"Officiële kerk kijkt achteruit. Ik wil vooruit kijken!"

 

(foto's: Jan Smets)

Een blad nam hij nooit voor de mond.  Steeds zei hij vrank en vrij zijn gedacht.  Ongebonden.  Niet om zomaar wat te rebelleren, maar omdat hij als visionair priester al héél vroeg zag hoe de Kerk evolueerde.  Hij begreep vele jaren geleden dat we naar een andere Kerk aan het groeien waren. Nog voor de kerken massaal begonnen leeg te lopen leerde hij zijn parochianen hoe ze best op een andere manier konden vieren om de boodschap van Jezus door te geven.  Dat hij hierbij soms een afwijkende mening had dan Rome of 'de Wollemarkt' was geen geheim.  Ook op 90-jarige leeftijd is de charismatische Paul Van Steen nog steeds de eeuwig jonge priester: vooruitstrevend, met een fysiek om 'U' tegen te zeggen, en met een mentale veerkracht die men kan benijden.  "De officiële Kerk kijkt te veel achteruit.  Ik wil vooruit kijken!".  Deze slagzin typeert de op 14 augustus 90 jaar geworden priester hélemaal.  Hoewel hij al zo'n 25 jaar op pensioen is als parochiepriester van Sint-Jozef-Coloma, is hij nog altijd erg actief, en gaat hij nog 1 maal per maand de vieringen in de Colomakerk voor.  Met recht en reden mag hij de architect worden genoemd van deze bruisende en levendige parochie, die één der meest actieve en 'jonge' gemeenschappen van de Dijlestad mag worden genoemd.  Op deze feestdag van OLV-Hemelvaart ging hij voor in de kerk van Coloma.  Maar de parochieploeg had voor een dubbel draaiboek gezorgd.  De jarige herder werd tijdens een doorleefde viering in de bloemetjes gezet, en nadien werd er gezellig nagepraat op een receptie in 't Kranske.  Liefst had hij zijn verjaardag in alle stilte laten voorbijgaan, maar dat was buiten de waard gerekend.  In de Hanswijkenhoek wordt Paul Van Steen 'held van Coloma' genoemd, zoals in het gelegenheidsliedje dat Hilde Aelvoet en Pieter Jansen vandaag ten gehore brachten.  Dit feest hoorde er gewoon bij.  Willen of niet...

 

 

Populair is Paul Van Steen nog steeds.  Hoewel hij geen parochiepriester meer was, is hij nooit écht 'weg ' geweest.  Hij woont nog steeds in de schaduw van de Colomakerk, in de Witveldsteraat. 

65 jaar is hij al priester, maar dat hoeft voor hem niet belicht te worden.  Hij vindt dat hij hier geen verdienste aan heeft.  Dit zegt Paul die nooit een doorsnee priester is geweest.  In zijn lange loopbaan heeft hij letterlijk bakens verzet.  Visionair als hij was durfde hij vraagtekens zetten bij denkrichtingen van de officiële Kerk.  Op de hiërarchische Kerk had hij het nooit zo begrepen.  Hij wou altijd de 'gewone' gelovigen kansen geven en hen het roer zélf in handen geven.  Graag stond hij tussen de mensen - deze 'dwarsligger' met overtuigingskracht.  Puur omdat hij het beste voor had met de toekomst van 'onze' Kerk.

Paul werd in het Pajottenland geboren als zoon van hoofdonderwijzer Pieter Van Steen uit Malderen.  Twee zussen zijn ondertussen overleden.  Zijn jongere broer, die twee jaar geleden zijn zoon verloor bij de terroristische aanslag in Maalbeek, leeft nog, en was vandaag ook aanwezig op de viering van Paul.

Paul Van Steen studeerde voor priester in het Sint-Jozefseminarie in Sint-Katelijen-Waver (het huidige Borgerstein).  Zelf zegt hij hierover dat tijdens die opleiding vele kansen werden gemist. Elke tijd heeft zo zijn tekortkomingen...  Positief kritisch: het zat er van jongsaf in.

 

(de jonge Paul in soutane (!) tussen zijn leerlingen in het Sint-Romboutscollege.  Links van hem zit Herman De Coninck.  Tot zijn leerlingen behoorden ook Paul Goossens en Etienne Van den Bergh, vertelt me Herman Muyldermans.  Maar op deze foto staan ze niet op.  Wel vroegere KV-clubarts WalterJaspers, TheoNelissen van de bekende fotohandel, Pol Meel die poppenspeler werd in het Mechels Stadspoppentheater en later directeur van de Basisschool Coloma...)

 

Nadien werd hij leraar in het Sint-Romboutscollege om daarna onderpastoor te worden in zijn geboortestreek: ondermeer in Opwijk.

In 1971 werd de dan nog jonge priester aangesteld in de Sint-Jozef-Colomaparochie in opvolging van pastoor Xaveer Verbruggen die verhuisde naar de Vilvoordse Far West.

Paul was een vernieuwer.  Van meetaf.  Een priester die de vensters wijk wou opengooien, in de geest van het Vaticaans Concilie.  Dat deden in onze stad ook zijn leeftijds-en geestesgenoten Bob Peeraer in de OLV-over-de-Dijleparochie en Sylvain Tuyls in Pius X.  Ondertussen is Sylvain al een paar jaar geleden overleden en is Bob  eerder zorgbehoevend te noemen.  Paul blijft tot hiertoe de rots in de branding met een haast onverslijtbare fysiek.

Het waren drie sterke persoonlijkheden, hoewel erg verschillend van karakter en temperament.

 

 

Tot zijn tachtigste levensjaar zette Paul zich in op het federatiesecretariaat.  Eén van zijn stokpaardjes was altijd het Vormsel op 17 jaar.  Hij vond immers dat jongeren bewust dienden te kiezen welke weg ze wilden volgen.

In Coloma bouwde hij een levendige en dynamische gemeenschap uit die altijd een tikkeltje anders dacht en deed.  Hij vond dat een gemeenschapniet enkel gedragen diende te worden door de voorganger maar door de ganse groep gelovigen.

Paul Van Steen is gezegend met vele talenten.  Hij heeft de gave van het woord.  Met overtuiging, enthousiasme en zonder wolligheid en toch poëtisch vaak, weet hij zijn toehoorders te boeien en te begeesteren.  Ook muzikaal begaafd is hij, en hij kan aardig tekenen en aquarelleren. 

Sinds twee jaar is de Colomakerk weer geopend voor de kerkdiensten.  Sinds 2000 was de geloofsgemeenschap voor deze vieringen verbannen naar het nabijgelegen Kranske.  Maar dit werd allemaal goed overleefd.  Nu is Sint-Jozef-Coloma de kern van de nieuw gevormde Emaüsparochie die ook de gemeenschappen van Pius X, Sint-Jacob, Sint-Jan Berchmans en Sint-Martinus Hombeek onder haar noemer heeft.

Vandaag werd deze gedreven priester terecht in de bloemetjes gezet in 'zijn' Colomaparochie.  Even voordien gebeurde dit ook in Pius X waar Vic Verbist een mooie speech bracht ter ere van Paul.

Het werd een warme, mooie viering, waarbij zijn vriend, de bekende orkestleider Marcel Sterckx plaats nam aan het orgel. Een muzikaal intermezzo van Frans Vos op viool hoorde er ook bij.  Het zal de muziekliefhebber die Paul is plezier hebben gedaan... Als geschenk werd hem een fotoboek aangeboden met vele herinneringen en wensen van vele vrienden en parochianen...

"Zolang het nog kan wil ik blijven voorgaan...", zegt Paul.  We geloven het graag.  Onverslijtbaar is de man...