"Ik zie mijn stripfiguren graag verder leven..."

met categorie:  

  (foto's: J.Smets)

"Oud worden is niet plezant...".   Rik Van Nieuwenborgh is 75 jaar en woont in een klein bescheiden appartementje in de Thaborstraat.  Niet voor lang meer.  Eind november kan hij verhuizen naar een sociale woning in de Guldenbodemstraat.  Zijn gezondheid is ver van optimaal te noemen.  Rik heeft diabetes.  Maar vooral zijn visuele beperking frustreert hem erg.  Door de gevolgen van glaucoom is zijn zicht heel beperkt.  "Ik moet er mee leven.  Ik kan niet veel meer.  Mijn karakter veranderde hierdoor.  Ik ben nijdiger geworden..."  Zo lijkt het niet.  Ik praat met Rik die me heel aimabel overkomt - en berustend.  Ondanks al de kwetsuren van het leven.  "Ik hou me wat bezig in m'n keuken, ga wat wandelen bij mooi weer en soms iets drinken - geen alcohol... Mijn rat 'Mango' is mijn trouwe vriend in huis.  Maar vooral het feit dat ik niet meer kan tekenen is voor mij erg.  Ik kan geen strips meer maken..."

Twaalf strips maakte hij ooit, met figuren als Borko en Rikkie en de elf Gwendolina...  Ze werden uitgegeven bij Bonte in Brugge.  De verhalen heeft hij nog in zijn hoofd.  Maar ze op papier zetten lukt niet meer.  Zo jammer.  Niks liever zou Rik hebben dat iemand - misschien een jong academiestudent?  - zijn strips zou verderzetten zodat zijn helden blijven verder leven.  De scenario's biedt hij gratis aan.  Het is hem niet om het geld te doen...

 

Ik kan de verhalen niet meer neerschrijven maar wil ze wel dicteren.  Ik heb nog genoeg plots in mijn hoofd.  Hij of zij moet ze dan uittekenen.  De personages moeten wel hun karakter behouden en er ongeveer hetzelfde uitzien.  Beter nog als het kan.  In de zogenaamde 'klare lijn'.   Daar moet men wel trouw aan blijven...

 

Rik kijkt liefkozend naar de rat in de kooi.  Op 11 november - op Wapenstilstand - vertelt hij - wordt Mango 2 jaar.  En dat is al oud voor een rat...  Die liefde voor deze beestjes heeft hij al zo'n veertig jaar.  Aanvankelijk wist hij weinig of niks van tamme ratten, buiten het feit dat ze vaak terechtkwamen in labo's voor proeven.  Maar hij vond ze snel sympathiek, aanhankelijk en lief.  Ook erg intelligent.  Sindsien heeft hij veel bijgeleerd over deze niet zo evidente 'huisdieren'.

Mango - zijn trouwe vriend - helpt tegen de eenzaamheid van de alleenstaande Rik die nu zowat 15 jaar in onze stad woont.  Maar zijn accent verraadt dat zijn wieg elders stond.  In 1944 werd hij in Brussel geboren.  Met zijn ouders verhuisde hij nadien naar Asse Ter Heide en nadien naar Groot-Bijgaarden.

 

Dit huis erfde ik van mijn ouders, maar het was oud en miste alle comfort.  Bovendien lag het veel te dicht tegen de autosnelweg.  Ik ben er niet gebleven.  Rond mijn dertigste kwam ik in Sint-Agatha-Berchem terecht.  Drie jaar ben ik getrouwd geweest met een Marokaanse vrouw.  Maar ik ben van haar weggegaan.  Er was te weinig liefde in het spel.  Ik ben in Schaarbeek gaan wonen.  En ach...er is dan nog vanalles gebeurd, maar goed: daar ga ik niet over uitweiden.  Ik ben in Weerde terechtgekomen.  In weer een ander 'spookhuis'.  Maar ook dat marcheerde niet.  Problemen genoeg.  Ik ben dan naar Mechelen getrokken met de bedoeling het roer om te gooien en mijn leven drastisch te veranderen.  Het is in die periode dat ik begon met strips tekenen... 

 

Tekenen deed Rik al van jongsaf erg graag.  Gepassioneerd was hij door strips.  Suske en Wiske, Tintin (Rik is perfect tweetalig), Heer Bommel...  Drie jaar ging hij ook naar de Brusselse academie.  School was minder zijn ding.  Hij moest zittenblijven in de lagere school en op zijn zestiende, schoolmoe, kapte hij er mee.

 

 

Ik ben zo in een drukkerijk terechtgekomen: offset, fotogravure...  Hier kreeg ik de kans om correcties uit te voeren bij stripverhalen.  Later ben ik bij Le Lombard Belvision gaan werken.  Hier mocht ik de tekenfilm van Luikenaar Raymond Macherot over de eikelmuis Chlorophyl inkleuren:  'Chlorophyl tegen de zwarte ratten'.  Drie maand was ik er aan de slag.  Toen lag ik op straat.  Het inkleuren werd voortaan aan meisjes uitbesteed.

 

 

In Mechelen komt de oude liefde terug boven.  Waarom zou hij zélf geen stripverhalen beginnen maken?  Zo gezegd zo gedaan.  En het uitgeverij Bonte in Brugge die er brood in zag en Rik de kans gaf.  De eerste strip rolde van de band: 'Rikkie en de Elfenkoningin'.  Rik kon zijn fantasie volledig laten gaan...

 

In mijn verhalen kan je mythologische elementen terugvinden.  En natuurlijk ook mijn interesse in de vikingcultuur.  Ik baseer me altijd op geschiedenis.  En verder gebruik ik mijn fantasie.  Ook een zekere moraliteit kan je in mijn strips terugvinden.  In een tiental jaar maakte ik 12 strips.  De scenario's zijn allen van mijn hand, en de tekeningen ook.  De covers kleurde ik eigenhandig in.  Nu nog zijn de strips verkrijgbaar.  Vanuit Nederland is er flink wat belangstelling.  Men zakt vaak af naar stripbeurzen in ons land.  Nederland heeft dan ook minder een stripgeschiedenis dan België.

 

Rik zou graag tegen de feestdagen zijn eerste strip terug laten uitgeven.  Uitgeverij Bonte ziet dat wel zitten.

 

 

Het verhaal van 'Rikkie en de Elfenkoningin' gaat over een leerlingtovenaar - een jongen die rat werd door het drinken van een toverdrankje.  Een tegengif moet hij bekomen van de Elfenkoning.  Heel wat avonturen zal Rikkie beleven. Hij zal de door een vampier gevangen dochter van de elfenkoning bevrijden, maar dan is het nog niet voorbij... Hij krijgt nog te maken met trollen...  Maar alles zal ik nu niet verklappen. 

 

 

 

Een nieuw verhaal tekenen zit er echt niet meer in.  Rik kan niet meer lezen, niet meer op zijn computer werken, laat staan tekenen...  Toch zou hij maar wat graag een vervolg zien op zijn laatste strip: 'Gwendolina en de gouden appelen'.  Het verhaal zit helemaal in zijn hoofd.  Ook Borko wil hij nog nieuwe avonturen  laten beleven...

 

Wie weet is er wel iemand die dit ziet zitten...  Ik hoop het althans.  Wie dit leest mag me héél zeker contacteren.  Graag zelfs.

 

Terwijl hij enthousiast vertelt over zijn strips lijkt hij even te vergeten dat 'oud zijn niet plezant' is en dat het leven niet steeds mooi en eerlijk is.  "Ik zie mijn stripfiguren graag verder leven...".  Wie weet mag hij deze wens nog waarheid zien worden...

Je mag Rik steeds contacteren op het nummer:  015 63 52 17