers tellende hotel.

 

(Coen Wohrman - met naast zich echtgenote Mireille De Man -  verwelkomt de schepenen Patrick Princen, Koen Anciaux en Gabriella de Francesco)

 

(directeur Roy Wohrmann - schepenen Vicky Vanmarcke en  Abrahman Labsir)

 

(de overkapping boven de zwemkom werd weggehaald, en nu is er een siervijver aangelegd.  Nu is het nog wachten op de 'vergroening'... Nog even geduld...)

 

 

(en!  Hij is terug: 'den Ulleklont' - de legendarische held - kolenhandelaar Petrus Janssens die heel wat mensen uit de Dijle redde.  Hij werd ooit gebeeldhouwd door Willy Geets, de zoon van de bekende Mechelse kunstenaar Willem Geets...)

(let op de mooie bewaard gebleven en opgeknapte gebeeldhouwde details in de koepels van de voormalige badengang)

 

 

 

Het voormalige zwembad is zowat een eeuw oud.  Met het bouwen werd gestart in het eerste oorlogsjaar - 1914.  En het heeft erg lang geduurd voordat het voltooid was.  Zo kon men ook vermijden dat werknemers verplicht werden tewerkgesteld in Duitsland.  Met heel veel zorg en zin voor detail is men te werk gegaan, en toen 'den dok' af was in 1924 mocht het zich één van de mooiste zwempaleizen van ons land noemen...

In de loop der tijden is het gebouw fel verminkt.  De vroegere monumentale overkapping werd verwijderd en een zielloos vals plafond kwam in de plaats.  De doodsteek zou later volgen.  Maar hierover werd eerder al veel gepalaverd.  Daar komen we nu niet meer op terug.  Feit is dat het gebouw zowat 15 jaar heeft leeggestaan. 

Gelukkig kwam er dan uiteindelijk toch schot in de zaak.  Het gigantische gebouw werd verkocht aan Van der Valk.  De stad heeft wel de gevels nog laten restaureren.  Kostprijs: 2,5 miljoen Euro.  Dit gebeurde met steun van de Vlaamse Overheid.  De hotelketen investeerde nadien nog eens 21 miljoen Euro om het monument helemaal klaar te krijgen.

En nu is het dan eindelijk zo ver!  Het hotel is open!  Heel binnenkort kan een groep Mechelaars komen 'proefslapen'.  Mooie test voor het hotel, én leuk voor deze uitverkoren Maneblussers.

Nadien tel je tussen de 95 Euro en 119 Euro neer voor een overnachting. De kamers zijn niet allemaal identiek.  Ze gaan van relatief kleine kamers tot suites en superior kamers.  56 van de kamers hebben een terras en kijken uit op de centrale siervijver.

Het restaurant dat heel gezellig en luxueus oogt, en een prachtig uitzicht biedt op het Keerdok, mag de zo geliefde naam 'den Ouwen Dok' dragen.  In het voorjaar wordt nog een terras aangelegd met zicht op het water.

Het hotel beschikt over zes multifunctionele zalen, waarvan de voormalige machinekamer kan omgetoverd worden tot feestzaal waar zowat 120 personen kunnen dineren.  Ze dragen de namen Carolus, August, Rombouts, Keizer Karel en Petrus.

70 vaste werknemers staan in voor het dagelijks reilen en zeilen.

Den Ouwen Dok - waar zovele Mechelaars ooit leerden zwemmen, heeft een nieuwe toekomst gekregen.  Het gebouw is gered!  En daar kunnen we alleen blij om zijn.  Bovendien is dit Van der Valk hotel een katalysator voor de omringende buurt - dat zich zal ontplooien tot het 'Mechelse Eilandje'.   

 

 

 

 

 

 

 

Architect designers DAE Bonheiden

 

 

 

 

 

knappe renovatie, weer een mooie troef voor Mechelen er bij...

Heel mooi gedaan, voor zover de foto's vertellen
Ooit zou ik daar eens willen logeren, een beetje zot hé in je eigen stad op hotel gaan.
Misschien eens gaan eten bij een heel bijzondere gelegenheid.
Waar vind ik het hele verhaal over de mensenredder,den Ukkenklont? 

Malenie,

moge onderstaande artikel vanmijn homoniem  je honger naar weten stillen :-)

Omtrent het beeld ‘De Redder’ Het beeld "De Redder" stelt Petrus Leopold Janssens, bijgenaamd "Petrus den Ulleklont", voor. "Den Ulleklont" werd geboren in Mechelen in 1871 en overleed er in 1942. Hij stamde uit de familie Janssens, kolenhandelaars aan de Haverwerf in Mechelen en zal zelf ook een kolenhandel drijven. Vandaar zijn bijnaam "Den Ulleklont". Vóór 1914 reeds had Petrus 21 decoraties "Eerste Klas" gekregen voor het redden van niet minder dan 44 (vier en veertig) drenkelingen uit de Dijle en uit de vlietjes. Na zijn huwelijk met Joanna Lauwers, vestigde Petrus zich in "den Ham" en hield er café "Tombola" open, eerst aan de Meysbrug, later aan de Huidevettersstraat. Hij dreef daarnaast zijn kolenhandel met kar en paard, later met een grote hondenkar, tenslotte met een stootkar. Petrus was een sterke, krachtige man en een uitstekend zwemmer. Geraakte iemand te water, dan werd steevast om Petrus geroepen. Zo redde hij o.m. een tweeling uit de stadsgracht aan de Zandpoortvest. Bij het redden van de achtjarige dochter van "Roos Gazet" uit de Korte Ridderstraat, brak hij zijn been. Het kind was aan de Meysbrug in de vliet gevallen en door het afgaand tij in een rioolmond meegezogen ! Via een mangat wist Petrus het kind te redden. Gans Mechelen sprak er dagenlang over ! Telkenmale Petrus een onderscheiding kreeg voor daden van moed en zelfopoffering, was er groot feest in "den Ham". Ondanks zijn uitstekende zwemcapaciteiten heeft Petrus nooit officieel redder in de stedelijke zwemdok willen worden. Een "vaste job" beviel hem niet. Het beeld dat thans nog in de zwemdok staat is een symbolische hulde aan de vele, vaak anonieme redders. Petrus stond hiervoor model.

Marcel Kocken

Petrus Janssens aka "Den ulleklont"

Roger, bij dezen is mijn honger naar weten gestild. Ziet er mij een knappe gast uit geweest te zijn.
Met hartelijken dank!